Διαμαντῆς Κούτουλας

Ἡ γέννηση τῆς γραφῆς στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο δὲν ὑπῆρξε μία ἀπότομη ἐξέλιξη ποὺ ξεκίνησε μὲ τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο τὸν 8ο αἰώνα π.Χ. Ἀντίθετα, ἀποτελεῖ τὸ καταστάλαγμα ἑνὸς μακροχρόνιου πολιτισμικοῦ ὑποστρώματος ποὺ ρίζωσε βαθιὰ στὴν Ἐποχὴ τοῦ Χαλκοῦ (περ. 2000–1200 π.Χ.). Πρὶν οἱ Μυκηναῖοι προσαρμόσουν τὴ Μινωικὴ Γραμμικὴ Α΄ γιὰ νὰ καταγράψουν τὴν πρώτη ἑλληνικὴ γλῶσσα, τὸ Αἰγαῖο μιλοῦσε καὶ ἔγραφε σὲ συστήματα κυρίως συλλαβικά (ὅπου κάθε σύμβολο ἀντιστοιχοῦσε σὲ μία συλλαβή), τὰ ὁποῖα σήμερα παραμένουν, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀπολύτως βουβές μαρτυρίες προελληνικῶν γλωσσῶν. 1. Οἱ προϊστορικὲς αἰγαιακὲς γραφὲς Κατὰ τὴ μινωικὴ περίοδο, ἀναπτύχθηκαν στὴν Κρήτη καὶ τὴν εὐρύτερη περιοχὴ τρία κεντρικὰ συστήματα γραφῆς, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποδίδουν ἑλληνικὴ γλῶσσα: Κρητικὴ Ἱερογλυφική (περ. 2000–1600 π.Χ.): Μία εικονογραφικὴ γραφή, ἀποτυπωμένη σὲ σφραγιδολίθους καὶ πήλινες πινακίδες (Κνωσός, Μάλια, Φαιστός, ΠΕΛΕΚΥΣ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ), ποὺ χρησιμοποιοῦσε σχέδια ζώων ἢ...

1.  "ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ"   (γιὰ τήν "ΑΣΤΡΑΠΗ")  Μὴν πιστεύεις πὼς τάχα τὰ γατάκια ποὺ ἀγαπιοῦνται, ποὺ τὰ τάισες χαμένα ἀπὸ τὴ μάνα τους, τὰ χάιδεψες, τὰ μεγάλωσες, τ’ ἄφησες νὰ χαροῦν τὴ ζέστη τοῦ σπιτιοῦ – μὴν πιστεύεις πὼς τάχα «φεύγουνε μιὰ μέρα γιὰ περιπέτεια», πώς «ξαναγυρνᾶνε», «ὕστερα ἀπὸ καιρό», καμμιά φορά. Δὲ φεύγουν αὐτά… Τὰ πατᾶνε αὐτοκίνητα, τ’ ἀλέθουνε σκουπιδοφάγοι, καθὼς δὲν πρόλαβαν τὰ ἄταχτα νὰ πηδήσουν ἔξω ἀπ’ τὸν κάδο, τά ’χουνε σκυλιὰ κατασπαράξει, ἔχουνε ψοφήσει μόνα κι ἀβοήθητα σ’ άγνωστες ἀσφάλτους νά! ἐδῶ, λίγο παραπάνω, (ποὺ δὲν ἔφτασες ρωτῶντας), σφαδάζουν σ’ ἀνατομικὰ τραπέζια, στερημένα κι ἀπ’ τὴ λύπη σου, ποὺ τὰ γιάτρεψες φυλακισμένα στὸ κλουβί νὰ θρέψει τὸ σπασμένο πόδι τους, ποὺ δὲν τὰ στείρωσες, νὰ μὴ χάσουν τὴ χαρὰ τῆς ζωῆς τους, δὲν τὰ καταδίκασες νὰ ζήσουν στὴ μονιά σου, ναὶ δὲν τ’ ἀγάπησες καθώς σ’ ἀγάπησαν, καθώς θέλανε νὰ μὴν τὰ ξαναβγάζεις μόνα ἔξω ἀπ’ τὸ σπίτι σου, ξανὰ στὸ κρύο, στὴν παγωνιά, στὸ χιόνι… Μὴν τὰ πιστεύεις, ...

«Εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. Ἅγιε Μιχαὴλ Ἀρχάγγελε, ὑπεράσπισέ μας τὴν ἡμέρα τῆς μάχης. Γίνε ὁ φρουρός μας ἐνάντια στὴν κακία καὶ στὶς πονηριὲς τοῦ Διαβόλου. Ὁ Θεὸς ἂς τὸν ἐπιτιμήσει, παρακαλοῦμε ταπεινά.Καὶ κάμε ἐσύ, πρίγκιπα τῆς ἐπουρανίου στρατιᾶς, μὲ τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ, νὰ κατακρημνισθεῖ στὴν κόλαση ὁ διάβολος καὶ ὅλα τὰ πονηρὰ πνεύματα ποὺ περιφέρονται στὸν κόσμο ἀναζητώντας τὸν ὄλεθρο τῶν ψυχῶν. Ἀμήν. Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ καὶ Κυρίου μας, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Λειταρθένου Μαρίας, τοῦ Ἁγίου Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, μὲ ἐμπιστοσύνη ἐπιχειροῦμε τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν ἐπιβουλῶν τοῦ Διαβόλου. Ἀναστήτω ὁ θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν οἱ μισοῦντες αὐτὸν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός, οὕτως ἀπόλοιντο οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ. (Ψαλμὸς 67). Ἰδοὺ ὁ Στ...