Η ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΗΣ "ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ".




 Ὅλοι γνωρίζουμε τὴν ὁμολογία τοῦ Συμβὸλου τῆς Πίστεως ὅπου ἀναφέρεται ἡ ἰδέα τῆς "Β' ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ" { =πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης  κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς...} ,ὡστόσο λίγοι γνωρίζουν τὴν προέλευση αὐτῆς τῆς ἐσχατολογικῆς ἀντίληψης.

Ἐξηγῶ συνοπτικῶς·
καταρχὰς ἡ ἰδέα αὐτὴ προϋποθέτει τὴν ἔννοια τοῦ ΓΡΑΜΜΙΚΟΥ(παρελθόν,παρόν,μέλλον)Χρόνου ,κάτι ποὺ ὑπῆρχε στὴν Βίβλο ἀλλὰ ὄχι στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ὀπου ὁ χρόνος ἐκεῖ θεωρεῖτο κυκλικὸς ἤ σπειροειδής.
Γιὰ τοῦτο καὶ ὁ ΚΕΛΣΟΣ στὴν πολεμική του κατὰ τοῦ χριστιανισμοῦ ,τὸν "ΑΛΗΘΗ ΛΟΓΟ", γράφει ὅτι ἐπειδὴ ἄκουσαν οἱ χριστιανοὶ τὸ γεγονὸς τῶν ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ , ΚΥΚΛΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΑΠΟ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ("επικλύσεις) ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ("ἐκπυρώσεις"), κι ἐπειδὴ γνωρίζουν  ὅτι ἡ προηγούμενη καταστροφὴ ἦταν ἀπὸ ΝΕΡΟ{=Δευκαλίων} ἀποκαλοῦν τὴν ἑπόμενη ἀναμενόμενη καταστροφὴ  ἀπὸ ΦΩΤΙΑ{=Φαέθων}  ,ὡς Δικαστήριο τοῦ θεοῦ, ἀγνοῶντας ΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΟΔΙΚΕΣ χωρὶς νὰ ὑπάρχει μιὰ τελευταία...
 (ΩΡΙΓ. Κατὰ Κέλσου, 1,19).

Ἀλλὰ ἀπὸ ποῦ προῆλθε ἡ ἰδέα τῆς Β' ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ,
 ἤ ΜΕΛΛΟΥΣΑΣ ΚΡΙΣΗΣ ἤ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ; (οἱ ὅροι εἶναι περίπου ταυτόσημοι).

Τὴν ἀπἀντηση τὴν γνωρίζουμε ἀπὸ τὸν προηγούμενο αἰῶνα ὅταν εἰδικοὶ ἐρευνητές ἀνατολιστὲς καὶ παλαιοδιαθηκολόγοι(πχ GUNKEL, GRESSMANN) διεπίστωσαν ὄτι Ο ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΑΡΙΣΤΑΤΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΩΣ ΣΤΗΝ ΒΑΒΥΛΩΝΑ  ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ , ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΟΥΔΑΙΟΥΣ ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΩΣ ΕΡΧΟΜΕΝΗ "ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ"(Jom Jahwe).

Κατὰ τὴν ἑορτὴ τῆς βαβυλωνιακῆς ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ {ΑΚΙΤU}  διαβαζόταν τὸ ΕΠΟΣ ΓΙΛΓΚΑΜΕΣ καὶ ἀναπαριστᾶτο τελετουργικῶς 
—ὅπως προανέφερα—ἡ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ὅπου ὁ ἡλιακὸς θεὸς ΜΑΡΝΤΟΥΚ σκότωνε τὴν ΤΙΑΜΑΤ τὸν ΔΡΑΚΟΝΤΑ τοῦ χάους.

Πολλοὶ διαθηκολόγοι —εἰδικῶς τῆς ΣΧΟΛΗΣ ΟΥΨΑΛΑ—σύγκριναν τὸ βαβυλωνιακὸ ΑΚΙΤU μέ τοὺς ΨΑΛΜΟΥΣ ἐνθρόνισης τῆς ΚΙΒΩΤΟΥ στὸ ΝΑΟ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ (ψαλμ.2,29,47,48,63,89,110) καὶ  διεπίστωσαν ὅτι πρόκειται γιὰ την ἴδια Τελετὴ τῆς ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ,
δηλ. τῆς ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ (Akitu).

[ Στὸ ἑλληνικὸ κοινὸ ὅλα τοῦτα γίναν γνωστὰ τὸ 1930  ἀπὸ τὶς ἐργασίες τοῦ ἀείμνηστου Β. ΒΕΛΛΑ — ἡ Kapporeth καὶ ἡ ἑορτὴ τῶν Kippurim—
καὶ στὰ χρόνια μας ἀπὸ τὴν ἀριστουργηματικὴ εἰσαγωγὴ τοῦ ΑΓΟΥΡΙΔΗ στὴν "ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ"'—βλ.φωτο].

Κατὰ τὴν μεταιχμαλωσιακὴ περίοδο στὸ Ἰσραὴλ ἡ παροῦσα κατὰ τὴν Τελετὴ ἐμπειρία τῆς ΑΝΑΝΕΟΥΜΕΝΗΣ ΚΑΤ' ΕΤΟΣ θείας δύναμης μεταμορφώθηκε σέ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ  δηλ. ἐσχατολογικὴ ΕΛΠΙΔΑ , ὅπου ὁ ΓΙΑΧΒΕ πάλι θὰ βεβαιώσει τὴν ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Γράφουν οἱ MOWINCKEL καὶ ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ:
" ἡ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ἀπὸ ἠμέρα Ἐνθρόνισης τοῦ Γιαχβὲ ἔγινε ἡ ΜΕΛΛΟΥΣΑ ἡμέρα τῆς ΚΡΙΣΕΩΣ ὅταν ὁ Γιαχβὲ διαπαντός
—συμπληρώνω : δηλ.σὲ γραμμικὸ χρόνο—
θὰ βεβαιώσει τὴν κυριαρχία τῆς βασιλείας του".
Ὄλη αὐτὴ ἡ εἰκόνα—συμπληρώνει ὁ ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ—ἀναπαράγεται καὶ στὴν εἰκόνα τῆς ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ (Acclamatio) στὸ 4ο Κεφ.
 τῆς " Ἀποκάλυψης" τοῦ Ἰωάννη.

Τελευταῖο ἐρώτημα·
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟ  "ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ";

Ἡ ἀπάντηση εἶναι ΝΑΙ.

Δὲν μίλησε γιὰ τὴν Συντέλεια βεβαίως ἐκεῖ ποὺ ΝΟΜΙΣΕ ἡ Πρώτη Ἐκκλησία —ὅπως ἔχω γράψει πολλὲς φορές—δηλ. στὴν περιγραφὴ τῆς Καταστροφῆς τῆς Ἱερουσαλὴμ (ποὺ ἔλαβε χώρα ὡς γνωστὸν τὸ 70μΧ) , ἀλλὰ σὲ ἄλλη συνάφεια ,ἐκεῖ ποὺ τὴν τοποθετεῖ τὸ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ στὸ Κεφ.17.

 Ἐκεῖ ὄταν τὸν ρωτοῦν οἱ Φαρισαῖοι "ΠΟΤΕ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ" ὁ Ἰησοῦς ἀπάντησε μιλῶντας γιὰ τὸν ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ὡς ἑξῆς·

" καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Νῶε οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἰοῦ τοῦ ἀνθρώπου· ἤσθιον, ἐπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας  εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτὸν καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας"(ΛΟΥΚ.17,26 κ.ἑ.)
[Μετ. ὄπως ἔγινε τὸν καιρὸ τοῦ Νῶε ἔτσι θὰ συμβεῖ καὶ μὲ τὴν ἡμέρα τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ υἰοῦ τοῦ ἀνθρώπου· ἐτρωγαν ,ἔπιναν , πάντρευαν και παντρεύονταν, ὥς τὴν ἡμέρα ποὺ μπῆκε ὁ Νῶε στὴν κιβωτό· καὶ ἦρθε ὁ κατακλυσμὸς καὶ τοὺς ἀφάνισε ὅλους].

Ὅποιος διαβάσει τὸ ἐν λόγῳ κείμενο τοῦ κεφ.17 τοῦ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ  ποὺ μιλᾶ γιὰ τὴν Συντέλεια
καὶ τὸ συγκρίνει μὲ τὴν περιγραφὴ τῆς Καταστροφῆς τῆς Ἱερουσαλὴμ στὸ κεφ.21 ,
τοῦ ἰδιου Εὐαγγελίου, ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ,
{ ποὺ ΟΜΩΣ δυστυχῶς ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΞΕ Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ταυτίζουσα  τὰ δύο γεγονότα}: 

στὸ κεφ.21 δίνοντσι σημεῖα  μιᾶς κλιμακούμενης πορείας χειροτέρευσης τῶν πραγμάτων καὶ περιγρἀφεται μιὰ  προϊοῦσα ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ  μὲ ἀποκορύφωση τὸ μέγα σημεῖον τοῦ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΟΣ  ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΗΣ
( ὁ Λουκᾶς μιλᾶ εὐθἐως γιὰ ΡΩΜΑΪΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ :"ὅταν ἴδητε κκλουμένην ὑπὸ στρατοπέδων τὴν Ἱερουσαλήμ")
ἐνῶ στὸ κεφ.17 ,ποὺ περιγράφεται τὸ τέλος τῆς παρούσης ἀνθρωπότητας,  ἀπουσιάζει παντὸς εἴδους  ἀναταραχή· 
ΟΛΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ,ἐνῶ οἱ ἄνθρωποι θὰ τρῶν καὶ θὰ πίνουν...

Συμπέρασμα ἐξ ὅλων αὐτῶν·
ἡ ἱστορικὴ καὶ φιλολογικὴ ἔρευνα ἀποτελεῖ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ γιὰ τὴν κατανόηση τοῦ νοήματος παντὸς ΚΕΙΜΕΝΟΥ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ '73 "

"Σ' ΕΝΑ ΠΑΠΟΡΟ ΜΕΣΑ " (οἱ σωστοὶ στίχοι)

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑ