Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Φεβρουάριος, 2021

Χάϊντεγγερ : ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΝ;

Εικόνα
Ἀπὸ τὰ πιὸ δυσνόητα ἔργα τὸ θεμελιακὸ βιβίο τοῦ  Heidegger ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ  [ Sein und Zeit—1927]   περιέχει τὸ ἀπόσταγμα τῆς φιλοσοφικῆς του σκέψης.   Ὁ Χάϊντεγγερ εἶναι ἀδιαμφισβήτητα ὁ μεγαλύτερος φιλόσοφος τοῦ 20ου αἰ. ἔστω καί ἄν ἡ εἰκόνα του ἀμαυρώθηκε ἐξαιτίας τῆς συνεργασίας του μὲ τὸ ναζιστικὸ καθεστώς. Γιὰ νὰ κατανοήσει κάποιος τὴν σκἐψη αὐτοῦ τοῦ μεγάλου στοχαστῆ ,πρέπει νὰ διαβάσει πολλὲς φορὲς τὸ παραπάνω κλασσικὸ σύγγραμμα του καὶ μάλιστα  νά τό μελετήσει σὲ διαφορετικὲς χρονικὲς περιόδους τῆς ζωῆς του. Τέλος πάντων, τὸ "ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ" τὸ πρωτοδιάβασα φοιτητὴς τὸ 1980  [ἔχω ὑπόψιν μου δύο μεταφράσεις · τοῦ ΒΑΓΕΝΑ ἀπὸ τὶς ἐκδ.ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΔΗ δεκαετίας 70 καὶ τοῦ ΤΖΑΒΑΡΑ τῶν ἐκδ.ΔΩΔΩΝΗ, 1985]  καὶ μἐχρι τώρα ποὺ τὸ ἔχω διαβάσει καμμιὰ 20αριὰ φορὲς ,ἔχω καταλήξει στὰ ἀκόλουθα συμπεράσματα  γιὰ  τὶς θέσεις του· "Ὄν" ἀποκαλεῖ ὁ Χάιντεγγερ τὸ ὑποκείμενο (ἄνθρωπος) ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὴν ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ τοῦ Εἶναι δηλ. τῆς ΑΛΗΘΙΝΗΣ Πραγματικότητας. Τὸ Ὄν δὲν εἶναι στ

Πῶς ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάσταση ἔπνιξε στὸ αἷμα τὰ παιδιά της..

Εικόνα
                      Ἡ Γαλλία βρίσκονταν τὸ 1789 στὰ ὅρια τῆς ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ ἐξαιτίας τῆς συμμετοχῆς της στὸν Πόλεμο τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀνεξαρτησίας ὑπὲρ τῶν Ἀποίκων . Ἐξάλλου συνεχόμενες χρονιὲς σιτοδείας λόγῳ καιρικῶν συνθηκῶν εἶχαν ὁδηγήσει τὴν χώρα σὲ ἔλλειψη ψωμιοῦ. Γιὰ τὴν ἐπίλυση τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων ὁ βασιλιᾶς Λουδοβῖκος 16ος συγκάλεσε, κατὰ προτροπὴ τοῦ ὑπουργοῦ  ΝΕΚΕΡ,  τοὺς Ἀντιπροσώπους τῶν ΤΡΙΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ (Εὐγενεῖς—Κλῆρος—Τρίτη Τάξη) στὶς Βερσαλλίες τὴν 5η ΜΑΪΟΥ 1789. Η ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ (5-5-1789)               Ἐκεῖ ὑπῆρξε διάσταση ἀπόψεων γιὰ τὸν τρόπο ψηφοφορίας·  ἡ Τρίτη Τάξη πρότεινε ψῆφο κατὰ ἄτομο γιατὶ εἶχε τὴν πλειοψηφία μαζί μὲ κάποιους κληρικοὺς καὶ εὐγενεῖς ποὺ τὴν ὑποστήριζαν, ἐνῶ οἱ ἄλλες δύο Τάξεις προτιμοῦσαν τὴν ψῆφο κατὰ Τάξη (κατ'ἀναλογίαν τῆς ΛΟΧΙΤΙΔΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ἀρχαίας ΡΩΜΗΣ).  Ἡ Τρίτη Τάξη ἀποσύρθηκε στὸ χῶρο τῆς Αἴθουσας ΤΕΝΙΣ τῶν Ἀνακτόρων (20‒6‒1789) καὶ ἀνακηρυχθεῖσα ὡς ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ  ἔδωσε τὸν ΟΡΚΟ ΤΟΥ ΣΦΑΙΡΙΣΤΗΡΙΟΥ:  Νὰ μὴν ἀπ

Ἡ διαφορὰ μεταξὺ δυτικοῦ καὶ ἀρχαιοελληνικοῦ ὀρθολογισμοῦ.

Εικόνα
  Ἐπειδὴ συχνὰ συγχέεται ὁ Ὀρθολογισμὸς ποὺ δίδαξαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες μὲ τὸν δυτικὸ Ὀρθολογισμὸ τοῦ Διαφωτισμοῦ,  σημειώνω ἐν συντομία τὰ ἀκόλουθα· γιὰ τοὺς Ἕλληνες ἀπό τὴν ἐποχὴ τῶν ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΩΝ μέχρι  τοὺς ΣΤΩΙΚΟΥΣ ,  άρχὴ τοῦ Παντὸς θεωρεῖτο τὸ "ΧΑΟΣ"[= Ἡσίοδος]  ἤ ΑΠΕΙΡΟΝ [=Ἀναξίμανδρος]  ἤ ΜΗ ΟΝ  δηλ. ἡ ΜΗ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΙΜΗ ΑΜΟΡΦΗ "ΥΛΗ" ,  ὁ ΑΠΡΟΣΙΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ "Χῶρος"  ποὺ δὲν ταυτίζεται μὲ τὸ ΜΗΔΕΝ , τὸ "τίποτα".  Ἀπὸ αὐτὸ τὸ ΜΗ ΑΙΣΘΗΤΟ προέρχεται ὁ ΛΟΓΟΣ ὁ ὁποῖος —κατὰ Πλάτωνα—μορφοποιεῖ τὸν χῶρο μέσῳ τῶν Μαθηματικῶν.  Μὲ πιὸ ἁπλᾶ λόγια : στὸν Κόσμο ΔΕΝ ΕΞΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΛΑ ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΑ.   Ἀντιθέτως, ὁ Ὀρθολογισμὸς τοῦ δυτικοῦ Δοαφωτισμοῦ { ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ,ΡΟΥΣΣΩ ,ΜΟΝΤΕΣΚΙΕ ,ΝΤΙΝΤΕΡΩ κλπ} δέχεται  —μέ βάση βεβαίως τὸ cogito ergo sum τοῦ ΚΑΡΤΕΣΙΟΥ—  ὅτι στὸν Κόσμο ΤΑ ΠΑΝΤΑ μποροῦν νὰ ἐξηγηθοῦν μὲ βάση τὸν ΟΡΘΟ ΛΟΓΟ καὶ μόνον.  Ὁπότε , δὲν εἶναι σωστὸ , οὔτε ἀκριβὲς νὰ ταυτίζεται ὁ ἀρχαιοελληνικὸς μὲ τὸν δυτικὸ ὀρθολογισμό. Πρέπει βεβαίως νὰ

Ἡ Πηγὴ τῶν "Λογίων". ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ.

Εικόνα
Μὲ τὸν ὅρο  "άρχαιότερο" Εὐαγγέλιο ἐννοοῦμε τὴν περίφημη "Πηγή τῶν Λογίων"  τοῦ Ἰησοῦ   ("Q " ,ἐκ τοῦ γερμανικοῦ Quelle= πηγή)  δηλ. τοὺς περίπου 240 ΚΟΙΝΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ τῶν συνοπτικῶν Εὐαγγελίων "ΜΑΤΘΑΙΟΥ" καὶ "ΛΟΥΚΑ ".  [ Ἡ φράση "Κατὰ" — πχ ."ΚΑΤΑ Ματθαῖον" κλπ—δηλώνει ἀκριβῶς ὅτι οἱ συγγραφεῖς ΔΕΝ εἶναι ὁ Ματθαῖος καὶ ὁ Λουκᾶς, δεδομένου ὃτι ἀρχικῶς τὰ Εὐαγγέλια ἐπί ἕναν καὶ πλέον αἰῶνα κυκλοφοροῦσαν ΑΝΩΝΥΜΩΣ —ἡ πρώτη ἀναφορὰ ὀνομάτων συγγραφέων ἐλαβε χώρα τὸν 2ο αἰ.μΧ— ὅμως ἡ Παράδοση τὰ ἀπέδωσε στοὺς ἐν λόγῳ Ἀποστόλους ἤ συντρόφους τῶν Ἀποστόλων].  Ἡ Πηγὴ τῶν Λογίων —ποὺ ὀνομάστηκε ἔτσι διότι περιέχει ἀκριβῶς ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ τοῦ Ἰησοῦ —ἦταν μιά ΓΡΑΠΤΗ πηγὴ ἀπ'ὄπου ἄντλησαν τὶς διηγήσεις τους ὁ "Ματθαῖος" καὶ ὁ "Λουκᾶς" καί μάλιστα γραμμένη στὰ ΕΛΛΗΝΙΚΑ  (συνεπῶς δὲν πρέπει νὰ ταυτίζεται μὲ τὰ ἀναφερόμενα ἀπὸ τόν ΠΑΠΙΑ περὶ ΕΒΡΑΪΚΩΝ Λογίων τοῦ Ματθαίου:"τῇ ἑβραΐδι διαλέκτῳ τὰ λόγια συνετάξατ

ΟΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΑΠ.ΠΑΥΛΟΥ

Εικόνα
 Ἔχουν ἐξαιρετικὸ φιλολογικὸ ἐνδιαφέρον—πέραν τοῦ θεολογικοῦ—οἱ δύο Ἐπιστολὲς τοῦ Ἀπ.Πσύλου Α' καὶ Β' ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ γραμμένες γύρω στὸ 55‒56 μΧ ,  καθὼς καὶ ἡ ΠΡΟΣ ΚΟΛΟΣΣΑΕΙΣ , διότι ἀποκαλύπτεται σὲ αὐτὲς ἡ λανθασμένη ἀντίληψη πολλῶν περὶ τῆς ΚΑΤΑ ΓΡΑΜΜΑ θεοπνευστίας τῆς Γραφῆς [ Sola Scriptura ] , ἠ ὁποία παραγνωρίζει τὴν ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ τῶν κειμένων—ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ.  Ἐξηγῶ· στὴν Α' Πρὸς Κορινθίους—ποὺ συνέταξε ὁ Παῦλος τὸ 55μΧ στὴν ΕΦΕΣΟ—  ἀναφέρει ΣΑΦΩΣ ὁ Παῦλος ὅτι εἶχε γράψει ΠΡΙΝ μιὰ ἄλλη ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΗ, ΧΑΜΕΝΗ *   ἐπιστολὴ στὴν ὁποία ζητοῦσε νὰ μὴν συναναστρέφονται πόρνους οἱ Κορίνθιοι:  " ἔγραψα ὑμῖν ἐν τῇ ἐπιστολῇ μὴ συναναμίγνυσθαι πόρνοις.."[Α'ΚΟΡ. 5,9] { Πολλοὶ εἰδικοὶ θεωροῦν ὅτι ἀποσπάσματα ἐκείνης τῆς ΠΡΩΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ βρίκεται στὴν Β'ΚΟΡ 6,14‒7,1. }  Ἐπίσης κάτι ἀνάλογο γιὰ μιὰ ΑΛΛΗ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΧΑΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ἀναφέρει ὁ Παῦλος στὴν τωρινὴ Β'ΚΟΡ κάνοντας λόγο γιὰ μιὰ Ἐπιστολὴ ποὺ ἔγραψε μὲ πολλὰ δάκρυα καὶ θλίψη : 

Η "ΠΟΛΙΤΕΙΑ" ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ & Η "ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ" ΤΟΥ ΑΓ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

Εικόνα
Στὸ 9ο βιβλίο τῆς "Πολιτείας" γράφει ὁ Πλάτων ὅτι ὁ Σωκράτης ,ὃταν ὁ Γλαύκων τοῦ εἶπε πὼς ἡ πολιτεία ποὺ πρότεινε εἶναι ἀνύπαρκτη καὶ οὐτοπική, ἐκεῖνος ἀπἀντησε :  " ἐν οὐρανῷ ἴσως παράδειγμα ἀνἀκειται τῷ βουλομένῳ ὁρᾶν καὶ ὁρῶντι ἑαυτὸν κατοικίζειν" (ΠΟΛ.9,592D) [ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ;Τὸ πρότυπο της ὑπάρχει στὸν οὐρανό, γιὰ ὅποιον θέλει νὰ δεῖ καὶ κοιτῶντας νὰ τὴν κτίσει μέσα του.] Καὶ συνέχισε  λέγοντας ὅτι δὲν ἔχει σημασία λοιπὸν ἄν ὑπάρχει ἤ θὰ ὑπάρξει ἐπὶ γῆς κάποτε, Η ΙΔΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ,διότι ὁ δίκαιος ἄνθρωπος ζεῖ μὲ βάση τοὺς νόμους αὐτῆς καὶ καμμιᾶς ἄλλης. Τὴν πλατωνικὴ αὐτὴ ἀντίληψη μετέφερε στὴν δικὴ του "ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ" [DE CIVITATE DEI ] ὁ ἅγιος ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ (+430μΧ) στὸ πιὸ θεμελιακὸ ἔργο ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πνεύματος. Βέβαια στὸν περιορισμένο χῶρο μιᾶς ἀνἀρτησης δὲν μπορεῖ νὰ γίνει ἐνδελεχὴς ἀνάλυση ἑνὸς τέτοιου ὀγκώδους συγγράμματος, δεδομένου ὅτι ἡ  "Πολιτεία τοῦ Θεοῦ" ἀποτελεῖται ἀπὸ 22 βιβλία στὰ ὁποῖα παρελαύνει ΟΛΗ

Φράνσις Μπέικον : ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΙΚΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

Εικόνα
 Δὲν εἶχε γράψει μόνο ὁ ΠΛΑΤΩΝ ἀλληγορία περὶ σπηλαίου ["ΠΟΛΙΤΕΙΑ" 514a-515c] ,ἀλλὰ καὶ ὁ Φράνσις Μπέικον—ἐπὶ τὸ ἑλληνικώτερον, Φραγκῖσκος Βάκων—στὸ πασίγνωστο ἔργο του "ΝΕΟΝ ΟΡΓΑΝΟΝ"(Novum Organum /1620), τὸ θεμέλιο τοῦ Ἐμπειρισμοῦ καὶ τῆς νεώτερης Ἐπιστήμης. Ἐκεῖ ,ἀπαριθμῶντας τὰ ΕΙΔΩΛΑ* (=πλάνες)  ποὺ παρεμποδίζουν τὴν πορεία τοῦ νοῦ πρὸς τὸν ὀρθὸ λόγο, κάνει λόγο γιά τά ΕΙΔΩΛΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΙΚΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ τοῦ καθενός:  " τὰ εἴδωλα τοῦ σπηλαίου εἶναι οἱ ψευδαισθήσεις  τοῦ κάθε ἀτόμου χωριστά.  Διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς πλάνες τῆς ἀνθρώπινης ΦΥΣΗΣ ἐν γένει ,ὁ κάθε ἄνθρωπος ἔχει ἕνα εἶδος ΑΤΟΜΙΚΗΣ  ΥΠΟΓΕΙΑΣ ΣΠΗΛΙΑΣ ποὺ κομματιάζει τὸ φῶς τῆς φύσης. Αὐτό συμβαίνει · —εἴτε λόγῳ τῆς ἰδιαιτερότητας τῆς ἀτομικῆς φύσης κάθε προσώπου — εἴτε λόγῳ τῆς ἀνατροφῆς καὶ τῶν συναναστροφῶν του —εἴτε λόγῳ τῶν ἀναγνωσμάτων του καὶ τῆς αὐθεντίας ἐκείνων ποὺ ἐκτιμᾶ καὶ θαυμάζει —εἴτε λόγῳ διαφορετικῶν ἐντυπώσεων καὶ ἐνδιαφερόντων τῆς ψυχῆς τοῦ κάθε ἀτόμου. Καὶ λίγο παρακάτω ,περιγράφοντας  τὰ

Γ.Χατζιδάκις : ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

Εικόνα
 Ὁ Γ. ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ εἶναι ὡς γνωστὸν ὁ πατἐρας τῆς ἑλληνικῆς Γλωσσολογίας καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔδειξε μὲ ἐπιστημονικὸ τρόπο ΟΤΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ , ΑΡΧΑΙΑ ,ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΑ ΓΛΩΣΣΑ. Τὸ σύγγραμμα μὲ τὸ ὁποῖο τὸ ἀπέδειξε αὐτὸ  εἶναι ἡ  ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ, το opus magnum  τοῦ Χατζιδάκι , ἔργο ποὺ τὸν καθιέρωσε  –τόσο στὸν ἑλληνικὸ ὅσο καὶ στὸν διεθνῆ ἐπιστημονικὸ χῶρο– γραμμένο γερμανιστί [ Einleitung in die neugriechische Grammatik ] καὶ δημοσιευμένο στὴν Λειψία τὸ 1892, στὴν περίφημη σειρά «Βιβλιοθήκη τῶν Ἰνδοευρωπαϊκῶν Γραμματικῶν».  Ἡ ΕΙΣΑΓΩΓΗ εἶναι τὸ ἔργο ὅπου θεμελιώνονται γιὰ πρώτη φορὰ μὲ πληρότητα οἰ θεωρητικὲς ἀρχὲς σπουδῆς τῆς Νέας Ἑλληνικῆς καὶ ἀντιμετωπίζονται τὰ καίρια προβλήματα τῆς γλώσσας μας. Τὸ ἔργο περιλαμβάνει τρία μεγάλα κεφάλαια, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ πιὸ σημαντικὸ εἶναι τὸ  2ο Κεφάλαιο,  τὸ ὁποῖο μὲ τίτλο «Ἡ Προέλευση τῆς Μεσαιωνικῆς καὶ τῆς Νέας Ἑλληνικῆς», ὁ Χατζικάκις ἀφιερώνει σ' ἕναν ἐξονυχιστικὸ ἐλεγχο τῶν διδαγμάτων τ

"Πατρικὴ Διδασκαλία" : Η ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΡΑΓΙΑΔΙΣΜΟΥ

Εικόνα
 Τὴν προεπαναστατικὴ περίοδο,ὅταν στοὺς ὑπόδουλους Ἕλληνες διαδιδόταν  τὸ πνευματικὸ κίνημα τοῦ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ (Ρήγας, Κοραῆς κλπ) , στοὺς συντηρητικοὺς κύκλους τῶν φανατικῶν ΑΝΤΙΔΥΤΙΚΩΝ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ἀναπτυσσόταν τὸ κίνημα τῶν" ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ"  [ =πρόκειται γιὰ τὴν γνωστὴ διαμάχη ἁγιορειτῶν μοναχῶν μὲ τὸ ἄν ἐπιτρέπονται  τὰ μνημόσυνα τὶς Κυριακές].   Ἡ ἐν λόγῳ διαμάχη τῶν ἀγιορειτῶν τελικὰ ἐξελίχτηκε σὲ πόλεμο τῶν συντηρητικῶν τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, κατὰ τῶν ἐξ Ἑσπερίας ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΩΝ ,  τὴν ὥρα ποὺ βεβαίως στὴν Εὐρώπη θριἀμβευε ὁ ΝΑΠΟΛΕΩΝ. Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀντέδρασε σφόδρα κατὰ τῶν Ἑλλήνων Διαφωτιστῶν ἐκδίδοντας ἐν Κωνσταντινουπόλει (1798)ἕνα ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ κείμενο μὲ τὴν ὑπογραφὴ τοῦ Πατριάρχη Ἱεροσολύμων ΑΝΘΙΜΟΥ μὲ τίτλο "ΠΑΤΡΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ" , στὸ ὁποῖο χαρακτηρίζονται τὰ κηρύγματα περὶ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ τοῦ Ρήγα καὶ τῶν ἄλλων Διαφωτιστῶν τοῦ Γένους ὡς "ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ", ἐνῶ  ἡ ὀθωμανικὴ κυριαρχία θεωρεῖται ὡς ...θεϊκὸ ἔργο γιὰ τὴν σωτ

Τριαδικὸ Δόγμα : ὁ ἐξελληνισμὸς τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Εικόνα
 Ἔλεγε, ο μακαρίτης ὁ ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ, Καθηγητὴς στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν εὐθέως : "Ἡ Κριτικὴ τοῦ HARNACK ,ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 20ου αἰ. γιὰ τὸν ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΙΣΜΟ τοῦ (Ἀνατολικοῦ) Χριστιανισμοῦ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ εἰσέτι". Γιὰ ὅσους ἀγνοοῦν το θέμα : ὁ Harnack ὑποστήριζε ὅτι ὁ (Ἀνατολικός) Χριστιανισμὸςπαρουσιάζει 3 σημεῖα  σαφοῦς & ἀκραιφνοῦς  ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ : 1. τὴν ΝΟΗΣΙΑΡΧΙΑ/ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΙΣΜΟ στὴ διατύπωση τῶν Δογμάτων του (βλ  πχ τὴν ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ διατύπωση τοῦ Χαλκηδόνειου  ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΚΟΥ Ὅρου : "ΕΝ ΔΥΟ ΦΥΣΕΣΙΝ ΑΣΥΓΧΥΤΩΣ, ΑΤΡΕΠΤΩΣ, ΑΔΙΑΙΡΕΤΩΣ,  ΑΧΩΡΙΣΤΩΣ ..") 2. τὴν ΤΥΠΟΛΑΤΡΙΑ -ritualismus-τῆς Λειτουργικῆς του , δηλ τὴν ἀντίληψη ὅτι ὅλα ἐξαρτῶνται  ἀπο τὴν πιστὴ & ἀκριβῆ τήρηση τῶν Τελετουργικῶν Τύπων κατὰ τὴ Λατρεία, καὶ ὄχι τὴν πρόθεση τοῦ Λειτουργοῦ. 3. τὴν ΠΑΡΑΔΟΣΙΟΚΡΑΤΙΑ -traditionismus- ὅλα μένουν ὅπως τὰ παραλάβαμε, μὲ τὸ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ τους Κοσμοείδωλο δηλαδή ("τριώροφο" Σύμπαν: Οὐρανός ἄνωθεν, Γῆ, Υποχθόνιος Ἅδης:  ΑΝΗΛΘΕΝ εις τοὺς Οὐρανούς/ ΚΑΤΗΛΘΕΝ εἰς τὸν

Ἐκεῖνος ποὺ ἄγγιζε τοὺς λεπρούς..

Εικόνα
Κι ἄν ἀκόμα εἶχαν χαθεῖ ΟΛΑ τὰ Εὐαγγέλια , θά ἀρκοῦσε  ἡ περικοπὴ τῆς θεραπείας τοῦ λεπροῦ  [ ΜΑΤΘ.8,1‒4·  ΜΑΡΚ.1,40‒45 · ΛΟΥΚ. 5,12‒16] γιὰ νὰ ἀντιληφθεῖ ὁ καθένας,  ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ἦταν ὁ Ἰησοῦς. Θυμίζω ὅτι ἡ ΛΕΠΡΑ στὴν ἀρχαιότητα ἦταν ἐνδημικὴ νόσος ,ἀπὸ τὶς πλέον ἀποτρόπαιες, ἐπειδὴ  παραμόρφωνε τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο καὶ σῶμα.  Ἡ μόνη ἄμυνα ποὺ γνώριζαν τότε οἱ ἄνθρωποι γιά τήν ΛΕΠΡΑ ἦταν ἡ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΣΗ σὲ καραντίνα τῶν μολυσμένων ΕΞΩ ΑΠΟ ΚΑΤΟΙΚΗΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ, (βλ.τὴν ἡμέτερη ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ) . Εἶναι πασίγνωστη ἡ κακὴ φήμη τῶν  κοιλάδων τῶν Λεπρῶν ποὺ θεωροῦντο ὡς ὁ Τόπος τῶν ζωντανῶν —νεκρῶν.  Ἀπαγορευόταν λοιπὸν ἡ ὁποιαδήποτε συναναστροφὴ μὲ λεπρὸ καὶ εἰδικῶς ἡ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΦΗ μὲ τὸν μολυσμένο.  Τό ΛΕΥΪΤΙΚΟΝ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶναι ἐν προκειμένῳ σαφές: " και ὁ λεπρὸς..ἀκάθαρτος ἔσται · κεχωρισμένος καθήσεται , ἔξω τῆς παρεμβολῆς ἔσται αὐτοῦ ἡ διατριβή" (ΛΕΥΪΤ.13,445-46) Τὶ συνέβη ὅμως στὸ ἐν λόγῳ ἐπεισόδιο  μὲ τὸν Ιησοῦ ;  Κατέβαινε ,λέει ἡ περικοπή, ἀπὸ κάποιο βουνὸ

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ "ΒΡΥΣΑΚΙ" ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΤΙΣΜΕΝΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

Εικόνα
Διαβάζουμε στὸ σχολεῖο, στὸ πανεπιστήμιο ἤ κατὰ μόνας, κείμενα τῆς κλασσικῆς γραμματείας ἀναφερόμενα σὲ κτήρια τοῦ διοικητικοῦ κέντρου τῶν Ἀθηνῶν τῆς κλασσικῆς ἐποχῆς ,ἀγνοῶντας ἐν πολλοῖς, τὴν τοποθεσία καὶ χωροταξία τῆς Ἀρχαίας Ἀγορᾶς . Ἐπίσης ἀγνοοῦμε καὶ τὴν ἱστορία τοῦ συγκεκριμένου τόπου καθὼς καὶ τὴν χαμένη συνοικία τοῦ ΒΡΥΣΑΚΙΟΥ μὲ τὴν Παναγία ΒΛΑΣΣΑΡΟΥ οἱ ὁποῖες οἰκοδομήθηκαν ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ ἐπὶ Τουρκοκρατίας  καὶ στὸν 20αἰ .θυσιάστηκαν ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ γιὰ νὰ ἔρθη στὸ φῶς ὁ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ. Κατ, ἀρχὰς τὸ διοικητικὸ κέντρο τῆς κλασσικῆς Ἀθήνας —στὸ ὁποῖο συνεχῶς ἀναφέρεται ἡ κλασσικὴ γραμματεία—βρισκόταν στὴν ΔΥΤΙΚΗ πλευρὰ τῆς Ἀγορᾶς,δηλ. ἀνατολικὰ τοῦ ΘΗΣΕΙΟΥ { =τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἡφαίστου}.  Ἡ περιοχὴ τῆς ἀρχαίας Ἀγορᾶς ἦταν νεκροταφεῖο ἤδη ἀπὸ τοὺς νεολιθικοὺς χρόνους,  ἐνῶ κατὰ τὴν ἀρχαϊκὴ περίοδο (6ος αἰ.πΧ) ἔλαβε τὰ χαρακτηριστικὰ πολιτικοῦ καὶ διοικητικοῦ κέντρου τῆς πόλης—κράτους τῶν Ἀθηνῶν. Στὸ κέντρο βρίσκονταν τὸ Μνημεῖο μὲ τοὺ