Διαμαντῆς Κούτουλας

Περίληψη Τὸ ἔργο «Περὶ Ὀρχήσεως» τοῦ Λουκιανοῦ ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς σημαντικώτερες μαρτυρίες τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας γιὰ τὴ θεωρία, τὴν αἰσθητικὴ καὶ τὴν κοινωνικὴ λειτουργία τῆς χορευτικῆς τέχνης. Μέσα ἀπὸ ἕναν διάλογο ποὺ συνδυάζει τὴ φιλοσοφικὴ ἐπιχειρηματολογία, τὴ σατιρικὴ διάθεση καὶ τὴν πολιτισμικὴ παρατήρηση, ὁ συγγραφέας ὑπερασπίζεται τὴν ὀρχηστικὴ τέχνη καὶ ἀναδεικνύει τὶς πολλὲς πλευρὲς τῆς λειτουργίας της στὴν ἀνθρώπινη κοινωνία. Ὁ χορὸς δὲν παρουσιάζεται ἁπλῶς ὡς σωματικὴ κίνηση ἢ ψυχαγωγικὸ θέαμα, ἀλλὰ ὡς σύνθετη μορφὴ καλλιτεχνικῆς ἔκφρασης, ἡ ὁποία ἑνώνει τὸ σῶμα, τὸν λόγο, τὴ μουσική, τὴ μνήμη καὶ τὴ μίμηση. Ἰδιαίτερη σημασία ἀποκτᾶ ἡ ἱκανότητα τοῦ χορευτῆ νὰ ἀφηγεῖται ἱστορίες, νὰ ἀναπαριστᾷ μυθολογικὰ πρόσωπα καὶ νὰ ἐκφράζει ἀνθρώπινα συναισθήματα μέσα ἀπὸ τὴν κίνηση. Στὸ πλαίσιο τῆς παρούσας μελέτης ἐξετάζονται, ἐπίσης, τρεῖς χαρακτηριστικὲς μορφὲς τῆς ἀρχαίας θεατρικῆς ὄρχησης: ἡ ἐμμέλεια, ὁ κόρδαξ καὶ ἡ σίκκιννις. Οἱ τρεῖς αὐ...

Ἡ Θεοσοφικὴ Ἑταιρεία, ποὺ ἱδρύθηκε στὴ Νέα Ὑόρκη τὸ 1875 (καὶ ἀργότερα μεταφέρθηκε στὴν Ἰνδία) ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα πνευματικὰ καὶ φιλοσοφικὰ κινήματα τοῦ 19ου αἰῶνα. Συνδέθηκε κυρίως μὲ τὴν προσωπικότητα τῆς Ἑλένης Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ (1831–1891)—βλ.φωτό.—ἡ ὁποία ἐπιχείρησε νὰ συνθέσει στοιχεῖα ἀπὸ τὶς ἀνατολικὲς θρησκευτικὲς παραδόσεις, τὴ δυτικὴ ἐσωτερικὴ φιλοσοφία, τὸν νεοπλατωνισμό καὶ τὴ συγκριτικὴ μελέτη τῶν θρησκειῶν. Α. Ἡ θεωρία τῶν Ριζῶν‒Φυλῶν στή "Μυστικὴ Διδασκαλία" τῆς Μπλαβἀτσκυ. Ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον σύνθετα καὶ ἀμφιλεγόμενα μέρη τῆς θεοσοφικῆς ἀνθρωπολογίας  εἶναι ἡ θεωρία τῶν λεγόμενων «Ριζῶν‒ Φυλῶν» (Root Races), ἡ ὁποία παρουσιάζεται κυρίως στὸ δεύτερο μέρος τῆς Μυστικῆς Διδασκαλίας (The Secret Doctrine), ποὺ δημοσιεύθηκε τὸ 1888. Σύμφωνα μὲ τὴν Μπλαβάτσκυ, ἡ ἀνθρωπότητα δὲν ἐμφανίσθηκε ὡς ἕνα ὁλοκληρωμένο καὶ ἀμετάβλητο εἶδος, ἀλλὰ ἀκολούθησε μία μακρὰ καὶ πολυσύνθετη πορεία κοσμικῆς, σωματικῆς καὶ...

Περίληψη Ἡ Θεοσοφικὴ Ἑταιρεία, ποὺ ἱδρύθηκε στὴ Νέα Ὑόρκη τὸ 1875, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα πνευματικὰ καὶ φιλοσοφικὰ κινήματα τοῦ 19ου αἰῶνα. Συνδέθηκε κυρίως μὲ τὴν προσωπικότητα τῆς Ἑλένης Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ (1831–1891), ἡ ὁποία ἐπιχείρησε νὰ συνθέσει στοιχεῖα ἀπὸ τὶς ἀνατολικὲς θρησκευτικὲς παραδόσεις, τὴ δυτικὴ ἐσωτερικὴ φιλοσοφία, τὸν νεοπλατωνισμό καὶ τὴ συγκριτικὴ μελέτη τῶν θρησκειῶν. 1\. Εἰσαγωγή Ὁ 19ος αἰῶνας ὑπῆρξε περίοδος βαθιῶν κοινωνικῶν, ἐπιστημονικῶν καὶ πνευματικῶν μεταβολῶν. Ἡ ἀνάπτυξη τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν, ἡ διάδοση τῶν ἐξελικτικῶν θεωριῶν, ἡ ἄνοδος τοῦ ὀρθολογισμοῦ καὶ ἡ σταδιακὴ ἀμφισβήτηση τῆς παραδοσιακῆς θρησκευτικῆς αὐθεντίας δημιούργησαν ἕνα νέο πνευματικὸ περιβάλλον. Μέσα σ' αὐτὸ τὸ περιβάλλον ἐμφανίσθηκαν κινήματα ποὺ ἀναζητοῦσαν μία βαθύτερη ἑνότητα πίσω ἀπὸ τὴν ποικιλία τῶν θρησκειῶν καὶ τῶν φιλοσοφικῶν συστημάτων. Ὁ πνευματισμός, ὁ ἑρμητισμός, ὁ νεοπλατωνισμὸς ...