Διαμαντῆς Κούτουλας

Τὸ Δίλημμα τοῦ ΜΟΝΟΘΕΪΣΜΟΥ  μέ τὴν ὕπαρξη τοῦ  ΚΑΚΟΥ ἔγκειται στὸ ὅτι, ἐφόσον  ὁ θεὸς εἶναι Ἕνας, δύο τινὰ μπορεῖ νά συμβαίνουν:  1) ἢ ὁ θεὸς εἶναι δημιουργός (καί) τοῦ Κακοῦ  ἢ 2) ὁ θεὸς ΔΕΝ δημιούργησε τὸ Κακό, ὁπότε τὸ ἴδιο τὸ Κακὸ ΕΙΝΑΙ θεός.  {ΣΗΜ.ἀντιγραφὴ ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Cioran "Ὁ Κακὸς Δημιουργός". }

Τα Κύκλια ἔπη (ἢ Ἐπικός Κύκλος) ἦταν ἕνα μεγάλο σῶμα ἀρχαίων ἑλληνικῶν ἐπικῶν ποιημάτων, τὰ ὁποῖα συνέθεταν οἱ λεγόμενοι «κύκλιοι ποιηταί» κατὰ τὴν ἀρχαϊκὴ ἐποχὴ (8ος–6ος αἰώνας π.Χ.). Στόχος τῶν ἔργων αὐτῶν ἦταν νὰ συμπληρώσουν τὰ κενὰ ποὺ ἄφηναν ἡ Ἰλιάδα καὶ ἡ Ὀδύσσεια , δημιουργῶντας μία συνεχῆ, γραμμικὴ ἀφήγηση ποὺ κάλυπτε ὅλη τὴν ἑλληνικὴ μυθολογία: ἀπὸ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου καὶ τῶν θεῶν (Θεογονία) μέχρι τὸ τέλος τῆς ἡρωικῆς ἐποχῆς καὶ τὸν θάνατο τῶν τελευταίων μεγάλων ἡρώων. Τὰ ποιήματα αὐτὰ χωρίζονταν σὲ μικρότερους θεματικοὺς κύκλους, μὲ σημαντικώτερους τὸν Θηβαϊκὸ καὶ τὸν Τρωικὸ Ἐπικὸ Κύκλο . Ὁ Θηβαϊκὸς Κύκλος Ὁ Θηβαϊκὸς Κύκλος ἐστιάζει στὴν τραγικὴ μοῖρα τῆς βασιλικῆς οἰκογένειας τῶν Λαβδακιδῶν στὴ Θήβα, ἕναν μῦθο ποὺ συγκλόνισε τὴν ἀρχαιότητα. Ἡ ἀρχὴ γίνεται μὲ τὰ  Οἰδιπόδεια (ποὺ ἀποδίδονται στὸν Κιναίθωνα τὸν Λακεδαιμόνιο), ἡ ὁποία παρουσιάζει τὴν ἱστορία τοῦ Οἰδίποδα, τὴν ἐπίλυση τοῦ αἰνίγματος τῆς Σφίγγας, τὸν ἀ...

Εἰσαγωγή: Ἡ ἰδιαιτερότητα τῆς ὀρφικῆς θεολογίας Στὴν κλασικὴ ἑλληνικὴ μυθολογία, ὅπως αὐτὴ παραδίδεται ἀπὸ τὸν Ἡσίοδο, ὁ Δίας ἀποτελεῖ τὸν ὕπατο καὶ αἰώνιο κυβερνήτη τοῦ σύμπαντος, ὁ ὁποῖος κατέλυσε τὸν κύκλο τῆς βίαιης διαδοχῆς (Οὐρανός - Κρόνος - Δίας) καὶ ἑδραίωσε μιὰ παντοδυναμία ποὺ δὲν πρόκειται νὰ ἀμφισβητηθεῖ ποτέ. Ὡστόσο, οἱ Ὀρφικὲς Θεογονίες εἰσάγουν μιὰ ριζικὰ διαφορετική, κυκλικὴ καὶ σωτηριολογικὴ προσέγγιση. Στὸν Ὀρφισμό, ἡ βασιλεία τοῦ Διὸς δὲν εἶναι τὸ τελικὸ στάδιο τῆς κοσμογονίας, ἀλλὰ ἕνας ἀναγκαῖος, μεταβατικὸς σταθμός. Ἡ «πτώση» ἢ κατ᾽ οὐσίαν ἡ οἰκειοθελὴς ἀποχώρηση τοῦ Διὸς ἀπὸ τὸν θρόνο εἶναι προδιαγεγραμμένη, προκειμένου νὰ παραδοθεῖ ἡ ἐξουσία στὴν Ἕκτη Θεϊκὴ Τάξη , τὴν τάξη τοῦ Διονύσου .  Ὁ Δίας ὡς τὸ «Πᾶν» καὶ ἡ προφητεία τῆς διαδοχῆς Στὶς ὀρφικὲς ἀφηγήσεις, ὁ Δίας, γιὰ νὰ ἀποτρέψει τὴν πτώση του καὶ νὰ ἀποκτήσει τὴν ἀπόλυτη σοφία, καταβροχθίζει τὸν Φάνη (τὸν Πρωτόγονο θεὸ τῆς Δημιουργίας). Μὲ τὴν πράξη αὐτή, ὁ Δίας...