ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ ;


Λησμόνησαν οἱ Πατέρες τῆς Β' Οἰκουμενικῆς Συνόδου  τῆς Κων/πόλεως (381μΧ)
νὰ προσθέσουν  τὸν ἐπιθετικὸ προσδιορισμὸ ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ στὴν ὁμολογία τοῦ Ἁγ.Πνεύματος τοῦ ΣΥΜΒΟΛΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ( :Κύριον, ζωοποιόν κλπ) ;

 Ὄχι ,βεβαίως, δὲν τὸ λησμόνησαν·

 ΕΠΙΤΗΔΕΣ παρέλειψαν τὸν ὅρο ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ στὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ Ἁγ.Πνεύματος, ἐπειδὴ ἤδη εἶχε χυθεῖ πολὺ αἷμα ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΑΥΤΗ 
(κυριολεκτῶ : ΑΙΜΑ) στὶς ἀδιάκοπες  συρράξεις στοὺς δρόμουςτῆς Κων/πολης(καὶ τῶν ἄλλων πόλεων)μεταξὺ τῶν τότε ..χούλιγκανς ,ἀρειανιστῶν καὶ ὀρθοδόξων., γιὰ τὸ ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ..

Γιὰ νὰ πάρουμε μιὰ ἰδέα γιὰ τὸ κλῖμα τῆς ἐποχῆς ἀρκεῖ νὰ διαβάσουμε τὸν ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΝΥΣΣΗΣ ποὺ γράφει ὄτι :
"ρωτᾶς στὴν ἀγορὰ τὴν τιμὴ τοῦ ψωμιοῦ καί σοῦ ἀπαντᾶ ὁ ἀρτοποιὸς ὀτι ὁ Πατέρας εἶναι μεγαλύτερος τοῦ Υἱοῦ, 
ρωτᾶς ἄν τὸ λουτρό εἶναι ἕτοιμο
 κι ὁ ὑπεύθυνος σοῦ ἀπαντᾶ 
 ὅτι ὁ Υιὸς ἔχει ἀρχή,ἄρα εἶναι κτῖσμα" :
"ΚΑΝ ΠΕΡΙ ΤΙΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΤΟΥ ΠΥΘΟΙΟ
ΜΕΙΖΩΝ Ο ΠΑΤΗΡ ΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ
ΕΙ ΔΕ ΤΟ ΛΟΥΤΡΟΝ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΝ ΕΣΤΙΝ,
ΕΙΠΟΙΣ, Ο ΔΕ ΕΞ ΟΥΚ ΟΝΤΩΝ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΕΙΝΑΙ.."
(Γρ.Νύσσης, Περὶ θεότητος Υἱοῦ καὶ Πνεύματος,Migne, τ.46 στ.557)

ΕΙΧΕ ΦΑΝΑΤΙΣΤΕΙ  ΥΠΕΡ ΤΟ ΔΕΟΝ 
Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΙΧΕ ΣΤΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ -—κατ'οὐσίαν, φιλοσοφικές—ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ,ὅπως στὴν ἐποχή μας  φανατιζόμαστε (ἤ φανατιζόμασταν...) πχ γιά τὰ πολιτικά..

 Ἄς τὰ πῶ ώμά·
ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ἔχει ὡς κεντρικὴ ἰδέα τὸν αὐστηρὸ ΜΟΝΟΘΕΪΣΜΟ: 
ΑΚΟΥΕ ΙΣΡΑΗΛ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ
ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΣ ΕΣΤΙ (Δευτ.6,4).
 Πρόκειται γιὰ τὸ περίφημο Shema, τὴν σημαία τοῦ ΜΟΝΟΘΕΪΣΜΟΥ καὶ τοῦ ΙOΥΔΑΪΣΜΟΥ: Shema Israel adonaj elohenu adonaj ehad.
Θυμίζω ,ὅταν ρωτήθηκε ὁ Χριστὸς ,ποιὰ εἶναι ἡ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΝΤΟΛΗ , ἀπήγ ὅταν γειλε  ΑΚΡΙΒΩΣ τὸ shema (ΜΑΡΚ.12,28-29)
ΩΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΜΟΝΟΘΕΪΣΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΟΣ...

Καμμιὰ φιλολογικὴ ἑρμηνεία δὲν μπορεῖ νὰ ὑποστηρίξει ὅτι ἡ Παλαιὰ Διαθήκη μιλᾶ 
περὶ  ΤΡΙΑΔΟΣ,
 χωρὶς νὰ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ μὲ βάναυσο τρόπο.
 Καὶ στὸ σημεῖο αὐτό, ἔχουν δίκιο οἱ Ἑβραῖοι ὅταν ἐγκαλοῦν τοὺς Χριστιανοὺς ὡς διαστρεβλωτὲς τοῦ παλαιοδιαθηκικοῦ κειμένου.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΑΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ.

 Ὅμως ἡ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΒΟΑ ΟΤΙ
 ΚΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟΣ—Adonaj— δηλ θεός (Maranatha= ἐλθὲ Κύριε).

ΠΩΣ ΘΑ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΝΤΑΝ ΛΟΙΠΟΝ
 ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΘΗΚΕΣ 
ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΚΑΙΝΗ,
ὥστε ὁ χριστιανισμὸς νὰ μὴν θεωρηθεῖ ΔΙΘΕΪΣΜΟΣ ,ἀλλὰ συνέχεια τοῦ παλαιοδιαθηκικοῦ Μονοθεϊσμοῦ
— δεδομένου ὅτι  ὁ Ἰησοῦς δὲν ἀπαρνήθηκε ποτὲ τὸν ἰουδαϊκὸ Μονοθεϊσμό;

Τὴν ἀπάντηση ἔδωσαν στὸ ΚΡΙΣΙΜΟ αὐτὸ ζήτημα ,οἱ ΕΛΛΗΝΕΣ Πατέρες μὲ μιὰν τρόπον τινα, ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ "ἐφεύρεση":  
τὴν ἔννοια τῆς "ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ" ,πάνω στὴν ὁποία θεμελιώθηκε τὸ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΔΟΓΜΑ .
 Ο ΘΕΟΣ ΕΝΑΙ ΕΝΑΣ
 ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ
-ΟΠΩΣ ΚΗΡΥΤΤΕΙ Η ΠΔ-
 ΚΑΙ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΣΤΑΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΥΡΩΘΕΙ Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.*
(Καὶ οἱ δύο ἔννοιες "ΟΥΣΙΑ" καὶ "ΥΠΟΣΤΑΣΗ" ὅπως ἔχω ξαναπεῖ ,ἀποτελοῦν ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΥΣ ὅρους ποὺ δὲν ὑπάρχουν στὴν Βίβλο, στὴν ὁποίαν ἐπίσης δὲν ὑπάρχουν  οἱ ὅροι "ΤΡΙΑΔΑ" , "ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ" κλπ).

Ἀπὸ τὰ παραπάνω γίνεται φανερὸ ὅτι  ὅποιος εὐαγγελίζεται τὸν χωρισμὸ τοῦ Ἑλληνισμοῦ (ἑλληνικῆς φιλοσοφίας)  ἀπὸ τὸν χριστιανισμό ,στὴν οὐσία ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ἀναιρῶντας τὸ θεμέλιο του:
τὴν ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

[ Στὸ ἐρώτημα τοῦ ΧΑΡΝΑΚ ἄν ὁ ἐξελληνισμὸς τοῦ χριστιανισμοῦ μέσῳ τῆς ΤΡΙΑΔΟΛΟΓΙΑΣ ἀλλοίωσε τὸν ἀρχικὸ χριστιανισμό , δὲν θὰ ἀπαντήσω ἐδῶ, ἔχω γράψει ἐπ αὐτοῦ ἄλλοτε].



Θὰ σταματήσω ἐδῶ αὐτὴν τὴν συνοπτικὴ ἱστορικὴ ἀναδρομή, γράφοντσς τὰ ἑξῆς:
τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰησοῦ ἡ κύρια διαμάχη ἦταν μεταξὺ ΦΑΡΙΣΑΙΩΝ—ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ ·
τὴν ἐποχὴ τῶν Εὐαγγελίων ἄν ὁ Ἰησοῡς ἦταν ΜΕΣΣΙΑΣ ἤ ὄχι , 
ἐνῶ τὸν 4ο αἰ. ,ἄν ὁ Υιὸς ἦταν ΟΜΟΟΥΣΙΟΣ τῷ θεῷ καὶ Πατρί ἤ ὄχι.
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ,ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.

 Ἀγαπητοί· 
ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΗΤΑ 
δηλ τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ ΠΑΝΤΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ
 καὶ μεταβάλλονται ,
ὅπως πρῶτος διεπίστωσε ὁ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ (καὶ μετὰ ἀπὸ αύτὸν ὁ Βούδας...)






* Πολλοί θεωροῦν τὸ φιλοσοφικὸ  ὅρο "ΥΠΟΣΤΑΣΗ" ὡς  τὸ.."ταχυδακτυλουργικὸ κόλπο" μὲ τὸν ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία συμβίβασε τὰ ἀσυμβίβαστα:
τὸν ΜΟΝΟΘΕΪΣΜΟ ΤΗΣ ΠΔ 
μέ  τὴν ΘΕΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΤΗΣ ΚΔ.
 Ὅμως δὲν μποροῦσε νὰ γίνει ἀλλιῶς διότι, 
πράγματι, ἡ ΚΔ σύμπασα ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦ ὡς ΚΥΡΙΟ δηλ. θεό
 (ἀκόμα καὶ ἡ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ πηγὴ τῶν "ΠΡΑΞΕΩΝ" —κεφ.2 καὶ 3).

ΤΟ ΟΤΙ Η ΚΔ ΘΕΩΡΕΙ ΘΕΟ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΘΕΙ.

Τὸ ἐρώτημα ποὺ προκαλεῖ διάσταση  εἶναι 
τὸ ΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ,
Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ.

Ἀναμφισβήτητο εἶναι ὅτι θεωροῦσε τὸν ἑαυτό Του ΜΕΣΣΙΑ
 (αὐτὸ δείχνει καθαρὰ , πέραν τῶν ἄλλων, ἡ ἐπίκληση τῆς προφητείας ΖΑΧΑΡΙΑ μὲ τὴν  ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ πάνω στὸ γαϊδουράκι ).

 Ὡστόσο, δὲν εἶναι σαφὲς ἅν θεωροῦσε τὸν ἑαυτό Του (ὡς Μεσσία)  ΙΣΟ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ 
ὁ Ἰησοῦς ,
δεδομένου ὅτι ΩΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΙΟΥΔΑΙΟΣ
 πάντα ἑκτιμοῦσε ὡς ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟ ΜΟΝΟΘΕΪΣΤΙΚΟ SHEMA τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ 
( : ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΗΜΩΝ , ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΣ ΕΣΤΙΝ) 
τὸ ὁποῖον ΔΕΝ ΣΥΝΑΔΕΙ μὲ καμμιὰ μορφὴ ΤΡΙΑΔΟΛΟΓΙΑΣ. 

Καὶ κάτι τελευταῖο·
ἡ πρώτη  Ἐκκλησία δέν ἀποδέχτηκε τὸν Ἰησοῦ ὡς Μεσσία ,ἐπειδὴ στὸ πρόσωπο Του ἐπαληθεύτηκαν οἱ Προφητεῖες τῆς ΠΔ.
 Ὄχι·  οἱ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΕΣ  Προφητεῖες  ΔΕΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΗΚΑΝ ΑΚΟΜΗ
(καὶ αὐτὸ τὸ ἀντιλαμβάνεται ὅποιος ρίξει μιὰ  γρήγορη ματιὰ στὴν προφητικὴ γραμματεία, ὅπου γίνεται λόγος γιὰ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΣΙΩΝ, ΚΤΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΑΙΩΝΙΟΥ ΝΑΟΥ κλπ).

Οἱ Μεσσιανικὲς Προφητεῖες  τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ΘΑ  ἑπαληθευτοῦν  (ὁλοκληρωτικά)
κατὰ τὴν ΠΑΡΟΥΣΙΑ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου.
Μόνο ποὺ γιὰ τοὺς Χριστιανούς, ὁ μέλλων Υιὸς τοῦ Ἀνθρώπου  δὲν ἀποτελεῖ ΑΓΝΩΣΤΟ πρὀσωπο,  ἀλλὰ ΕΙΝΑΙ ὁ  ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν Ναζαρέτ.


________
ΥΓ. Σὲ αὐτοὺς  ποὺ σκανδαλίζονται μὲ τὴν.. ὠμότητα ὄσων γράφω καὶ διερωτῶνται πῶς τὰ γράφω αὐτὰ ἐγώ, πιστὸς καθολικὸς καὶ (ἀπὸ 20ετίας) ψάλτης , λειτουργοϋπηρέτης καὶ ἀκόλουθος στὴν καθολικὴ ἐκκλησία,
ἀπαντῶ μὲ τὴν φράση τοῦ Ἀριστοτέλη·
"ΕΙ ΜΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΗΤΕΟΝ, ΦΙΛΟΣΟΦΗΤΕΟΝ,
ΕΙ ΔΕ ΜΗ ΦΙΛΟΣΟΦΗΤΕΟΝ,  
(πάλιν) ΦΙΛΟΣΟΦΗΤΕΟΝ .
[Ἀριστ.Προτρεπ.fr.50 ,1484α, 8-9]

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ '73 "

"Σ' ΕΝΑ ΠΑΠΟΡΟ ΜΕΣΑ " (οἱ σωστοὶ στίχοι)

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑ