Ἡ Θεωρία τοῦ Ὑψηλοῦ στό "Περὶ ὕψους" τοῦ Ψευδο-Λογγίνου.
1. Εἰσαγωγή: Φιλολογικὰ Προβλήματα καὶ Ἱστορικὸ Πλαίσιο. Τὸ Περὶ ὕψους συνιστᾶ ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον ἐπιδραστικὰ κείμενα τῆς ἀρχαίας αἰσθητικῆς θεωρίας, μολονότι ἡ ταυτότητα τοῦ δημιουργοῦ του παραμένει ἄγνωστη. Ἡ χειρόγραφη παράδοση, μὲ ἐπίκεντρο τὸν παρισινὸ κώδικα Parisinus Graecus 2036 (10ος αἰ.), ἀποδίδει τὸ ἔργο εἴτε στὸν Διονύσιο Ἁλικαρνασσέα εἴτε στὸν νεοπλατωνικὸ φιλόσοφο Κάσσιο Λογγῖνο (3ος αἰ. μ.Χ.). Ὡστόσο, τὰ ἐσωτερικὰ κριτήρια τοῦ κειμένου —ὅπως ἡ ἀντιπαράθεση μὲ τὸ ὁμώνυμο, χαμένο σήμερα, σύγγραμμα τοῦ Καικιλίου ἀπὸ τὴν Καλή Ἀκτὴ καὶ οἱ ἀναφορὲς στὴν πολιτικὴ καὶ ρητορικὴ παρακμὴ τῆς ἐποχῆς— τεκμηριώνουν τὴ συγγραφή του στὸν 1ο αἰῶνα μ.Χ. Ὁ συγγραφέας, συμβατικὰ ἀναφερόμενος ὡς Ψευδο-Λογγῖνος , συντάσσει τὴν πραγματεία του ὡς ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Ρωμαῖο μαθητή του Ποστούμιο Τερεντιανό, μὲ σκοπὸ νὰ προσδιορίσει τὰ οὐσιώδη χαρακτηριστικὰ τοῦ ὑψηλοῦ ὕφους ( ὕψος ), πέρα ἀπὸ τὴ στενὴ τεχνοκρατικὴ προσέγγιση...