Αναρτήσεις

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ: Ἦθος ἀνθρώπῳ δαίμων {=ὁ χαρακτήρας τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ μοῖρα του}

Εικόνα
Κατὰ τὸν Ἡράκλειτο, οἱ ἀξίες, οἱ συνήθειες καὶ οἱ ἐπιλογὲς ποὺ διαμορφώνουν τὸν χαρακτῆρα  μας ἐπηρεάζουν τὴν πορεία τῆς ζωῆς μας, ὥστε παρ᾿ ὅλο ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ ἐλέγξουμε ὅσα μᾶς συμβαίνουν, μποροῦμε νὰ ἐπιλέξουμε ΠΩΣ θὰ τὰ ἀντιμετωπίσουμε καὶ, μὲ τὸν χαρακτῆρα καὶ τὸ ἦθος μας, νὰ διαμορφώσουμε τό "πεπρωμένο" μας. Παρόμοια ὑποστηρίζει καὶ στὰ «Ἠθικὰ Νικομάχεια» καὶ ὁ Ἀριστοτέλης.  Ἐκεῖ ὁ Μακεδόνας σοφὸς γράφει ὅτι ὁ χαρακτήρας τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι κάτι προκαθορισμένο, ἀλλὰ διαμορφώνεται μὲ τὴ συνήθεια {=ἔθος}. Ἐπαναλαμβάνοντας συνεχῶς ὁρισμένες πράξεις, λέει ὁ Ἀριστοτέλης,  ἀποκτοῦμε σταδιακὰ ἕνα μόνιμο χαρακτηριστικό, μιὰ «ἕξιν», δηλαδὴ μιὰ σταθερὴ διάθεση νὰ ἐνεργοῦμε μὲ συγκεκριμένο τρόπο (στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά, <<ἕξις>> σημαίνει κατοχή).  Ἔτσι, «δίκαιοι γινόμεθα πράττοντες τὰ δίκαια»· μὲ τὸ νὰ κάνουμε δηλαδὴ δίκαιες πράξεις, γινόμαστε δίκαιοι, ἐνῶ μὲ τὴν ἐπανάληψη καλῶν πράξεων καλλιεργοῦμε γενικὰ τὶς ἀρετές μ...

Φρόυντ: ΤΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ & ΟΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ.

Εικόνα
Ὁ Σίγκμουντ Φρόυντ (FREUD) ἄλλαξε ριζικὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο βλέπουμε τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν ψυχική του ζωή. Ἡ μεγάλη του ἰδέα ἦταν ὅτι δὲν εἴμαστε πάντα κύριοι τοῦ ἑαυτοῦ μας. Πίσω ἀπὸ αὐτὰ ποὺ σκεφτόμαστε καὶ λέμε συνειδητά, ὑπάρχει ἕνας βαθύτερος κόσμος, γεμάτος ἐπιθυμίες, φόβους, ἀναμνήσεις, φαντασιώσεις καὶ συγκρούσεις ποὺ συχνὰ ΔΕΝ γνωρίζουμε. Αὐτὸς ὁ κόσμος εἶναι τὸ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ . Γιὰ τὸν Φρόυντ, πολλὰ πράγματα ποὺ μᾶς συμβαίνουν δὲν εἶναι τυχαῖα. Ἕνα ὄνειρο, ἕνα «λάθος» στὰ λόγια μας, μία παράξενη ἀντίδραση, ἕνας φόβος ποὺ δὲν καταλαβαίνουμε ἢ μία συμπεριφορὰ ποὺ ἐπαναλαμβάνουμε ξανά καὶ ξανά μπορεῖ νὰ κρύβει κάτι βαθύτερο. Τὸ Ἀσυνείδητο Τὸ ἀσυνείδητο εἶναι ἐκεῖνο τὸ κομμάτι τῆς ψυχῆς μας ποὺ δὲν βρίσκεται συνεχῶς μπροστὰ στὰ μάτια τῆς συνείδησης. Μπορεῖ νὰ περιέχει ἐπιθυμίες ποὺ μᾶς δυσκολεύουν, φόβους ποὺ δὲν θέλουμε νὰ παραδεχτοῦμε, παλιὲς ἐμπειρίες, ἐσωτερικὲς συγκρούσεις καὶ συναισθήματα ποὺ ἔχουμε μάθει νὰ κρύβουμε ἀκόμη κι ἀπὸ τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό. Καὶ ἐδῶ ...

Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ. Ἀπὸ τὸν Πλάτωνα ἕως τὸν Λὸκ, τὸν Χιούμ καὶ τὸν Κάντ.

Εικόνα
Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ φιλοσοφικοῦ στοχασμοῦ, ὁ ἄνθρωπος ἀναρωτήθηκε ἀπὸ ποῦ πηγάζει ἡ γνώση. Εἶναι κάτι ποὺ βρίσκεται ἤδη μέσα στὸν νοῦ μας καὶ περιμένει νὰ ἀνακαλυφθεῖ;   Ἢ μήπως ὁ νοῦς εἶναι ἕνας ἄγραφος πίνακας, ὅπου ἡ ἐμπειρία χαράζει σιγὰ σιγὰ τὰ σημάδια της; Καὶ ἂν ἡ γνώση προέρχεται ἀπὸ τὶς αἰσθήσεις, μποροῦμε πράγματι νὰ ἐμπιστευθοῦμε ὅσα μᾶς φανερώνουν; Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ διατρέχει αἰῶνες φιλοσοφίας καὶ φθάνει μέχρι τὸν νεώτερο στοχασμό, ὅπου ὁ Ἐμπειρισμὸς καὶ ὁ Ὀρθολογισμὸς ἔρχονται ἀντιμέτωποι. Ἀνάμεσά τους, ὁ Κάντ θὰ ἐπιχειρήσει μιὰ νέα σύνθεση, ἀλλάζοντας ριζικὰ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο κατανοοῦμε τὴ γνώση . Ὁ Πλάτων καὶ ἡ γνώση ὡς ἀνάμνηση Γιὰ τὸν Πλάτωνα, ἡ ἀληθινὴ γνώση δὲν ταυτίζεται μὲ ὅσα προσλαμβάνουμε καθημερινὰ μὲ τὶς αἰσθήσεις. Ὁ κόσμος ποὺ βλέπουμε μεταβάλλεται συνεχῶς· τὰ πράγματα γεννιοῦνται, φθείρονται καὶ πεθαίνουν. Ἐπομένως, ὅσα βασίζονται ἀποκλειστικὰ στὴν αἴσθηση δὲν μποροῦν νὰ μᾶς προσφέρουν τὴν ἀμετάβλητη βεβαιότητα ποὺ ἀναζητεῖ ἡ ἐπιστήμη. Π...

Φιλοσοφικὴ Σχολὴ Ἀλεξανδρείας : ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ.

Εικόνα
Ἄν τὸ πρῶτο "Πανεπιστήμιο" τῆς Ἱστορίας ἦταν ἡ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ, τὸ σημαντικώτερο & τὸ πλέον  καθοριστικὸ στὴν Ἱστορία τοῦ Πνεύματος ὑπῆρξετὸ Πανεπιστήμιο Αλεξανδρείας μὲ τὰ πολλὰ ὀνόματα (ΜΟΥΣΕΙΟΝ, ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟΝ/AUDITORIUM, ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟΝ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ κλπ). Ἡ Ἀλεξάνδρεια ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν Πτολεμαίων ὡς τὸ 797 μΧ ποὺ ἰσοπεδώθηκε ἀπὸ τὸν πιὸ καταστροφικὸ σεισμὸ στὴν ἱστορία της, ὑπῆρξε ἡ ..."Μέκκα" τῶν ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ , θετικῶν καὶ ἀνθρωπιστικῶν. Ἀπὸ τὸν ΕΥΚΛΕΙΔΗ ὥς τὸν ἀστρονόμο ΚΛΑΥΔΙΟ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟ ,κι ἀπὸ τὴν ΥΠΑΤΙΑ ὡς τὸν ΙΩΑΝΝΗ ΦΙΛΟΠΟΝΟ ,τὸ Πανεπιστήμιο Ἀλεξανδρείας—ἡ Φιλοσοφικὴ Σχολή της , ὅπως λέγεται—πάντα πρωτοποροῦσε στὴ γνώση (αὐτὸ φαινεται ἄλλωστε καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς ραγδαίας ἀνάπτυξης τῶν Ἐπιστημῶν στοὺς ΑΡΑΒΕΣ ,ΜΕΤΑ τὴν κατάκτηση τῆς Αἰγύπτου τὸ 642μΧ..). Ἰδιαιτέρως στὴν ὑστερορρωμαϊκὴ & πρωτοβυζαντινὴ περίοδο στὴν Φιλοσοφική Σχολή Ἀλεξανδρείας ,τὴν οἱονεὶ νεοπλατωνική, ἔγινε ἡ ΣΥΝΘΕΣΗ Χριστιανισμοῦ...