Διαμαντῆς Κούτουλας

Ὁ "Ἡγεμόνας"{ il principe } γράφτηκε τὸ 1513 ἀλλὰ ἐξεδόθη τὸ 1532 μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ν.Μακιαβέλι { N.Machiavelli }.  Σκοπὸς τοῦ βιβλίου ἦταν νὰ συμβουλέψει τὸν ΛΟΡΕΝΤΣΟ Β’ τῶν ΜΕΔΙΚΩΝ πῶς νὰ ἑνώσει τὴν Ἰταλία σὲ ἕνα Κρὰτος καὶ νὰ τὴν κυβερνήσει. Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο παρουσιάζει τὶς ΑΡΧΕΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ποὺ πρἐπει νὰ ἀκολουθεῖ ὁ Ἡγεμόνας γιὰ νὰ παραμείνει στὴν ἐξουσία καὶ νὰ διοικεῖ τὸν λαό του.  Ἐξαιτίας τῆς ὠμότητας τῶν γραφομένων,  τὸ ἐν λόγῳ βιβλίο τοῦ Μακιαβέλι προκάλεσε σάλο στὴν ἐποχή του, ὅμως ἡ ἀλήθεια πολλῶν ἐκ τῶν θἐσεων του εἶναι προφανής.  Παρακάτω ἀποδελτιώνω, σὲ δική μου μετάφραση ἢ παράφραση,  κάποιες ἐκ τῶν ἀρχῶν αύτῶν τοῦ Μακιαβέλι, ξεκινῶντας ἀπὸ τὴν ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΑΡΧΗ ὅτι οἱ περισσότεροι ἂνθρωποι εἶναι ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ καὶ ΚΑΚΟΙ, ἄρα εἶναι ἀδύνατον νὰ ἠγηθεῑ αύτῶν κάποιος ΚΑΛΟΣ ἄνθρωπος διότι θὰ τὸν καταστρέψουν. Γράφει λοιπόν, ὀ ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ· — οἱ ἂνθρωποι εἶναι κακοὶ ἀπέναντι σου, ἂν κάποια ἀνἀγκη δέν τοὺς κάνει καλούς. ...

      Ἐν συνόψει· σύμφωνα μὲ τὰ Συνοπτικὰ Εὐαγγέλια (Ματθαῖος, Μᾶρκος, Λουκᾶς) ὁ Ἰησοῦς πεθαίνει στὸ Σταυρὸ μαρτυρικὰ ὅπως κάθε ἐσταυρωμένος {=Θεέ μου, Θεέ μου, ἵνα τί μὲ ἐγκατέλειπες;}  ἐνῶ κατὰ τὸν Ἰωάννη πεθαίνει σὰν ἕνας κυρίρχος βασιλιᾶς γαλήνια στό...κρεββάτι του.  Οἱ διαφορετικὲς αύτὲς περιγραφὲς τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ  ἀπεικονίζονται καὶ στὴν Τἐχνη Δύσης καὶ Βυζαντίου.  Πχ. άριστερά, ἠ Σταύρωση τοῦ ΓΚΡΕΚΟ ἐπηρεασμένη ἀπὸ τοὺς Συνοπτικούς (κατὰ τὴ δυτικὴ ζωγραφική), ἐνῶ δεξιά, ἡ γνωστὴ βυζαντινὴ ἁγιογραφία μὲ τὸν γαλήνιο Ἰησοῦ τῆς Ἰωάννειας παρουσίασης. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ἡ Ἐκκλησία ἀποδεχόμενη ΚΑΙ τὰ 4 Εὐαγγέλια, υἱοθέτησε ΚΑΙ  τὶς δὺο ἀπεικονιστικὲς ἐκδοχές —ἂν καὶ πολλοί "κατηγοροῦν" τὴν βυζαντινὴ ἐκδοχὴ τῆς Σταύρωσης ὡς ..ΜΟΝΟΦΥΤΙΖΟΥΣΑ. ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2. στὴ σύγχρονη τέχνη ἔχει ἐπανέλθη ὀ ΝΑΤΟΥΡΑΛΙΣΜΟΣ ὅσον ἀφορᾶ στὴν Σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ (βλ.φωτό. πίνακα N.Ge-1892)) μακρυὰ ἀπὸ τὶς θεολογικὲς ἐπεξεργασίες μονοφυσιτικοῦ τύπου.

Σύμφωνα μὲ τὴν ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ἔρευνα τὸ ΠΡΑΙΤΩΡΙΟ τοῦ Πιλάτου βρισκόταν στὸ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΟΥ ΗΡΩΔΗ στὸ ΔΥΤΙΚΟ τεῖχος τῆς πόλης (βλ. κάτω φωτό) κι ὄχι στὸ Φρούριο ΑΝΤΩΝΙΑ στὰ ἀνατολικὰ τῆς πόλης, ὁπότε ἡ σημερινὴ  VIA DOLOROSA (ΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ἢ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ) ἡ ὁποία ξεκινᾶ  ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τῆς πόλης ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΒΑΣΗ. Ἀντιθέτως ἔχει ἱστοροκὴ βάση ἡ τοποθεσία τοῦ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ καὶ τοῦ  ΓΟΛΓΟΘΑ στὸν σημερινὸ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ, διότι ἐπ’αὐτῶν ὁ ΑΔΡΙΑΝΟΣ μετὰ τὴν καταστολὴ τῆς Β’ ΙΟΥΔΑΪΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ τοῦ ΜΠΑΡ ΚΟΚΜΠΑ τὸ 136μΧ, εἶχε κτίσει ἕνα μεγάλο δημόσιο κτήριο (ὁ ΕΥΣΕΒΙΟΣ κάνει λὸγο γιὰ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ) ὑπολείμματα τοῦ ὁποίου βρέθηκαν σὲ ἀνασκαφές, γεγονὸς ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ διασωθεῖ ἔτσι ἡ μνήμη τῆς τοποθεσίας μέχρι τὴν ἐποχὴ τῆς ΑΓ.ΕΛΕΝΗΣ, ἡ ὁποία ἀνἐδειξε ἀνασκαφικῶς τὰ χριστιανικὰ προσκυνήματα τὸν 4ο αἰ.μΧ.  Ὁ Γολγοθᾶς ἦταν ΛΑΤΟΜΕΙΟ ΑΣΒΕΤΟΛΙΘΟΥ πρὶν γίνει τὸπος ἐκτελἐσεων, ἐνῶ τὰ σπήλαια τριγύρω (ὅπο...