"Δὲν παραδίδομαι γιατὶ εἶμαι ὁ τελευταῖος": Ο "ΡΙΝΟΚΕΡΩΣ" ΤΟΥ IONESCO.
Πασίγνωστο τὸ ἁριστούργημα αὐτὸ τοῦ Ἰονέσκο καὶ πάντοτε ἐπίκαιρο (εἶχα τὴν τύχη νὰ δῶ τό 1997 τὴν παράσταση τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου μὲ Μιχαλακόπουλο καὶ Μοσχίδη-βλ.βίντεο παρακάτω) μὲ συγκλονιστικὸ τέλος. Θυμίζω ἐν συνόψει· σὲ μιὰ γαλλικὴ πόλη ὅλοι οἱ κάτοικοι ἀρχίζουν ,ΣΙΓΑ—ΣΙΓΑ, νὰ μεταμορφώνονται σὲ ΡΙΝΟΚΕΡΟΥΣ. Σὲ αὐτὴν τὴν μεταμόρφωση τῶν ἀνθρώπων σὲ ..ρινόκερους,,ἀντιδρᾶ ἔντονα ἐξαρχῆς ὁ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ Ζὰν Ντιντὰρ , ἐνῶ ὁ ....γλεντζὲς Μπερανζέ ἀδιαφορεῖ,ὥσπου στὸ τέλος ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΡΙΝΟΚΕΡΟΥΣ—πλὴν αὐτῶν τῶν δύο, τοῦ καρτεσιανοῦ φιλοσόφου ΝΤΙΝΤΑΡ καὶ τοῦ ξέγνοιαστου καὶ ἀδιάφορου γλεντζὲ ΜΠΕΡΑΝΖΕ. Στὸ τέλος , ὁ πρῶτος,ὁ φιλόσοφος Ντιντάρ, μὲ βάση ΛΟΓΙΚΑ ἐπιχειρήματα, ΣΥΜΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ μὲ τὴν μᾶζα καὶ ΕΚΟΥΣΙΩΣ ἀκολουθεῖ τοὺς παρελαύνοντες ρινόκερους , γενόμενος κι ὁ ἴδιος ρινόκερως , ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΟΝΟΣ καὶ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ , ὅταν γύρω του ὅλοι ἔχουν μεταμορφωθεῖ σὲ ρινόκερους. Ἀντίθετ...