Ὁ Διάβολος ὡς Ἄρχων τοῦ Κακοῦ ἀποτελεῖ ἐφεύρεση τῶν Ἀποκρύφων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Ἐνώχ).
Ὁ Ἐνώχ καὶ ἡ γέννηση τῆς δαιμονολογίας Ἡ μορφὴ τοῦ Διαβόλου, ὅπως τὴν γνωρίζουμε σήμερα μέσα ἀπὸ τὴ χριστιανικὴ παράδοση, δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μὲ τὴν ἴδια μορφὴ μέσα στὰ βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἡ εἰκόνα τοῦ ἑνὸς μεγάλου Αρχηγοῦ τοῦ Κακοῦ, ποὺ ἀντιμάχεται τὸν Θεὸ καὶ παρασύρει τοὺς ἀνθρώπους στὴν ἁμαρτία, διαμορφώθηκε σταδιακά μέσα στὴν ἱστορία τῆς ἰουδαϊκῆς σκέψης τῆς ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗΣ ἐποχῆς. Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ κείμενα γιὰ νὰ καταλάβουμε αὐτὴ τὴν ἐξέλιξη εἶναι τὸ Α΄ Βιβλίο τοῦ ΕΝΩΧ. Πρόκειται γιὰ ἕνα ἀρχαῖο ἰουδαϊκὸ ἀπόκρυφο κείμενο, τὸ ὁποῖο δὲν ἀνήκει στὸν κανόνα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τῶν περισσότερων χριστιανικῶν παραδόσεων. Παρ᾿ ὅλα αὐτά, περιέχει παραδόσεις ποὺ φωτίζουν τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀναπτύχθηκαν οἱ ἰδέες γιὰ τοὺς Πεπτωκότες Ἀγγέλους, τοὺς Δαίμονες καὶ τὴν προέλευση τοῦ Κακοῦ. Ἡ παλαιότερη εἰκόνα τοῦ Σατανᾶ Στὰ παλαιότερα βιβλικὰ κείμενα ἡ λέξη «Σατανᾶς» δὲν σημαίνει ἀκόμη τὸν ἀπόλυτο ἐχθρὸ τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἑβραϊκὴ λέξη śāṭān σημαίνει κυρίως «ἀντίπαλος» ...
