Αναρτήσεις

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΔΗΜΟΙ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ (ὅσων ἡ θέση ἔχει ταυτισθεῖ ἢ προσεγγισθεῖ)

Από
Εικόνα
(ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ : Βικιπαίδεια) Σημείωση: Οι παρακάτω αντιστοιχίες είναι προσεγγιστικές. Σε αρκετές περιπτώσεις η ακριβής θέση αρχαίου δήμου παραμένει αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης. 1) Ἄστυ — Κεκροπία / Ἄστυ: ὁ πυρήνας τῆς ἀρχαίας Ἀθήνας, γύρω ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη, τὴν Πλάκα καὶ τὴν Ἀρχαία Ἀγορά. — Κεραμεικός: ἡ σημερινὴ περιοχή τοῦ Κεραμεικοῦ. — Μελίτη: ἡ περιοχή νοτίως καὶ νοτιοδυτικῶς τῆς Ἀκροπόλεως, γύρω ἀπὸ τὸ Θησεῖο, τὸν λόφο τῶν Νυμφῶν καὶ τὸ Ἀστεροσκοπεῖο. — Κολωνός: ὁ σημερινὸς Κολωνός. — Κοίλη: ἡ περιοχή γύρω ἀπὸ τὸ σημερινὸ Κουκάκι καὶ τὶς βορειοανατολικὲς πλαγιὲς τοῦ λόφου τοῦ Φιλοπάππου. — Κολυττός: ἡ περιοχή Μακρυγιάννη καὶ τῶν νοτίων παρυφῶν τῆς Ἀκροπόλεως. — Σκαμβωνίδαι: περιοχή τοῦ ἄστεως, περίπου στὴν εὐρύτερη ζώνη βορείως τῆς Ἀκροπόλεως καὶ πρὸς τὸ σημερινὸ κέντρο. — Κυδαθήναιον: μεγάλος δήμος τοῦ ἄστεως, στὴν περιοχή τῆς σημερινῆς Πλάκας καὶ τῶν πέριξ περιοχῶν. 2) Νότια Προ...
Read more »

Ο ΣΤ.ΡΑΜΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ.

Από
Εικόνα
Ὁ ΣΤ. ΡΑΜΦΟΣ ἦταν ἕνας ἁπὸ τοὺς ἐλάχιστους Νεοἐλληνες διανοούμενους ποὺ ἐντόπισαν (μετὰ τὴν δεκαετία '90*) μὲ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ  τὴν πηγὴ τοῦ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ προβλήματος τοῦ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, στὸ ΒΥΖΑΝΤΙΟ καὶ εἰδικῶς στὸ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟ θεμἐλιο τῆς ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ποὺ ΥΠΟΤΙΜΑ τὸν ὑλικὸ ἐξωτερικὸ κόσμο, δίνοντας "προτεραιὀτητα" στὸν ἐσωτερικὸ ψυχικὸ κόσμο, ἀγνοῶντας ἔτσι τὰ γραφόμενα ἀπὸ τὸν ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ στά "ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ" :  "δίκαιοι γενόμεθα τὰ δίκαια πράττοντες" (Β,1).  Ἐξυπακοὐεται βέβαια, ὅτι στὸ ὅλο πνευματικὸ πρόβλημα τοῦ Νέου Ἑλληνισμοῦ συνέβαλαν καὶ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα  τοῦ ὕστερου Μεσαίωνα ποὺ τὸν ΑΠΟΣΤΕΡΗΣΑΝ τὴν ὀρθόδοξη Ἀνατολὴ ἀπὸ μίαν ΑΝΑΓΕΝΗΗΣΗ ἢ ἐνα ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟ—καὶ τὴν ἀποστεροῦν ἀκόμη... Συγκεκριμένα ὁ ΡΑΜΦΟΣ περιγράφει τὴ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ περίπου ὡς ἑξῆς· Τὸ Βυζάντιο δὲν εἶναι μόνον μία περίοδος τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας, ἀλλὰ μία βαθιὰ πνευματικὴ καὶ πολιτισμικὴ ἐμπειρία, ἡ ὁποία ἐπηρέασε...
Read more »

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ. —ΤΟ 1 ΥΠᾺΡΧΕΙ; Τὸ ΕΝ & τὸ ΟΝ

Από
Εικόνα
        1)  Ὁ ΠΛΑΤΩΝ  στὸν διἀλογό του "ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ" γράφει ὅτι μὸλις τὸ ΕΝ ἀρχίσει νὰ ὑπάρχει (τὸ   Ἓν ΕΚΔΗΛΩΜΕΝΟ δηλαδή)   γίνεται ΔΙΠΛΟ, ἀφοῦ στὴν ΕΝότητα προστίθεται καὶ ἡ Οὐσία (ὂν=ὐπάρξη). 2) Στὸ Μεσαίωνα στὴ Λατινικὴ Δύση ὁ  Ἁγ.ΘΩΜΑΣ ΑΚΙΝΑΤΗΣ γιὰ νὰ διασώσει τὸ Τριαδικὸ Δὸγμα ἀπὸ ΠΟΣΟΤΙΚΕΣ—ἀριθμητικές ἑρμηνεῖες , διατύπωσε τὴν ἄποψη (βασισμἐνη στοὺς ΑΒΙΚΕΝΝΑ—ΑΒΕΡΡΟΗ, δηλ. στὸν ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ) ὅτι τὸ ΕΝ  {=ἡ ἑνότητα} δέν προστίθεται στὸ ὊΝ , ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἀκριβῶς τὴν οὐσία του , καθότι αύτὸ ποὺ προσδίδει ΕΝΟΤΗΤΑ στὸ κάθε ὂν εἶναι ἡ ΔΟΜΗ του καὶ αύτὴ δέν εἶναι κάτι προστιθέμενο, ἀλλὰ ἡ οὐσία του. 3) ὁ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ στὶς μέρες μας, διερωτήθηκε ἂν ὁ ΑΡΙΘΜΟΣ 1 (ἕνα) ὑπάρχει στὴν Πραγματικότητα ἢ ἀποτελεῖ προϊὸν τῆς ΝΟΗΣΗΣ μας καὶ μόνον, ὅπως ὑποστήριζε ὁ ΚΑΝΤ.. Καὶ κατἐληξε λέγοντας· ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΝ ΤΟ 1 ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΘΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ γιατὶ θεμελιώδης ίδιὀτητα χωρισμοῦ τῆς Πραγματικότητας σὲ ΕΝΑ καὶ ΠΟΛΛΑ ...
Read more »

Η ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ.

Από
Εικόνα
Στὴν ἀρχαία Ἀθήνα τὸ Θέατρο ἀποτελοῦσε θρησκευτικὴ ἐκδήλωση κι ὂχι μόνον ψυχαγωγία. Ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικώτερους χώρους δημόσιου διαλόγου. Στὴ σκηνὴ τοῦ θεάτρου οἱ Ἀθηναῖοι μποροῦσαν νὰ ἀκούσουν κρίσεις γιὰ τὴν πολιτική, τὸν πόλεμο, τοὺς ἄρχοντες, τὴν κοινωνία, τὴ θρησκεία, ἀκόμη καὶ γιὰ τοὺς ἴδιους. Ἡ ἐλευθερία αὐτὴ, ὅμως, δὲν ἦταν ἀπεριόριστη. Ὑπῆρχαν στιγμὲς κατὰ τὶς ὁποῖες ὁ ἀθηναϊκὸς Δῆμος ἀντιδροῦσε στὸ περιεχόμενο μιᾶς παράστασης, ἐφαρμόζοντας τὴν χειρότερη ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ. 1.  Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ χαρακτηριστικὰ παραδείγματα  ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ ἐν καιρῷ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ εἶναι ὁ τραγικὸς ποιητὴς Φρύνιχος . Γύρω στὸ 492 π.Χ. παρουσίασε στὴν Ἀθήνα τὴν τραγωδία " Μιλήτου Ἅλωσις ", ἡ ὁποία ἀναφερόταν στὴν καταστροφὴ τῆς Μιλήτου ἀπὸ τοὺς Πέρσες (494πΧ) τὴν ὁποίαν ἐγκατέλειψαν οἱ Ἀθηναῖοι...  Ἡ παράσταση προκάλεσε τόσο μεγάλη συγκίνηση, ὥστε, σύμφωνα μὲ τὸν Ἡρόδοτο, οἱ θεατὲς ξέσπασαν σὲ κλάματα. Οἱ Ἀθηναῖοι, ἀντὶ νὰ θεωρήσουν τὸ ἔργο ἁπλῶς μία...
Read more »