Διαμαντῆς Κούτουλας

 Ἐν συνόψει· 1) στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ΔΕΝ ὑπάρχει Διάβολος μὲ τὴν χριστιανικὴ ἔννοια ὡς ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὁ Διάβολος ἀνήκει στὴν Αύλὴ τοῦ Γιαχβὲ καὶ λειτουργεῖ, τρόπον τινα, ὡς ..δικαστικὸς κλητήρας τοῦ Θεοῦ. 2) στὴν ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ τῶν ΑΠΟΚΡΥΦΩΝ ΤΗΣ ΠΔ (βλ. ΕΝΩΧ) πρωτοεμφανίζεται ἡ ἰδέα τοῦ Διαβὸλου ὡς ΕΚΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ ποὺ ΑΝΤΙΜΑΧΕΤΑΙ πιὰ τὸν Θεό (ἴσως κατ’ἐπιρροὴν τοῦ ΖΩΡΟΑΣΤΡΙΣΜΟΥ)  καὶ αύτὴν τὴν ἀντίληψη κληρονομεῖ καὶ ὁ χριστιανισμός. (Κατὰ τὸν ΕΝΩΧ κἀποιοι Ἄγγελοι ἐξἐπεσαν ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ λόγῳ τῆς ΕΠΙΜΕΙΞΙΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἕνωση γεννήθηκαν οἱ ΓΙΓΑΝΤΕΣ —Νεφιλίμ—τοὺς ὁποίους ἐξολόθρευσε ὁ θεὸς μὲ τὸν Κατακλυσμό. Οἰ Ψυχὲς αὐτῶν τῶν τεθνεὠτων Γιγἀντων ἀποτελοῦν τοὺς ΔΑΙΜΟΝΕΣ). 3) ἡ  εἰκόνα τοῦ ΤΡΑΓΟΜΟΡΦΟΥ Πανός ὡς  Μπαφομέτ τῶν ΝΑΪΤΩΝ (βλ.φωτό) δὲν προέρχεται ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα, όπως συχνά πιστεύεται. Ἡ γνωστὴ μορφή του ἐμφανίστηκε για πρώτη φορ...

      Έχουν πληθύνει, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, οἰ διάφοροι ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ "Διδάσκαλοι Αὐτογνωσίας", οἱ ὁποῖοι , ἂν καὶ  οἱ γνώσεις τους φτάνουν μέχρι τὸ ἐπίπεδο περιοδικῶν  περίπτερου , ἐν τούτοις παρασέρνουν πολλούς ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΣ  (καὶ ἀφελεῖς) σέ "σεμινάρια αὐτογνωσίας" ἀμφιβὸλου ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ  ποιότητας (καὶ μὲ τὸ ἀζημίωτο βεβαίως...) Προτείνω λοιπὸν σὲ ὅποιον ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν κατάκτηση τοῦ Δελφικοῦ προστάγματος "ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ" νὰ άγνοήσει τοὺς διὰφορους ΚΟΜΠΟΓΙΑΝΝΙΤΕΣ τῆς δῆθεν "Αὐτογνωσἰας" καὶ νὰ ξεκινήσει διαβάζοντας ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ καὶ συγκεκριμένα τὸν  Διάλογο τοῦ Πλάτωνος μὲ τὶτλο: <ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ Α’>* μὲ θἐμα τὴν ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.   Ἐκεῖ θὰ δεῖ ἀφενὸς ὅτι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ καὶ ἀφετέρου ὅτι ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ (δηλ. τὴν Ψυχή του) μόνον ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ.   Ὁ ΣΩΚΡΑΤΗΣ χρησιμοποιεῖ στὸν Διάλογο αύτό, τὸ παράδειγμα τῆς ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ.  Ὅπως —λέει ὁ Σωκράτης στὸν Ἀλκιβιάδη—κοιτῶντας τὴ...

     Ἐδῶ καὶ δὺο αἰῶνες ἔχει δείξει ἡ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ*  ἔρευνα τὴν χρονολογικὴ προτεραιότητα τοῦ "ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ" Εὐαγγελίου μὲ πολλὰ τεκμήρια**, στὰ ὁποῖα τελευταῖα ἔχει προστεθεῖ καὶ τὸ λεγόμενο  ἐπιχείρημα τῆς "ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΚΟΠΩΣΗΣ" δηλ. τῆς κόπωσης τοῦ ἀντιγρὰφοντος μιὰ προγενέστερη πηγή, τὴν ὁποία, ἐνῶ στὴν ἀρχὴ ΑΛΛΑΖΕΙ, στὴ συνέχεια  λόγῳ ἀκριβῶς τῆς κόπωσης, ΞΕΧΝΑ τὶς ἀλλαγὲς ποὺ ἔκανε ἀρχικὰ καὶ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ πἀλι τὴν προγενέστερη πηγή, άδιαφορῶντας γιὰ τὶς ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ποὺ προκύπτουν..  1ο Παράδειγμα· ἡ περικοπὴ τῆς θεραπείας τοῦ ΛΕΠΡΟΥ (Μτ.8.1-4 // Μκ.1.40-45 // Λκ 5.12-16 ). Στὴν ἐκδοχή της ἱστορίας ἀπὸ τὸν "Ματθαῖο", ὑπάρχουν δύο στοιχεῑ́α ποὺ εῑ̓́ναι δύσκολο νὰ συμβιβαστοῦν:   πολλὰ πλήθη στὴν ἀρχὴ τῆς ἀφήγησης (8.1) καὶ τελικὰ στὸ τἐλος τῆς περικοπῆς ἡ ἐντολὴ τοῦ Ἰησοῦ  «Προσέξτε νὰ μὴν πεῖτε τίποτα σὲ κανέναν» στο τέλος της (8.4).  Ἑνα θαῦμα ποὺ ἔχει γίνει ἐνώπιον πλήθους κόσμου ζητεῖται νὰ κρατηθεῖ μυστικό... Τί ἔ...