Αναρτήσεις

 Η ΣΗΨΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Εικόνα
1) Πῶς θὰ χαρακτηρίσουμε ἕνα Πολιτισμὸ ὅπου κἀποια νεαρὰ ἄτομα ἔχουν φτάσει στὸ σημεῖο νὰ αύτοχαρακτηρίζονται..ζῶα καὶ νὰ πηγαίνουν στὸν κτηνίατρο ; 2) Πῶς θὰ χαρακτηρίσουμε τὸν Πολιτισμὸ αύτὸ ποὺ ὑπερασπίζεται τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ Αύτοπροσδιορισμοῦ (σεξουαλικοῦ ἢ ἄλλου) ἀλλὰ ΑΠΑΡΝΕΙΤΑΙ τὸ Δικαὶωμα τοῦ Παιδιοῦ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΑΝΑ; 3) Πῶς θὰ χαρακτηρίσουμε ἕνα Πολιτισμὸ ποὺ ΔΙΩΚΕΙ ΤΗΝ παραδοσιακὴ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ στὸ ὄνομα τῆς—ΔΗΘΕΝ—ἀτομικῆς ἐλευθερίας; ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΦΑΡΙΣΑΙΩΝ; ἢ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ; Καὶ εἶναι αὐτὸς ὁ Πολιτισμός, ἐκεῖνος  ποὺ μᾶς ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ: ὁ  ΑΙΣΧΥΛΟΣ, ὁ ΠΛΑΤΩΝ, ὁ  ΑΠ.ΠΑΥΛΟΣ, ὁ  ΣΑΙΞΠΗΡ, ὁ ΝΙΤΣΕ, ὁ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ; ________ ΥΓ. τὸ περίεργο εἶναι ὅτι ἡ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ποὺ ὑποστηρίζει τὰ παραπάνω,  κατευθύνεται  ἀπὸ τὸς ΙΔΙΟΥΣ  γνωστούς κύκλους  ποὺ καθοδηγοῦν  καὶ τὴν ΔΕΞΙΑ πού ὐποτίθεται ὅτι ὑπερασπἰζεται τὶς παραδοσιακὲς ἀξίες—καὶ ὁ νοῶν νοείτω.. ...

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.

Εικόνα
Σύμφωνα μὲ τὴν λεπτομερῆ καταγραφὴ τῶν ἀρχαίων πηγῶν (πχ.ΒΑΣΙΛΙΚΕΣ ΕΦΗΜΡΙΔΕΣ—δηλ.ἀνακοινώσεις) τὴν νύχτα τῆς 16ης καὶ 17ης μηνός ΔΑΙΣΙΟΥ (κατὰ τὸ μακεδονικό ἡμερολόγιο, δηλ. τὸν δικό μας Μάϊο‒Ἰούνιο) ὁ Ἀλἐξανδρος ΞΕΝΥΧΤΗΣΕ στὴν οἰκία τοῦ φίλου του ΜΗΔΙΟΥ, πίνοντας καὶ γλεντῶντας.  Ὅμως τὴν 18η τοῦ μηνὸς παρουσιάστηκε ὀ πρῶτος πυρετός, ὁ ὁποῖος παρ' ὅλα τά (ἀντιπυρετικά) λουτρά, ὅλο καὶ ἀνἐβαινε, ὣστε τὴν 24η μηνὸς Δαισίου ὁ Ἀλἐξανδρος δὲν μποροῦσε πιὰ νὰ μιλήσει.  Ὁ Στρατὸς ἀπαίτησε νὰ τὸν δεῖ ἔστω γιὰ τελευταία φορὰ καὶ παρήλασαν ἐμπρός του κλαὶγοντας, οἱ Μακεδόνες συμπολεμιστές του. Ὁ Ἀλέξανδρος  <Τῇ δὲ τρίτῃ φθίνοντος (Δαισίου)  πρὸς δείλην ἀπέθανε>,  ὅπως γράφει ὁ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ (ΑΛΕΞ.76), κατὰ  τήν <114η  Ὀλυμπιάδα ἐπὶ Ἡγησίου ἐπωνύμου ἄρχοντος Ἀθήνησι> ὅπως παραδίδει ὁ ΑΡΡΙΑΝΟΣ (7,28) , ἐνῶ  τὰ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΑ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ τῶν ἱερέων στὸ ζιγκουρὰτ τῆς ΕΣΑΓΚΙΛΑ , πιὸ ἀκριβῆ ἀναφέρουν ὅτι Ἀ...

Μ.ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ, Τὸ Σκάκι.

Εικόνα
[ ΥΓ.  Στὰ ἀγγλικὰ ὁ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ στὸ ΣΚΑΚΙ λἐγεται bishop {=ἐπίσκοπος} ,στὰ γερμανικὰ Läufer{=δρομἐας}, στὰ γαλλικὰ fou {=τρελός} καὶ στὰ ἰταλικὰ alfiere {=σημαιοφόρος}]

ΤΟ ΕΣΧΑΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ —ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΑΙ ΝΕΩΤΕΡΗΣ.

Εικόνα
1. Τὸ ἔσχατο ἐρώτημα στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ Φιλοσοφία ἦταν τό " ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΟΝΤΑ ΚΙ ΟΧΙ ΕΝΑ;" ἐνῶ στὴν νεὠτερη φιλοσοφία (τὴν ἐπηρεασμένη ἀπὸ τὸ ΒΙΒΛΙΚΟ δόγμα τῆς Δημιουργίας ΕΚ ΜΗΔΕΝΟΣ) τὸ ἔσχατο ἐρώτημα εἶναι " ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙΠΟΤΑ;". 2. Στὸ κεντρικὸ ἐρώτημα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων ἀπάντησε ὁ ΠΛΑΤΩΝ μέ τὴν 2η ΥΠΟΘΕΣΗ τοῦ διαλόγου "ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ".   Ἐκεῖ ὁ Πλάτων ἔδειξε ὅτι ἅπαξ καὶ τὸ ΕΝ ὑπάρχει, ἁπαρτίζεται ἀπὸ δύο "μέρη" τὴν ΕΝΟΤΗΤΑ {=ἕν} καὶ τὴν ΥΠΑΡΞΗ {=οὐσία, κατὰ τὴν πλατωνικὴ ὁρολογία}.  Δηλ. τὸ ΕΝ (ἂν ὑπάρχει) ἐκδηλώνεται ΔΙΤΤΩΣ. Καὶ βεβαίως τὸ καθἐνα ἀπὸ τὰ δὺο "μἐρη" τοῦ Ἑνὸς ἁποτελοῦνται ἐπίσης ἀπὸ δὺο "μέρη", τὴν ΕΝΟΤΗΤΑ καὶ τὴν ΥΠΑΡΞΗ—καὶ ἡ διαίρεση αύτὴ συνεχίζεται ἐπ'ἄπειρον....  Ἔτσι ὁ Πλάτων ἐξήγησε τὴν ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ (ὅταν αύτὸ ἐκδηλώνεται στὴν ὕπαρξη) δείχνοντας τελικά, τὴν ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ  τοῦ ΕΝΟΣ μὲ τὰ ΠΟΛΛΑ.  [ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ: Θὰ σημειώσω ἐδῶ ἕνα  σχετικὸ ἐρώτημα τοῦ ΚΑΣΤΟΡΙΑ...