Διαμαντῆς Κούτουλας

 Ἐπειδὴ τὰ τελευταῖα χρόνια ἔχουμε πληθώρα κειμένων περὶ τοῦ Ἀπολλωνίου Τυανέα ἀπὸ πολλοὺς ΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΤΟΥΣ, θὰ πῶ τὰ ἑξῆς ἐν συντομίᾳ· 1. περὶ τὸ 235μΧ ὁ Φλάβιος Φιλοστρατος* κατὰ παραγγελίαν τῆς Ἰούλιας Δόμνας συζύγου τοῦ αύτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου γράφει τὴν ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ τοῦ Ἀπολλώνιου Τυανέα παρουσιάζοντας ὡς "ΘΕΙΟ ΑΝΔΡΑ" ,ἀνάλογο τῆς ἐποχῆς,  γεννημένο ἀπὸ τὸν θεὸ ΠΡΩΤΕΑ ἐξ Αίγύπτου [=σὺ δὲ τίς, εἰπούσης, Πρωτεὺς ἔφη ὁ Αἰγύπτιος θεός—ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΣ, ΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΥΑΝΕΑ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΝ.Α', 4]. 2. Τὸ ἔργο αύτὸ τοῦ Φιλόστρατου ἔπεσε σέ ἀφάνεια καὶ δὲν ἔκανε ΤΟΤΕ ἰδιαίτερη ἐντύπωση. Ὅμως τὴν ἐποχὴ τοῦ ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΥ ὁ κυβερνήτης τῆς Βιθυνίας ΙΕΡΟΚΛΗΣ (περὶ τὸ 303μΧ) γράφει τὸν περιλάλητο "ΦΙΛΑΛΗΘΗ ΛΟΓΟ" κατὰ τῶν Χριστιανῶν ὅπου παρουσιάζει τὴν βιογραφία τοῦ Φιλόστρατου συγκρίνοντας τὸν Ἀπολλώνιο μὲ τὸν Ἰησοῦ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΩΣ ΜΕΓΑ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟ ΘΕΟΥΡΓΟ !! Μὲ τόν "ΦΙΛΑΛΗΘΗ ΛΟΓΟ" τοῦ ΙΕΡΟΚΛΕΟΥΣ εἶναι ποὺ ὁ ἄγνωστος, μέχρι τότε,  Ἀπολλώνιος ΕΓΙΝΕ Ο... "ΧΡ...

Παρακολούθησα —ἐκ συνηθείας—ἕνα Σεμινάριο στὴν Φιλοσοφικὴ Ἀθηνῶν (Τμῆμα Ἱστορίας)  τοῦ ΕΚΠΑ καὶ μοῦ προξένησε εὐχάριστη ἔκπληξη τὸ γεγονὸς  ὅτι διδάσκονται πιὰ στὸ Πανεπιστήμιο ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ποὺ πρὸ 40 χρόνων ὅταν σπούδαζα ἐγὼ —ἀρχὲς δεκαετίας '80—ΗΤΑΝ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΚΑΠΟΙΟΣ  ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ  ΨΕΛΛΙΣΕΙ ΑΚΟΜΑ...  Πρὀκειται γιὰ τὴν σκοτεινὴ πλευρὰ τοῦ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ  ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ καὶ τοῦ βενιζελικοῦ παρακράτους γενικώτερα. Συγκεκριμένα ἀναφέρομαι στὰ ἀκόλουθα ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ : 1.  τὸν ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ τοῦ  1915  καὶ μεσοῦντος  τοῦ Α'ΠΠ ὁ Βενιζέλος  ἐζήτησε ἀπό τὴν ΑΝΤΑΝΤ νὰ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ  ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ γιὰ νὰ δημιουργήσει Μακεδονικὸ Μἒτωπο κατὰ τῶν ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.  Γι αύτὸ ὁ Βενιζέλος  ἀπεπἐμφθη ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ (ὁ ὁποῖος ὑποστήριζε τὴν ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ τῆς χώρας) καὶ ἔτσι ξεκίνησε ὁ ὀλέθριος ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ. ( Ἡ πρώτη παραίτηση Βενιζέλου εἶχε λάβει χώρα τὸν ΦΕΒ τοῦ 1915 ἐπειδὴ ὁ βασιλιᾶς ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψει διάτ...

Σκέφτομαι αὐτοὶ οἱ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ ποὺ μᾶς περικυκλώνουν ΑΝ ΖΟΥΣΑΜΕ ΣΕ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ, πχ. τὴν ἀρχαία,  θὰ ἦταν ΠΑΛΙ τὸ ἴδιο ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ, εἴτε στὸ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ (ὁπότε θὰ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΑΝ ΠΑΛΙ ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ΝΑ ΠΙΕΙ ΤΟ ΚΩΝΕΙΟ) εἲτε στὸν ΓΙΑΧΒΕ (ἂν κστοικοῦσαν στὴν Ἰουδαία, ὁπότε ΠΑΛΙ ΘΑ ΣΤΑΥΡΩΝΑΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ) εἴτε στὴν  μεσαωνικὴ Ἐκκλησία (ἄν ζοῦσαν στὸν Μεσαίωνα, ὁπότε ΘΑ ΕΚΑΙΓΑΝ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ)  εἴτε ὁππυδήποτε ἀλλοῦ, σὲ ὁποιαδποτε ἐποχή—ΠΑΝΤΟΤΕ βεβαίως φανατικοὶ  ΣΤΗΝ ἑκάστοτε  ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ (ἢ στὴν ΜΕΛΛΟΥΣΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ κατεστημένη θρησκεία ..). Τὸ πρόβλημα ξεπερνᾶ τῖς ἐποχές,  δὲν εἶναι ἰδεολογικό—εἶναι ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ.