Nέστορος ποτήριον : Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ. Ἡ ἀλἠθεια γιὰ τὴν προέλευση τοῦ Ἀλφαβήτου.
Εἶναι κοινὰ ἀποδεκτὸ ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς ὅτι τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο ἀνάγεται στὸ λεγόμενο ΦΟΙΝΙΚΙΚΟ, τὸ ὁποῖον, ὡστοσο, ἐπειδὴ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΦΩΝΗΕΝΤΑ, στὴν πραγματικότητα ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΛΦΑΒΗΤΟ, ἀλλὰ ΣΥΛΛΑΒΑΡΙΟ . Τὰ τεκμήρια γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ ἑλληνικοῦ Ἀλφαβήτου ἀπὸ τὸ φοινικικὸ Συλλαβάριο εἶναι τὰ ἑξῆς· 1) οἱ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ τῶν γραμμάτων( ΑΛΕΦ—ΑΛΦΑ, ΜΠΕΘ—ΒΗΤΑ, ΓΚΙΜΕΛ—ΓΑΜΜΑ, ΝΤΑΛΕΘ—ΔΕΛΤΑ κλπ) ποὺ δὲν σημαίνουν τίποτα στὰ ἑλληνικά , ἐνῶ ἔχουν σημασία στὴν φοινικικὴ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΗΛΩΝΕΙ ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΟΥΣ (πχ. ἄλεφ=βόδι, μπέθ=σπίτι, γκίμελ=καμήλα, ντάλεθ=πόρτα κλπ). 2) ἡ ΣΕΙΡΑ {"τάξις"} τῶν γραμμάτων: ΑΛΕΦ—ΑΛΦΑ, ΜΠΕΘ—ΒΗΤΑ, ΓΚΙΜΕΛ—ΓΑΜΜΑ, ΝΤΑΛΕΘ—ΔΕΛΤΑ κλπ. Ὅμως —ὅπως προεῖπα— στὸ φοινικικὸ Συλλαβάριο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΩΝΗΕΝΤΑ , ἔτσι τὸ κάθε σύμβολο δὲν δηλώνει φθόγγο ἀλλὰ ΣΥΛΛΑΒΗ . Τὰ φωνήεντα τὰ πρόσθεσαν οἱ Ἕλληνες [ ἐξ οὗ καὶ ἡ ἑλληνικὴ ὀνομασία τους : Ε—ΨΙΛΟΝ, Ο—ΜΙΚΡΟΝ, Ω—ΜΕΓΑ ] ἄν καὶ τελευταίως ἔχει ὑποστηριχθεῖ ἡ ἄποψη ὅτι στὸ σφην...
