Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2020

Ἡ Ἁρπαγὴ τῆς Ἐκκλησίας : Η ΠΡΟΧΙΛΙΑΣΤΙΚΗ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ τοῦ J. Darby

Εικόνα
(youtube.com/DiamKoutoulas) Τὸν 19ο αἰ διατυπώθηκε σὲ Προτεσταντικοὺς κύκλους κυρίως ,ἀπὸ τὸν J.Darby  μιὰ ΝΕΑ Εσχατολογία ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ 2000 ΧΡΟΝΩΝ— ἀνεξαρτήτως Δογμάτων .  Ἡ "μοντέρνα"αὐτὴ Ἐσχατολογία  (ποὺ εἶναι τῆςς μόδας στὶς ΗΠΑ καὶ ὄχι μόνο..) ὀνομάζεται "ΠΡΟΧΙΛΙΑΣΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ"/Premillennial Dispensatiomal  Theology ("οἰκονομίες"ἀποκαλοῦνται  οἱ διάφορες περίοδοι τῆς Βιβλικῆς Ἱστορίας)  καὶ ὑποστηρίζει ΠΕΡΙΠΟΥ (γιατὶ ὑπάρχουν παραλλαγές..) τὰ ἑξῆς : 1)στὴν ΕΣΧΑΤΗ ΓΕΝΙΑ (ποὺ πολλοί θεωροῦν ὅτι ξεκίνησε τό..1948 μὲ τὴν ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ)  θὰ συμβεῖ Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ποὺ περιγράφει τὸ Κατα Ματθαῖον ("ΤΟΤΕ ΔΥΟ ΕΣΟΝΤΑΙ ΕΝ ΤΩ ΑΓΡΩ  Ο ΕΙΣ-ἕνας- ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ Ο ΕΙΣ-ἕνας- ΑΦΙΕΤΑΙ", 24,40-41). Δηλ θὰ ἀρχίσει η ΞΑΦΝΙΚΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ  ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ! (ὑπάρχει καὶ σχετικὴ γνωστὴ  χολυγουντιανὴ ταινία ἐπ αὐτοῦ...) 2)κατόπιν θὰ ἔρθηει  ἡ ...Ε

Ντοστογιέφσκι : Ο ΜΕΓΑΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ

Εικόνα
Πρόκειται γιὰ τὴν ὑψηλότερη ,κατὰ τὴ γνώμη μου, στιγμὴ τῆς λογοτεχνίας, ἡ ἐγκιβωτισμένη διήγηση "ΜΕΓΑΣ ΙΕΡΟΕΞΕΤΑΣΤΗΣ" ἀπὸ τοὺς "Ἀφοὺς ΚΑΡΑΜΑΖΩΦ" τοῦ Ντοστογιέφσκι.  Ἡ ὑπόθεση ἔχει ὡς ἑξῆς· ὁ Ἰβάν Καραμάζωφ διηγεῖται στὸν ἀδελφὸ του Ἀλιόσα,  τὴν ἰδέα του γιὰ ἕνα ..ποίημα   μὲ τὸ ἀκόλουθο θέμα : ἦρθε—λέει—ξανὰ ὁ Χριστὸς στὴ γῆ , στὴν Σεβίλλη τοῦ 1500 ἐποχὴ τῆς Ἱερᾶς Ἐξετάσεως.  Ὁ λαὸς Τὸν ἀναγνώρισε ἀκολουθῶντας Τον, ὅμως Τὸν κατάλαβε καὶ ὁ Μ.Ἱεροεξεταστὴς καὶ Τὸν συνέλαβε.  Καὶ ξεκινᾶ στὸ κελλὶ ὁ διάλογος μεταξύ Μεγἀλου Ἱεροεξεταστῆ καὶ Χριστοῦ,  ποὺ στὴν οὐσία εἶναι ἕνας ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ τοῦ Ἱεροεξεταστῆ , καθόσον ὁ Ἰησοῦς μένει ΑΜΙΛΗΤΟΣ.  Ὁ μονόλογος τοῦ Ἱεροεξεταστῆ ἔχει ,σὲ γενικὲς γραμμές,ὡς ἀκολούθως· Ἐγκαλεῖ  τὸν Χριστὸ ὅτι ΔΙΕΛΥΣΕ ΤΗΝ ΑΓΕΛΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΟΝΤΩΝ μὲ τὸ κήρυγμά Του περὶ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ,  καθότι οἱ ἄνθρωποι δὲν θέλουν τὴν Ἐλευθερία τους παρὰ μόνον νὰ ΦΑΝΕ. ΨΩΜΙ ΘΕΛΟΥΝ—ΟΧΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΚΕΨΗΣ. Στοὺς ΠΕΙΡΑΣΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ σὲ κατάλαβα —λέει ὁ Ἱεροεξετα

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ "Λόγος" : Η ΑΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗ ΛΕΞΗ "ΛΟΓΟΣ".

Εικόνα
Ἀμετάφραστη ἡ πολυσήμαντη ἑλληνικὴ λέξη "λόγος"  ΔΕΝ ταυτίζεται μὲ τὴν λατινικὴ verbum ,οὔτε μὲ τὴν ἀγγλικὴ word  οὔτε μὲ τὴν γερμανικὴ wort ἤ vernunft, διότι ΛΟΓΟΣ σημαίνει  ΟΜΙΛΙΑ,ΓΛΩΣΣΑ,ΣΚΕΨΗ,  ἀλλὰ καὶ ΑΙΤΙΑ,ΣΚΟΠΟΣ, ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ,ΝΟΜΟΣ,ΝΟΗΜΑ κλπ  Ἔννοια διαμορφωμένη ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ,  ἀπὸ τὸν ΗΡΑΚΛΕΙΤΟ ὥς τοὺς ΣΤΩΙΚΟΥΣ καὶ τὸν Ἰουδαῖο ΦΙΛΩΝΑ·   ἀπὸ ἐκεῖ τὴν παρέλαβε καὶ ὁ ΑΓΝΩΣΤΟΣ  συγγραφέας τοῦ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ —ὁ ὁποῖος ,ἄς μὴν κρυβόμαστε, δὲν ἦταν ὁ ἀστοιχείωτος ψαρᾶς τῆς Γεννησαρέτ, ὁ υἱὸς Ζεβεδαίου,  ἀλλὰ ὁ ΑΛΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ , ὁ " γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ" ,ὁ ἔχων γνώσεις  καὶ τῆς ΦΙΛΩΝΕΙΑΣ καὶ  τῆς ΣΤΩΙΚΗΣ φιλοσοφίας ,σὰν τὸν Παῦλο.. _____ ΥΓ στὴ φωτο ὁ πίνακας "LA GRANDE FAMILLE" τοῦ ΜΑΓΚΡΙΤ (1963)

Ὁ Μυστικισμὸς στὴν Ζωγραφικὴ τοῦ Δομήνικου Θεοτοκόπουλου

Εικόνα
Μεγάλη μορφὴ τῆς Παγκ.Ζωγραφικῆς ὁ ΓΚΡΕΚΟ , ὁ "Κρής" ὅπως ὑπέγραφε στοὺς πίνακες του,  ἀπὸ Καθολικὴ*  οἰκογένεια  —ὅπως δείχνει τὸ βαπτιστικὸ του ὄνομα ΔΟΜΕΝΙΚΟΣ , δηλ. ΚΥΡΙΑΚΟΣ—  ἐπηρέασε μὲ τὸν "ἐξπρεσιονισμὸ " του ,ὅσο λίγοι   τὴν Μοντέρνα Ζωγραφικὴ.   Ἡ σπουδαιὀτητα  καὶ τὸ πρωτοποριακὸ πνεῦμα τῆς τέχνης  τοῦ ΓΚΡΕΚΟ ἔγκεινται στὸ ἑξῆς·  Ἡ ἐφεύρεση τῆς ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ἄλλαξε τὴν "ρότα" τῆς Ζωγραφικῆς  διότι ἀπεδείχθη ὅτι  ὁ ἄνθρωπος δὲν βλἐπει ΟΡΘΑ τὰ   ἀντικείμενα ἐν κινήσει  λόγῳ τοῦ ΜΕΤΕΙΚΑΣΜΑΤΟΣ  —ὅ,τι διαρκεῖ κὰτω ἀπὸ 1/14 sec δὲν τὸν ἀντιλαμβάνεται ἡ ἀνθρώπινη ΟΡΑΣΗ , ἐξ οὗ καὶ ἡ ψευδαίσθηση  τοῦ Κινηματογράφου. — Μετὰ τὴν Φωτογραφία λοιπὸν, ἡ Ζωγραφικὴ ΔΕΝ μποροῦσε πιὰ νὰ ἐπιδιώκει τὴν ἀκριβῆ ἀποτυπωση τῆς Πραγματικότητας, ἀλλὰ μᾶλλον τὴν  ἀπόδοση ἐντυπώσεων ἤ συναισθημὰτων.  Αὐτὴ τὴν "νέα " δυνατότητα  τῆς Ζωγραφικῆς ἀποκάλυψε  κι ὁ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ,  αἰῶνες πρὶν τὴν ἀνακάλυψη τῆς Φωτογραφίας. Στὸν παρόντα πίνακα —βλ. φωτο—ἱστορεῖται (γιὰ τὸ

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΑΛΗ-ΠΑΣΑ ΓΙΑ ΙΔΡΥΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Εικόνα
Γιὰ τό "Λιοντάρι" τῆς Ἠπείρου συμβαίνει κάτι τὸ παράδοξο · ἐνῶ ἔχουμε πληθώρα πρωτογενῶν πηγῶν  (πχ περιηγητές -οἱ περισσότεροι βεβαίως "πράκτορες" τῶν κυβερνήσεων τους)  γνωρίζουμε λίγη ἀπὸ τὴν ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ γιὰ τὶς ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ἐπιδιώξεις τοῦ Ἀλῆ,  ἐνῶ τὸ πρόσωπο του , τὸ ἔχει περιβάλει μιὰ  μυθοπλασία μέ ..ὀριενταλικά -κι ὄχι μόνο- στερεότυπα . Ἐκ προοιμίου νὰ πῶ ὅτι ὁ Ἀλῆς ξεκίνησε ὡς ΛΗΣΤΑΡΧΟΣ ,τὸν ὁποῖον τελικὰ ἡ Πύλη διόρισε "δερβέναγα" -φύλακα τῶν διαβάσεων- καὶ ἐν τέλει διοικητή Τρικάλων πρῶτα καὶ  Ἰωαννίνων κατόπιν (1787). Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ * μὲ τὴν βιογραφία του ἐδῶ -εἶναι εὔκολα προσιτὴ σὲ ὅλους‒ θὰ ἀναφέρω μόνο τὴν ἱστορικὴ διαδρομὴ τοῦ Πολιτικοῦ του  ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ σχεδιασμοῦ ποὺ τὸν ὁδήγησε  καὶ στὸ οἰκτρό του τέλος.. 1) ὁ Ναπολέων νικῶντας στὴν Ἰταλία παίρνει τὰ Ἑπτάνησα (ΣΥΝΘΗΚΗ ΚΑΜΠΟΦΟΡΜΙΟ-1797)  καὶ φτάνει στὴν πόρτα τοῦ Ἀλῆ,  ὁ ὁποῖος θεωρεῖ  τὶς ναπολεόντειες νίκες στὴν Ἰταλία ( ποὺ ΔΙΕΛΥΣΑΝ ΤΗΝ ΜΑΚΡΑΙΩΝΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ) ὡς εὐκαιρία

Τὸ Φάντασμα τοῦ Ἅμλετ : Η "ΘΕΟΛΟΓΙΑ" ΤΟΥ ΣΑΙΞΠΗΡ

Εικόνα
Μεγαλοφυία ὁ Σαίξπηρ , μετὰ τοὺς ἀρχαίους Τραγικοὺς εἶναι αὐτός, καὶ στὸ ἀριστούργημα του ,τὸν ΑΜΛΕΤ , ἀποκαλύπτεται τὸ μεγάλο πνεῦμα του. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ στὸ θεμέλιο ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ ποὺ ἔθεσε τὸ ἔργο αὐτὸ παγκοσμίως, ὅμως θὰ δείξω κάτι ποὺ λίγοι ἔχουν ἀντιληφθεῖ , ὅσοι ἔχουν γνώσεις ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑΣ καὶ Ἱστορίας ἤ εἶναι Καθολικοὶ θεολόγοι. Τὶ θέλω νὰ πῶ ;  Γιὰ τοὺς μὴ γνωρίζοντες ἀναφέρω ὅτι γύρω στὸ 1600 στὴν Ἀγγλία ἔλαβε χώρα ἡ θρησκευτικὴ μεταρρύθμιση —ΟΧΙ ΑΝΑΙΜΑΚΤΑ— καὶ στὰ ἱστορικὰ πλαίσια αὐτὰ πρέπει νὰ εἰδωθεῖ καὶ ἡ συγγραφὴ  τοῦ Hamlet . Ἐξηγῶ·  ἄν καὶ ἀγνοοῦμε τὸ θρήσκευμα τοῦ Σαίξπηρ, γνωρίζουμε ὅτι ὁ πατέρας του ἦταν Καθολικός, ἀλλά , ὅπως εἶπα, τὴν ἐποχὴ ἐκείνη τῆς ΕΛΙΣΑΒΕΤ Α' (1600) οἱ Καθολικοὶ ἐδιώκοντο ἀπηνῶς στὴ Βρεττανία καὶ πολλοὶ ἐπισήμως μεταστρέφονταν στὸν Προτεσταντισμό, ἐνῶ ἄλλοι  παρέμεναν ΚΡΥΠΤΟ- Καθολικοί.  Ὁ Σαιξπηρ λοιπὸν  ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΕΙ —μὲ θρασεῖα ὀξύνοια—τὸν Καθολικισμὸ του  στὸ μεγαλύτερο ἀριστούργημα του ,τὸν ΑΜΛΕΤ, στὴν πρώτη κιόλας Πράξη, ΟΤΑΝ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΦΑΝ

ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ

Εικόνα
1.  " ΟΙ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΕΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ"  (Las Meninas) τοῦ ΒΕΛΑΣΚΕΘ (1656). Σὲ αὐτὸν τὸν πίνακα ποὺ ὀνομάστηκε  "ἡ θεολογία τῆς ζωγραφικῆς",   ἀπεικονίζεται ὁ ἴδιος ὁ ζωγράφος ἐπὶ τὸ ἔργον. Πίσω στὸν καθρέπτη φαίνεται τὸ Βασιλικὸ ζεῦγος τῆς Ἱσπανίας, ὅμως μένει τὸ  ἐρώτημα·  ΤΙ ζωγραφίζει ὁ Βελάσκεθ ;  Τὸ Βσσιλικὸ ζεῦγος εἶναι τὸ μοντέλο τοῦ Πίνακα ( ποὺ στέκεται στὴ θέση μας,ὡς θεατῶν)   ἤ  στὸν Καθρέπτη ἀντικατοπτρίζεται ἁπλῶς  ὁ Πίνακας ποὺ ζωγραφίζει ὁ Βελάσκεθ , ὁ ὁποῖος κοιτάζει—καὶ ζωγραφίζει—ΕΜΑΣ ; ______ 2."Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΝΟΛΦΙΝΙ "  τοῦ ΓΙΟΧΑΝΕΣ  ΒΑΝ ΑΫΚ (1434) , Τὸ πρῶτο τέχνασμα  στὴν ἱστορία τῆς Ζωγραφικῆς μὲ τὸν καθρέφτη  στὸ πάνω μέρος  ὁπου ἀντικατοπτρίζεται   ὁ τελῶν τὸν Γάμο καθώς κι ἡ ἐπιβεβαιώνουσα τὸ γεγονὸς  ἐπιγραφὴ στὰ Λατινικά :   johannes van eyk fuit hic =  ὁ Γιόχανες Βάν Ἄϋκ ἦταν ἐδῶ. ______ 3." ΤΟ ΜΠΑΡ ΤΟΥ ΦΟΛΙ-ΜΠΕΡΖΙΕ"  τοῦ Ἰμπρεσσιονιστῆ ΜΑΝΕ (1882) . Ὁ Μανέ κατηγορήθηκε ἀπὸ τοὺς κριτικοὺς τῆς ἐποχῆς ὅτι δὲν ζωγράφισε τὸ σῶμα

Ὁ Λοιμὸς τῶν Ἀθηνῶν κατὰ τὸν Πελοποννησιακὸ Πόλεμο

Εικόνα
Ἀπὸ τὶς συγκλονιστικώτερες ἀφηγήσεις τοῦ Θουκυδίδη ,ἠ περιγραφὴ τοῦ Λοιμοῦ τοῦ 430 πΧ, κατὰ τὸ δεύτερο ἔτος τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολέμου, ποὺ ἦρθε ἐξ Ἀφρικῆς {πρωτοεμφανίστηκε στὸ Λιμάνι τοῦ Πειραιᾶ} καὶ ἐν τέλει ἐξολόθρευσε τὸ 1/3 τῶν Ἀθηναίων - μεταξύ αὐτῶν καὶ τὸν ΠΕΡΙΚΛΗ, τὸ 429 πΧ-  οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς Πολιορκίας τῶν Σπαρτιατῶν εἶχαν κλειστεῖ στὰ ΜΑΚΡΑ ΤΕΙΧΗ. Περιγράφει ὁ Θουκυδίδης τὰ συμπτώματα  λεπτομερῶς ,ἀφοῦ κι ὁ ἴδιος εἶχε προσβληθεῖ ἀλλὰ σώθηκε : " ΕΞΑΙΦΝΗΣ ΥΓΙΕΙΣ ΟΝΤΑΣ ΠΡΩΤΟΝ ΜΕΝ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΘΕΡΜΑΙ ΙΣΧΥΡΑΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΕΡΥΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΛΟΓΩΣΙΣ ΕΛΑΜΒΑΝΕ...ΕΠΕΙΤΑ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΠΤΑΡΜΟΣ ΚΑΙ ΒΡΑΓΧΟΣ ΕΠΕΓΙΓΝΕΤΟ ΚΑΙ ΕΝ ΟΥ ΠΟΛΛΩ ΧΡΟΝΩ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΝ ΕΣ ΤΑ ΣΤΗΘΗ Ο ΠΟΝΟΣ ΜΕΤΑ ΒΗΧΟΣ ΙΣΧΥΡΟΥ'..ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ..ΦΛΥΚΤΑΙΝΑΙΣ ΜΙΚΡΑΙΣ ΚΑΙ ΕΛΚΕΣΙΝ ΕΞΗΝΘΗΚΟΣ..ΚΑΙ ..ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ ΑΜΑ ΑΚΡΑΤΟΥ ΕΠΙΠΙΠΤΟΥΣΗΣ ΟΙ ΠΟΛΛΟΙ ΥΣΤΕΡΟΝ ΔΙ ΑΥΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑι ΔΙΕΦΘΕΙΡΟΝΤΟ.."(Θουκ.2,49) [ Μετάφραση : Ξαφνικά ,ἐνῶ ἦταν ὑγιεῖς οἱ ἄνθρωποι ἀνέβαζαν πυρετὸ στὸ κεφάλι,κοκκινίλα & φλόγωση στὰ μάτια, κατόπιν ἀκολουθο

Θεία Κοινωνία , Κορωνοϊός καὶ Μονοφυσιτισμός.

Εικόνα
Τὰ παρακάτω ποὺ γράφω  ἀναφέρονται σὲ μᾶς  τοὺς Καθολικούς,  ὅμως ἴσως ἔχουν κι ἐνδιαφέρον  καὶ γιὰ  τοὺς Ὀρθοδόξους ἀδελφούς, ἀφοῦ καὶ τὰ δύο Δόγματα ἀποδέχονται  τὴν "ΜΕΤΟΥΣΙΩΣΗ" [ transubstantiatio ] Ἐκ προοιμίου  νὰ πῶ ὅτι ,ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΣ, ὅσοι ὑποστηρίζουν τὴν ΑΦΕΛΗ ἄποψη ὅτι δὲν μεταδίδονται..ἀσθένειες & δὲν πιάνουν..μικρόβια  στὴν Θεία Κοινωνία [ δηλαδή :  ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΙΕΡΟΣΥΛΟΣ ΕΒΑΖΕ ..ΑΡΣΕΝΙΚΟ  ΣΤΗΝ Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΙΝΕ ; ]  ἁπλῶς ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΙΖΟΥΝ , χωρίζοντας ἀθεολογήτως τὴν ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ Φύση  τοῦ Εὐχαριστιακοῦ Χριστοῦ  ἀπὸ τὴν ΘΕΙΑ,  ἀκυρώνοντας τὸ ἴδιο τὸ ΠΑΘΟΣ*  τοῦ Χριστοῦ ἁρνούμενοι τὴν ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ φύση Του  - ἡ ὁποία ἐνυπάρχει στὴν Θ.Κοινωνία. Ἐξηγῶ:  1)  Κατὰ τὴν Δ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ τῆς ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ -451 ΜΧ- συνομολογήθηκε  ὅτι  ὁ Χριστὸς εἶναι  ΕΝΑ(θεανδρικό) ΠΡΟΣΩΠΟ , ΜΙΑ (θεανθρώπινη)ΥΠΟΣΤΑΣΗ ,  σὲ ΔΥΟ ΦΥΣΕΙΣ, ἀνθρώπινη & θεϊκή, ἑνωμένες ΑΣΥΓΧΥΤΩΣ, ΑΤΡΕΠΤΩΣ, ΑΔΙΑΙΡΕΤΩΣ, ΑΧΩΡΙΣΤΩΣ,  χωρὶς ἡ Ἕνωση αὐτὴ νὰ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΥΣΕΩΝ , ἀ

Nέστορος ποτήριον : ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ

Εικόνα
Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο ἀνάγεται στὸ λεγόμενο ΦΟΙΝΙΚΙΚΟ καὶ ἔνδειξη γι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἡ ΟΝΟΜΑΣΙΑ καὶ ἡ ΣΕΙΡΑ ("τάξις") τῶν γραμμάτων: ΑΛΕΦ—ΑΛΦΑ, ΜΠΕΘ—ΒΗΤΑ, ΓΚΙΜΕΛ—ΓΑΜΜΑ, ΝΤΑΛΕΘ—ΔΕΛΤΑ κλπ [ Οἱ ὀνομασίες τῶν γραμμάτων, ἐνῶ δὲν σημαίνουν τίποτα στὰ ἑλληνικὰ ,ὡστόσο ἔχουν νόημα στὴν ἀρχαία φοινικική καὶ σημαίνουν αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ δηλώνει τὸ ΣΧΗΜΑ τους  πχ. ἄλεφ=βόδι, μπέθ=σπίτι κλπ].  Ὅμως στὸ φοινικικὸ ἀλφάβητο  ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΩΝΗΕΝΤΑ ·  ἔτσι τὸ κάθε σύμβολο δὲν δηλώνει φθόγγο ἀλλὰ ΣΥΛΛΑΒΗ  —γι αὐτὸ και τὸ φοινικικὸ ἀλφάβητο ὀνομάζεται ΚΑΤΑΧΡΗΣΤ̣ΙΚΩΣ ἀλφάβητο , ἐνῶ στὴν πραγματικότητα πρόκειται γιὰ ΣΥΛΛΑΒΑΡΙΟ. Τὰ φωνήεντα τὰ  πρόσθεσαν οἱ Ἕλληνες   [ ἐξ οὗ καὶ ἡ ἑλληνικὴ ὀνομασία τους : Ε—ΨΙΛΟΝ, Ο—ΜΙΚΡΟΝ, Ω—ΜΕΓΑ ] ἄν καὶ τελευταίως ἔχει ὑποστηριχθεῖ ἡ ἄποψη ὅτι στὴν γραφὴ τῆς ΟΥΓΚΑΡΙΤ (Λίβανος) εἶχαν πρωτοχρησιμοποιηθεῖ σύμβολα τῆς Φοινικικῆς ὡς φωνήντα  (πχ ΓΙΟΝΤ κλπ)  κι ἀπὸ κεῖ ἐμπνεύστηκαν οἱ Ἕλληνες τὰ δικὰ τους φωνήεντα.. Τέλος πάντων, στὴν άρχὴ τῆς ἐποχῆς  τοῦ

34ος ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ : ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

Εικόνα
.  Εξειδικευμένο ἀρκούντως τὸ θέμα , ἔχω ἀκούσει (καὶ διαβάσει) τόν Ἐπισκοπο Περγάμου ΙΩΑΝΝΗ Ζηζιούλα (τοῦ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ)  ἔχω μιλήσει  ἐπ αὐτοῦ καὶ κατ ἰδίαν μὲ τὸν καλύτερο Ἕλληνα Κανονολόγο τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ,τὸν Επίσκοπο ΔΗΜΗΤΡΙΟ Σαλάχα  ἔχω γράψει ἐπ αὐτοῦ πρὶν 12 χρόνια στὴν Ενοριακή Ἐφημερίδα τῆς Καθολικῆς Ἐνορίας Καλλιθέας ["ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ",βλ.φωτο παραπάνω] και συνοψιζω ἐδῶ  τὰ συμπεράσματα μου:   Ἐκ προοιμίου νὰ ἐνημερώσω ὅσους  τὸ ἀγνοοῦν ὅτι ἡ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς δημοκρατίας , ποὺ κληρονομήθηκε κι ἀπὸ τοὺς Χριστιανούς—βλ τὴν χρήση τοῦ ἑλληνικοῦ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ὅρου "ΕΚΚΛΗΣΙΑ"—γέννησε πρακτικὰ προβλήματα κατὰ τὴν πρωτοβυζαντινὴ περίοδο, ὅταν ΣΥΝΟΔΟΙ μὲ ΠΡΟΣΚΑΙΡΕΣ πλειοψηφίες , δημοκρατικώτατα καὶ ΣΥΝΟΔ̣ΙΚΩΤΑΤΑ, ἀπέκλεισαν καὶ ἐξόρισαν ὡς "αἱρετικούς" μεγάλες μορφὲς τῆς παγκ.Ἐκκλησίας, ὅπως τὸν Μ.Βασίλειο ἤ τὸν Γρηγόριο. Τότε ἀνέκυψε τὸ ἐρώτημα "πότε ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ μιὰ πλειοψηφία , διότι ὁ ΣΥΝΟΔΙΣ

Karl Rahner : ΑΝΩΝΥΜΟΙ & ΨΕΥΔΩΝΥΜΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ

Εικόνα
Γνωστὸς παγκοσμίως  ὁ Ἰησουίτης θεολόγος  KARL RAHNER  ὡς "δάσκαλος" τοῦ Πάπα Βενέδικτου καὶ ὡς μαθητὴς τοῦ Heidegger ,  ὑπῆρξε ἀπὸ τοὺς σπουδαιότερους  θεολόγους τοῦ 20ου αἰ., ἄγνωστος ὅμως στὸ εὐρὺ κοινὸ ἐν Ἑλλάδι,* — ἄν καὶ ὁ  καθηγητὴς ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ στὴν Θεολογικὴ Ἀθηνῶν βάσιζε τὸ μάθημα του σὲ αὐτόν. Πρωτοποριακὲς ,ἄν καὶ κατὰ βάση Παύλειες, οἱ ἐκκλησιολογικὲς θέσεις του  περὶ ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ἀποτέλεσαν σπόρο καὶ καρπὸ  τῆς ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ τῆς Β'Βατικανῆς Συνόδου .  Ἐξηγῶ συνοπτικά· Λέει ὁ Rahner ὅτι πέραν τῶν —ὀλίγων—Χριστιανῶν ποὺ ὁμολογοῦν τὸν Χριστὸ καὶ ΖΟΥΝ χριστιανικά ,  ὑπάρχει μιὰ ΠΛΗΘΩΡΑ ἐντίμων , καλῆς θελήσεως ἀνθρώπων ποὺ ΖΟΥΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΤΑΤΑ  ἄν καὶ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ (ἄθεοι,ἄθρησκοι, ἀλλόθρησκοι, ἀγνωστικιστὲς κλπ).  Αὐτοὶ  ἀποτελοῦν , κατὰ τὸν Rahner, τοὺς ΕΚ ΔΕΞΙΩΝ ΚΛΗΘΗΣΟΜΕΝΟΥΣ στὴν ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ (τοῦ "Κατὰ Ματθαῖον")  καὶ αὐτοὺς  τοὺς ὀνόμασε : ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ . Ἀντίθετα , τοὺς ΚΑΤ' ΟΝΟΜΑ Χριστιανοὺς ποὺ ὁμολογοῦν μ

K.Barth : Ὁ Χριστιανισμὸς δὲν εἶναι θρησκεία.

Εικόνα
Ἀπὸ τὰ .δύσκολα βιβλία τοῦ Barth  τὸ συγκεκριμένο, ἡ "ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ" ,τὸ συστήνω γιὰ τοὺς ἐνδιαφερόμενους περὶ τὰ θεολογικά, συνοψίζοντας ἐν περιλήψει  καὶ ἐκλαϊκεύοντας  τὴν θεολογία τοῦ —προτεστάντη—Barth  [ και την διαφωνία μου σὲ αὐτήν ]. Ως διάδοχος  τῶν Νεοπλατωνικῶν  ὁ Barth , ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΕΙ ὅσο πρέπει, ἀποδέχεται σαφῶς τὴν ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ { ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ κλπ}  ὅπως αὐτὴ προέκυψε ἀπὸ τὴν νεοπλατωνικὴ ΑΓΝΩΣΙΑ [= εἶναι ,ἐξ ὁρισμοῦ, ἀδύνατη ἡ Γνώση τῆς Πραγματικότητας καὶ τοῦ Θεοῦ ,διότι ὁ ΘΕΟΣ "ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΝΟΜΟΙΟΣ ΜΕ ΤΑ ΟΝΤΑ "]. Γράφει ὁ Barth ὅτι ἡ ΦΥΣΗ ΔΕΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ἀφοῦ βρίσκεται ΕΝ ΠΤΩΣΕΙ , συνεπῶς κάθε Φυσική & Καταφατική Θεολογία  ἀποτελεῖ "ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ".   Ἡ Καταφατικὴ θεολογία , ποὺ ἀνάγεται βεβαίως στὸν Ἀριστοτέλη, ὑποστηρίζει ὅτι ΚΟΙΝΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ,ΤΟ ΕΙΝΑΙ , συνεπῶς ὑπάρχει δυνατότητα Γνώσης τοῦ Θεοῦ ΚΑΤ'ΑΝΑΛΟΓΙΑΝ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ  [ analogia entis ] Ἀντι

Η ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΗ ΦΑΡΣΑ ΤΟΥ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΥ.

Εικόνα
 Ἐδῶ καὶ πολλὲς δεκαετίες ,στὰ πλαίσια τοῦ New Age ,ἔχει ἀναπτυχθεῖ στὴ Δύση ἕνα κίνημα Νεοπαγανισμοῦ, δηλ.ἐπιστροφὴ στὶς προχριστιανικὲς θρησκεῖες τοῦ εὐρωπαϊκοῦ χώρου . Κατὰ ἀνάλογο τρόπο, ἔφθασε και στὴν Ἑλλάδα τὸ Κίνημα αὐτό, τὸ ὁποῖο ἔλαβε διαστάσεις τὴν δεκαετία τοῦ '90  ὅταν τὸ ἐνστερνίστηκαν κάποιοι διανοούμενοι τῆς Ἀριστερᾶς ,ἀπογοητευμένοι ἀπὸ τὴν Πτώση τοῦ Κομμουνισμοῦ τὸ 1989‒90.  Ὁ νεοπαγανισμὸς στὴν ἑλληνικὴ ἐκδοχὴ του ὑποστηρίζει ὅτι ἀναβιώνει τὸ Δωδεκάθεο, τὴν "ἐθνική" , ὅπως λέει, θρησκεία τῶν Ἑλλήνων. Εἶχα γράψει τὸ 1993 ἕνα ΚΡΙΤΙΚΟ ἄρθρο  γιὰ αὐτὴν τὴν ..ἀναβίωση  στὸ περιοδικό "ΔΑΥΛΟΣ" (ΦΕΒ.-1993/ τεῦχ.134)  καὶ συνοψίζω ἐδῶ  τὶς  ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ  θέσεις αὐτῆς τῆς ἀνιστόρητης φάρσας τῶν ΝΕΟ—ΔΩΔΕΚΑΘΕΪΣΤΩΝ. 1. Εἶναι γνωστὸ σὲ ὅλους τοὺς φιλολόγους, ἱστορικούς, ἀρχαιολόγους κλπ ὅτι  ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ , ΕΝΙΑΙΑ  ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.  Ἄλλη ἡ θρησκεία τῶν ΜΙΝΩΙΤΩΝ—ΜΥΚΗΝΑΙΩΝ, ἄλλο τὸ ὁμηρικὸ Δωδεκάθεο (μὲ τὶς καύσεις τῶν νεκρῶν ‒βλ.ΙΛΙΑΔΑ) , ἄλλ

ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΟΥ ΖΗΝΩΝΟΣ

Εικόνα
Ὑποστηρικτὴς τῆς Παρμενὶδειας θέσης ὅτι τὸ Πᾶν εἶναι ΕΝΙΑΙΟ κι ΑΔΙΑΙΡΕΤΟ  (κάτι ἀνάλογο ὑποστηρίζει καὶ ἡ σύγχρονη θεωρία τῆς Σχετικότητας τοῦ Einstein) o Ζήνων ἔμεινε στὴν ἱστορία τοῦ Πνεύματος γιὰ τὰ περίφημα Παράδοξα του  κατὰ τὰ ὁποῖα δείχνεται ὅτι  ἄν ἡ Πραγματικότητα εἶναι ἐπ' ἄπειρον διαιρετὴ  τότε καταλήγουμε σὲ ΑΤΟΠΑ, Στὸ γνωστὸ Παράδοξο τῆς ΔΙΧΟΤΟΜΙΑΣ, γιὰ παράδειγμα,  παρουσιάζεται ἀδύνατη ἡ Κίνηση. Ἰδοὺ γιατί·   γιὰ νὰ κινηθεῖ κάποιος ἀπὸ τὸ σημεῖο Α  στὸ σημεῖο Β ,πρέπει πρῶτα νὰ διανύσει τὴ μισὴ ἀπόσταση 1/2 ,  κατόπιν τὸ 1/4  τῆς ἀποστάσεως, ἐν συνεχείᾳ τὸ 1/8   κοκ 1/ν,  χωρὶς ,τελικά, ποτὲ νὰ μπορεῖ να ξεκινήσει ... Μὲ τὰ Παράδοξα του ὁ Ζήνων  (ὅπως τὰ ἀναπτύσσει κι ὁ Πλάτων στὸν "Παρμενιδη",ἀλλὰ κυρίως ἐπὶ Βυζαντίου ὁ νεοπλατωνικὸς ΣΙΜΠΛΙΚΙΟΣ στὰ Σχόλια τῶν Φυσ.τοῦ Ἀριστοτ.)  περιγράφει τὶς ἑξῆς θέσεις · Ἄν ἡ Πραγματικότητα δὲν εἶναι ἑνιαία,  ἀλλὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ πολλὰ μέρη , τότε : 1) ἤ τὰ μέρη θἆναι ΑΔΙΑΙΡΕΤΑ , ἄρα ΧΩΡΙΣ ΜΕΓΕΘΟΣ ,συνεπῶς ἀνύπαρκτα  (ἀφ