Αναρτήσεις

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΤΟΝ ΜΟΝΟΘΕΪΣΜΟ.

Εικόνα
Ἀπὸ τὰ πιὸ δύσκολα καὶ ἀρχαιότερα προβλήματα τῆς φιλοσοφίας καὶ τῆς θεολογίας εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ Κακοῦ καὶ ἰδιαιτέρως στὶς μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες γιὰ τὶς ὁποῖες ὁ θεὸς εἶναι ΕΝΑΣ καὶ ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ.  Πῶς μπορεῖ λοιπὸν  νὰ ὑπάρχῃ τὸ Κακὸ σὲ ἕναν κόσμο δημιουργημένο ἀπὸ ἕναν Θεὸ παντοδύναμο, πάνσοφο καὶ ἀπολύτως ἀγαθό; Ἐὰν ὁ Θεὸς γνωρίζει τὸ Κακό, ἐὰν ἔχει τὴ δύναμι νὰ τὸ ἐμποδίσει καὶ ἐὰν ἀγαπᾷ τὰ δημιουργήματά Του, τότε γιατί τὸ ἐπιτρέπει;  Τὸ ἐρώτημα αὐτὸ {ποὺ ἔχει ἀποκληθῆ ἱστορικὰ ὡς  "τὸ πρόβλημα τῆς ΘΕΟΔΙΚΙΑΣ"} ἀγγίζει τὸν πυρήνα τοῦ Μονοθεϊσμοῦ καὶ ἀναγκάζει τὸν θρησκευόμενο  ἄνθρωπο νὰ ἀναμετρηθῇ μὲ μία ἀπὸ τὶς βαθύτερες ἀντιφάσεις τῆς ἀνθρώπινης ἐμπειρίας: πῶς μπορεῖ νὰ συνυπάρχῃ ἡ πίστη σὲ ἕναν ἀπόλυτα ἀγαθὸ Θεὸ μὲ τὴν πραγματικότητα τοῦ πόνου, τῆς ἀδικίας, τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου; Μέχρι καὶ τὸν 18ο αἰῶνα, μεγάλο μέρος τῆς δυτικῆς μεταφυσικῆς καὶ ἠθικῆς φιλοσοφίας, ἀπὸ τὸν Πλάτωνα καὶ τὸν Ἀριστοτέλη μέχρι τὸν Πλωτῖνο, τὸν Μέγα Βασίλειο, τὸν Αὐγο...

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ ΣΤΗΝ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ.

Εικόνα
  Ὁ Παρμενίδης εἶχε ὑποστηρίξει ὅτι τὸ «μηδέν» δὲν ὑπάρχει καί, ἑπομένως, ἡ γένεση, ἡ φθορὰ καὶ ἡ ΚΙΝΗΣΗ εἶναι ΑΔΥΝΑΤΕΣ . Τὸ Πᾶν εἶναι ΕΝ , ἀδιαίρετο, ἀκίνητο, ἀμετἀβλητο, ἄφθαρτο, αίώνιο. Ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὁ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ εἶχε ὑποστηρίξει ὅτι ἡ ΜΕΤΑΒΟΛΗ, δηλ.ἡ κίνηση, εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Παντὸς καὶ μάλιστα ἡ μεταβολὴ τοῦ κάθε ὄντος στὸ ἀντἰθετό του.  Ὅμως ἡ κίνηση εἶναι ἀδύνατη χωρὶς τὴν ΥΠΑΡΞΗ ΚΕΝΟΥ ΧΩΡΟΥ.  Ἔτσι οἱ λεγόμενοι ΑΤΟΜΙΚΟΙ φιλόσοφοι Λεύκιππος καὶ Δημόκριτος προσπάθησαν να σώσουν ταυτόχρονα  καὶ τὴν ἄποψη τοῦ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ {=ὑπάρχει μεταβολή, ἄρα κίνηση}  καὶ ἐκείνη τοῦ ΠΑΡΜΕΝΙΔΗ {τὸ Ὂν εἶναι ἀμετάβλητο καὶ άφοῦ τὸ μηδέν δέν ὑπάρχει,  εἶναι ἀδύνατη ἡ κίνηση}. Ἡ λύση τῶν ἀτομικῶν φιλοσόφων ἦταν:  υπάρχει το «πλῆρες» {=ὄν} δηλαδὴ τὰ Ἄτομα, ἀμετάβλητα καὶ αίώνια καὶ τὸ «Κενόν». Τὰ Ἄτομα εἶναι ἀγέννητα, ἄφθαρτα καὶ ἀδιαίρετα {ἄτομα=ἄτμητα}. Τὸ Κενό ἐπιτρέπει στὰ ἄτομα νὰ κι...

ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ*.

Εικόνα
Στὴν Καινὴ Διαθήκη δὲν ὑπάρχει λατρεία τῆς Θεοτόκου ὅπως τὴν ξέρουμε σήμερα (τουλὰχιστον στοὺς Καθολικοὺς καὶ στοὺς Ὀρθοδόξους) οὒτε ἀνεπτυγμένη ΜΑΡΙΟΛΟΓΙΑ καθότι ἡ Ἐκκλησία τῆς ἐποχῆς τῆς ΚΔ ἀνέμενε τὴν ἐντὸς ὀλίγου  ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Ὅταν αύτὸ ΔΕΝ συνέβη {=ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ἢ ΑΝΑΒΟΛΗ τῆς ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ} οἰ Χριστιανοὶ ἄρχισαν νὰ διερωτῶνται γιὰ τὸ ποῦ βρισκόταν  μετὰ θάνατον ἡ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ.  Καὶ ἐπειδὴ ἦταν ἀδύνατον νὰ δεχθοῦν οἱ τότε Χριστιανοὶ ὃτι τὸ ΣΩΜΑ  τῆς Μητέρας τοῦ Σωτῆρος καὶ τῆς ΖΩΗΣ φθείρεται στὸ χῶμα , δημιουργήθηκε ἡ διήγηση τῆς ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ καὶ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΩΣ . Βλ.ἀπόκρυφο  με τίτλο « De transitu beatae Mariae virginis » {=Περί μεταστάσεως της μακαρίας Παρθένου Μαρίας} χρονολογούμενο τὸν 5ο αἰῶνα  τὸ ὁποῖο εἶναι λατινική μετάφραση παλιότερου χαμένου ἑλληνικοῦ πρωτοτύπου.**  Ὅλη αύτὴ ἡ εύαισθησία βεβαίως ἔχει ἐπιρροὲς ἀπὸ τὶς ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΘΕΟΤΗΤΕΣ τῶν ἑλληνορρωμαϊκῶν θρησκειῶν τῆς ἐποχῆς, γ...

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΔΗΜΟΙ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ (ὅσων ἡ θέση ἔχει ταυτισθεῖ ἢ προσεγγισθεῖ)

Εικόνα
(ΠΗΓΗ ΦΩΤΟ : Βικιπαίδεια) Σημείωση: Οι παρακάτω αντιστοιχίες είναι προσεγγιστικές. Σε αρκετές περιπτώσεις η ακριβής θέση αρχαίου δήμου παραμένει αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης. 1) Ἄστυ — Κεκροπία / Ἄστυ: ὁ πυρήνας τῆς ἀρχαίας Ἀθήνας, γύρω ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη, τὴν Πλάκα καὶ τὴν Ἀρχαία Ἀγορά. — Κεραμεικός: ἡ σημερινὴ περιοχή τοῦ Κεραμεικοῦ. — Μελίτη: ἡ περιοχή νοτίως καὶ νοτιοδυτικῶς τῆς Ἀκροπόλεως, γύρω ἀπὸ τὸ Θησεῖο, τὸν λόφο τῶν Νυμφῶν καὶ τὸ Ἀστεροσκοπεῖο. — Κολωνός: ὁ σημερινὸς Κολωνός. — Κοίλη: ἡ περιοχή γύρω ἀπὸ τὸ σημερινὸ Κουκάκι καὶ τὶς βορειοανατολικὲς πλαγιὲς τοῦ λόφου τοῦ Φιλοπάππου. — Κολυττός: ἡ περιοχή Μακρυγιάννη καὶ τῶν νοτίων παρυφῶν τῆς Ἀκροπόλεως. — Σκαμβωνίδαι: περιοχή τοῦ ἄστεως, περίπου στὴν εὐρύτερη ζώνη βορείως τῆς Ἀκροπόλεως καὶ πρὸς τὸ σημερινὸ κέντρο. — Κυδαθήναιον: μεγάλος δήμος τοῦ ἄστεως, στὴν περιοχή τῆς σημερινῆς Πλάκας καὶ τῶν πέριξ περιοχῶν. 2) Νότια Προ...