Διαμαντῆς Κούτουλας

Ὁ Νουμήνιος ὁ Ἀπαμεύς (2ος αἰώνας μ.Χ.) ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ σημαντικοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Μέσου Πλατωνισμοῦ καὶ ὁ βασικὸς πρόδρομος τοῦ Νεοπλατωνισμοῦ . Τὸ ἔργο του εἶναι ἰδιαίτερα ξεχωριστό, ἐπειδὴ κατάφερε νὰ συγκεράσει τὴ φιλοσοφία τοῦ Πλάτωνα μὲ τὴν πυθαγόρεια παράδοση, ἐνῷ παράλληλα στράφηκε μὲ μεγάλο ἐνδιαφέρον πρὸς τὴν ἀνατολικὴ σοφία καὶ τὴ θρησκεία τῶν Ἰουδαίων. Ἡ Θεωρία τῶν Τριῶν Θεῶν Τὸ κεντρικώτερο σημεῖο στὴ σκέψη τοῦ Νουμηνίου εἶναι ἡ ἱεραρχία τῶν τριῶν Θεῶν . Προσπαθῶντας νὰ κρατήσει τὴν ἀνώτατη θεότητα καθαρή καὶ μακριὰ ἀπὸ τὴν ἀτέλεια τοῦ ὑλικοῦ κόσμου, ὁ φιλόσοφος χώρισε τὸ θεῖο σὲ τρία ἐπίπεδα: Ὁ Πρῶτος Θεός (Ὁ Πατέρας): Εἶναι ὁ ἀπόλυτος Νοῦς καὶ τὸ αὐτοαγαθό. Ὑπάρχει σὲ πλήρη ἠρεμία, εἶναι ἁπλὸς καὶ δὲν ἔχει καμία ἐπαφὴ μὲ τὴν ὕλη. Δὲν δημιουργεῖ ὁ ἴδιος, ἀλλὰ εἶναι ἡ πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποία ἀπορρέει κάθε ὕπαρξη. Ὁ Δεύτερος Θεός (Ὁ Δημιουργός): Αὐτὸς ὁ Θεός ἔχει διπλὴ κατεύθυνση. Ὅταν κοιτάζει πρὸς τὰ πάνω, πρὸς τὸν ...

Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμφυλίου Πολέμου (1946–1949) ἔγιναν ἀρκετὲς προσπάθειες γιὰ νὰ σταματήσουν οἱ συγκρούσεις καὶ νὰ βρεθεῖ μία πολιτικὴ λύση. Οἱ προσπάθειες αὐτὲς προῆλθαν τόσο ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση Σοφούλη καὶ τὸ ΚΚΕ, ὅσο καὶ ἀπὸ ξένες δυνάμεις καὶ τὸν ΟΗΕ. Ὡστόσο, οἱ μεγάλες πολιτικὲς διαφορές, ἡ ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης μεταξὺ τῶν δύο πλευρῶν καθὼς  καὶ ἡ ἑκάστοτε διεθνὴς ἐπέμβαση ἔκαναν τελικὰ ἀδύνατη τὴν ἐπίτευξη μιᾶς συμφωνίας.  Ἡ πιὸ σημαντικὴ πρωτοβουλία εἶναι αύτὴ ποὺ ἀνελήφθη τὸν ΣΕΠΤΕΒΡΙΟ   τοῦ 1947 , ὅταν πρωθυπουργὸς ἦταν ὁ Θεμιστοκλῆς Σοφούλης . Τότε ἡ Κυβἐρνηση ΠΡΟΣΦΕΡΕ ΑΜΝΗΣΤΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΠΑΡΕΔΙΔΑΝ ΤΟΝ ΟΠΛΙΣΜΟ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΜΗΝΟΣ, μὲ τὸ ΨΗΦΙΣΜΑ τῆς 12ης ΣΕΠ 1947 (Βλ.φυλ.197 τῆς Ἐφημ.Κυβερν.) Τὸ ΚΚΕ ὅμως ἀρνήθηκε τὴν προσφορὰ τῆς κυβέρνησης τοῦ Κέντρου καὶ ἀντ’αύτοῦ στὴν 3η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ (12/15 ΣΕΠ 1947) διακήρυξε ὅτι μόνη λύση γιὰ τά "λαϊκά συμφέροντα" ἦταν ὁ ΕΝΟΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ. (Εἶχε προηγηθεῖ τὸν ΙΟΥΝΙΟ τοῦ 1947 στὸ ΣΤΡΑΣΒΟΥ...

Ἐπιχειρήσεις «Κορωνίς» & «Πυρσός» Ὁ Ἑλληνικὸς Ἐμφύλιος Πόλεμος, κατὰ τὴν τελικὴ φάσι του (1948/49)  ἐπικεντρώθηκε κυρίως στὰ ὀρεινὰ συγκροτήματα τοῦ Γράμμου καὶ τοῦ Βίτσι μέ δύο στρατιωτικές ἐπιχειρήσεις, τὴν πρώτη ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψη τοῦ Βὰν Φλὴτ τὸ 1948 (σχέδιο ΚΟΡΩΝΙΣ) —ἡ ὁποία ἀπέτυχε νά λήξει τὸν πόλεμο καὶ τὴν δεύτερη τὸ 1949 (ἐπιχείρηση ΠΥΡΣΟΣ) ὐπὸ τὸν Παπᾶγο ἠ ὁποία ἐπέφερε καὶ τὸ τέλος τοῦ αἰματηροῦ ἐμφυλίου μὲ τὴν συντριβὴ τῶν Ἀνταρτῶν.   Ἐπιχείεησις «Κορωνίς» — 1948 Ἡ μεγάλη ἐπιχείρησις «Κορωνίς» ἄρχισε τὸ καλοκαίρι τοῦ 1948 καὶ εἶχε ὡς κύριο στόχο τὴν κατάληψι τῶν ὀχυρῶν θέσεων τοῦ ΔΣΕ στὸν Γράμμο μὲ περικύκλωσι ἐκ τῶν ὄπισθεν τοῦ Γράμμου ἀπὸ τίς Μεραρχίες 9η τοῦ Μανιδάκη καὶ 15η τοῦ Λάϊου. Τὸ σχέδιο αὐτὸ  ΔΕΝ πέτυχε καὶ ἐν τέλει παρενέβη τὸ Α’ ΣΣ τοῦ Τσακαλώτου   μὲ καταδρομεῖς,  οἱ ὁποῖοι  μἐσῳ τοῦ ἀλβανικοῦ ἐδάφους κατέλαβαν τὸ ὕψωμα "Κάμενικ" τὸ ὁποῖο προστάτευε τὴν ὅλη τοποθεσία, ...