Διαμαντῆς Κούτουλας

   Ἐκ τῶν Εὐαγγελίων ποὺ περιγράφουν τήν "θρησκευτική" Δίκη τοῦ Ἰησοῦ ἐνώπιον τοῦ ἑβραϊκοῦ ΣΑΝΧΕΝΤΡΙΝ {=συνεδρίου) προκύπτουν—ἐν συνόψει—τὰ ἑξῆς· 1) ὁ Ἰησοῦς συνελήφθη ἀπὸ τὴν ΦΡΟΥΡΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ κατόπιν πρωτοβουλίας τοῦ Ἰουδαίου  ΑΡΧΙΕΡΕΑ— ὄχι τῶν ΡΩΜΑΙΩΝ. 2) ἡ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αἰτία φαίνεται νὰ ἦταν ἠ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ τοῦ Ἰησοῦ γιὰ τὴν ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, πρᾶγμα ποὺ σήμαινε καὶ τὴν ταυτόχρονη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΑ ἡ ὁποία ἐκμεταλλευόταν  μονοπωλιακὰ τὸ ἰουδαϊκὸ  ΙΕΡΟ μἐσῳ τῶν ΕΜΠΟΡΩΝ. 3) κατὰ συνέπειαν  ἡ ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ τοῦ Ναοῦ  ἀπό τὸν Ἰησοῦ μπορεῖ νὰ ἑρμηνευτεῖ ὡς Προφητεία τῆς ἐπικείμενης ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, κι ὄχι ὡς...κάθαρσης, δεδομένου ὅτι τά —ΑΝΑΓΚΑΙΑ—γιὰ τὶς θυσίες καταστήματα ποὺ πωλοῦσαν ζῶα κλπ (ὅπως στοὺς δικούς μας ναοὺς πωλοῦνται κεριά...) ΔΕΝ βρίσκονταν ΕΝΤΟΣ τοῦ Ναοῦ ἀλλὰ ΕΚΤΟΣ αύτοῦ, ὅπως ἔχουν ἐπιβεβαιώσει καὶ οἱ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ (βλ.φωτό}. 4) ὅμως ἐπειδὴ τὸ ἑβραϊκὸ ΣΑΝΧΕΝΤΡΙΝ δὲν εἶχε ἐξουσία ἐπιβολῆς θανατικῆς πο...

Τὸ ἑβραϊκὸ Πάσχα [ἑβραϊκά : חַג הַפֶּסַח , λατινικά : Ḥag Ha ‑ Pesaḥ ] διαρκοῦσε (καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ διαρκεῖ) ὡς γνωστόν, 7 ἡμέρες {=ἑβδομάδα τῶν Ἀζύμων} καὶ ἡ πιὸ σημαντική του ἡμέρα ἦταν ἡ Πρώτη, ἡ 15η τοῦ μηνὸς Nisan, ἡ ὁποία ξεκινοῦσε ἀπὸ τὸ ἑσπέρας τῆς 14ης {=πανσέληνος μετὰ τὴν Ἐαρινὴ Ἰσημερία} ὅπου ἐλάμβανε χώρα τὸ λεγόμενο Δεῖπνο τοῦ Πάσχα, [Seder  סדר]  κατὰ τὸ ὁποῖο καταναλώνονταν τρία τεμάχια Ἄζυμου Ἄρτου,  [ מַצָּה matsá] ,πικρὰ χὀρτα, ἕνα εἶδος σἀλτας, αύγὸ  καὶ βεβαίως στὸ τέλος ὁ Πασχάλιος ΑΜΝΟΣ, ὁ λεγόμενος afikoman אֲפִיקוֹמָן ʾ, ὁ ὁποῖος προηγουμένως εἶχε θυσιαστεῖ στὸ Ναὸ τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ λἐξη αὐτὴ "AFIKOMAN" ἔχει ΕΛΛΗΝΙΚΗ προἐλευση {= ἐπικώμιον } καὶ σημαίνει ἀπλῶς  "ΕΠΙΔΟΡΠΙΟΝ".  Τὸ νόημα τοῦ AFIKOMAN ἦταν νὰ δείξει ὅτι ὁ Πασχάλιος Δεῖπνος ἦταν θρησκευτικὸ δεῖπνο καὶ δὲν θὰ κατἐληγε σὲ ΜΕΘΗ μέ συνεχῆ οἰνοποσία, ὅπως συνηθιζόταν στὰ γνωστὰ ΣΥΜΠΟΣΙΑ τῆς ἑλληνορρωμαϊκῆς Ἀρχαιότητας, στὰ ὁποῖα δὲν ὑπῆρχε περιορισμὸς στὴν πόση τοῦ οἴνου (...

  Ἡ ὅλη ἔρευνα γιὰ τὴν Δολοφονία Καποδίστρια ἔφτασε μέχρι τὴν Προανάκριση— μάλιστα ὑπάρχουν συνολικὰ περὶ τὶς 200 (!!!) προανακρίσεις, μὲ 151 καταθέσεις 130 προσώπων, διεσπαρμένες σὲ διὰφορα ἀρχεῖα (Γενικὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους, Ἱστορικὰ Ἀρχεῖα Κερκύρας, Ἰδιωτικὸ Ἀρχεῑο Διοσκουρίδη κλπ..!) ἐνῶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Δίκης τῶν Γ.Μαυρομιχάλη, Ἰ.Καραγιάννη καὶ Ἀ.Γεωργίου ἔχουν σωθεῖ μόνο περιλήψεις ἀπὸ τήν "Γενικὴν Ἐφημερίδα τῆς Ἑλλάδος"... Ἀπὸ τὶς πηγὲς λοιπόν (Προανακρίσεις καὶ Δίκη  Γ.Μαυρομιχάλη)  γνωρίζουμε τὰ ἀκόλουθα · 1. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ Δ.ΛΕΩΝΙΔΗ & Α.ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Σύμφωνα μὲ τὴν κατάθεση τοῦ φρουροῦ τοῦ Καποδίστρια Δημ.Λεωνίδη (βλ. Γεν. Ἐφημ. 4//11/1831) ὁ Κωνσταντῖνος Μαυρομιχάλης πυροβόλησε μὲ τὸ δεξὶ χέρι ἐνῶ στὸ ἀριστερὸ κρατοῦσε τὸ φέσι του, ἐνῶ σύμφωνα μὲ τὴν κατάθεση τοῦ φρουροῦ τῶν Μαυρομιχαλαίων (καὶ μετέχοντος στὴ συνωμοσία) Ἀνδρέα Γεωργίου (βλ. Γεν.Ἐφημ.3/11/1831) πρῶτος κτύπησε τὸν Κυβερνήτη μὲ τὸ μαχαῖρι ὁ Γ. Μαυρομιχάλης. 2.ΚΑΤΑΘΕΣΗ κ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ.  Ἡ γειτόνισσ...