Αναρτήσεις

Πλατωνικὸς Ἔρως:  Ο ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΠΕΝΙΑΣ & ΤΟΥ ΠΟΡΟΥ.

Εικόνα
Γιὰ τοὺς Προσωκρατικοὺς ὁ ΕΡΩΣ εἶναι ἡ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ—στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἡ λἐξη "ἔρως" διατηρεῖ τὴν πρωτεύουσα σημασία τῆς σεξουαλικῆς ἕλξης— στὸν ΠΛΑΤΩΝΑ* ὅμως ὁ ΕΡΩΣ λαμβάνει τὸν ρόλο τοῦ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ μεταξὺ θεοῦ καὶ ἀνθρὠπου,  θνητοῦ καὶ Ἰδεῶν. Γράφει στὸ περίφημο "ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ" ὁ Πλάτων ὅτι ἡ Μάντις ΔΙΟΤΙΜΑ διδάσκοντας στὸν ΣΩΚΡΑΤΗ τὴν φύση τοῦ ΕΡΩΤΟΣ, τοῦ εἶπε:  ὁ ΕΡΩΣ εἶναι" Δαίμων μέγας, ὦ Σώκρατες· καὶ γὰρ πᾶν τὸ δαιμόνιον  μεταξύ ἐστι θεοῦ τε καὶ θνητοῦ" {=οἱ δαίμονες εἶναι ΜΕΤΑΞΥ θεοῦ καὶ θνητοῦ—202e} ἑπειδή " θεὸς ἀνθρώπῳ οὐ μίγνυται " {=ὁ θεὸς δὲν ἀναμειγνὐεται μὲ τὸν ἄνθρωπο}. Καὶ συνἐχισε λέγοντας ὅτι ὁ ΕΡΩΣ εἶναι τέκνο τῆς ΠΕΝΙΑΣ {=φτώχιας}  καὶ τοῦ ΠΟΡΟΥ {=ἐφευρετικότητας} γι αὐτὸ ἔχει ἀντιφατικὴ φύση: ἀφενὸς ὁ Ἔρωτας εἶναι φτωχός, ἄσχημος  ἀνυπόδητος καὶ ἄστεγος, ἀλλὰ ταυτόχρονα, γενναῖος,  ἐφευρετικός, πολυμήχανος, κυνηγός τοῦ Ὡραίου, καὶ πάντοτε ἀνικανοποίητος.   Ἡ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ {=ἐνδιάμεση}  φύση του ὁρ...

Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥ "ΚΡΑΤΥΛΟΥ" ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΑΘΕΙΣ...

Εικόνα
Δὲν ὑπάρχει πιὸ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΜΕΝΟΣ πλατωνικὸς Διάλογος ἀπὸ τὸν περίφημο "ΚΡΑΤΥΛΟ" ὁ ὁποῖος ἀναφέρεται στὴν ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ τῶν λἐξεων.  Ἐνῶ λοιπὸν τὸ κείμενο ἀποτελεῖ μιὰ ΕΙΡΩΝΕΙΑ τοῦ Σωκράτη γιὰ νὰ δείξει ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ τῶν σημασιῶν τῶν λέξεων ἀπὸ τὴν ἐτυμολογία τους ΔΕΝ ὁδηγεῖ στὴν ΓΝΩΣΗ τῶν Πραγμάτων, πολλοὶ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ πιστεύουν ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ· θεωροῦν δηλ. ὅτι ὁ Πλάτων διδάσκει τὸ περίφημο ρητό "ΑΡΧΗ ΣΟΦΙΑΣ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ" —πρᾶγμα ποὺ δὲν ἰσχύει.  Ἰδού ἐν περιλήψει ὁ ἐν λόγῳ Διάλογος τοῦ Πλάτωνος  γιὰ νὰ φανεῖ ἡ μεγάλη διαστρέβλωση:  οἱ συνομιλητὲς τοῦ Διαλόγου (γραφέντος σχετικὰ πρώιμα, μεταξὺ 390‒380 πΧ)  εἶναι τρεῖς·  α) ὁ ΕΡΜΟΓΕΝΗΣ, άδελφὸς τοῦ πλούσιου Καλλία  β) ὁ ὀπαδὸς τοῦ Ἡρακλείτου ΚΡΑΤΥΛΟΣ  (παλαιὸς δάσκαλος τοῦ Πλάτωνος) καί γ)  φυσικὰ ὁ ΣΩΚΡΑΤΗΣ.  Ὁ Ἑρμογένης ὑποστηρίζει ὅτι τὰ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (κάτι ποὺ ὑποστηρίζει καὶ ἡ σὺγχρονη ...

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΗΓΕΜΟΝΑ (Μακιαβέλι)

Εικόνα
Ὁ "Ἡγεμόνας"{ il principe } γράφτηκε τὸ 1513 ἀλλὰ ἐξεδόθη τὸ 1532 μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ν.Μακιαβέλι { N.Machiavelli }.  Σκοπὸς τοῦ βιβλίου ἦταν νὰ συμβουλέψει τὸν ΛΟΡΕΝΤΣΟ Β’ τῶν ΜΕΔΙΚΩΝ πῶς νὰ ἑνώσει τὴν Ἰταλία σὲ ἕνα Κρὰτος καὶ νὰ τὴν κυβερνήσει. Μέσα σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο παρουσιάζει τὶς ΑΡΧΕΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ποὺ πρἐπει νὰ ἀκολουθεῖ ὁ Ἡγεμόνας γιὰ νὰ παραμείνει στὴν ἐξουσία καὶ νὰ διοικεῖ τὸν λαό του.  Ἐξαιτίας τῆς ὠμότητας τῶν γραφομένων,  τὸ ἐν λόγῳ βιβλίο τοῦ Μακιαβέλι προκάλεσε σάλο στὴν ἐποχή του, ὅμως ἡ ἀλήθεια πολλῶν ἐκ τῶν θἐσεων του εἶναι προφανής.  Παρακάτω ἀποδελτιώνω, σὲ δική μου μετάφραση ἢ παράφραση,  κάποιες ἐκ τῶν ἀρχῶν αύτῶν τοῦ Μακιαβέλι, ξεκινῶντας ἀπὸ τὴν ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ ΑΡΧΗ ὅτι οἱ περισσότεροι ἂνθρωποι εἶναι ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ καὶ ΚΑΚΟΙ, ἄρα εἶναι ἀδύνατον νὰ ἠγηθεῑ αύτῶν κάποιος ΚΑΛΟΣ ἄνθρωπος διότι θὰ τὸν καταστρέψουν. Γράφει λοιπόν, ὀ ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ· — οἱ ἂνθρωποι εἶναι κακοὶ ἀπέναντι σου, ἂν κάποια ἀνἀγκη δέν τοὺς κάνει καλούς. ...

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ & ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΤΕΧΝΗ.

Εικόνα
      Ἐν συνόψει· σύμφωνα μὲ τὰ Συνοπτικὰ Εὐαγγέλια (Ματθαῖος, Μᾶρκος, Λουκᾶς) ὁ Ἰησοῦς πεθαίνει στὸ Σταυρὸ μαρτυρικὰ ὅπως κάθε ἐσταυρωμένος {=Θεέ μου, Θεέ μου, ἵνα τί μὲ ἐγκατέλειπες;}  ἐνῶ κατὰ τὸν Ἰωάννη πεθαίνει σὰν ἕνας κυρίρχος βασιλιᾶς γαλήνια στό...κρεββάτι του.  Οἱ διαφορετικὲς αύτὲς περιγραφὲς τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ  ἀπεικονίζονται καὶ στὴν Τἐχνη Δύσης καὶ Βυζαντίου.  Πχ. άριστερά, ἠ Σταύρωση τοῦ ΓΚΡΕΚΟ ἐπηρεασμένη ἀπὸ τοὺς Συνοπτικούς (κατὰ τὴ δυτικὴ ζωγραφική), ἐνῶ δεξιά, ἡ γνωστὴ βυζαντινὴ ἁγιογραφία μὲ τὸν γαλήνιο Ἰησοῦ τῆς Ἰωάννειας παρουσίασης. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ἡ Ἐκκλησία ἀποδεχόμενη ΚΑΙ τὰ 4 Εὐαγγέλια, υἱοθέτησε ΚΑΙ  τὶς δὺο ἀπεικονιστικὲς ἐκδοχές —ἂν καὶ πολλοί "κατηγοροῦν" τὴν βυζαντινὴ ἐκδοχὴ τῆς Σταύρωσης ὡς ..ΜΟΝΟΦΥΤΙΖΟΥΣΑ. ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2. στὴ σύγχρονη τέχνη ἔχει ἐπανέλθη ὀ ΝΑΤΟΥΡΑΛΙΣΜΟΣ ὅσον ἀφορᾶ στὴν Σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ (βλ.φωτό. πίνακα N.Ge-1892)) μακρυὰ ἀπὸ τὶς θεολογικὲς ἐπεξεργασίες μονοφυσιτικοῦ τύπου.