Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ.
Στὴν ἀρχαία Ἀθήνα τὸ Θέατρο ἀποτελοῦσε θρησκευτικὴ ἐκδήλωση κι ὂχι μόνον ψυχαγωγία. Ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικώτερους χώρους δημόσιου διαλόγου. Στὴ σκηνὴ τοῦ θεάτρου οἱ Ἀθηναῖοι μποροῦσαν νὰ ἀκούσουν κρίσεις γιὰ τὴν πολιτική, τὸν πόλεμο, τοὺς ἄρχοντες, τὴν κοινωνία, τὴ θρησκεία, ἀκόμη καὶ γιὰ τοὺς ἴδιους. Ἡ ἐλευθερία αὐτὴ, ὅμως, δὲν ἦταν ἀπεριόριστη. Ὑπῆρχαν στιγμὲς κατὰ τὶς ὁποῖες ὁ ἀθηναϊκὸς Δῆμος ἀντιδροῦσε στὸ περιεχόμενο μιᾶς παράστασης, ἐφαρμόζοντας τὴν χειρότερη ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ. 1. Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ χαρακτηριστικὰ παραδείγματα ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ ἐν καιρῷ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ εἶναι ὁ τραγικὸς ποιητὴς Φρύνιχος . Γύρω στὸ 492 π.Χ. παρουσίασε στὴν Ἀθήνα τὴν τραγωδία " Μιλήτου Ἅλωσις ", ἡ ὁποία ἀναφερόταν στὴν καταστροφὴ τῆς Μιλήτου ἀπὸ τοὺς Πέρσες (494πΧ) τὴν ὁποίαν ἐγκατέλειψαν οἱ Ἀθηναῖοι... Ἡ παράσταση προκάλεσε τόσο μεγάλη συγκίνηση, ὥστε, σύμφωνα μὲ τὸν Ἡρόδοτο, οἱ θεατὲς ξέσπασαν σὲ κλάματα. Οἱ Ἀθηναῖοι, ἀντὶ νὰ θεωρήσουν τὸ ἔργο ἁπλῶς μία...