ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ;
Εἰσαγωγὴ Ἡ ἱστορία τῆς βιβλικῆς κριτικῆς καὶ τῆς μεταφραστικῆς παράδοσης ἀναδεικνύει οὐσιώδεις διαφορὲς μεταξὺ τῶν κειμἐνων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Οἱ κύριοι κειμενικοὶ μάρτυρες εἶναι τὸ Μασωριτικὸ Κείμενο (ἑβραϊκὸ πρωτότυπο), ἡ μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα (Ο΄ - ἑλληνιστικὴ κοινή) καὶ ἡ Βουλγάτα (λατινικὴ μετάφραση τοῦ Ἁγ. Ἱερωνύμου). Οἱ ἀποκλίσεις αὐτὲς δὲν εἶναι ἁπλῶς γλωσσικές, ἀλλὰ ἀντανακλοῦν βαθύτερες νοηματικὲς προσεγγίσεις. 1. «Ἐγώ εἰμι ὁ Ὤν» (Ἔξοδος 3, 14) Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ θεϊκοῦ ὀνόματος στὸν Μωυσῆ στὴ φλεγόμενη βάτο ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ γνωστὰ σημεῖα ἀπόκλισης μεταξὺ τοῦ ἑβραϊκοῦ πρωτοτύπου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ τῆς ἑλληνικῆς μετάφρασης τῶν Ἑβδομήκοντα (Ο’). Μασωριτικὸ Κείμενο (אֶהְיֶה אֲשֶׁר אֶהְיֶה - Ehyeh Asher Ehyeh): Ἡ ἑβραϊκὴ φράση ἔχει δυναμικὸ καὶ ἐνεργητικὸ χαρακτῆρα. Μεταφράζεται κυριολεκτικὰ ὡς ...