ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ "ΟΙΔΙΠΟΔΟΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝῼ" ΤΟΥ ΣΟΦΟΚΛΗ—Ἡ Σημασία τῆς Ἀποθέωσης τοῦ Οἰδίποδα.
Εἰσαγωγή. Ὁ Οἰδίπους ἐπὶ Κολωνῷ ἀποτελεῖ τὸ κύκνειο ἆσμα τοῦ Σοφοκλῆ, ἕνα ἔργο ποὺ διδάχθηκε μετὰ τὸν θάνατο τοῦ ποιητῆ καὶ κουβαλάει τὸ βάρος μιᾶς ὁλόκληρης ἐποχῆς—τοῦ τέλους τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολέμου καὶ τῆς δύσης τῆς κλασικῆς Ἀθήνας. Ἐνῷ στὸν Οἰδίποδα Τύραννο ὁ κεντρικὸς ἥρωας βιώνει τὴν ἀπόλυτη πτώση, τὴν ἀποκάλυψη τοῦ μιάσματος καὶ τὴν αὐτοτύφλωση, στὸ ὑστερόγραφο αὐτὸ δρᾶμα ἡ πορεία ἀντιστρέφεται. Τὸ κέντρο βάρους μετατοπίζεται ἀπὸ τὴν τιμωρία στὴν ἀποκατάσταση. Ὁ τυφλός, ῥακένδυτος καὶ κυνηγημένος γέροντας δὲν φτάνει στὸν Κολωνὸ ὡς ἕνας παρίας, ἀλλὰ ὡς ἕνα πρόσωπο ποὺ κυοφορεῖ μιὰ μυστηριακὴ δύναμη. Ἡ τελικὴ ἀποθέωσή του, ὁ μετασχηματισμός του δηλαδὴ ἀπὸ μίασμα σὲ ἱερὸ προστάτη («χθόνιο δαίμονα»), συνιστᾶ μία ἀπὸ τὶς βαθύτερες θεολογικὲς καὶ πολιτικὲς στιγμὲς τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γραμματείας. 1. Ἡ Μετάβαση ἀπὸ τὸ Μίασμα στὴν Ἁγιότητα. Ἡ ὑπαρξιακὴ διάσταση τῆς ἀποθέωσης θεμελιώνεται στὴν ἐπανεκτίμηση τῆς ἐνοχῆς τοῦ Οἰδί...
