Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ.
Πῶς ἔβλεπαν οἱ ἄνθρωποι τῆς ἀρχαιότητας τὸν ἑαυτό τους; Ἔνιωθαν τὶς σκέψεις τους ὡς κάτι προσωπικό, ὡς μιὰ ἐσωτερικὴ φωνὴ ποὺ ἀνήκε στὸν ἴδιο τὸν νοῦ τους; Ἢ μήπως ἡ ἐσωτερικὴ ζωή τους ἦταν τόσο διαφορετικὴ ἀπὸ τὴ δική μας, ὥστε ἐκεῖνο ποὺ ἐμεῖς ὀνομάζουμε «συνείδηση» νὰ ἐμφανιζόταν σ’ αὐτοὺς μὲ τὴ μορφὴ μιᾶς θείας ἐντολῆς; Αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα βρίσκονται στὸ κέντρο τῆς τολμηρῆς καὶ ἀμφιλεγόμενης θεωρίας τοῦ Ἀμερικανοῦ ψυχολόγου Τζούλιαν Τζέυνς (Julian Jaynes), ὁ ὁποῖος, στὸ βιβλίο του The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind (1976), ἐπιχείρησε νὰ ἐξηγήσει τὴν ἱστορικὴ διαμόρφωση τῆς ἀνθρώπινης συνείδησης. Ἡ κεντρικὴ ἰδέα του εἶναι ὅτι ἡ συνείδηση, ὅπως τὴ γνωρίζουμε σήμερα —ἡ ἱκανότητα νὰ παρατηροῦμε τὸν ἑαυτό μας, νὰ ἐξετάζουμε τὰ κίνητρά μας καὶ νὰ περιγράφουμε τὸν ἐσωτερικό μας κόσμο— δὲν ὑπῆρχε πάντοτε μὲ τὴ σημερινὴ μορφή. Κατὰ τὸν Τζέυνς, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο οἱ ἄνθρωποι βίωναν τὸν νοῦ τους μεταβλήθηκε μέσα στὴ...