Διαμαντῆς Κούτουλας

  Ἡ ὅλη ἔρευνα γιὰ τὴν Δολοφονία Καποδίστρια ἔφτασε μέχρι τὴν Προανάκριση— μάλιστα ὑπάρχουν συνολικὰ περὶ τὶς 200 (!!!) προανακρίσεις, μὲ 151 καταθέσεις 130 προσώπων, διεσπαρμένες σὲ διὰφορα ἀρχεῖα (Γενικὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους, Ἱστορικὰ Ἀρχεῖα Κερκύρας, Ἰδιωτικὸ Ἀρχεῑο Διοσκουρίδη κλπ..!) ἐνῶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Δίκης τῶν Γ.Μαυρομιχάλη, Ἰ.Καραγιάννη καὶ Ἀ.Γεωργίου ἔχουν σωθεῖ μόνο περιλήψεις ἀπὸ τήν "Γενικὴν Ἐφημερίδα τῆς Ἑλλάδος"... Ἀπὸ τὶς πηγὲς λοιπόν (Προανακρίσεις καὶ Δίκη  Γ.Μαυρομιχάλη)  γνωρίζουμε τὰ ἀκόλουθα · 1. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ Δ.ΛΕΩΝΙΔΗ & Α.ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Σύμφωνα μὲ τὴν κατάθεση τοῦ φρουροῦ τοῦ Καποδίστρια Δημ.Λεωνίδη (βλ. Γεν. Ἐφημ. 4//11/1831) ὁ Κωνσταντῖνος Μαυρομιχάλης πυροβόλησε μὲ τὸ δεξὶ χέρι ἐνῶ στὸ ἀριστερὸ κρατοῦσε τὸ φέσι του, ἐνῶ σύμφωνα μὲ τὴν κατάθεση τοῦ φρουροῦ τῶν Μαυρομιχαλαίων (καὶ μετέχοντος στὴ συνωμοσία) Ἀνδρέα Γεωργίου (βλ. Γεν.Ἐφημ.3/11/1831) πρῶτος κτύπησε τὸν Κυβερνήτη μὲ τὸ μαχαῖρι ὁ Γ. Μαυρομιχάλης. 2.ΚΑΤΑΘΕΣΗ κ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ.  Ἡ γειτόνισσ...

 Ἐν συνόψει· Τὸ ΙΣΛΑΜ δέν ἀποτελεῖ μόνο θρησκεία ἀλλὰ καὶ ΝΟΜΙΚΟ σύστημα ποινικοῦ καὶ ἀστικοῦ Δικαίου, τὸ ὁποῖο μάλιστα ἀποπνέει τὴν ἠθικὴ τῆς ΕΡΗΜΟΥ τοῦ 7ου αἰ.μΧ. Στὸ Κοράνι δὲν διαχωρίζεται ἡ θρησκευτικὴ δικαιοσύνη ἀπὸ τὴν κοσμική. Δικαστὴς εἶναι  (ἢ πρἐπει νὰ εἶναι) ὀ ΚΑΔΗΣ ὁ ὁποῖος δικάζει βάσει τοῦ Κορανίου, τοὺς μουσουλμάνους ποὺ παραβίασαν τοὺς ἱεροὺς κανόνες .  Ἐν τέλει ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων τῆς ΙΣΛΑΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ εἶναι ταυτόχρονα θρησκευτικὸς καὶ κοσμικὸς ἠγέτης—τουλάχιστον σὺμφωνα μὲ τὶς ἀρχὲς τοῦ Κορανίου (ἐξ οὗ καὶ ἡ ὀνομασία ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ γιὰ τὸ ΙΣΛΑΜ καθόσον Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ*}.  Ἰδοὺ κάποια χαρακτηριστικὰ ΕΔΑΦΙΑ Ποινῶν ἀπὸ τὸ ΙΕΡΟ ΚΟΡΑΝΙΟ ποὺ ἐπιβεβαιώνουν τὰ ἀνωτέρω:  Σούρα {=κεφάλαιο} "ΤΟ ΦΩΣ", 24, 2:  <τὴν μοιχαλίδα καὶ τὸν μοιχὸ νὰ μαστιγώνετε κάθε ἕναν ἁπο τοὺς δύο, μέ 100 ραβδισμούς...Κι ἂς εἶναι μάρτυρες (παρόντες) τῆς τιμωρἰας τους μιὰ ὁμάδα Πιστῶν..> Σούρα "ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ",  4, 34:  <ὅσο γιὰ τ...

Σὲ πλεῖστα σημεῖα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης χρησιμοποιοῦνται ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΙ ἀναφερόμενοι στὸ θεό, ἂν καὶ ὁ θεὸς τῆς Βίβλου θεωρεῖται ΕΝΑΣ.  Πχ. " ποιήσωμεν  ἂνθρωπον κατ'εἰκόνα ἡμετέραν" {ΓΕΝ.1,20} ," ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν" {ΓΕΝ.3,22}, "ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν/ἐν μέσῳ θεῶν διακρίνει" {ΨΑΛΜ.81/82, 1}, "δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν ἐκεῖ αύτῶν τὴν γλῶσσαν" {ΓΕΝ.11,7} Τὸ γεγονὸς αύτὸ προβλημάτισε ήδη ἀπὸ τὴν ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Ἑβραίους καί Χριστιανοὺς καὶ οἱ μὲν πρῶτοι (πχ ΦΙΛΩΝ) ἔκαναν λόγο γιὰ τούς " Ὑπάρχους " δηλ.ΑΓΓΕΛΟΥΣ συνεργάτες τοῦ θεοῦ, ἐνῶ οἱ δεύτεροι (πχ.ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ) ἔκαναν λόγο περὶ Ἁγ.Τριάδος. Τίποτα ἁπὸ τά δὺο ὅμως ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ..  Ἡ φιλολογικὴ ἔρευνα τοῦ παλαιοδιαθηκικοῦ κειμένου ἔχει δεἰξει ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ περἰεργοι πληθυντικοὶ ἀποτελοῦν ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ (βαβυλωνιακῶν κλπ) τῶν βιβλικῶν κειμένων. Παρἀδειγμα στὴν 1η διήγηση περὶ δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου στὴ Γένεση (ἡ ὁποία ἀνἀγεται στά χρόνια τῆς περσικῆ...