Διαμαντῆς Κούτουλας

Περίληψη Ἡ Θεοσοφικὴ Ἑταιρεία, ποὺ ἱδρύθηκε στὴ Νέα Ὑόρκη τὸ 1875, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα πνευματικὰ καὶ φιλοσοφικὰ κινήματα τοῦ 19ου αἰῶνα. Συνδέθηκε κυρίως μὲ τὴν προσωπικότητα τῆς Ἑλένης Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ (1831–1891), ἡ ὁποία ἐπιχείρησε νὰ συνθέσει στοιχεῖα ἀπὸ τὶς ἀνατολικὲς θρησκευτικὲς παραδόσεις, τὴ δυτικὴ ἐσωτερικὴ φιλοσοφία, τὸν νεοπλατωνισμό καὶ τὴ συγκριτικὴ μελέτη τῶν θρησκειῶν. 1\. Εἰσαγωγή Ὁ 19ος αἰῶνας ὑπῆρξε περίοδος βαθιῶν κοινωνικῶν, ἐπιστημονικῶν καὶ πνευματικῶν μεταβολῶν. Ἡ ἀνάπτυξη τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν, ἡ διάδοση τῶν ἐξελικτικῶν θεωριῶν, ἡ ἄνοδος τοῦ ὀρθολογισμοῦ καὶ ἡ σταδιακὴ ἀμφισβήτηση τῆς παραδοσιακῆς θρησκευτικῆς αὐθεντίας δημιούργησαν ἕνα νέο πνευματικὸ περιβάλλον. Μέσα σ' αὐτὸ τὸ περιβάλλον ἐμφανίσθηκαν κινήματα ποὺ ἀναζητοῦσαν μία βαθύτερη ἑνότητα πίσω ἀπὸ τὴν ποικιλία τῶν θρησκειῶν καὶ τῶν φιλοσοφικῶν συστημάτων. Ὁ πνευματισμός, ὁ ἑρμητισμός, ὁ νεοπλατωνισμὸς ...

Περίληψη Ἡ σχέση τοῦ ἀποκρυφισμοῦ μὲ τὸν γερμανικὸ ἐθνικοσοσιαλισμὸ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἐνδιαφέροντα καὶ σύνθετα ζητήματα τῆς εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας τοῦ 20οῦ αἰῶνα. Ἡ ἄνοδος τοῦ Ἀδόλφου Χίτλερ καὶ τοῦ Ἐθνικοσοσιαλιστικοῦ Κόμματος δὲν μπορεῖ νὰ ἐξηγηθεῖ ἀποκλειστικὰ μέσα ἀπὸ τὶς πολιτικὲς καὶ κοινωνικὲς συνθήκες τῆς Γερμανίας τοῦ Μεσοπολέμου. Σημαντικὸ ρόλο στὴ διαμόρφωση τοῦ ἰδεολογικοῦ περιβάλλοντος ἔπαιξαν καὶ διάφορα ἐσωτερικὰ φιλοσοφικὰ ρεύματα, μυθολογικὲς παραδόσεις, φυλετικὲς θεωρίες καὶ ἀποκρυφιστικὲς ἀντιλήψεις. Ἡ παροῦσα μελέτη ἐξετάζει τὴν ἐπίδραση αὐτῶν τῶν ρευμάτων στὴ διαμόρφωση τῆς ναζιστικῆς κοσμοθεωρίας, τὸ ἐνδιαφέρον ὁρισμένων ἡγετικῶν στελεχῶν τοῦ καθεστῶτος γιὰ τὸν ἐσωτερισμό, καθὼς καὶ τὴν ἀντιφατικὴ στάση τῆς ναζιστικῆς ἐξουσίας ἀπέναντι στὶς ἀποκρυφιστικὲς πρακτικές. Βασικὴ θέση τῆς μελέτης εἶναι ὅτι ὁ ναζισμὸς δὲν ἀποτελοῦσε ἕνα ἑνιαῖο ἀποκρυφιστικὸ κίνημα. Ἀντίθετα, ἀξιοποίησε ἐπιλεκτικὰ μυθολογικὰ καὶ ...

Περίληψη Τὸ 267 μ.Χ., κατὰ τὴ διάρκεια τῆς μεγάλης κρίσης τοῦ Ῥωμαϊκοῦ Κράτους τὸν 3ο αἰῶνα, οἱ Ἔρουλοι, γερμανικὸ πολεμικὸ φῦλο μὲ ἰσχυρὴ ναυτικὴ δράση, πραγματοποίησαν μία ἀπὸ τὶς πιὸ καταστροφικὲς ἐπιδρομὲς στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο. Ἡ Ἀθήνα ὑπέστη σοβαρὲς καταστροφές, ἐνῶ ἡ ἐπιδρομὴ ἔχει συνδεθεῖ μὲ τὴν εὐρύτερη λεηλασία πόλεων καὶ ἱερῶν κέντρων τῆς Ἑλλάδας. Τὰ γραπτὰ κείμενα καὶ τὰ ἀρχαιολογικὰ δεδομένα προσφέρουν σημαντικὲς πληροφορίες γιὰ τὰ γεγονότα, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπουν νὰ ἀποδοθεῖ μὲ βεβαιότητα κάθε καταστροφὴ τῆς περιόδου στοὺς Ἐρούλους 1\. Ἱστορικὸ πλαίσιο Ὁ 3ος αἰώνας μ.Χ. ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς πιὸ ταραγμένες περιόδους τῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας. Ἡ πολιτικὴ ἀστάθεια, οἱ συνεχόμενες στρατιωτικὲς συγκρούσεις, οἱ οἰκονομικὲς δυσκολίες καὶ οἱ πιέσεις στὰ σύνορα εἶχαν ἀποδυναμώσει τὴν κεντρικὴ διοίκηση. Στὰ βόρεια καὶ στὰ βορειοανατολικὰ σύνορα, γερμανικὰ καὶ ἄλλα φῦλα πραγματοποιούσαν συχνὲς ἐπιδρομές, ἐκμεταλλευόμε...