Αναρτήσεις

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ & Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑΣ (1755)

Εικόνα
Μέχρι τὸ 1755 ἡ ΗΘΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ τῆς Δύσης, ἀπὸ τὸν ΠΛΑΤΩΝΑ, τὸν ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, τὸν ΠΛΩΤΙΝΟ, τὸν Μ.ΒΑΣΙΛΕΙΟ,  μέχρι τὸν ΛΑΪΜΠΙΝΤΣ, πρἐσβευε ὅτι τὸ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ, δηλ.ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟ, δέν ἀποτελεῖ αύτόνομη ὀντότητα καὶ  προσδίδει νόημα στὸ (ΑΓΑΘΟ) Ὅλον, ὅπως οἰ σκιὲς στά χρώματα ἐνὸς ζωγραφικοῦ πίνακα. Ὅλα αύτὰ μέχρι τὴν 1η ΝΟΕ 1755 , ὅταν ἐνσς φονικός σεισμὸς περὶ τὰ 8 Ρίχτερ καὶ τσουνάμι ἐκ τοῦ Ἀτλαντικοῦ ΙΣΟΠΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑ μέ χιλιάδες νεκροὺς...  Ἡ συμφορὰ αὐτὴ συντάραξε τὴν Εὐρώπη καὶ είδικῶς τὴν εύρωπαϊκὴ Διανόηση ΕΠΙΦΕΡΟΝΤΑΣ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΗΘΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΠΕΡΙ ΚΑΚΟΥ. Πρῶτος ὁ ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ μίλησε γιὰ τὴν ΦΡΙΚΩΔΗ Πραγματικότητα τοῦ Κακοῦ γελοιοποιῶντας τὶς ἀρχαῖες θεωρίες ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ καὶ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ περί "παρυπόστασης" τοῦ Κακοῦ ὡς στέρησης ἀγαθοῦ ἢ περὶ Θείας Τιμωρίας  (ἡ 1η ΝΟΕ ἦταν ἑορτὴ τῶν Ἁγ.Πάντων γιὰ τὴν Δυτικὴ Ἐκκλησία καὶ τὴν ὥρα τοῦ σεισμοῦ, 9.40 πμ, ἦταν οἱ Ναοὶ ἦταν γεμᾶτοι πιστούς..). Κατόπιν ὁ ΡΟΥΣΩ διεχώρ...

Ἀθανασία Ψυχῆς ἢ Ἀνάσταση Νεκρῶν ; ΤΡΙΣΑΓΙΑ—ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ & ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ.

Εικόνα
Γρἀφει ὁ σπουδαῖος προτεστάντης  θεολόγος ΟΣΚΑΡ ΚΟΥΛΜΑΝ στὸ βιβλίο του "ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΨΥΧΗΣ ἢ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ ;" {βλ.φωτό} ὅτι ἡ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ  δὲν κηρύττει τὴν ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ Ἀθανασία Ψυχῆς, ἀλλὰ τὴν ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ (ἐνν.ΣΩΜΑΤΩΝ) ἡ ὁποία θὰ λάβει χώρα κατὰ τὴν ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ,  διότι σύμφωνα μὲ τὴν ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ὁ θεὸς ἔπλασε τὸν Ἄνθρωπο ἐκ τοῦ Μηδενός,  ὠς ΨΥΧΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ {ἑβραϊστί nephesh נֶ֫פֶשׁ‎  ποὺ ἀποδόθηκε  ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ στὴν ἑλληνικὴ μετάφραση τῶν Ο' πλατωνικῶς ὡς "ψυχή ζῶσα" } , ἐνῶ κατὰ τὸν ΠΛΑΤΩΝΑ οἰ Ψυχὲς εἶναι ΠΡΟΑΙΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΤΕΣ ἐγκλωβισμένες στὰ δεσμὰ τοῦ ΥΛΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ  ,ὁπότε ὁ θάνατος ἀποτελεῖ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα/σῆμα =φυλακὴ (βλ. ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ΦΑΙΔΩΝ)—ἐξ οὗ καὶ τὰ ἀρχαῖα νεκροταφεῖα ἀποκαλοῦντο "Σήματα". Στὸ ἐρώτημα , γιὰ  τὸ τί συμβαίνει κατὰ τόν "ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΧΡΟΝΟ" μεταξὺ θανάτου (ἑκάστου ἀνθρώπου) καὶ Β' ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ , ὁ ΚΟΥΛΜΑΝ ἐξηγεῖ  ὅτι ἡ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ δὲν ἔχει σαφῆ διδασκαλία, παρὰ κάνει λόγο μόνον  ...

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΙΤΣΕ.

Εικόνα
Θυμίζει ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ ἡ θέση τοῦ Νίτσε ὅτι δέν ὑπάρχει ΚΟΙΝΗ Φύση τῶν Ἀνθρώπων, ἄρα ΟΥΤΕ ΚΟΙΝΗ ΗΘΙΚΗ.  Ὑπάρχει ὡστόσο,ἕνα  ΚΟΙΝΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ (γιὰ ὅλα τὰ ἔμβια ὄντα)  ἡ περιλάλητη "ΒΟΥΛΗΣΗ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ" δηλ. γιὰ κυριαρχία. Τρεῖς ὁμάδες ἀνθρώπων ἢ ἀνθρωπίνων Φύσεων, διακρίνει ὁ ΝΙΤΣΕ· 1) τοὺς ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣ, τοὺς δυνάμενους νὰ κυριαρχοῦν—δηλ.,τρόπον τινα, τοὺς ὑγιεῖς ἰσχυρούς (τοὺς ἀποκαλεῖ ΚΥΡΙΟΥΣ)  2) τοὺς ΔΟΥΛΟΥΣ, τοὺς ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ  νά κυριαρχήσουν— δηλ. τούς "ἀσθενεῖς"  καί 3) τὸ ΙΕΡΑΤΕΙΟ, δηλ. ἑκείνους ποὺ ἁνῆκαν στοὺς Κυρίαρχους ,ἀλλὰ δέν μπόρεσαν νά ἐπιβληθοῦν σὲ αύτοὺς καὶ κατέληξαν Ἡγέτες τῶν Δούλων. Οἱ πρὼτοι, οἱ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ θεωροῦν ὡς ΗΘΙΚΗ ΑΞΙΑ τὴν δυνάτοτητα κυριαρχίας τους. Ἔτσι τοὺς ἑαυτούς τους θεωροῦν ΚΑΛΟΥΣ, ἑνῶ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ γιὰ τοὺς ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ ,ἀποκαλῶντας τους ἁπλῶς  "ΑΣΧΗΜΟΥΣ" (σέ πολλὰ σημεῖα ὁ Νίτσε θεωρεῖ ὅτι ἡ Ἠθικὴ αύτὴ ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ τὸ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ καὶ κυρίως τοὺς ΣΟΦΙΣΤΕΣ)  Ἀντιθέτως, οἱ ΔΟΥΛΟΙ ἀποκαλοῦν τὴν ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ...

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ.

Εικόνα
 Τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχει ἀναπτυχθεῖ στὴν Ἀμερικὴ τὸ κίνημα τοῦ λεγόμενου ΜΥΘΙΚΙΣΜΟΥ τὸ ὁποῑο ἀναπαράγει παλιὲς ξεπερασμένες θεωρίες τοῦ 19ου καὶ 20ου αἰ. (Bruno Bauer,  Drews κλπ) περὶ τῆς —δῆθεν—ἀνυπαρξίας τοῦ Ἰησοῦ ὡς ἰστορικοῦ προσώπου. Σύμφωνα μέ τὴν σὺγχρονη ἐκδοχὴ τοῦ Μυθικισμοῦ ( R. CARRIER ) ὁ Ἰησοῦς ἦταν ἕνα ΟΥΡΑΝΙΟ ΟΝ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ.  Τὶς ἀντιλήψεις αὐτὲς οἱ Μυθικιστὲς θεμελιὠνουν σέ ἀποσπάσματα Παύλειων Ἐπιστολῶν ποὺ φαίνεται νὰ ὐποστηρίζουν μιὰ τέτοια θεολογία περὶ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟΥ ΙΗΣΟΥ καὶ περὶ (κακῶν) ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ οἱ ὀποῖες σταύρωσαν ἐν ούρανοῖς τὸν βασιλέα τῆς δόξας... Ὡστόσο, οἱ Μυθικιστὲς παραθεωροῦν  ὅτι· 1) ὁ Ἀπ.Παῡλος ποὺ γράφει 20 χρόνια μετά τὸν Γολγοθᾶ ἀναφέρει πχ.στὴν ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Ἐπιστολή του ὅτι ΓΝΩΡΙΣΕ ΕΞ ΟΨΕΩΣ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒΟ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ.    Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπῆρξε ὁ Ἰἀκωβος ὁ ἀδελφὸς τοῦ Ἰησοῦ κι ὄχι ὁ Ἰησοῦς;  2) ὑποστηρίζουν οἱ Μυθικιστές ὅτι ἡ περίφημη ἀναφορὰ ...