Διαμαντῆς Κούτουλας

 Α. Η ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑΣ. Ἡ Β΄ πρὸς Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολὴ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ πολυσυζητημένα καὶ αἰνιγματικὰ κείμενα τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ἐνῶ ἡ γνησιότητα τῆς Α΄ πρὸς Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολῆς θεωρεῖται ἀδιαμφισβήτητη ἀπὸ τὴ διεθνῆ βιβλικὴ κριτική, ἡ δεύτερη ἐπιστολὴ ἔχει διχάσει τοὺς ἐρευνητές, καθότι πολλοὶ εἰδικοὶ τὴν θεωροῦν ψευδεπίγραφη, ἔργο ἑνὸς μαθητῆ τοῦ Παύλου γιὰ τοὺς ἑξῆς λόγους· 1) Τὸ παράδοξο τῆς λογοκλοπῆς:  Περίπου τὸ 1/3 τῆς Β΄ ἐπιστολῆς συμπίπτει λεκτικὰ  μὲ τὴν Α΄ ἐπιστολή. Για τοὺς κριτικούς, εἶναι ἀδιανόητο ὁ ἴδιος συγγραφέας νὰ ἀντιγράφει τόσο πιστὰ τὸν ἑαυτό του μέσα μὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα. Αὐτὸ παραπέμπει σὲ πλαστογράφο ποὺ προσπαθεῖ νὰ μιμηθεῖ τὸ ὕφος τοῦ Ἀποστόλου. 2) Νέες ἐσχατολογικὲς ἀντιλήψεις :  Στὴν Α΄ ἐπιστολὴ ἡ Δευτέρα Παρουσία παρουσιάζεται ὡς αἰφνίδια, «ὡς κλέπτης ἐν νυκτί» (Α΄ Θεσ. 5,2). Στὴν Β΄ ἐπιστολὴ εἰσάγεται ἕνα σαφὲς χρονοδιάγραμμα μὲ ἱστορικὰ προαπαιτούμενα (Β΄ Θεσ. 2,3). Αὐτὴ ἡ θεολογικὴ διαφορὰ θεωρ...

Ἡ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου νὰ κατανοήσει τὸν ἑαυτό του καὶ νὰ θεραπεύσει τὸν ψυχικό του πόνο εἶναι τόσο παλιά, ὅσο καὶ ὁ πολιτισμός. Στὸν σύγχρονο κόσμο, ἡ ψυχοθεραπεία καὶ ἡ ψυχάνάλυση ἀποτελοῦν τὰ βασικὰ ἐργαλεῖα γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν ψυχικῶν διαταραχῶν, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν προσωπικὴ ἀνάπτυξη τοῦ ἀτόμου. Ἂν καὶ συχνὰ οἱ ὅροι αὐτοὶ συγχέονται, ἀντιπροσωπεύουν διαφορετικὲς προσεγγίσεις καὶ μεθόδους. Ἡ Ψυχανάλυση: "Βουτιά" στὸ Ἀσυνείδητο. Ἡ ψυχανάλυση, ἡ ὁποία θεμελιώθηκε ἀπὸ τὸν Ζίγκμουντ Φρόυντ στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα, βασίζεται στὴν παραδοχὴ ὅτι οἱ συμπεριφορές, τὰ συναισθήματα καὶ τὰ ψυχικά μας προβλήματα πηγάζουν ἀπὸ τὸ ἀσυνείδητο. Ἐλεύθεροι Συνειρμοί:  Ὁ θεραπευόμενος παροτρύνεται νὰ λέει ὁτιδήποτε τοῦ ἔρχεται στὸ νοῦ, χωρὶς φιλτράρισμα ἢ λογικὴ ἐπεξεργασία. Ἑρμηνεία τῶν Ὀνείρων:  Τὰ ὄνειρα θεωροῦνται ἡ «βασιλικὴ ὁδὸς» πρὸς τὸ ἀσυνείδητο, ὅπου ἐκφράζονται κρυφὲς ἐπιθυμίες καὶ ἀπωθημένα. ...

Περίληψη Τὸ καλοκαίρι τοῦ 415 π.Χ., λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν ἀναχώρηση τῆς μεγάλης ἀθηναϊκῆς ἐκστρατείας στὴ Σικελία*, ἡ Ἀθήνα συγκλονίστηκε ἀπὸ δύο θρησκευτικὰ σκάνδαλα: τὸν μαζικὸ ἀκρωτηριασμὸ τῶν Ἑρμῶν καὶ τὴν καταγγελία ὅτι ὁρισμένοι πολῖτες εἶχαν διακωμωδήσει κατ’ οἶκον τὰ Ἐλευσίνια Μυστήρια. Οἱ δύο ὑποθέσεις συνδέθηκαν γρήγορα στὴν πολιτικὴ καὶ δικαστικὴ συνείδηση τῶν Ἀθηναίων, ἂν καὶ οἱ σύγχρονες ἔρευνες ἔχουν ἐπισημάνει ὅτι πιθανὸν νὰ ἐπρόκειτο γιὰ δύο διαφορετικὰ γεγονότα, ποὺ προέρχονταν ἀπὸ διαφορετικοὺς κύκλους. Κεντρικὸ πρόσωπο τῆς κρίσης ὑπῆρξε ὁ Ἀνδοκίδης . Ἡ δική του μεταγενέστερη ἀφήγηση, ὁ Θουκυδίδης, ὁ Πλούταρχος καὶ ἡ ἀνώνυμη κατηγορία κατὰ τοῦ Ἀνδοκίδη προσφέρουν ἀλληλοσυγκρουόμενες μαρτυρίες. Ἡ σύγχρονη ἔρευνα δὲν θεωρεῖ πλέον ἀσφαλὲς ὅτι ὁ Ἀνδοκίδης ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς δράστες τοῦ ἀκρωτηριασμοῦ τῶν Ἑρμῶν. Ἀντιθέτως, ἔχει προταθεῖ ὅτι ἡ δική του ἐμπλοκὴ μπορεῖ νὰ σχετιζόταν κυρίως μὲ τὰ Μυστήρια καὶ μὲ τὴν μεταγενέστερη καταγγελία ὅσων γνώριζε γιὰ τὴν ὑπόθεση τῶν ...