Αναρτήσεις

Η ΔΙΑΦΟΡΑ "ΜΗΔΕΝΟΣ" καί "ΜΗ ΟΝΤΟΣ" ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Εικόνα
Πρῶτοι οἱ Ἀτομικοὶ Φιλόσοφοι, ΛΕΥΚΙΠΠΟΣ καὶ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ, διαφοροποίησαν τὴν ἔννοια τοῦ "ΜΗ ΟΝΤΟΣ" ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ "ΜΗΔΕΝΟΣ".  Γι αὐτοὺς τούς Φιλοσόφους ἐνῶ τὸ "ΜΗΔΕΝ" σήμαινε τὸ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ, τὸ "ΜΗ ΟΝ" σήμαινε τὸ ΚΕΝΟ ὡς ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ καὶ ΜΗ ΑΙΣΘΗΤΟ (δηλ. τὸ "ΑΠΕΙΡΟΝ" τοῦ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ). Κατόπιν ὁ ΠΛΑΤΩΝ θεώρησε στόν "ΣΟΦΙΣΤΗ" ὡς "ΜΗ ΟΝ", τὸ ὅλως ἕτερον, τὸ παντελῶς ΑΝΟΜΟΙΟ (πιθανῶς, τὴν ὑψηλότερη ἔννοια τῆς ἀρχαίας Φιλοσοφίας) ἐνῶ στόν "ΤΙΜΑΙΟ" χαρακτηριστικὰ μὴ ὄντος ἀποδίδει στὴν λεγόμενη "ΧΩΡΑ", τὸν "χῶρο" {;} ὅπου ΑΝΤΙΚΑΤΡΟΠΤΙΖΟΝΤΑΙ οἱ ΙΔΕΕΣ καὶ ἀποκτοῦν ἔτσι ἐφήμερη ὐπαρξη  τὰ Αἰσθητά...   Ἐν συνεχείᾳ ὁ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ θεώρησε ὡς "ΜΗ ΟΝ" τήν πλατωνική "χώρα" , τὴν ὁποία προσδιόρισε ὡς τὸ ἀπροσδιόριστο ὑπόστρωμα τῆς μετέπειτα ἀποκληθεἰσας ΠΡΩΤΗΣ ΥΛΗΣ (δηλ. τῆς ὕλης ΠΕΡΑΝ τῶν άρχικῶν τεσσάρων στοιχείων=ΠΥΡ—ΓΗ—ΑΗΡ—ΥΔΩΡ).  ...

ΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΜΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ (ἤ: ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΚΑΝΕΝΑ..)

Εικόνα
Πασὶγνωστο τὸ μαθηματικὸ πρόβλημα Λογικῆς· μπροστὰ ἀπὸ δύο Πὀρτες, τὴν Πὀρτα τοῦ Παραδείσου καὶ τῆς Κόλασης, στἐκονται δύο Φρουροί, ὅπου ὁ ἕνας λἐει πάντα Ψέματα κι ὁ ἄλλος πάντα Ἀλήθεια.  Πῶς μὲ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ , θὰ βρεῖς ΠΟΙΑ εἶναι ἡ Πόρτα τοῦ Παραδείσου; ΑΠΑΝΤΗΣΗ·  θὰ ρωτήσεις τὸν ἕνα ἐκ τῶν δύο Φρουρῶν "ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΕ Ο ΑΛΛΟΣ, ΑΝ ΕΡΩΤΑΤΟ, ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ;" Ἂν ὁ έρωτώμενος εἶναι ὁ ΨΕΥΤΗΣ θὰ δείξει τὴν ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ Πόρτα τῆς Κόλασης, ψευδῶς, ὡς Πὀρτα τοῦ Παραδείσου.  Ἄν ὁ έρωτώμενος εἶναι αὐτὸς ποὺ λέει τὴν Αλἠθεια, ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΡΤΑ,τὴν λανθασμένη—ὁπότε ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ξέρεις ὅτι Η ΑΛΛΗ ΠΟΡΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ , αύτὴ ποὺ ὁδηγεῖ στὸν Παρἀδεισο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ·  ἐπειδὴ ἐκ τῶν προτέρων ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ  ΕΙΝΑΙ Ο ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ, θεωρεῖς καὶ τοὺς δυὸ ἐκ προοιμίου Ψεῦτες, ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥΣ,  ΕΞΑΓΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.. ΕΠΙΜΥΘΙΟ· μὴν ἐμπιστε...

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΤΟΥ "ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ" ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ;

Εικόνα
Τὸ καλύτερο ὑπόμνημα στὴν ἑλληνόγλωσση βιβλιογραφία τοῦ  "ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ"  Εὐαγγελίου  ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι τὸ παλιό  (2005) ἔργο τοῦ ἀείμνηστου Σ.ΑΓΟΥΡΙΔΗ (βλ.φωτό). Παρακάτω παρουσιάζω  ἐν συνόψει ,τὰ συμπεράσματα τοὺ ἐν λόγῳ πονήματος, ἐμπλουτοσμένα ἀπὸ τὴν σὺγχρονη βιβλιογραφἰα (Brown, Fortna, Ehrman κλπ) 1) τὸ " ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ"   γνώρισε  τουλάχιστον ΔΥΟ  ἐκδόσεις ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ  ΚΕΦ.21 ποὺ προστέθηκε μετὰ τὴν πρώτη ἔκδοση ποὺ τελείωνε στὸν στῖχο 20,30 . Γράφτηκε περὶ τὸ 90μΧ πιθανῶς στὴν Ἔφεσο  ΙΣΩΣ ἀπὸ κάποιον  λεγόμενο  Ἰωάννη  ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ ( Πρεσβύτερος αύτοαποκαλεῖται ὁ ἴδιος στὶς ΙΩΑΝΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ).   Γι αύτὸν μιλᾶ καὶ ὁ ΠΑΠΙΑΣ (βλ. Εὐσέβιος, Ἐκκλ.Ἱστ. Γ' 39,3‒4) καὶ δὲν πρέπει νὰ ταυτίζεται μὲ τὸν Ἰωάννη υἱὸ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ ὁ ὁποῖος ἦταν ΨΑΡΑΣ στὴν Γαλιλαία καὶ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶχε τὴν γνώση τῶν ΕΚΛΕΠΤΥΣΜΕΝΩΝ ἑλληνικῶν τοῦ Δ' ΕΥΑΓΓ. καθὼς καὶ τῆ...

Ἡ διαφορὰ μεταξὺ βιβλικῆς ΑΜΑΡΤΙΑΣ καὶ ἀρχαιοελληνικῆς ΥΒΡΕΩΣ.

Εικόνα
"Ἁμαρτία" ,στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ, εἶναι ἡ  ΑΣΤΟΧΙΑ , ἐνῶ "ὔβρις σημαίνει ἄγνοια καὶ  ὑπέρβαση τῶν ὁρίων ποὺ ὅμως δὲν εἶναι ἀπὸ πρὶν  γνωστὰ καὶ καθορισμένα. Στὸν κῆπο τῆς ʼΕδὲμ ὁ Θεός‒ Λόγος ἔθεσε ΣΑΦΗ ὅρια : τὸ μὴ φαγεῖν ἀπὸ τὸ "δένδρο τῆς Γνώσεως" (στὴ βιβλικὴ γλῶσσα : ΓΝΩΣΗ=ΠΡΑΞΗ) τοῦ Καλοῦ καὶ τοῦ ΚΑΚΟΥ. ʽΟπότε ἐκεῖ ἡ ἁμαρτία συνιστᾶ Παράβαση ΓΝΩΣΤΩΝ ὁρίων ,γιὰ τοῦτο καὶ ἐμπεριέχει ΕΝΟΧΗ ἐπιφέρουσα ΔΙΚΑΙΗ Τιμωρία. Στὴν ἀρχαία ΤΡΑΓΩΔΙΑ ὁμως ,ἐν ἀρχῇ ἦν τὸ ΧΑΟΣ, ὁπότε τὰ ὅρια τῶν ἀνθρωπίνων Πράξεων δὲν εἶναι ἐκ τῶν προτέρων γνωστὰ καὶ καθορισμένα, ἀφοῦ οὐδεὶς ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ γνωρίζει τὶς ἀκρότατες ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ τῶν πράξεων του. ʽΩστόσο κι ἀν δὲν τὶς ξέρει ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ὡς ἐὰν  τὶς ἤξερε, ὡς ἐὰν ἦταν παντογνώστης καὶ ἡ ὕβρις—Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς εἶναι ἀκαθ...