Οἱ εἰρηνευτικές προσπάθειες κατά τὴν διάρκεια τοῦ Ἐμφυλίου Πολέμου (1946‒49) .
Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμφυλίου Πολέμου (1946–1949) ἔγιναν ἀρκετὲς προσπάθειες γιὰ νὰ σταματήσουν οἱ συγκρούσεις καὶ νὰ βρεθεῖ μία πολιτικὴ λύση. Οἱ προσπάθειες αὐτὲς προῆλθαν τόσο ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση Σοφούλη καὶ τὸ ΚΚΕ, ὅσο καὶ ἀπὸ ξένες δυνάμεις καὶ τὸν ΟΗΕ. Ὡστόσο, οἱ μεγάλες πολιτικὲς διαφορές, ἡ ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης μεταξὺ τῶν δύο πλευρῶν καθὼς καὶ ἡ ἑκάστοτε διεθνὴς ἐπέμβαση ἔκαναν τελικὰ ἀδύνατη τὴν ἐπίτευξη μιᾶς συμφωνίας. Ἡ πιὸ σημαντικὴ πρωτοβουλία εἶναι αύτὴ ποὺ ἀνελήφθη τὸν ΣΕΠΤΕΒΡΙΟ τοῦ 1947 , ὅταν πρωθυπουργὸς ἦταν ὁ Θεμιστοκλῆς Σοφούλης . Τότε ἡ Κυβἐρνηση ΠΡΟΣΦΕΡΕ ΑΜΝΗΣΤΙΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΠΑΡΕΔΙΔΑΝ ΤΟΝ ΟΠΛΙΣΜΟ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΜΗΝΟΣ, μὲ τὸ ΨΗΦΙΣΜΑ τῆς 12ης ΣΕΠ 1947 (Βλ.φυλ.197 τῆς Ἐφημ.Κυβερν.) Τὸ ΚΚΕ ὅμως ἀρνήθηκε τὴν προσφορὰ τῆς κυβέρνησης τοῦ Κέντρου καὶ ἀντ’αύτοῦ στὴν 3η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ (12/15 ΣΕΠ 1947) διακήρυξε ὅτι μόνη λύση γιὰ τά "λαϊκά συμφέροντα" ἦταν ὁ ΕΝΟΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ. (Εἶχε προηγηθεῖ τὸν ΙΟΥΝΙΟ τοῦ 1947 στὸ ΣΤΡΑΣΒΟΥ...