Αναρτήσεις

Ἰωάννης Φιλόπονος (6ος αἰ.μΧ) : Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΦΥΣΙΚΗΣ 1000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΝΕΥΤΩΝΑ...

Εικόνα
Περίληψη. Τὸ παρὸν ἄρθρο ἐξετάζει τὴν ἐπαναστατικὴ συμβολὴ τοῦ Ἀλεξανδρινοῦ φιλοσόφου καὶ ἐπιστήμονα τοῦ 6ου μ.Χ. αἰῶνα, Ἰωάννη Φιλοπόνου, στὴν ἱστορία τῆς φυσικῆς. Ἀμφισβητώντας μὲ πειραματικὸ καὶ μαθηματικὸ τρόπο τὴν ἀριστοτελικὴ μηχανική, ὁ Φιλόπονος διατύπωσε τὴ θεωρία τῆς «ὠθήσεως» (impetus), ἀπέρριψε τὴ διάκριση μεταξὺ γήινου καὶ οὐράνιου κόσμου καὶ προανήγγειλε θεμελιώδεις ἀρχὲς τῆς κλασικῆς μηχανικῆς τοῦ Γαλιλαίου καὶ τοῦ Νεύτωνα, μία ὁλόκληρη χιλιετία πρὶν ἀπὸ τὴν Ἐπιστημονικὴ Ἐπανάσταση.  Ὁ Φιλόπονος ὑποστήριξε ὅτι : 1) ὁ κόσμος δὲν εἷναι αἰώνιος , ἀλλὰ ΕΧΕΙ ΑΡΧΗ , ἐπειδὴ ἄν ὑπάρχει ΑΠΕΙΡΗ ΣΕΙΡΑ ΑΙΤΙΩΝ , ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΗ  Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ "ΤΩΡΑ".. 2)  δὲν χρειάζεται ἡ ΕΠΑΦΗ μὲ ἕνα Κινοῦν ὅπως δίδασκε ὁ Ἀριστοτέλης γιὰ νὰ ἐξηγήσει τὴν ΚΙΝΗΣΗ τῶν.σωμάτων, ἀρκεῖ η ΩΘΗΣΗ ποὺ δίνει κάποιος σὲ ἕνα σῶμα · αὐτὴ ,στὸ κενό, μπορεῖ νὰ διατηρεῖ αἰώνια τὴν κίνηση ἑνὸς ἀντικειμένου. Κατὰ ...

ΤΑ ΗΧΗΤΙΚΑ ΑΓΓΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΘΕΑΤΡΩΝ.

Εικόνα
1. Εἰσαγωγή Ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ θεατρικὴ ἀρχιτεκτονικὴ δὲν ἀποσκοποῦσε μόνο στὴν ἐξυπηρέτηση τῆς ὀπτικῆς ἐπαφῆς μεταξὺ τῶν θεατῶν καὶ τῆς σκηνῆς. Ἡ μετάδοση τοῦ λόγου, ἡ καταληπτότητα τῶν λέξεων καὶ ἡ ἀκουστικὴ ἐμπειρία τοῦ κοινοῦ ἀποτελοῦσαν ἐξίσου σημαντικὲς παραμέτρους τοῦ σχεδιασμοῦ. Σὲ ἕνα ἀνοικτὸ θέατρο, ὅπου ἡ φωνὴ τοῦ ὑποκριτῆ ἔπρεπε νὰ φθάσει σὲ χιλιάδες θεατές, ἡ ἀκουστικὴ διαχείριση τοῦ χώρου ἀποτελοῦσε ἕνα ἰδιαίτερα σύνθετο πρόβλημα. Ἡ γεωμετρία τοῦ κοίλου, ἡ κλίση τῶν κερκίδων, τὰ ὑλικὰ κατασκευῆς καὶ οἱ ἀνακλάσεις τοῦ ἤχου ἐπηρέαζαν τὴν ποιότητα τῆς ἀκουστικῆς ἐμπειρίας. Ἀνάμεσα στὶς τεχνικὲς ποὺ ἀποδίδονται στοὺς ἀρχαίους ἀρχιτέκτονες βρίσκεται καὶ ἡ χρήση εἰδικῶν ἠχητικῶν ἀγγείων. Ἡ συγκεκριμένη τεχνικὴ παρουσιάζει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον, διότι συνδέει τὴν ἀρχιτεκτονικὴ μὲ τὴ μουσικὴ θεωρία καὶ τὴ φυσικὴ τῶν ταλαντώσεων. Ἡ σημαντικώτερη σωζόμενη περιγραφὴ τοῦ συστήματος βρίσκεται στὸ πέμπτο βιβλίο τοῦ De Architectura τοῦ Ρωμαίου ἀρχιτέκτονα Μάρκου Βιτρουβίου Π...

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ;

Εικόνα
Εἰσαγωγὴ Ἡ ἱστορία τῆς βιβλικῆς κριτικῆς καὶ τῆς μεταφραστικῆς παράδοσης ἀναδεικνύει οὐσιώδεις διαφορὲς μεταξὺ τῶν κειμἐνων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Οἱ κύριοι κειμενικοὶ μάρτυρες εἶναι τὸ Μασωριτικὸ Κείμενο (ἑβραϊκὸ πρωτότυπο), ἡ μετάφραση τῶν Ἑβδομήκοντα (Ο΄ - ἑλληνιστικὴ κοινή) καὶ ἡ Βουλγάτα (λατινικὴ μετάφραση τοῦ Ἁγ. Ἱερωνύμου). Οἱ ἀποκλίσεις αὐτὲς δὲν εἶναι ἁπλῶς γλωσσικές, ἀλλὰ ἀντανακλοῦν βαθύτερες νοηματικὲς  προσεγγίσεις. 1. «Ἐγώ εἰμι ὁ Ὤν» (Ἔξοδος 3, 14) Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ θεϊκοῦ ὀνόματος στὸν Μωυσῆ στὴ φλεγόμενη βάτο ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ γνωστὰ σημεῖα ἀπόκλισης μεταξὺ τοῦ ἑβραϊκοῦ πρωτοτύπου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης  καὶ τῆς ἑλληνικῆς μετάφρασης τῶν Ἑβδομήκοντα (Ο’). Μασωριτικὸ Κείμενο (אֶהְיֶה אֲשֶׁר אֶהְיֶה - Ehyeh Asher Ehyeh): Ἡ ἑβραϊκὴ φράση ἔχει δυναμικὸ καὶ ἐνεργητικὸ χαρακτῆρα. Μεταφράζεται κυριολεκτικὰ ὡς ...

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΟΥΣ.

Εικόνα
1. ΟΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟΙ. ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΜΠΑΛΑ. Βασικὸς θεμέλιος λίθος τοῦ Ροδοσταυρισμοῦ, ὑπῆρξε ὁ ἀναγεννησιακὸς Ἑρμητισμὸς καὶ ἡ Χριστιανικὴ Καμπαλά. Ἡ μετάφραση τοῦ Corpus Hermeticum ἀπὸ τὸν Μαρσίλιο Φιτσίνο ( Marsilio Ficino ) στὴν Πλατωνικὴ Ἀκαδημία τῆς Φλωρεντίας τῶν Μεδίκων τὸν 15ο αἰῶνα καὶ ἡ ἐνσωμάτωση τῆς ἑβραϊκῆς Καμπαλά (=Μυστικιστικῆς Παρἀδοσης)  ἀπὸ τὸν Τζοβάνι Πίκο ντέλα Μιράντολα ( Giovanni Pico della Mirandola) δημιούργησαν ἕνα νέο φιλοσοφικὸ πλαίσιο.   Στὸ πλαίσιο αὐτὸ τοῦ ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΥ καὶ τῆς ΚΑΜΠΑΛΑ,  ὁ ἄνθρωπος ἀντιμετωπίζεται ὡς μικρόκοσμος τοῦ σύμπαντος, δηλ. ὡς «μέγας μάγος» (magus), ἱκανὸς νὰ κατανοήσει καὶ νὰ ἐπιδράσει στοὺς νόμους τοῦ σύμπαντος μέσω τῆς φυσικῆς μαγείας, τῆς ἀστρολογίας καὶ τῆς ἀλχημείας.  Ἡ σύνθεση αὐτὴ προσέφερε στὸν μετέπειτα Ροδοσταυρισμὸ τὴ μεταφυσικὴ πεποίθηση ὅτι ἡ βαθιὰ γνώση τῆς Φύσης ὁδηγεῖ στὴ θεϊκὴ φώτιση καὶ τὴ γενικὴ μεταρρύθμιση τῆς ἀνθρωπότητας. 2. Ο ΤΖΩΝ ΝΤΗ. Κεντρικὴ θέση μεταξὺ...