Αναρτήσεις

ΧΩΡΙΣ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΝΩΣΗ ΟΥΤΕ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ...

Εικόνα
Χωρὶς γνώση τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς δὲν ὑπάρχει γνώση  τῆς νέας ἑλληνικῆς.Κι ἔτσι λέμε λανθασμένα  "παχιοῦ" ἀντί "παχέος" {βλ. παχέος ἐντέρου} ἢ "παχιῶν" ἀγελάδων, ἀντί "παχέων" {βλ. βαρἐων βαρῶν} καί "βαριά" ἀντί"βαρέα" {βλ.βαρἐα ὃπλα πεζικοῦ, βαρέα κι ἀνθυγειανά κλπ} ἤ "τοῦ σαφῆ" ἀντί "τοῦ σαφοῦς" κλπ

ΠΟΙΟΙ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1974

Εικόνα
ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΜΙΑ (δρακο)ΓΕΝΙΑ: 1) ὁ ΜΑΚΑΡΙΟΣ στὶς 19/7/74 χαρακτήρισε  τὸ χουντικὸ πραξικόπημα ὡς ΕΙΣΒΟΛΗ (κατ'ἐπιταγὴν τοῦ Ἄγγλου πρωθυπουργοῦ ΟΥΙΛΣΟΝ)* γιὰ νὰ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ τὴν εἰσβολὴ τῆς Τουρκίας ὡς ἐγγυήτριας δύναμης, προκειμένου νὰ τὸν ἀποκαταστήσει—ἔτσι πίστευε—στὴν Προεδρία.. Η ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΣΤΟΝ ΟΗΕ (19/7/74) 2) ἡ χούντα —ὐπευθυνότητι τοῦ Ἀρχηγοῦ Ἐνόπλων Δυνάμεων στρατηγοῦ ΜΠΟΝΑΝΟΥ— ἀρνεῖται νὰ στείλει ἀεροπλάνα γιὰ νὰ χτυπήσουν τοὺς Τούρκους εἰσβολεῖς κι ὅταν, μετὰ σκληρὴ ἂμυνα 2 ἡμερῶν τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς καὶ τῆς ΕΛΔΥΚ, φτἀνει τὸ τελευταῖο κῦμα τῆς εἰσβολῆς τῶν Τούρκων μέ τὰ ἅρματα μάχης ΠΕΦΤΕΙ Η ΚΗΡΥΝΕΙΑ (22/7/74) Κι ἐδῶ ἔγκειται ἀκριβῶς ἡ Προδοσία τῆς Κύπρου τὸ 1974 : στὸ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΝΑΝΟΥ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ μὲ διάφορες προφάσεις,  εἴτε πραγματικές (τὰ ἅρματα θὰ ἀργοῦσαν νὰ προωθηθοῦν στὸν Ἕβρο)  εἴτε πλασματικές (τὰ σύγχρονα ἀεροσκάφη F-4 δὲν ἦταν ἕτοιμα γιὰ προσβολὴ τῶν

Ἡ Πολλαπλὴ φύση τοῦ Ἑνός: Η 2η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ "ΠΑΡΜΕΝΙΔΗ".

Εικόνα
Στὸν συγκεκριμένο πλατωνικὸ Διάλογο ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ἀποκορὺφωμα τῆς Διαλεκτικῆς,  ὁ γνωστὸς Ἐλεάτης φιλόσοφος  ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ συζητᾶ περὶ τῆς φύσης τοῦ  ΕΝΟΣ μέ τὸν Ἀριστοτἐλη (ὄχι τὸν Σταγειρίτη φιλόσοφο ἀλλὰ ἐναν ἐκ τῶν μετἐπειτα Τριάκοντα Τυράννων) τὸ 450πΧ ὅταν βρἐθηκε στὴν Ἀθήνα ἐπ'εὐκαιρίᾳ τῶν Μεγ.Παναθηναίων, κάνοντας διάφορες ὐποθέσεις σχετικὰ μὲ τὸ τί θὰ συνέβαινε {=τί συμβήσεται}  γιὰ τὸ ΕΝ καὶ τὰ ΠΟΛΛΑ  στὴν περίπτωση α) ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΕΝ καὶ στὴν περίπτωση β) ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΤΟ ΕΝ. Καὶ καταλήγει, μέσῳ λογικῶν ἐπιχειρημάτων, ὃτι καὶ στὴν μία καὶ στὴν ἄλλη περίπτωση μποροῦν νὰ ἰσχύουν ταυτόχρονα τὰ ἑξῆς ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΑ συμπεράσματα : 1) δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε τίποτα περὶ τοῦ Ἑνός 2) μποροῦμε νὰ ποῦμε τὰ πάντα περὶ τοῦ Ἑνός 3)μποροῦμε νὰ ποῦμε τὰ πάντα γιὰ τὰ Πολλά 4) δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε τίποτα γιὰ τὰ Πολλά (Τὸν διάλογο ἀναδιηγεῖται λὶγο μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Σωκρἀτη, ὁ Κλαζομένιος ΚΕΦΑΛΟΣ στοὺς συμπολῖτες του, ὅπως τοῦ τὸν εἶχε ἀναδιηγηθεῖ στὴν Ἀθήνα ὁ ΑΝΤΙΦΩΝ, ἑτεροθαλὴς ἀδελφὸς τ

Τὸ Ἔσχατο Ἐρώτημα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς καὶ τῆς νεώτερης φιλοσοφίας.

Εικόνα
 Τὸ ἔσχατο ἐρώτημα στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἦταν τό " ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΟΝΤΑ ΚΙ ΟΧΙ ΕΝΑ;" ἐνῶ στὴν νεὠτερη φιλοσοφία (τὴν ἐπηρεασμένη ἀπὸ τὸ ΒΙΒΛΙΚΟ δόγμα τῆς Δημιουργίας ΕΚ ΜΗΔΕΝΟΣ) τὸ ἔσχατο ἐρώτημα εἶναι " ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙΠΟΤΑ;". Στὸ κεντρικὸ ἐρώτημα τῆς ἀρχαίας σκέψης ἀπάντησε ὁ ΠΛΑΤΩΝ μέ τὴν 2η ΥΠΟΘΕΣΗ τοῦ διαλόγου "ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ".   Ἐκεῖ ὁ Πλάτων δείχνει ὅτι ἅπαξ καὶ τὸ ΕΝ ὑπάρχει, ἁπαρτίζεται ἀπὸ δύο μέρη τὴν ΕΝΟΤΗΤΑ {=ἕν} καὶ τὴν ΥΠΑΡΞΗ {=οὐσία, κατὰ τὴν πλατωνικὴ ὁρολογία}. Δηλ. τὸ ΕΝ (ἂν ὑπάρχει)  ἔχει ΔΙΠΛΗ φύση.  Καὶ βεβαίως τὸ καθἐνα ἀπὸ τὰ δὺο μἐρη τοῦ Ἑνὸς ἁποτελοῦνται  ἐπίσης ἀπὸ δὺο μέρη, τὴν ΕΝΟΤΗΤΑ καὶ τὴν ΥΠΑΡΞΗ—καὶ ἡ διαίρεση αύτὴ συνεχίζεται ἐπ'ἄπειρον....  Ἔτσι ὁ Πλάτων ἔδειξε τὴν ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ, τὴν ταυτότητα δηλ. τοῦ ΕΝΟΣ μὲ τὰ ΠΟΛΛΑ.  Στὸ θεμελιακὸ ἐρώτημα τῆς νεώτερης φιλοσοφίας ΟΥΔΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ.  Ἀπάντησε ὅμως ἡ σύγχρονη ΦΥΣΙΚΗ μὲ τὴν ΑΡΧΗ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΑΣ τοῦ  Heisenberg σύμφω