Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗΣ ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑΣ

Δεδομένου οτι
 (οπως ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση) 
ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΣΤΗ ΓΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟΣ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΤΗΣ ΓΗΣ (4,5 δις έτη) 
εχει τεθεί απο τους ειδικους το ερωτημα ΜΗΠΩΣ Η ΖΩΗ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ.

Ετσι διατυπώθηκε η θεωρία της ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑΣ 
απο τον Σουηδό χημικό ARRHENIUS (1907) σύμφωνα με την οποία
 η ζωη προήλθε απο μικροοργανισμούς που μετέφεραν κομήτες (ή άλλα ουράνια σώματα )
στη γη.


Τελευταια ομως (1981)
 ο βραβευμένος με Nobel Ιατρικής το 1962 (για την ανακάλυψη του DNA) 
Francis CRICK 
διατύπωσε την θεωρία της ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗΣ ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑΣ βασισμένος σε δύο επιχειρηματα :

1) αν η ζωή ειχε δημιουργηθεί στη γή 
θα πρεπε να υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ ΓΕΝΕΤΙΚΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ (DNA)
κι οχι μόνο ΕΝΑΣ : ο γνωστός 
ο βσσιζόμενος στις 4 ουσίες (γουανίνη-κυτοσίνη- θυμίνη-αδενίνη)

2)  στις γήινες ΕΝΖΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ και χημικές διεργασίες 
το κυρίαρχο ρολο παιζει το ΜΟΛΥΒΔΕΝΙΟ ,ενα ΣΠΑΝΙΟ στοιχείο στη γή
ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΙΚΕΛΙΟ -ΧΡΩΜΙΟ που αφθονούν στον πλανήτη μας.


Κατοπιν αυτών -λεει ο Crick - φαίνεται οτι
 η ζωή στη γη προήλθε ΑΠΟ ΛΟΓΙΚΑ ΟΝΤΑ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑΚΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ 
με φορείς μικροοργανισμούς με τους οποιους "ΡΑΝΤΙΣΑΝ" τον πλανήτη μας !



Αυτή ειναι ,επιγραμματικά, η θεωρία της ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗΣ ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑΣ του Crick που προσπαθεί να λύσει μέσω..ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ
το ΠΡΟΒΛΗΜΑ που γεννά η ΑΣΥΜΦΩΝΙΑ
 της θεωρίας του Δαρβίνου με την Αστροφυσική ,
δημιουργώντας ομως άλλα ερωτήματα ,
με κυριώτερο το ΑΠΛΟ ερωτημα του Fermi (1948) :
 ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ , 
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ?



ΥΓ. Το ερώτημα του Fermi εχει την εξής εννοια : 
Αφου ο Γαλαξίας μας εχει ηλικία 10 ΔΙΣ ετη
ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΜΒΑΤΙΚΕΣ ΤΑΧΥΤΗΤΕΣ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΑΝ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ 
ΘΑΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΙΚΙΣΕΙ ΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΛΙΓΑ (πχ 10) ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ.

Πού ειναι λοιπόν ?

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗ- Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΔΕΝ ΕΠΑΡΚΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΖΩΗΣ.

Σήμερα πιστεύουμε οτι η ηλικία της γης (οπως φαινεται απο την ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΜΟΛΥΒΔΟΥ στα πετρώματα της ) ειναι περί τα 4,5 ΔΙΣ χρόνια.

Ωστόσο το χρονικό αυτό διάστημα ΔΕΝ ΕΠΑΡΚΕΙ για την ανάπτυξη της ζωής πάνω στη γη ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ .

Ιδού γιατί :

Ειδικοί εχουν υπολογίσει οτι ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝ ΤΑ ΑΜΙΝΟΞΕΑ ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΘΕΣΗ σε ενα απλούστατο εμβιο ον χρειάζονται να γίνουν 10 στην 2.000.000στή δύναμη ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ (μεταλλάξεις).
Ασύλληπτος αριθμός βεβαίως ,ωστόσο η κάθε αντίδραση χρειάζεται για να γίνει εναν minimum χρόνου υπολογιζόμενο σε 0,3 ×10 στην -18 του δευτερολεπτου.


Δηλαδή : σε 1 μονον ΔΙΣ χρόνια θα εχουν γίνει μονον 10 στην 35η μεταλλάξεις -ελαχιστότατος αριθμός αντιδράσεων
για οσες χρειάζονται για να δημιουργηθεί
ενα απλό εμβιο ον.


Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα : ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΚΥΨΕ Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΓΗ ? 

Δύο ειναι η λογικές απαντήσεις :

Ή 
δεν γνωρίζουμε τον τρόπο και τον ΧΡΟΝΟ μεταλλάξεων πριν τόσα δις χρόνια ,
Ή 
η ζωή ηρθε απο το Διαστημα .

Ηδη το 1907 ο Σουηδός χημικός Arrhenius (Αρένιους) 
διατύπωσε την θεωρια της ΠΑΝΣΠΕΡΜΙΑΣ υποστηρίζοντας οτι Η ΖΩΗ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΕΣΩ ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ 
οι οποιοι εφθασαν εδω με κομήτες ή άλλα ουράνια σώματα.

Ωστόσο γεννώνται  αμφιβολίες εν προκειμένω για το 
 ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΔΙΑΝΥΣΑΝ
ΑΥΤΑ ΤΑ "ΣΠΕΡΜΑΤΑ ΖΩΗΣ"
 ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
 ΣΕ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΙΑΣΩΘΗΚΑΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ?


Κατόπιν ολων αυτών το ερώτημα για την Προέλευση της ζωής στη γη παραμένει αναπαντητο...

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Οι "ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ" του ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ (Φιλοσοφικό Σχόλιο)

Από τα αριστουργήματα-σταθμούς στην Ιστορία του Πνεύματος οι "Δαιμονισμένοι" του Ντοστογιέφσκι ,του μεγαλυτερου λογοτέχνη ολων των εποχών (ο πρωτότυπος τίτλος του εργου στα ρωσικά ειναι "ΔΑΙΜΟΝΕΣ"/Besi)
αποτελει ενα απο τα θεμελιακά βιβλία απο τα οποια πρέπει να ξεκινήσει κανείς την πνευματική του μόρφωση.

Γνωστή η υπόθεση  του εργου' 
αφορμή της η δολοφονία απο την "σέχτα"
 του αυτοαποκαλούμενου Μηδενιστή ΝΕΤΣΑΓΙΕΦ (στο μυθιστόρημα τον υποδύεται ο ΠΙΟΤΡ ΒΕΡΧΟΒΕΝΣΚΙ) του φοιτητή Ιβανόφ (ΣΑΤΟΒ στο μυθιστορημα).
Σημαντικός επίσης ο ρόλος του ΚΥΡΙΛΟΒ
 που υποκρύπτει σαφώς τον ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ σε τετοιο σημείο ,
ωστε απο ιδεολογική-φιλοσοφική αποψη
 το ολο εργο να θεωρειται ως "διαμάχη" των ιδεών ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ-ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ,δηλ ΝΕΤΣΑΓΙΕΦ-ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ.



Ο Πιοτρ Βερχοβενκι επιχειρεί να δημιουργήσει -εξιστορεί παραστατικότατα και με ψυχαναλυτική οξυδέρκεια μοναδική ο Ντοστογιέφσκι- μια γενική ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ στην Ρωσια του 1870 με στόχο το ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ  και την πλήρη ΔΙΑΦΘΟΡΑ ολων
(εξ ου κι ο εκπεφρασμενος "Μηδενισμός") ωστε να αναλάβει ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΑΟΣ τα ηνία
 η "παρέα" των Επαναστατών
 και να οικοδομήσει στα ερείπια
 μια νεα κοινωνία με τα εξής χαρακτηριστικά -(μιλάει ο Πιοτρ Βερχοβενσκι) :

"ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΙΣΟΙ..
ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΟΤΗΤΑ.
ΠΡΩΤΑ ΑΠ ΟΛΑ ΧΑΜΗΛΩΝΕΙ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΗΣ ΜΟΡΦΩΣΗΣ ,ΤΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΑΛΕΝΤΩΝ..ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ..ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΔΕΣΠΟΤΙΚΕΣ..ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ Ή ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΟΥΜΕ.
ΝΑ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΚΙΚΕΡΩΝΑ ,ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΠΕΡΝΙΚΟΥ,ΝΑ ΛΙΘΟΒΟΛΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΑΙΞΠΗΡ..
ΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑΝΑΙ ΙΣΟΙ..
ΣΤΗΝ ΑΓΕΛΗ ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΙΣΟΤΗΤΑ....
Η ΔΙΨΑ ΤΗΣ ΜΟΡΦΩΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ
ΔΙΨΑ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΚΗ..
ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΓΑΛΟΦΥΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΣΒΗΣΟΥΜΕ ΕΝ ΤΗ ΓΕΝΕΣΕΙ ΤΗΣ .ΟΛΟΙ ΘΑ ΥΠΑΧΘΟΥΝ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΤΡΟ ,ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΙΣΟΤΗΤΑ .."

Και γιατί ολα αυτα ? 
Επειδή ΜΟΝΟΝ το 1/10 των ανθρώπων εχει κάποια αξια ,τα υπολοιπα 9/10 μονο για ναναι μελη ΑΓΕΛΗΣ αξιζουν ...Κι την Αγέλη την ΕΝΩΝΕΙ η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ 
.
Λεει ο Πιοτρ Βερχοβενσκι :"Η ΚΥΡΙΟΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ,ΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ ΠΟΥ ΤΑ ΣΥΝΔΕΕΙ ΟΛΑ  
ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ
ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΝΑΧΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΓΝΩΜΕΣ"



Στις ιδέες αυτές του Πιοτρ Βερχοβενσκι (δηλ του ΝΕΤΣΑΓΙΕΦ) 
αντιπαρατιθεται ο ΚΥΡΙΛΟΒ (δηλ ο ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ).
Λέει ο Κυριλοβ :

"ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ 
ΤΟΤΕ ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ
ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ.
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ
ΤΟΤΕ ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ 
ΚΙ ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ
ΝΑ ΔΗΛΩΣΩ ΤΟ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟ..
ΣΤΟ ΠΙΟ ΠΛΗΡΕΣ ΣΗΜΕΙΟ..
ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΙΝΑΞΩ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΟΥ 
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΙΟ ΠΛΗΡΕΣ ΣΗΜΕΙΟ
ΤΟΥ ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟΥ ΜΟΥ 
ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.."

Ηδη αρκετές σελιδες πριν εχει εξηγήσει ο Κυρίλοβ οτι " ΟΛΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΤΕ
ΟΤΑΝ ΘΑΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ
ΑΝ ΘΑ ΖΕΙΣ Ή ΔΕΝ ΘΑ ΖΕΙΣ"

Ολες αυτες τις ιδέες ο Ντοστογιεφσκι 
τις θεωρεί τεκνα του ΑΘΕΪΣΜΟΥ 
(αν δεν υπάρχει θεός ,τοτε θεός ειμαι εγώ)
βασιζόμενου στον Δυτ.Ορθολογισμό
-λεει ΣΑΤΟΒ :"ΠΟΤΕ Η ΛΟΓΙΚΗ
ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ
ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ
Ή ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΧΩΡΙΣΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΑΠ ΤΟ ΚΑΚΟ ,ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ".

Ετσι παρομοιάζει ολους αυτούς τους Επαναστάτες ως "Δαίμονες" 
απο την αναφορά του ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ για την εισοδο των Δαιμόνων στους χοίρους οι οποιοι επεσαν στον γκρεμό. 
Και τελειώνει ο Ντοστογιέφσκι με την ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ- μέσω των λόγων του ΣΤΕΠΑΝ ΒΕΡΧΟΒΕΝΣΚΙ (πατέρα του Μηδενιστή ) οτι τελικά :

"ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΟΡΜΗΣΟΥΜΕ ΤΡΕΛΟΙ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠ ΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΝΙΓΟΥΜΕ..
ΜΑ Ο ΑΡΡΩΣΤΟΣ (εννοει την Ρωσία) ΘΑ ΙΑΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΘΙΣΕΙ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΠΟΔΑΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ".


Κι ετσι εγινε' 
ο Ντοστογιέφσκι δεν περιεγραψε ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ
 μονον την Οκτωβριανή Επανσταση του 1917 
αλλά και την Πτώση του Κομμουνισμού ,μάλλον την ΑΥΤΟΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ του
 το 1989..

ΚΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟ 1870-71 
ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΟΙ "ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ"..
Τελικά τα μεγαλα Πνεύματα ειναι προφητικά..


ΥΓ η μετάφραση των αποσπασμάτων (που τα εγραψα με κεφαλαία) ειναι του ΑΡΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ απο την εκδοση του ΓΚΟΒΟΣΤΗ.

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

ΑΟΡΑΤΟΣ ΗΛΙΟΣ : Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ (ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΥΣ ΩΣ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΥΣΤΕΡΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ)

Ενώ ειναι γνωστό το ΓΕΩΚΕΝΤΡΙΚΟ αστρονομικό μοντέλο των ΕΥΔΟΞΟΥ-ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ-ΚΛΑΥΔΙΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ που καθιερώθηκε στην Αρχαιότητα( ως την εποχή του ΚΕΠΛΕΡ )
,δεν ειναι οσον πρέπει γνωστό 
το ΗΛΙΟΚΕΝΤΡΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ του Φιλόλαου (και των Πυθαγορείων)  ΠΟΥ ΕΠΕΒΙΩΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ 
οπως φαινεται απο τα ανάλογα κείμενα της Υστερης Αρχαιότητας.


Αυτό ειναι το θέμα που διαπραγματεύεται το εν λόγω βιβλίο μου 
"ΑΟΡΑΤΟΣ ΗΛΙΟΣ"
με την σημείωση οτι το Πυθαγόρειο Κοσμολογικό Μοντέλο δεν ηταν ακριβώς ηλιοκεντρικό 
αλλά ΟΙΩΝΕΙ τέτοιο
 καθόσον ως κεντρο του Παντός δεν θεωρείτο ο  ΟΡΑΤΟΣ Ηλιος που βλέπουμε 
αλλά ενας ΑΛΛΟΣ ,ΑΟΡΑΤΟΣ ΗΛΙΟΣ 
που ονομαζόταν "Κεντρικόν Πυρ " ή "Εστία του Παντός" ή "Φυλακή του Διός" -κωδικοποιώντας βεβαίως τον ΟΜΗΡΙΚΟ ΤΑΡΤΑΡΟ.
(Ο ορατός Ηλιος και στο Σύστημα του Φιλόλαου
 θεωρείτο ως ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ.)



Το οτι επιβίωσε αυτή η ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΑ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ επί σειρά αιώνων στα Μυστήρια
 φαινεται από ορισμένα χαρακτηριστικά Κειμενα της ΥστερηςΑρχαιοτητας
  οπως πχ "ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ" ,"ΧΑΛΔΑΪΚΑ ΛΟΓΙΑ"
"ΜΑΓΙΚΟΙ ΠΑΠΥΡΟΙ","ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ" κλπ 
και απο τις Μυήσεις  (βλ ΜΙΘΡΑΪΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ) 
οπου ο Ηλιος ΔΕΝ  θεωρείται οτι βρισκεται μετά τη Σελήνη ως δευτερος κατά σειράν από τη γη πλανήτης (σύμφωνα με το γεωκεντρικό αστρονομικό μοντέλο)
αλλά οτι βρίσκεται ΠΕΡΑ ΑΠ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΣΦΑΙΡΑ ΤΩΝ ΑΠΛΑΝΩΝ
( ως "ΠΥΡ ΕΞΩΤΕΡΟΝ" , INVICTUS SOL, ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΔΡΑΚΩΝ, ΟΥΡΟΒΟΡΟΣ ΟΦΙΣ κλπ)
θυμίζοντας το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΥΡ
των Πυθαγορείων 
γύρω απο το οποιο κινειται ο κοσμος.


Αργότερα ο Νεοπλατωνισμός επενδυσε φιλοσοφικά αυτή την οιωνεί ηλιοκεντρική κοσμολογία ενω τα Αστρονομικά ΗΛΙΟΚΕΝΤΡΙΚΑ  Μοντελα του ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΥ και του ΣΕΛΕΥΚΟΥ προσπαθούσαν να εξηγήσουν μαθηματικά τις Ουράνιες Τροχιές (δεν το πέτυχαν επειδή ακολουθούσαν την ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ Παρακαταθήκη κανοντας λόγο μονο για ΚΥΚΛΙΚΕΣ τροχιές 
ενω τα ουρανια σώματα διαγράφουν ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ οπως εδειξε ο ΚΕΠΛΕΡ και τα τηλεσκόπια.
Αυτή ηταν άλλωστε η ΑΙΤΙΑ που το μοντέλο του Αρίστσρχου δεν εγινε δεκτό ,επειδή με τις κυκλικές τροχιές ΑΠΟΤΥΧΝΑΝΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΟΥ.
Εξάλλου η θρησκευτική κοινή γνώμη του Δωδεκάθεου αντιδρούσε στην ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ επειδή"θα ταραζόταν η Ηρεμία των Ολυμπίων...")


Σε κάθε περιπτωση το οιωνεί ηλιοκεντρικό μοντέλο των Πυθαγορείων
 που επιβίωσε στα Μυστήρια και μιλά για την ΥΠΑΡΞΗ ΕΝΟΣ ΑΟΡΑΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΠΕΡΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΦΑΙΡΑ ΤΩΝ ΑΠΛΑΝΩΝ προϋποθέτει την κίνηση της γής.

Ο μεν ΦΙΛΟΛΑΟΣ υποστήριζε τον 5ο αι πΧ οτι :
"ΠΥΡ ΕΝ ΜΕΣΩ ΠΕΡΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ"(DK 44 a 16)
ενω τα ΕΡΜΗΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ  κατά την Υστερη Αρχαιότητα
γράφουν :
"ΠΕΡΙ ΔΕ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ ΑΙ ΟΚΤΩ ΕΙΣΙΝ ΣΦΑΙΡΑΙ" (Ερμητ.16,17).
Η δε Μιθραϊκή Μύηση συνίστατο στην Ανοδο
της Ψυχής μέσω των Ουρανίων Σωμάτων και σύμβολο της ηταν :
"ΚΛΙΜΑΞ ΕΠΤΑΠΥΛΟΣ
ΕΠΙ Δ'ΑΥΤΗ ΠΥΛΗ ΟΓΔΟΗ..
(ενώ) ΕΒΔΟΜΗΝ ΗΛΙΟΥ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗΝ.."(Ωριγ.Κατά Κέλσου ,6,22) ενω στην θέση του Αόρατου Ηλιου (8η Σφαιρα )βρισκεται ο ΜΙΘΡΑΣ ή ΑΝΙΚΗΤΟΣ ΗΛΙΟΣ (Invictus Sol)
Τέλος ο Αυτοκράτωρ ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ (ο λεγόμενος "Παραβάτης") συνοψίζει γράφοντας οτι κατά τα Μυστήρια ("ΤΕΛΕΣΤΙΚΑΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ") ο ηλιος :
"ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΡΟΥ ΦΕΡΕΣΘΑΙ
ΠΟΛΥ ΤΗΣ ΑΠΛΑΝΟΥΣ ΥΨΗΛΟΤΕΡΟΣ"(Εις Βασ.Ηλ.,28,148a).
[ Μετ. Ο Ηλιος κινειται στην Αναστρη Περιοχή
πολύ ψηλότερα απο την Σφαίρα των Τροχιών των Απλανών]
Ενω πριν  εχει διασαφηνίσει οτι :
"ΧΑΛΕΠΟΝ ΤΟ ΞΥΝΕΙΝΑΙ
ΟΠΟΣΟΣ ΤΙΣ ΕΣΤΙΝ
Ο ΑΦΑΝΗΣ ΗΛΙΟΣ
ΕΚ ΤΟΥ ΦΑΝΕΡΟΥ ΛΟΓΙΣΑΜΕΝΩ
ΦΡΑΣΑΙ ΔΕ ΙΣΩΣ ΑΔΥΝΑΤΟΝ.."(ο.π.3,132a)
[Μετ. Ειναι δύσκολο να σκεφτεις το μεγεθος του Αόρατου Ηλιου κρίνοντας απο τον Ορατό
 και αδύνατον να το εκφράσεις..)

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΕΡΓΩΝ Διαμαντή Κούτουλα


Εχω διαλέξει 6 εκ των βιβλίων μου
-που θεωρώ σπουδαιότερα-
(ολα εκδοθέντα απο το "ΔΙΟΝ")
 των οποίων παρουσιαζω παρακάτω ,συνοπτικά βεβαίως,το περιεχομενο :

1)ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ.

Η ανάγκη επιβίωσης ολιγάριθμων Δωριέων σε ενα περιβάλλον πολυπληθών Αχαιων ανάγκασε τους Λακεδαιμόνιους να δημιουργήσουν ενα ιδιαίτερο καθεστώς που οι αρχαίοι ονομαζαν "ΕΥΝΟΜΙΑ" με θεμέλιο την ΔΙΠΟΛΙΚΟΤΗΤΑ της Εξουσίας κατανεμημένης μεταξύ Κληρονομικών Βασιλέων και Αιρετών "Εφόρων"
και κυρίως με τον διασκορπισμό του οικισμού στα 4 σημεία του ορίζοντα( "ΚΩΜΕΣ" )χωρίς την υπαρξη Τειχών.
Η αποφυγή της δημιουργίας ΕΝΟΣ Οικισμού με τειχος απέβλεπε στην δυνατότητα αμυνας εναντίον των πολυπληθών Ειλώτων .Ετσι οι Σπαρτιάτες εθεσαν τις "αστικες" βάσεις τους μακριά την μια απο την άλλη κι οχι  σε ενα γεωγραφικό σημειο και μάλιστα χωρίς τειχος ωστε να αποφευχθεί τυχόν κατάληψη και δημιουργία "βάσης εξορμήσεως" απο μέρους των πολυπληθών Αχαιών που κατακτηθέντες ειχαν μετατραπεί σε Ειλωτες.
Στην λογική αυτή εντάσσεται βεβαίως και η πολεμική εκπαίδευση των Σπαρτιατών.
Αρνητικό σημειο σε ολα αυτά υπήρξε η ολιγανθρωπία και κυρίως η εκ των πολεμων λειψανδρία που τελικά κατέληξε χαρη σε ενα ψήφισμα του ΕΠΙΤΑΔΕΩΣ στο πέρασμα των γεωργικών εκτάσεων σε λίγα χέρια.
Η Αρχαία Σπάρτη πάντως αν και σε προϊούσα παρακμή στην Υστερη Αρχαιότητα
καταστραφηκε απο τον ΑΛΑΡΙΧΟ στα βυζαντινά χρόνια και τιποτα δεν εμεινε να την θυμίζει απο τα κτήρια της που ειδε και περιγράφει λαμπρότατα ο ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ στα "ΛΑΚΩΝΙΚΑ" του.


2)Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ .

Θεμέλιο της αρχαιοελληνικής κοσμοαντίληψης ηταν το ΧΑΟΣ ,ο "δημιουργός" του Παντός ,που βρηκε την μαθηματική εκφανση του στους λεγομένους ΑΡΡΗΤΟΥΣ Αριθμούς (πχ ΡΙΖΑ 2=1,666...) που ανακάλυψαν οι Πυθαγόρειοι σε μιαν εποχή που γινόταν προσπάθεια εκ μέρους της Φιλοσοφίας και της θρησκείας να εξηγηθεί ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΑ ο Κόσμος.
Με την ανακάλυψη ομως των Αρρητων απεκαλύφθη οτι η Πραγματικότητα ΔΕΝ ειναι Ορθολογική 'αντίθετα εντός της ελλοχεύει το Χάος που μαθηματικά εμφανίζεται μεσω των Αρρήτων Αριθμών και θρησκευτικά μέσω των ΤΕΡΑΤΟΜΟΡΦΩΝ οντων ,των ΤΙΤΑΝΩΝ κλπ καθώς και των ΑΠΟΤΡΟΠΑΪΚΩΝ τελετουργιών.
Η Πλατωνική Ακαδημία ,μέσω βεβαίως του ΕΥΔΟΞΟΥ επέλυσε το πρόβλημα των Αρρήτων (την 1η Κρίση στην Ιστορία των Μαθηματικών)με την παράκαμψη της Αριθμητικής από την Γεωμετρία και κυρίως με το θεώρημα των ΑΝΑΛΟΓΙΩΝ.
Στην θρησκεία το Κινημα των ΟΡΦΙΚΩΝ απέδωσε στον Λόγο την δημιουργία του Παντός απ οπου κατόπιν προεκυψε ο Λόγος των ΣΤΩΙΚΩΝ.


3)ΟΙ ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ.

Η Χριστιανική Εκκλησία οπως υπάρχει σήμερα ως θεσμός ,προέκυψε μέσα απο την διαμάχη της με το Κινημα του ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ.
Ο πρώιμος Γνωστικισμός ωστόσο προίκισε τον Χριστιανισμό με την ιδέα του ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΣΩΤΗΡΑ 
ενω το πρωτο-ιουδαιοχριστιανικό κήρυγμα ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΠΡΟΫΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΑ.
Ομως η Εκκλησία δεν ηταν δυνατόν να δεχθεί την θεμελιακή αντίληψη του υστερου γνωστικισμού του 2ου αι μΧ
 που υποστήριζε οτι  ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΘΕΟΣ
 κι οχι ο θεός που εστειλε τον Χριστό στη γή.
Αν το αποδεχόταν αυτό η Εκκλησία θα απεμπολούσε την ΒΙΒΛΙΚΗ αφετηρία
 του κηρύγματος του Ιησού και τις εβραϊκές προϋποθέσεις του.


4) Ο ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ.

Η χριστιανική αντίληψη για ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ (σωμάτων)
αντιφάσκει
 με την ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ αντίληψη περί ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ 
δεδομένου οτι διαφέρουν οι προϋποθεσεις των δύο αυτών μεταφυσικών-εσχατολογικών ιδεών ,της χριστιανικής και της αρχαιοελληνικής/πλατωνικής.
Η πρώτη θεωρεί οτι ο θεός επλασε εκ του μηδενός τα πάντα ,ενω η δευτερη θεωρει την Ψυχή προαιωνια και αθάνατη.
Διαφερουν βεβαιως και οι δύο ανθρωπολογίες: για τον χριστιανισμό ο Ανθρωπος ειναι ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ενω για την πλατωνική αρχαια Ελλάδα ο Ανθρωπος ειναι ΜΟΝΟ η Ψυχή του ,τον Σωμα ειναι ΣΗΜΑ δηλ τάφος και φυλακή της ψυχής.
Εξυπακούεται λοιπόν οτι ενω για τους πλατωνίζοντες Ελληνες
ο θάνατος ειναι ο ελευθερωτής της Ψυχής
για τους Χριστιανούς ειναι ο μέγας εξολοθρευτής του ανθρώπινου ψυχοσωματικου Προσώπου.



5)ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧ.ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ.

Θεμέλιο της διαφοράς των αντιλήψεων Ελληνισμού -Χριστιανισμού περί Προφητείας και Ιστορίας
ειναι η αντίληψη που ειχαν περί ΧΡΟΝΟΥ.
Οι Ελληνες θεωρούσαν τον Χρόνο ΚΥΚΛΙΚΟ κατ αναλογίαν της Φύσεως 
(Βλ Ησιόδου γένη, Ιστορία θουκυδίδη ,προφητεία Προμηθέα Δεσμώτη στον Αισχύλο κλπ)
ενω οι Χριστιανοί ακολουθώντας την Βιβλο θεωρούσαν τον Χρόνο ΓΡΑΜΜΙΚΟ με αρχή την Εδέμ και τελος την Β'Παρουσία.
Επειδή ομως το κεντρικό γεγονός δηλ η Ανάσταση του Χριστού, εχει ΗΔΗ συμβει ,αυτό σημαινει οτι κάθε ιστορικό συμβάν ΕΚΤΟΤΕ αποτελεί Εσχατολογικό Σημειο του Τέλους δηλ με άλλα λόγια: Μετά την Ανάσταση ζουμε
ουτως ή άλλως
 στις Εσχατες Ημέρες.
Αντιθέτως για την αρχαιοελληνική αντιληψη η Ιστορία κάνει κύκλους (αιώνια ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΗ) και μάλιστα σε πτωτική ΕΚΦΥΛΙΣΤΙΚΗ πορεία 
αφου κάθε απομάκρυνση εκ της Χρυσής Εποχής (Ησίοδος  ,Πλάτων κλπ) αποτελεί εκφυλισμό και κατάλυση
μεχρι τον ΚΥΚΛΙΚΟ ερχομό ξανά
μιας Νέας Χρυσής Εποχής (Novum Saeculum )

6)ΑΟΡΑΤΟΣ ΗΛΙΟΣ.

Σύμφωνα με τους Πυθαγόρειους (ΦΙΛΟΛΑΟΣ)
 ο κόσμος κινειται γύρω απο εναν Αόρατο Ηλιο ,το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΥΡ που προσιδιάζει στον ΟΜΗΡΙΚΟ ΤΑΡΤΑΡΟ.
Το οιωνεί αυτό ηλιοκεντρικό μοντέλο ενω δεν κυριαρχησε στην Αστρονομία (γεωκεντρικό μοντέλο Κλαυδιου Πτολεμαίου) επεβίωσε στην Αστρολογία και στα ΜΥΣΤΗΡΙΑ οπως βλέπουμε απο κειμενα
της Υστερης Αρχαιότητσς (ΕΡΜΗΤΙΚΑ, ΧΑΛΔΑΪΚΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ, ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ κλπ) οπου ο Ηλιος δεν θεωρειτο οτι βρισκεται μετα τη Σελήνη ως δευτερος κατά σειράν πλανήτης σύμφωνα με το γεωκεντρικό Αστρονομικό μοντέλο
αλλά βρισκόταν ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΦΑΙΡΑ ΤΩΝ ΑΠΛΑΝΩΝ
ως ΠΥΡ ΕΞΩΤΕΡΟΝ , INVICTUS SOL ,ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΔΡΑΚΩΝ , ΟΥΡΟΒΟΡΟΣ ΟΦΙΣ κλπ.
Ετσι πχ στα Μυστήρια (βλ Μιθραϊκά) η Ηλιακή Μυηση θεωρειτο η Υπερτατη
γιατι η Ψυχή περνουσε την 8η Πύλη προς τον ΑΦΑΝΗ ΗΛΙΟ , το Κεντρικό Πυρ των Πυθαγορείων.
Το κοσμοειδωλο αυτό ενω κυριάρχησε στην Αστρολογία και τα Μυστήρια δεν επεβλήθη στην Αστρονομία (ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ , ΣΕΛΕΥΚΟΣ ) επειδή με τις ΚΥΚΛΙΚΕΣ Τροχιές (ελεω Πλατωνα..) που προέβλεπε ,ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΟΥ για τις κινήσεις των Ουρανίων Σωμάτων.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧ.ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ.

Πρόκειται για το νέο βιβλίο μου
( που εκδόθηκε ΙΟΥΝΙΟ 2018 )
και αναφέρεται στην διαφορά 
των αντιλήψεων περί Προφητείας και Ιστορίας 
στην Αρχαία Ελλάδα και στον Χριστιανισμό.

Συγκεκριμένα ξεκινώντας απο τις διάφορες προφητείες στην αρχαιοελληνική γραμματεία ειτε απο την γνωστή προβλεψη στον ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΔΕΣΜΩΤΗ του Αισχύλου για την ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ
 ειτε απο το ομηρικό "ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ"
( δηλ θαρθει η ημερα που η Τροία θα καταστραφεί) 
ειτε από την προφητεία του ΗΣΙΟΔΟΥ για την νεα  Χρυσή Εποχή οταν γεννιουνται παιδιά με..λευκά μαλλιά ("ΠΟΛΙΟΚΡΟΤΑΦΟΙ")
ειτε για τους γνωστούς χρησμούς της Πυθίας πχ για τα Μηδικά ,
ολες αυτές οι Προφητείες
 εχουν ως κοινό θεμέλιο την ελληνική αντίληψη για την ΚΥΚΛΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ -οπως φαινεται κι απο το ΚΤΗΜΑ ΕΣ ΑΕΙ
 της Ιστορίας του Θουκυδίδη 
(που ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ οτι η Ιστορία επαναλαμβάνεται,
 διαφορετικά το ολο συγγραμμα του αρχαίου Ιστορικού 
ΔΕΝ ΘΑΧΕ ΝΟΗΜΑ ..).


Η Κυκλικότητα του Χρόνου και η ΑΙΩΝΙΑ ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΗ καταστούν την Προφητεία Ιστορία ,
αφου Προφητεία σημαινει την γνώση 
σε ποιό σημείο του ΤΡΟΧΟΥ ΤΟΥ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ βρισκόμαστε εκάστοτε
(εδώ εγκειται και η αντίληψη του κύκλου" ΥΒΡΙΣ-ΝΕΜΕΣΙΣ " που συνιστά και χαρακτηρίζει το Ειναι κατά την αρχαιοελληνική κοσμοαντίληψη)




Αντίθετα ,στον Χριστιανισμό 
ο ΧΡΟΝΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΓΡΑΜΜΙΚΟΣ
 και άπαξ και "περάσαμε" το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ της γραμμής του  Χρόνου
 (που ειναι η ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Χριστού )
καθε επόμενο χρονικά σημείο αποτελεί ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ,οπου ως   "Τέλος" 
 θεωρείται η Συντέλεια του Παρόντος Αιώνος.
Ετσι κατά τον  Χριστιανισμό η Ιστορία ειναι Προφητεία 
και μονο ως τετοια εχει νόημα.


Στη  νεώτερη εποχή η Χριστιανική αντίληψη περι Χρόνου ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΤΗΚΕ '
την θέση της θείας Πρόνοιας κατέλαβε
 (απο τους ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΕΣ) 
η εννοια της ΠΡΟΟΔΟΥ.

Παρόμοια γραμμικη αντιληψη της Ιστορίας
ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΚΗ
ακολουθεί ο Hegel και βεβαιως ο ΜΑΡΞ
 κι ολοι οι μετέπειτα διανοουμενοι
μέχρι τον ΣΠΕΝΓΚΛΕΡ 
με το οποιο επιστρέφει η ΚΥΚΛΙΚΗ αρχαία αντίληψη για την Ιστορία.




Σε κάθε περίπτωση
 οταν ο Χρόνος θεωρειται κυκλικός 
η Προφητεία γινεται Ιστορία ,
ενω οταν ο χρόνος θεωρειται ως γραμμικός
 η Ιστορία γινεται Προφητεία.
Ετσι κι αλλιώς πάντως Προφητεια και Ιστορία επικαλύπτονται και ειτε ως προφητευουσα Ιστορία ειτε ως Ιστορική Προφητεία ,η ανθρωπινη πορεία βαδίζει εν μέσω Αφανισμών κι Αναγεννήσεων συχνά ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΩΝ καθ'ο το ΠΝΕΥΜΑ ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΠΝΕΕΙ.
Τελικά επειδή το Μέλλον ειναι εκεινο που καθορίζει το νόημα του εκάστοτε παροντος και γι αυτό ποτέ δεν θα εκλειψουν οι προφήτες από τα τέκνα των ανθρώπων...

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

Η λεγόμενη "Παλαιά Διαθήκη " 
(για τους Εβραίους ,βεβαια, που δεν εχουν "Καινη" ,
η "Παλαιά " δεν ειναι "παλαιά" αλλά η ΜΟΝΗ Διαθήκη με τον Θεό ,
ονομαζομένη ΤΑΝΑΧ /tanah, εβραϊστί), η Παλαιά Διαθήκη λοιπόν ειναι μιά ΣΥΛΛΟΓΗ βιβλίων
 που γράφτηκαν σε μια μακρά χρονική περίοδο 1000 χρόνων.

Αυτή την φιλολογική εξέλιξη ,την Ιστορία του Κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης, που θα εκθέσω παρακάτω εντελώς επιγραμματικά ,μελετά το πανεπιστημιακό μάθημα της ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ Π.Δ. 
(ΒΛ το σχετικό βιβλιο του Α.ΧΑΣΤΟΥΠΗ)
και αποτελει αναγκαια γνώση ,εκ των ουκ ανευ, για κάθε μελετητή της Βιβλου 
που θέλει να καταλάβει το νόημα του κειμένου 
χωρίς τον τόσο συχνό κινδυνο των ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΩΝ .

Μόνο η γνώση της ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ της Παλαιας Διαθήκης και των εκάστοτε Εκδόσεων αυτών
αποτελει την ασφαλιστική δικλειδα για την αποφυγή της ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗΣ των νοημάτων του κειμένου
 και των ΠΡΟΘΕΣΕΩΝ του συγγραφέα ή εκδότη.

Τα κύρια στάδια της ιστορικής εξέλιξης του παλαιοδιαθηκικού κειμενου ειναι τα ακόλουθα :

1) γύρω στο 722 πΧ 
και πάντως μετά την Πτώση της Σαμάρειας (πρωτευουσας του  βορειου βασιλείου στους Ασσυριους ) 
ΕΝΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ οι δύο  Ιστορικές και Μυθολογικές Παραδόσεις-διηγήσεις ,
του βόρειου βασιλείου του Ισραήλ και του νότιου βασιλείου του Ιούδα 
σε μιά 
που αποτέλεσε το πρωτο ενοποιημένο κειμενο της Εβραϊκής Ιστορίας 
δηλ της Βίβλου ή Παλαιάς Διαθήκης.

(Οι Εβραιοι μετά τον θάνατο του Σολομώντα ειχαν διαιρεθεί σε ΔΥΟ ΒΑΣΙΛΕΙΑ στο βορρά στο βασίλειο του Ισραήλ με πρωτευουσα τη Σαμάρεια 
και στο βασίλειο του Ιουδα στο νότο με πρωτευουσα την Ιερουσαλήμ)

Η διήγηση της Σαμάρειας στο βόρειο βασίλειο ονομάζεται επιστημονικώς ΠΗΓΗ Ε (απο το ονομα Elohim που χρησιμοποιεί για τον θεό)
ενω η διήγηση της Ιερουσαλήμ στο νότιο βασίλειο ονομάζεται ΠΗΓΗ J (εκ της λέξης Jahve με την οποια αποκαλειται ο θεός).

Η ενωση των δύο διηγήσεων εγινε με συρραφή
 χωρίς οι ανώνυμοι εκδότες του 700 πΧ
 να ενδιαφερθουν για τις ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ή τις ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ 
των δύο αυτών διηγήσεων ("Πηγών" της Παλαιάς Διαθήκης )
σε σημειο ωστε σήμερα 
να ειναι ευκολος ο εντοπισμός τους μέσα στην ενιαια αφήγηση απο τον προσεκτικό αναγνώστη 
(αναφέρομαι βεβαίως στο ΕΒΡΑΪΚΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ,το καλούμενο ΜΑΣΩΡΙΤΙΚΟ κειμενο 
-εκ του masora-
κι οχι φυσικά την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΩΝ Ο' 
που σε πολλά σημεια ΑΛΛΟΙΩΝΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ..).


2)Αργότερα μετά το Κινημα των Προφητών και την Μεταρρύθμιση του ΙΩΣΙΑ (621 πΧ)
 το εν λόγω  βιβλικό κειμενο αναθεωρήθηκε και ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ στο μονολατρικό πνεύμα εκείνης της μονοθεϊστικής μεταρρύθμισης (=ενας μονο Ναός σε ολον τον Ισραήλ ,στη Σιών)
 η οποία γέννησε το βιβλίο του ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΥ ( Πηγή D)



3) μετά την κατάληψη της Ιερουσαλήμ απο τους Βαβυλώνιους , την καταστροφή του 1ου Ναού απο τον Ναβουχοδονόσορα και την βαβυλώνεια Αιχμαλωσία ,
γυρω στο 450 πΧ
 κι ενω ο Πέρσης βασιλιάς Κύρος διαλύοντας τους Βαβυλώνιους 
ειχε διατάξει την επιστροφή των Εβραίων στην Παλαιστίνη, 
ο ιερέας ΕΣΔΡΑΣ και οι σύν αυτώ 
προέβησαν σε μιαν τελευταια ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ
 του  μεχρι τοτε βιβλικού κειμένου 
υπο το φώς των ιστορικών περιπετειών 
των Εβραίων της εποχής  και κυρίως βάσει του κηρύγματος και των ιδεών του ΙΕΖΕΚΙΗΛ περί ΑΥΤΟΓΚΕΤΟΠΟΙΗΣΗΣ των Εβραίων.

Τοτε γράφτηκε το ΛΕΥΙΤΙΚΟ ,οι ΑΡΙΘΜΟΙ και η ολη αυτή αναθεωρηση που προέκυψε ονομάστηκε επιστημονικώς Πηγή P (εκ των λέξεων  : ΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ ).


Ετσι κάθε νέα αναθεωρηση του πρωτου κειμένου των ενοποιημένων JE διηγήσεων ,δεν προσθετε μονο  νέα βιβλία στην Παλαιά Διαθήκη
 αλλά ΑΛΛΑΖΕ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ του ολου ,πρότερου ,κειμένου.

Εξηγώ : ενω στην πρώτη αφήγηση του 700 πχ παρουσιάζεται μια αντίληψη της εβραικής ιστορίας σύμφωνα με την οποία ο θεός καθοδηγεί τον προστατευόμενο λαό του με βάση την Διαθήκη του Σινά , 
στην Δευτερονομιστική Αναθεώρηση ο θεός απαιτούσε εξαρχής Μονολατρία μονο στο Ναό των Ιεροσολύμων και πουθενά αλλού.
Κατόπιν με την τελική αναθεωρηση του Ιερατικού κώδικα  
προέκυψε η  ΝΕΑ αντίληψη οτι
 πάντοτε ο θεός ήθελε την γκετοποίηση του λαού του   ,τον αυστηρό χωρισμό του απο τα Εθνη ΚΙ ΟΣΟ ΤΟΝ ΤΗΡΟΥΣΕ αυτόν τον διαχωρισμό ΘΑ ΕΥΤΥΧΟΥΣΕ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ ,
διαφορετικά η ΑΦΟΜΟΙΩΣΗ του 
θα  τον οδηγούσε ,ως θεϊκή τιμωρία ,στην ΕΞΟΡΙΑ και την ΔΙΑΣΠΟΡΑ.


Βεβαια ο τελικος Κανόνας  της ΠΔ
αργησε να κλεισει .
Και μετά τον Εσδρα γράφηκαν  βιβλικά κειμενα οπως ο ΕΝΩΧ , τα ΙΩΒΗΛΑΙΑ κλπ (τα καλούμενα ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ)
 με ιδεολογικό προσανατολισμό στην ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ (βλ ΕΣΣΑΙΟΥΣ )η οποια υποστήριζε οτι 
εντός ολίγου τελειώνει ο Παρών Αιώνας και ΞΕΚΙΝΑ Η ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ.
(απο τις ιδέες αυτών των κειμένων ειναι σαφώς επηρασμένος ο Χριστιανισμός).

Ομως τα εν λόγω κειμενα ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΔΕΚΤΑ στον Κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης
 ο οποίος "εκλεισε" στην Ραββινική Σύνοδο της ΙΑΜΝΕΙΑΣ το 90 μΧ
 οπου επικράτησαν οι Φαρισαίοι
 διότι τα Αποκαλυπτικά Κινήματα ειχαν καταστραφεί απο τους Ρωμαιους το 70 μΧ μαζί με τον Ναό και την Αγ.Πόλη.

Για τουτο άλλωστε κι οι Ραββίνοι 
ΔΕΝ δεχτηκαν  τα Αποκαλυπτικά Κειμενα (ΕΝΩΧ, ΙΩΒΗΛΑΙΑ κλπ) στον Κανόνα της ΠΔ 
επειδή ακριβώς οδήγησαν στο Ολοκαυτωμα εκεινο  απο τους ΡΩΜΑΙΟΥΣ
που εστειλε τους Εβραιους στην διασπορά για 2000 χρόνια...

Εκτοτε μονο ο Φαρισαϊσμός εκπροσωπεί τον βιβλικό Ιουδαϊσμό. 
Με την Καταστροφή του Ναού χάθηκαν απο το προσκήνιο της Ιστορίας οι Σαδουκκαιοι και οι Εσσαιοι και οι Ζηλωτές ,
ενω απο τα υπολοιπα κινήματα 
του Ιουδαισμού της εποχής του Δευτέρου Ναού 
μονο ο Χριστιανισμός διασώθηκε αλλά  αυτός στράφηκε στα Εθνη 
αν και αποδέχτηκε τον Κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης 
ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ ΟΙ ΡΑΒΒΙΝΟΙ δηλ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ( πχ Ενωχ ,Ιωβηλαια )που εκτοτε αποκλήθηκαν "Απόκρυφα της ΠΔ".



Συμπέρασμα : 
διαβάζοντας λοιπόν καποιος ενα κεφάλαιο ή ενα βιβλίο απο την ΠΔ πρεπει να γνωρίζει οτι δεν αποτελει ενα ενιαιο εξαρχής κειμενο αλλά αντιθετα προϊόν ιστορικών αναθεωρήσεων που κάθε φορά ΑΛΛΑΖΑΝ την πρόθεση και την Κεντρική Ιδέα των πρωτογενών συγγραφέων. 
Και αυτές οι ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ,οι Πηγές κατά την επιστημονική ορολογία , 
διατρέχουν ολο το σημερινό κειμενο της ΠΔ ,με τελικη αναθεώρηση
 εκεινη του P (=ιερατικού κώδικα) που προπαγανδίζει ως ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΥ την ΑΥΤΟ-ΓΚΕΤΟΠΟΙΗΣΗ του ,
κάτι ομως που ΔΕΝ ανταποκρίνεται 
στις βιβλικές αντιλήψεις οπως αυτές υπήρχαν στην Εβραϊκή θεολογία 
ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΒΑΒΥΛΩΝΕΙΑ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ.