Nέστορος ποτήριον : Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ. Γιατὶ τὸ Ἀλφάβητο πρἐπει νὰ δημιουργήθηκε ΠΡΙΝ τὸν Ὅμηρο.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο ἀνάγεται στὸ λεγόμενο ΦΟΙΝΙΚΙΚΟ καὶ ἔνδειξη γι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἡ ΟΝΟΜΑΣΙΑ καὶ ἡ ΣΕΙΡΑ ("τάξις") τῶν γραμμάτων: ΑΛΕΦ—ΑΛΦΑ, ΜΠΕΘ—ΒΗΤΑ, ΓΚΙΜΕΛ—ΓΑΜΜΑ, ΝΤΑΛΕΘ—ΔΕΛΤΑ κλπ. Οἱ ὀνομασίες αὐτὲς τῶν γραμμάτων, ἐνῶ δὲν σημαίνουν τίποτα στὰ ἑλληνικὰ ,ὡστόσο ἔχουν νόημα στὴν ἀρχαία φοινικική καὶ σημαίνουν αὐτὸ ἀκριβῶς ποὺ δηλώνει τὸ ΣΧΗΜΑ τους πχ. ἄλεφ=βόδι, μπέθ=σπίτι, γκίμελ=καμήλα, ντάλεθ=πόρτα κλπ. Ὅμως στὸ φοινικικὸ ἀλφάβητο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΩΝΗΕΝΤΑ · ἔτσι τὸ κάθε σύμβολο δὲν δηλώνει φθόγγο ἀλλὰ ΣΥΛΛΑΒΗ —γι αὐτὸ και τὸ φοινικικὸ ἀλφάβητο ὀνομάζεται οἱονεί, δηλ. ΚΑΤΑΧΡΗΣΤ̣ΙΚΩΣ, ἀλφάβητο ,ἐνῶ στὴν πραγματικότητα πρόκειται γιὰ ΣΥΛΛΑΒΑΡΙΟ . Τὰ φωνήεντα τὰ πρόσθεσαν οἱ Ἕλληνες [ ἐξ οὗ καὶ ἡ ἑλληνικὴ ὀνομασία τους : Ε—ΨΙΛΟΝ, Ο—ΜΙΚΡΟΝ, Ω—ΜΕΓΑ ] ἄν καὶ τελευταίως ἔχει ὑποστηριχθεῖ ἡ ἄποψη ὅτι στὴν ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ γραφὴ τῆς ΟΥΓΚΑΡΙΤ (Λίβανος) εἶχαν πρωτοχρησιμοποιηθεῖ σύμβολα τῆς Φοινικικῆς ὡς φωνήντα (πχ ΓΙΟΝΤ κλ...