Διαμαντῆς Κούτουλας

Σὲ πλεῖστα σημεῖα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης χρησιμοποιοῦνται ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΙ ἀναφερόμενοι στὸ θεό, ἂν καὶ ὁ θεὸς τῆς Βίβλου θεωρεῖται ΕΝΑΣ.  Πχ. " ποιήσωμεν  ἂνθρωπον κατ'εἰκόνα ἡμετέραν" {ΓΕΝ.1,20} ," ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν" {ΓΕΝ.3,22}, "ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν/ἐν μέσῳ θεῶν διακρίνει" {ΨΑΛΜ.81/82, 1}, "δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν ἐκεῖ αύτῶν τὴν γλῶσσαν" {ΓΕΝ.11,7} Τὸ γεγονὸς αύτὸ προβλημάτισε ήδη ἀπὸ τὴν ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Ἑβραίους καί Χριστιανοὺς καὶ οἱ μὲν πρῶτοι (πχ ΦΙΛΩΝ) ἔκαναν λόγο γιὰ τούς " Ὑπάρχους " δηλ.ΑΓΓΕΛΟΥΣ συνεργάτες τοῦ θεοῦ, ἐνῶ οἱ δεύτεροι (πχ.ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ) ἔκαναν λόγο περὶ Ἁγ.Τριάδος. Τίποτα ἁπὸ τά δὺο ὅμως ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ..  Ἡ φιλολογικὴ ἔρευνα τοῦ παλαιοδιαθηκικοῦ κειμένου ἔχει δεἰξει ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ περἰεργοι πληθυντικοὶ ἀποτελοῦν ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ (βαβυλωνιακῶν κλπ) τῶν βιβλικῶν κειμένων. Παρἀδειγμα στὴν 1η διήγηση περὶ δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου στὴ Γένεση (ἡ ὁποία ἀνἀγεται στά χρόνια τῆς περσικῆ...

Τελευταῖο βιβλίο τοῦ Ντοστογιἐφσκι εἶναι οἱ "ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΡΑΜΑΖΩΦ" {1880}, τὸ ὁποῖο ὀλοκλἠρωσε λίγο πρὶν πεθάνει καὶ ἀναφέρεται στὸ κεντρικὸ ἐρώτημα τῆς ΘΕΟΔΙΚΙΑΣ:  "πῶς ἕνας  πανάγαθος καὶ παντοδύναμος θεὸς ἐπιτρἐπει τὸν  χωρίς νόημα ΠΟΝΟ ;" ΥΠΟΘΕΣΗ. ὁ ΦΙΟΝΤΟΡ Καραμἀζωφ ἕνας ἄθλιος τὺπος ἔχει τέσσερεις γυιούς, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ἕνας, ὁ ΣΜΕΡΝΤΙΑΚΩΦ,  εἶναι νόθος ἀπὸ μιά διανοητικά καθυστερημένη γυναῖκα. Ἀπὸ τοὺς ἄλλους τρεῖς, ὁ ΝΤΜΙΤΡΙ εἷναι καθ'ὁμοἰωση τοῦ πατρός, ὁ ΙΒΑΝ διανοούμενος ὀρθολογιστὴς καὶ ἄθεος, ἑνῶ ὁ τρίτος, ὁ ΑΛΙΟΣΑ πιστὸς χριστιανός, ἑτοιμάζεται νά γίνει καλόγηρος, δίπλα στὸν μοναχό ΖΩΣΙΜΑ.  Ὁ Φιόντορ ἁρνεῖται νὰ δώσει στὸν Ντμίτρι τά χρήματα τῆς μητρός του πού δικαιοῦται καὶ κυνηγᾶ τὴν ἴδια γυναῖκα ποὺ ἐπιθυμεῖ καὶ ὁ γυιός του, τὴν ΓΚΡΟΥΣΕΝΚΑ.  Ἡ ἀπόπειρα συμφιλίωσης τῆς οἰκογἐνειας στὸ μοναστήρι τοῦ Ζωσιμᾶ ἀποτυγχάνει καὶ ὁ Ντμίτρι διακηρύσσει ΔΗΜΟΣΙΩΣ ὅτι ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΤΟΝ ΑΘΛΙΟ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ .   Ἐν τῶ μεταξὺ ὁ ΙΒΑΝ διακηρύσσει τὶς ἰδέες ...