Αναρτήσεις

 Ὁ Ernst Käsemann καὶ τὰ κριτήρια ἱστορικότητος γιὰ τὴν ἔρευνα τοῦ ἰστορικοῦ Ἰησοῦ..

Εικόνα
Ὁ Ernst Käsemann, μαθητὴς τοῦ Rudolf Bultmann, μὲ τὴν διάλεξή του «Τὸ πρόβλημα τοῦ Ἱστορικοῦ Ἰησοῦ» (1953) ἔδωσε τὴν ἀφετηρία γιὰ τὴ Β΄ Ἀναζήτησι τοῦ Ἱστορικοῦ Ἰησοῦ (New Quest) . Ὁ Käsemann ἀντέδρασε στὸν σκεπτικισμὸ τοῦ Bultmann καὶ ὑποστήριξε ὅτι, παρ’ ὅλο ποὺ τὰ Εὐαγγέλια εἶναι θεολογικὰ κείμενα καὶ ἔχουν ὑποστῇ ἐπεξεργασία ἀπὸ τὴν πρώτη χριστιανικὴ κοινότητα " δὲν δυνάμεθα νὰ ἀποκόψωμεν ἐντελῶς τὸν Ἰησοῦ τῆς ἱστορίας ἀπὸ τὸν Χριστὸ τῆς πίστεως" . Μέσα στὶς εὐαγγελικὲς παραδόσεις ὑπάρχουν ἱστορικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἀναζητηθοῦν διὰ κριτικῆς μεθόδου. Στὴ Β΄ Ἀναζήτησι χρησιμοποιήθηκαν κυρίως τὰ ἑξῆς κριτήρια: 1. Κριτήριον τῆς ἀνομοιότητος Μία παράδοσις θεωρεῖται πιθανώτερον αὐθεντικὴ ὅταν δὲν δύναται εὐκόλως νὰ προέλθῃ οὔτε ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊσμὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἰησοῦ οὔτε ἀπὸ τὴν πίστιν τῆς μεταγενεστέρας Ἐκκλησίας. 2. Κριτήριον τῆς πολλαπλῆς μαρτυρίας Μία παράδοσις ἀποκτᾷ μεγαλυτέραν ἱστορικὴν πιθανότητα, ὅταν ἐμφανίζεται εἰς περισσοτέρας ἀνεξαρ...

Προσωδία: ΠΩΣ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΩΝ ΚΛΑΣΣΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ.

Εικόνα
Δὲν ὑπῆρχαν φυσικὰ, μαγνητόφωνα κλπ τεχνικὰ μέσα στὴν ἀρχαιότητα , ὥστε νὰ ἔχουμε μιὰ ΑΜΕΣΗ ἀντίληψη τῆς προφορᾶς τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς τῶν ΚΛΑΣΣΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ, ὄμως ὑπάρχουν ἀρκετὲς ΕΜΜΕΣΕΣ (φιλολογικές) μαρτυρίες ποὺ μᾶς κάνουν νὰ ΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥΜΕ τὴν προσῳδιακὴ προφορὰ τῆς  ἀρχαίας ἑλληνικῆς κατὰ τὴν κλασσικὴ περίοδο. Ἰδοὺ λοιπὸν τρεῖς φιλολογικὲς μαρτυρίες ποὺ ἀποκαλύπτουν τὴν προσῳδικὴ  προφορὰ τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς : 1) σὲ ἕνα ἀπόσπασμα κωμῳδίας τοῦ ΚΡΑΤΙΝΟΥ ἀναφέρεται  ὁ ἦχος τοῦ βελάσματος τοῦ προβάτου ὡς "βῆ—βῆ" · " ὁ δʹ ἠλίθιος ὥσπερ πρόβατον, βῆ ,βῆ λέγων βαδίζει "(ΚΡΑΤΙΝΟΣ, Kock, CAF,43), πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι τὸ  "η" προφερόταν ὡς δύο "ε" καὶ τὸ  "β"  ὡς "b" (βῆ =μπέε). Παρόμοια  παραδίδει καὶ ὁ Ἀριστοφάνης : " θύειν με μέλλει καὶ κελεύει βῆ λέγειν"(ΑΠΟΣΠ.642). 2)  Γράφει ὁ Ἀριστοφάνης στούς "ΒΑΤΡΑΧΟΥΣ"   ποὺ ἀνέβηκαν  τὸ 405πΧ —καὶ τὸ παραδί...

Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥΣ (Δαρδάνου- Ὠγύγου- Δευκαλίωνος)

Εικόνα
ΕΙΣΑΓΩΓΗ.  Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ παράδοση  διασώζει  τὴ μνήμη τριῶν μεγάλων Κατακλυσμῶν ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΣ τους , ΔΑΡΔΑΝΟΥ—ΩΓΥΓΟΥ—ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΟΣ, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν σημαντικὰ κεφάλαια τῆς ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  προϊστορικῆς μυθολογίας.  Οἱ Κατακλυσμοὶ αύτοὶ δὲν εἶναι ἁπλῶς μυθολογικὲς διηγήσεις, ἀλλὰ παραδόσεις ποὺ συνδέουν τὴ συλλογικὴ μνήμη τῶν κατοίκων τοῦ ΑΙΓΑΙΟΥ μὲ μεγάλες φυσικὲς καταστροφές,.γεωλογικὲς μεταβολὲς καὶ μετακινήσεις πληθυσμῶν ποὺ ἀνάγονται στὴν ἐποχὴ τῆς τήξης {=λιώσιμου} τῶν τελευταίων ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ. 1. Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΑΡΔΑΝΟΥ. Ὁ παλαιότερος Κατακλυσμὸς τῆς ἑλληνικῆς παραδόσεως συνδέεται μὲ τὸν Δάρδανο, γενάρχη τῶν Τρώων καὶ ἱδρυτὴ τῆς Δαρδανίας. Σύμφωνα μὲ τὴν μυθολογικὴ παράδοση, μία μεγάλη θαλάσσια μεταβολὴ ἔπληξε τὴν περιοχή τῆς Σαμοθράκης καὶ τοῦ βορείου Αἰγαίου, ἀναγκάζοντας τὸν Δάρδανο νὰ μετακινηθῇ πρὸς τὴν ἀπέναντι μικρασιατικὴ ἀκτή, ὅπου ἵδρυσε τὸ βασίλειό του. Κατὰ τὴν παράδοση αὐτή, ἡ διάνοιξη τῶν στενῶ...

Η ΑΡΑΧΝΗ ΤΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ ΚΙ Ο ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ...

Εικόνα
 Ἕνας παλαιὸς πολιτικός (κορυφαῖος ὐπουργὸς τῶν κυβερνήσεων Κων/νου Καραμανλῆ ἀπὸ τὸ 1974 ) παραμύθιαζε τὸν κόσμο* χρησιμοποιῶντας τὸ παρακάτω  ποίημα τοῦ Λειβαδίτη  μὲ τὴν ἀράχνη, ὠς (δῆθεν) δική του προσωπική του ἐμπειρία στὶς φυλακὲς ἐπὶ χούντας... < ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ Καντάτα [ἀπόσπασμα] Ὁ Ἄνθρωπος μὲ τὸ Κασκέτο 16. Καὶ τὴν πρώτη νύχτα μπῆκε μὲς στὸ κελί ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ’χε χάσει τὸ πρόσωπό του, κι ἀκούμπησε τὸ φανάρι ποὺ κρατοῦσε κάτω στὸ πάτωμα. 17. Κι ὁ ἴσκιος του μεγάλωσε πάνω στὸν τοῖχο. 18. Καὶ τὸν ἐρώτησε: ποῦ ἔχεις κρυμμένα τὰ ὅπλα; 19. Κι ἐκεῖνος, κανείς δὲν ξέρει ἂν ἀπὸ σύμπτωση, ἢ ἴσως γιὰ ν’ ἀπαντήσει, 20. ἔβαλε τὸ χέρι πάνω στὴν καρδιά του. 21. Καὶ τότε τὸν χτύπησε. Ὕστερα μπῆκε ἄλλος ἄνθρωπος ποὺ ’χε χάσει τὸ πρόσωπό του καὶ τὸν χτύπησε κι αὐτός. 22. Καὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ ’χαν χάσει τὸ πρόσωπό τους ἦσαν πολλοί. 23. Καὶ ξημέρωσε. Καὶ βράδιασε. 24. Ἡμέρες σαρ...