" Ὁ Θεὸς ἔχει πολλὰ ὀνόματα": Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ.





 Ἡ συνεκφορὰ "οἰκουμενικὸς οἰκουμενισμός" προέρχεται ἀπὸ τὸν καθολικὸ θεολόγο Raimundo PANIKKAR ὁ ὁποῖος ἀρχὲς τοῦ '60  τὴν πρότεινε στὸν διαθρησκειακὸ διάλογο ὡς τὴν θεολογικὴ ἀντίληψη  σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία  Η ΠΟΚΙΛΙΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΕΝΑ ΣΥΝΟΛΟ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΟΛΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΟΡΥΦΗ.
Στὸ βιβλίο του "Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΥ ΙΝΔΟΥΙΣΜΟΥ"(the unkown Christ of Hinduism,1964) ὑποστηρίζει τὴν ρηξικέλευθη ἰδέα ὅτι Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ , ΑΛΛΑ' ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ , 
καθότι ἡ κατηγορία τοῦ "Χριστοῦ" ,
δηλ τοῦ ΣΩΤΗΡΑ ,δὲν πρέπει νὰ περιορίζεται στὸ ΙΣΤΟΡΙΚΟ πρόσωπο τοῦ ΙΗΣΟΥ ἀπὸ τὴν ΝΑΖΑΡΕΤ. Ὑπάρχει καὶ ὁ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ τοῦ ὁποίου διάφορες προσωποποιήσεις γνωρίζει ἡ Ἱστορία.

 Ἐκτὸς τοῦ Pannikar, ἕνας ἄλλος ἐνδιαφέρων—κατά τὴν γνώμη μου—"οἰκουμενιστής" θεολόγος εἶναι ὁ ἀγγλικανὸς John HICK ὁ ὁποῖος στὸ ἔργο του "Ο ΘΕΟΣ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ"(God has many names,1980)ὑποστηρίζει κάτι παρόμοιο.
Γράφει ὁ Hick ὅτι ναὶ μὲν ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ, ΑΛΛΑ' Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΣΥΝΑΝΤΑΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ·
 ὁ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ  Ἰησοῦς ἦταν "πλήρης"θεός, ἀλλὰ δὲν ἦταν ἡ "πληρότητα"τοῦ Θεοῦ: 
TOTUS DEUS , ἀλλὰ ὄχι TOTUM DEI.

 Ἀπὸ τὰ παραπάνω—τὰ ἐντελῶς συνοπτικὰ λόγῳ χώρου—φαίνεται καθαρὰ ποιὸ εἶναι τὸ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ἐκκλησία στὸ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ διάλογο· 
πρόκειται γιὰ τὴν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ τοῦ χριστιανισμοῦ στὸ ζήτημα τῆς ΘΕΟΠΟΙΗΣΗΣ τοῦ ΙΗΣΟΥ.
 Πῶς θὰ σταθεῖ διαθρησκειακὸς διάλογος ὅταν οἱ χριστιανοὶ ὁμολογοῦν τὸν Ἰησοῦ ὡς ΜΟΝΟ Κύριο;

 Ποιὰ θέση ἔχει γιὰ τὴν χριστιανικὴ θεολογία 
ὁ ΒΟΥΔΑΣ ἤ ὁ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΩΑΜΕΘ; 

Γιὰ τὶς ἄλλες θρησκεῖες δὲν τίθεται παρόμοια προβληματική, διότι ὅλες—ἀκόμα καὶ ὁ Ἰουδαϊσμός—μποροῦν νὰ ἀποδεχθοῦν τὸν Ἰησοῦ ὡς ΠΡΟΦΗΤΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ·
γιὰ τοὺς χριστιανοὺς ὅμως ὁ Ἰησοῦς ΑΠΑΙΤΕΙ ἀποκλειστικότητα,  ἐξ οὗ καὶ ἡ ἀδυναμία ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ  τῶν ἄλλων μεγάλων θρησκευτικῶν προσωπικοτήτων τῆς Ἱστορίας, ἀπὸ τὸν χριστιανισμό.

_______

ΥΓ οὔτε ὁ Βούδας, οὔτε ὁ Μωάμεθ ἀξίωσαν βεβαίως θεϊκὴ λατρεία καὶ ἀποτελεῖ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ —ΚΑΙ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ— τὸ κατὰ πόσον τὴν ἐπεζήτησε καὶ τὴν ἀπαίτησε ΟΝΤΩΣ , ὁ Ἰησοῦς γιὰ τὸν ἑαυτό του..

ΥΓ2. γιὰ τὸν σημερινὸ  Ἰουδαϊσμὸ μπορεῖ νὰ ἀξιολογηθεῖ ὁ Ἰησοῦς ὡς ὁ ΜΕΣΣΙΑΣ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ — massiah ben Joseph—ἀφοῦ δέν τὸν ἀποδέχονται οἱ Ἑβραῖοι ὡς ΜΕΣΣΙΑ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ (βλ. θεολογία τῶν ΔΥΟ ΜΕΣΣΙΩΝ τοῦ Ραββινισμοῦ).

ΥΓ3. ὅλα τοῦτα ποὺ ἀποτελοῦν θέματα τοῦ θεολογικοῦ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ μοῦ φέρνουν στὸ νοῦ τὴν φρἀση τῆς Γραφῆς γιὰ τὸν Ἰησοῦ ὡς ΣΗΜΕΙΟΝ ΑΝΤΙΛΕΓΟΜΕΝΟΝ...




Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χαῖρε Κωνσταντῖνε, τελευταῖε Βασιλέα τῶν Ἑλλήνων!

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΤΗΝ 30η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940.

W.Bauer : Ὀρθοδοξία καὶ Αἵρεση στὸν ἀρχέγονο Χριστιανισμό. ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ .