ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ...
Καταρχάς, τὸ μήνυμα τῆς ἀρχαίας τραγωδίας φαίνεται ἰδιαίτερα ἀπαισιόδοξο. Οἱ τραγικοὶ ἥρωες συχνὰ κυριαρχοῦνται ἀπὸ τὰ πάθη τους, ὑπερβαίνουν τὰ ἀνθρώπινα ὅρια καὶ παρασύρονται ἀπὸ τὴν "ὕβριν" πιστεύοντας ὅτι μποροῦν νὰ ἐλέγξουν τὰ πάντα. Ἡ ἀλαζονεία, ὁ ἐγωισμὸς καὶ ἡ ἀχαλίνωτη ἐπιθυμία γιὰ ἐξουσία τοὺς ὁδηγοῦν τελικὰ στὴν πτώση καὶ στὴν καταστροφή. Παρόμοιο μοτίβο παρατηρεῖται καὶ στὴ σύγχρονη ἐποχή, ὅπου οἱ πόλεμοι, οἱ κοινωνικὲς ἀνισότητες, ἡ καταπάτηση τῶν δικαιωμάτων καὶ ἡ ἀλόγιστη ἐκμετάλλευση τῆς φύσης φανερώνουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος συχνὰ ἐνεργεῖ χωρὶς νὰ ὑπολογίζει τὶς συνέπειες τῶν πράξεών του. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἡ ἀρχαία τραγωδία δὲν περιορίζεται στὴν παρουσίαση τῆς ἀνθρώπινης Πτώσης, ἀλλὰ ἐπιδιώκει νὰ διδάξει καὶ νὰ προβληματίσει. Μέσα ἀπὸ τὰ παθήματα τῶν ἡρώων προβάλλεται ἡ ἀξία τοῦ Μέτρου, τῆς Σωφροσύνης καὶ τῆς Αὐτογνωσίας. Ὁ ἄνθρωπος καλείται νὰ συνειδητοποιήσει ὅτι δὲν εἶναι παντοδύναμος καὶ ὅτι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΙΣ ΑΠΩΤΑΤΕΣ ΣΥΝΕΠΕ...