Η ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ: ἡ Μονάδα, τὸ Πλήρωμα, οἱ Αἰῶνες, ἡ Σοφία, ὁ Ἀτελὴς Δημιουργὸς καὶ οἱ Ἄρχοντες.
Ὁ Γνωστικισμὸς ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον σύνθετα καὶ γοητευτικὰ θρησκευτικὰ καὶ φιλοσοφικὰ ρεύματα τῆς ὕστερης ἀρχαιότητος. Δὲν ἦταν μία ἑνιαία θρησκεία μὲ ἕνα κοινὸ δόγμα, ἀλλὰ ἕνα σύνολο παραδόσεων, σχολῶν καὶ μυθολογικῶν συστημάτων, τὰ ὁποῖα ἀναπτύχθηκαν κυρίως κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνες. Κοινὸς παρονομαστὴς πολλῶν γνωστικῶν παραδόσεων ἦταν ἡ πεποίθηση ὅτι ὁ ἄνθρωπος φέρει μέσα του μία θεϊκὴ πραγματικότητα, ἡ ὁποία ἔχει λησμονήσει τὴν προέλευσή της καὶ χρειάζεται νὰ ξυπνήσει μέσω τῆς Γνώσεως . Ἡ λέξη «γνῶσις» δὲν σημαίνει ἁπλῶς διανοητικὴ πληροφόρηση. Στὸ γνωστικὸ λεξιλόγιο δηλώνει μία ἐσωτερικὴ ἐπίγνωση, μία ἀποκάλυψη τῆς πραγματικῆς φύσεως τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς σχέσεώς του μὲ τὸ θεῖο, μιὰ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ καὶ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ. Ἡ Σωτηρία, λοιπόν, δὲν παρουσιάζεται πρωτίστως ὡς ἐξωτερικὴ ἀμοιβὴ ἢ νομικὴ δικαίωση, ἀλλὰ ὡς ΑΦΥΠΝΙΣΗ : ὁ ἄνθρωπος ἀνακαλύπτει ποῦ πραγματικὰ ἀνήκει. Ἡ Μονάδα: ἡ ἀρχὴ πέρα ἀπὸ κάθε ὀνομασία. Στὴν κορυφὴ πολλῶν γνωστικῶν κοσμολογιῶν βρίσκεται ...
