Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες Σκεπτικοὶ φιλόσοφοι..
Στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ φιλοσοφία ἀναπτύχθηκαν δύο σημαντικὲς μορφὲς Σκεπτικισμοῦ: ὁ Ἀκαδημεικὸς Σκεπτικισμὸς καὶ ὁ Πυρρώνειος Σκεπτικισμός . Καὶ τὰ δύο ρεύματα ἀσχολοῦνταν μὲ τὸ πρόβλημα τῆς γνώσεως καὶ μὲ τὸ ἐρώτημα ἂν ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ γνωρίσει μὲ βεβαιότητα τὴν ἀλήθεια. Διαφοροποιοῦνταν, ὅμως, στὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἀντιμετώπιζαν αὐτὸ τὸ πρόβλημα. Οἱ Ἀκαδημεικοὶ Σκεπτικοί συνδέονται μὲ τὴν Ἀκαδημία τοῦ Πλάτωνος , ἰδιαίτερα κατὰ τὴν περίοδο μετὰ τὸν Πλάτωνα (3ος‒1ος αἰ.πΧ). Σημαντικοὶ ἐκπρόσωποί τους ἦταν ὁ Ἀρκεσίλαος (+241πΧ) καὶ ὁ Καρνεάδης (+129πΧ). Οἱ Ἀκαδημαϊκοὶ ἀμφισβητοῦσαν τὴν δυνατότητα τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἀποκτήσει ἀπόλυτα βέβαιη γνώση. Ἰδιαίτερα ὁ Ἀρκεσίλαος ὑποστήριζε ὅτι ὄχι μόνον οἱ αἰσθήσεις ἀλλὰ ΟΥΤΕ Η ΝΟΗΣΗ δέν εἶναι ἱκανὴ νὰ μᾶς ὀδηγήσει στὴν ἀλήθεια καὶ αύτὸ τὸ ἔδειξε μὲ τὸ γνωστὸ ἐπιχείρημα τῶν ΣΩΡΕΙΤΩΝ· < Ἓνας κόκκος ἄμμου δὲν εῑ̓́ναι σωρός. Δύο κόκκοι ἐπίσης ὄχι. Οὐτε τρεῖς. Ἂν συνεχίσουμε, ὅμως, κάποια στιγμή ἔχουμε ἕναν σωρό. Ποιὸς ἀ...