Διαμαντῆς Κούτουλας

 Ἐν συνόψει· 1) στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ΔΕΝ ὑπάρχει Διάβολος μὲ τὴν χριστιανικὴ ἔννοια ὡς ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὁ Διάβολος ἀνήκει στὴν Αύλὴ τοῦ Γιαχβὲ καὶ λειτουργεῖ, τρόπον τινα, ὡς ..δικαστικὸς κλητήρας τοῦ Θεοῦ. 2) στὴν ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ τῶν ΑΠΟΚΡΥΦΩΝ ΤΗΣ ΠΔ (βλ. ΕΝΩΧ) πρωτοεμφανίζεται ἡ ἰδέα τοῦ Διαβὸλου ὡς ΕΚΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ ποὺ ΑΝΤΙΜΑΧΕΤΑΙ πιὰ τὸν Θεό (ἴσως κατ’ἐπιρροὴν τοῦ ΖΩΡΟΑΣΤΡΙΣΜΟΥ)  καὶ αύτὴν τὴν ἀντίληψη κληρονομεῖ καὶ ὁ χριστιανισμός. (Κατὰ τὸν ΕΝΩΧ κἀποιοι Ἄγγελοι ἐξἐπεσαν ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ λόγῳ τῆς ΕΠΙΜΕΙΞΙΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἕνωση γεννήθηκαν οἱ ΓΙΓΑΝΤΕΣ —Νεφιλίμ—τοὺς ὁποίους ἐξολόθρευσε ὁ θεὸς μὲ τὸν Κατακλυσμό. Οἰ Ψυχὲς αὐτῶν τῶν τεθνεὠτων Γιγἀντων ἀποτελοῦν τοὺς ΔΑΙΜΟΝΕΣ). 3) ἡ  εἰκόνα τοῦ ΤΡΑΓΟΜΟΡΦΟΥ Πανός ὡς  Μπαφομέτ τῶν ΝΑΪΤΩΝ (βλ.φωτό) δὲν προέρχεται ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα, όπως συχνά πιστεύεται. Ἡ γνωστὴ μορφή του ἐμφανίστηκε για πρώτη φορ...

      Έχουν πληθύνει, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, οἰ διάφοροι ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ "Διδάσκαλοι Αὐτογνωσίας", οἱ ὁποῖοι , ἂν καὶ  οἱ γνώσεις τους φτάνουν μέχρι τὸ ἐπίπεδο περιοδικῶν  περίπτερου , ἐν τούτοις παρασέρνουν πολλούς ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΣ  (καὶ ἀφελεῖς) σέ "σεμινάρια αὐτογνωσίας" ἀμφιβὸλου ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ  ποιότητας (καὶ μὲ τὸ ἀζημίωτο βεβαίως...) Προτείνω λοιπὸν σὲ ὅποιον ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν κατάκτηση τοῦ Δελφικοῦ προστάγματος "ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ" νὰ άγνοήσει τοὺς διὰφορους ΚΟΜΠΟΓΙΑΝΝΙΤΕΣ τῆς δῆθεν "Αὐτογνωσἰας" καὶ νὰ ξεκινήσει διαβάζοντας ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ καὶ συγκεκριμένα τὸν  Διάλογο τοῦ Πλάτωνος μὲ τὶτλο: <ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ Α’>* μὲ θἐμα τὴν ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.   Ἐκεῖ θὰ δεῖ ἀφενὸς ὅτι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ καὶ ἀφετέρου ὅτι ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ (δηλ. τὴν Ψυχή του) μόνον ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ.   Ὁ ΣΩΚΡΑΤΗΣ χρησιμοποιεῖ στὸν Διάλογο αύτό, τὸ παράδειγμα τῆς ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ.  Ὅπως —λέει ὁ Σωκράτης στὸν Ἀλκιβιάδη—κοιτῶντας τὴ...

     Ἐδῶ καὶ δὺο αἰῶνες ἔχει δείξει ἡ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ*  ἔρευνα τὴν χρονολογικὴ προτεραιότητα τοῦ "ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ" Εὐαγγελίου μὲ πολλὰ τεκμήρια**, στὰ ὁποῖα τελευταῖα ἔχει προστεθεῖ καὶ τὸ λεγόμενο  ἐπιχείρημα τῆς "ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΚΟΠΩΣΗΣ" δηλ. τῆς κόπωσης τοῦ ἀντιγρὰφοντος μιὰ προγενέστερη πηγή, τὴν ὁποία, ἐνῶ στὴν ἀρχὴ ΑΛΛΑΖΕΙ, στὴ συνέχεια  λόγῳ ἀκριβῶς τῆς κόπωσης, ΞΕΧΝΑ τὶς ἀλλαγὲς ποὺ ἔκανε ἀρχικὰ καὶ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ πἀλι τὴν προγενέστερη πηγή, άδιαφορῶντας γιὰ τὶς ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ποὺ προκύπτουν..  1ο Παράδειγμα· ἡ περικοπὴ τῆς θεραπείας τοῦ ΛΕΠΡΟΥ (Μτ.8.1-4 // Μκ.1.40-45 // Λκ 5.12-16 ). Στὴν ἐκδοχή της ἱστορίας ἀπὸ τὸν "Ματθαῖο", ὑπάρχουν δύο στοιχεῑ́α ποὺ εῑ̓́ναι δύσκολο νὰ συμβιβαστοῦν:   πολλὰ πλήθη στὴν ἀρχὴ τῆς ἀφήγησης (8.1) καὶ τελικὰ στὸ τἐλος τῆς περικοπῆς ἡ ἐντολὴ τοῦ Ἰησοῦ  «Προσέξτε νὰ μὴν πεῖτε τίποτα σὲ κανέναν» στο τέλος της (8.4).  Ἑνα θαῦμα ποὺ ἔχει γίνει ἐνώπιον πλήθους κόσμου ζητεῖται νὰ κρατηθεῖ μυστικό... Τί ἔ...

Συνοψίζω παρακἀτω  ὁρισμένες "φιλοσοφικές" θέσεις γιὰ κάποιους ἐνδιαφερόμενους περὶ Πνευματικῶν θεμάτων , φοιτητὲς κυρίως—καὶ ὄχι μόνο. —τὸ Ὅλον δὲν εἶναι τὸ ἄθροισμα τῶν Μερῶν τὰ ὁποῖα τὸ ἁπαρτίζουν, ἀλλά ἡ ΣΧΕΣΗ τους. —ὅ,τι ἰσχύει γιὰ τὰ Μέρη ΔΕΝ  ἰσχύει ἀπαραίτητα καὶ γιὰ τὸ Ὅλον (πχ. τὰ Μέρη μπορεῖ νὰ πεθαίνουν, τὸ Ὅλον ὄχι). —ἡ ΓΝΩΣΗ τῶν Μερῶν ποὺ συνθέτουν τὸ Ὅλον δὲν σημαίνει καὶ γνώση τοῦ Ὅλου (πχ. ὴ γνώση τοῦ  χλωρίου καὶ τοῦ νατρίου δέν συνεπάγεται καὶ γνώση τοῦ ἁλατιοῦ=χλωριούχου νατρίου). —τὸ  Ὅλον ὡς Ὅλον εἶναι ΑΠΕΙΡΟΝ καὶ τὸ ΑΠΕΙΡΟΝ ἐπειδὴ δέν ἔχει ΟΡΙΑ , δέν μπορεῖ νὰ διαθέτει (αύτοσυνείδηση) , διότι ἡ Συνείδηση προϋποθέτει ὔπαρξη ὁρίων, ἐπειδὴ ἀκριβῶς   Συνείδηση ΕΙΝΑΙ ἡ γνώση τῶν ΟΡΙΩΝ. —ἂν ἰσχύει ὅτι ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ τότε τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ γνωστεῖ περὶ αύτοῦ,  διότι τὸ ΕΝ ὑπερβαίνει τὸν ΔΥΙΣΜΟ μεταξὺ (γιγνώσκοντος) ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ καὶ (γιγνωσκομένου) ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ.

Ὁ ἄνθρωπος δέν ἀποτελεῖται (μόνο) ἀπὸ Φῶς—ὅπως διατείνονται διάφορες ἀφελεῖς ἀνατολικὲς παραδόσεις—ἀλλὰ ΜΑΖΙ ἀπὸ Φῶς ΚΑΙ Σκότος.  Ἐξάλλου, ὅλη ἡ Ζωὴ του εἶναι τὸ πεδίο αὐτῆς τῆς ὁλοκληρωτικῆς Μάχης, ἑντός του, μεταξὺ Φωτὸς καί Σκότους. Τί ἀπὸ τὰ δύο θὰ ἐπικρατήσει τελικὰ  μέσα του,  ΦΩΣ ἢ ΣΚΟΤΟΣ,  θὰ κριθεῖ ἀπὸ τὸν χαρακτῆρα  τὸν ὁποῖο  ἔχει διαμορφώσει   ὁ καθἐνας  στὴ ζωή του  (ἢ  τὸν χαρακτῆρα μέ τὸν ὁποῖο ἔχει γεννηθεῖ—δηλ. ἀπὸ τί "πάστα" εἶναι φτιαγμένος...). Σὲ κάθε περίπτωση ἰσχὐει τὸ ρηθέν τοῦ Ἡρἀκλειτου:  ΗΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠῼ ΔΑΙΜΩΝ {=ὁ χαρακτῆρας τοῦ ἀνθρώπου καθορίζει τὸ πεπρωμένο του}.

Σύμφωνα μὲ τὸ ΕΒΡΑΪΚΟ πρωτότυπο τῆς ΕΞΟΔΟΥ, ὀταν ὁ Μωυσῆς στὴν Καιόμενη Βάτο ρώτησε τὸν Θεὸ νὰ ἀποκαλύψει τὸ Ὄνομα Του (ΕΞ.3,14), Ἐκεῖνος ἀπάντησε: Ehyeh Asher Ehyeh (אֶהְיֶה אֲשֶׁר אֶהְיֶה) ποὺ σημαίνει "ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ", δηλ. ὁ ΑΝΩΝΥΜΟΣ, ὁ ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΟΣ, ὁ παντελῶς Ἐλεύθερος κλπ. Ἀργότερα οἱ ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ μετἀφρασαν στά ἑλληνικὰ τὴν φρἀση αὐτὴ τοῦ ἑβραϊκοῦ βιβλικοῦ  κειμένου, μέ τὴν μετοχὴ ἐνεστῶτος τοῦ "εἰμί":   "ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο ΩΝ" —κι ἔτσι ἀπέδωσαν στὸν Γιαχβὲ τῆς Βὶβλου ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ χαρακτηριστικά. Σὲ κάθε περίπτωση τὸ ρῆμα ΕΙΜΙ אֶהְיֶה (Ehyeh) στὸν Ἰσραὴλ συνδέθηκε  μὲ τὸ Ἅγιο Ὄνομα καὶ θεωρεῖτο βλασφημία ἡ χρησιμοποίηση του. Γι αύτὸ κι ὀ ΚΑΪΑΦΑΣ ἐξανέστη ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἀπάντησε, στὸ ἐρώτημα του "ἂν εἶναι ὁ Μεσσίας", μὲ τὸ ΕΓΩ ΕΙΜΙ.

Πρῶτοι οἱ Ἀτομικοὶ Φιλόσοφοι, ΛΕΥΚΙΠΠΟΣ καὶ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ, διαφοροποίησαν τὴν ἔννοια τοῦ "ΜΗ ΟΝΤΟΣ" ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ "ΜΗΔΕΝΟΣ".  Γι αὐτοὺς τούς Φιλοσόφους ἐνῶ τὸ "ΜΗΔΕΝ" σήμαινε τὸ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ, τὸ "ΜΗ ΟΝ" σήμαινε τὸ ΚΕΝΟ ὡς ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ καὶ ΜΗ ΑΙΣΘΗΤΟ (δηλ. τὸ "ΑΠΕΙΡΟΝ" τοῦ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΥ). Κατόπιν ὁ ΠΛΑΤΩΝ θεώρησε στόν "ΣΟΦΙΣΤΗ" ὡς "ΜΗ ΟΝ", τὸ ὅλως ἕτερον, τὸ παντελῶς ΑΝΟΜΟΙΟ (πιθανῶς, τὴν ὑψηλότερη ἔννοια τῆς ἀρχαίας Φιλοσοφίας) ἐνῶ στόν "ΤΙΜΑΙΟ" χαρακτηριστικὰ μὴ ὄντος ἀποδίδει στὴν λεγόμενη "ΧΩΡΑ", τὸν "χῶρο" {;} ὅπου ΑΝΤΙΚΑΤΡΟΠΤΙΖΟΝΤΑΙ οἱ ΙΔΕΕΣ καὶ ἀποκτοῦν ἔτσι ἐφήμερη ὐπαρξη  τὰ Αἰσθητά...   Ἐν συνεχείᾳ ὁ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ θεώρησε ὡς "ΜΗ ΟΝ" τήν πλατωνική "χώρα" , τὴν ὁποία προσδιόρισε ὡς τὸ ἀπροσδιόριστο ὑπόστρωμα τῆς μετέπειτα ἀποκληθεἰσας ΠΡΩΤΗΣ ΥΛΗΣ (δηλ. τῆς ὕλης ΠΕΡΑΝ τῶν άρχικῶν τεσσάρων στοιχείων=ΠΥΡ—ΓΗ—ΑΗΡ—ΥΔΩΡ).  ...

Πασὶγνωστο τὸ μαθηματικὸ πρόβλημα Λογικῆς· μπροστὰ ἀπὸ δύο Πὀρτες, τὴν Πὀρτα τοῦ Παραδείσου καὶ τῆς Κόλασης, στἐκονται δύο Φρουροί, ὅπου ὁ ἕνας λἐει πάντα Ψέματα κι ὁ ἄλλος πάντα Ἀλήθεια.  Πῶς μὲ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ , θὰ βρεῖς ΠΟΙΑ εἶναι ἡ Πόρτα τοῦ Παραδείσου; ΑΠΑΝΤΗΣΗ·  θὰ ρωτήσεις τὸν ἕνα ἐκ τῶν δύο Φρουρῶν "ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΕ Ο ΑΛΛΟΣ, ΑΝ ΕΡΩΤΑΤΟ, ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ;" Ἂν ὁ έρωτώμενος εἶναι ὁ ΨΕΥΤΗΣ θὰ δείξει τὴν ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ Πόρτα τῆς Κόλασης, ψευδῶς, ὡς Πὀρτα τοῦ Παραδείσου.  Ἄν ὁ έρωτώμενος εἶναι αὐτὸς ποὺ λέει τὴν Αλἠθεια, ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΡΤΑ,τὴν λανθασμένη—ὁπότε ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ξέρεις ὅτι Η ΑΛΛΗ ΠΟΡΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ , αύτὴ ποὺ ὁδηγεῖ στὸν Παρἀδεισο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ·  ἐπειδὴ ἐκ τῶν προτέρων ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΟ  ΕΙΝΑΙ Ο ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ, θεωρεῖς καὶ τοὺς δυὸ ἐκ προοιμίου Ψεῦτες, ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥΣ,  ΕΞΑΓΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.. ΕΠΙΜΥΘΙΟ· μὴν ἐμπιστε...

Τὸ καλύτερο ὑπόμνημα στὴν ἑλληνόγλωσση βιβλιογραφία τοῦ  "ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ"  Εὐαγγελίου  ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι τὸ παλιό  (2005) ἔργο τοῦ ἀείμνηστου Σ.ΑΓΟΥΡΙΔΗ (βλ.φωτό). Παρακάτω παρουσιάζω  ἐν συνόψει ,τὰ συμπεράσματα τοὺ ἐν λόγῳ πονήματος, ἐμπλουτοσμένα ἀπὸ τὴν σὺγχρονη βιβλιογραφἰα (Brown, Fortna, Ehrman κλπ) 1) τὸ " ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ"   γνώρισε  τουλάχιστον ΔΥΟ  ἐκδόσεις ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ  ΚΕΦ.21 ποὺ προστέθηκε μετὰ τὴν πρώτη ἔκδοση ποὺ τελείωνε στὸν στῖχο 20,30 . Γράφτηκε περὶ τὸ 90μΧ πιθανῶς στὴν Ἔφεσο  ΙΣΩΣ ἀπὸ κάποιον  λεγόμενο  Ἰωάννη  ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟ ( Πρεσβύτερος αύτοαποκαλεῖται ὁ ἴδιος στὶς ΙΩΑΝΝΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ).   Γι αύτὸν μιλᾶ καὶ ὁ ΠΑΠΙΑΣ (βλ. Εὐσέβιος, Ἐκκλ.Ἱστ. Γ' 39,3‒4) καὶ δὲν πρέπει νὰ ταυτίζεται μὲ τὸν Ἰωάννη υἱὸ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ ὁ ὁποῖος ἦταν ΨΑΡΑΣ στὴν Γαλιλαία καὶ δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶχε τὴν γνώση τῶν ΕΚΛΕΠΤΥΣΜΕΝΩΝ ἑλληνικῶν τοῦ Δ' ΕΥΑΓΓ. καθὼς καὶ τῆ...

"Ἁμαρτία" ,στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ, εἶναι ἡ  ΑΣΤΟΧΙΑ , ἐνῶ "ὔβρις σημαίνει ἄγνοια καὶ  ὑπέρβαση τῶν ὁρίων ποὺ ὅμως δὲν εἶναι ἀπὸ πρὶν  γνωστὰ καὶ καθορισμένα. Στὸν κῆπο τῆς ʼΕδὲμ ὁ Θεός‒ Λόγος ἔθεσε ΣΑΦΗ ὅρια : τὸ μὴ φαγεῖν ἀπὸ τὸ "δένδρο τῆς Γνώσεως" (στὴ βιβλικὴ γλῶσσα : ΓΝΩΣΗ=ΠΡΑΞΗ) τοῦ Καλοῦ καὶ τοῦ ΚΑΚΟΥ. ʽΟπότε ἐκεῖ ἡ ἁμαρτία συνιστᾶ Παράβαση ΓΝΩΣΤΩΝ ὁρίων ,γιὰ τοῦτο καὶ ἐμπεριέχει ΕΝΟΧΗ ἐπιφέρουσα ΔΙΚΑΙΗ Τιμωρία. Στὴν ἀρχαία ΤΡΑΓΩΔΙΑ ὁμως ,ἐν ἀρχῇ ἦν τὸ ΧΑΟΣ, ὁπότε τὰ ὅρια τῶν ἀνθρωπίνων Πράξεων δὲν εἶναι ἐκ τῶν προτέρων γνωστὰ καὶ καθορισμένα, ἀφοῦ οὐδεὶς ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ γνωρίζει τὶς ἀκρότατες ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ τῶν πράξεων του. ʽΩστόσο κι ἀν δὲν τὶς ξέρει ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ὡς ἐὰν  τὶς ἤξερε, ὡς ἐὰν ἦταν παντογνώστης καὶ ἡ ὕβρις—Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς εἶναι ἀκαθ...

1) Πῶς θὰ χαρακτηρίσουμε ἕνα Πολιτισμὸ ὅπου κἀποια νεαρὰ ἄτομα ἔχουν φτάσει στὸ σημεῖο νὰ αύτοχαρακτηρίζονται..ζῶα καὶ νὰ πηγαίνουν στὸν κτηνίατρο ; 2) Πῶς θὰ χαρακτηρίσουμε τὸν Πολιτισμὸ αύτὸ ποὺ ὑπερασπίζεται τὴν ἐλευθερία καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ Αύτοπροσδιορισμοῦ (σεξουαλικοῦ ἢ ἄλλου) ἀλλὰ ΑΠΑΡΝΕΙΤΑΙ τὸ Δικαὶωμα τοῦ Παιδιοῦ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΑΝΑ; 3) Πῶς θὰ χαρακτηρίσουμε ἕνα Πολιτισμὸ ποὺ ΔΙΩΚΕΙ ΤΗΝ παραδοσιακὴ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ στὸ ὄνομα τῆς—ΔΗΘΕΝ—ἀτομικῆς ἐλευθερίας; ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΦΑΡΙΣΑΙΩΝ; ἢ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ; Καὶ εἶναι αὐτὸς ὁ Πολιτισμός, ἐκεῖνος  ποὺ μᾶς ΠΑΡΕΔΩΣΑΝ: ὁ  ΑΙΣΧΥΛΟΣ, ὁ ΠΛΑΤΩΝ, ὁ  ΑΠ.ΠΑΥΛΟΣ, ὁ  ΣΑΙΞΠΗΡ, ὁ ΝΙΤΣΕ, ὁ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ; ________ ΥΓ. τὸ περίεργο εἶναι ὅτι ἡ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ποὺ ὑποστηρίζει τὰ παραπάνω,  κατευθύνεται  ἀπὸ τὸς ΙΔΙΟΥΣ  γνωστούς κύκλους  ποὺ καθοδηγοῦν  καὶ τὴν ΔΕΞΙΑ πού ὐποτίθεται ὅτι ὑπερασπἰζεται τὶς παραδοσιακὲς ἀξίες—καὶ ὁ νοῶν νοείτω.. ...

Σύμφωνα μὲ τὴν λεπτομερῆ καταγραφὴ τῶν ἀρχαίων πηγῶν (πχ.ΒΑΣΙΛΙΚΕΣ ΕΦΗΜΡΙΔΕΣ—δηλ.ἀνακοινώσεις) τὴν νύχτα τῆς 16ης καὶ 17ης μηνός ΔΑΙΣΙΟΥ (κατὰ τὸ μακεδονικό ἡμερολόγιο, δηλ. τὸν δικό μας Μάϊο‒Ἰούνιο) ὁ Ἀλἐξανδρος ΞΕΝΥΧΤΗΣΕ στὴν οἰκία τοῦ φίλου του ΜΗΔΙΟΥ, πίνοντας καὶ γλεντῶντας.  Ὅμως τὴν 18η τοῦ μηνὸς παρουσιάστηκε ὀ πρῶτος πυρετός, ὁ ὁποῖος παρ' ὅλα τά (ἀντιπυρετικά) λουτρά, ὅλο καὶ ἀνἐβαινε, ὣστε τὴν 24η μηνὸς Δαισίου ὁ Ἀλἐξανδρος δὲν μποροῦσε πιὰ νὰ μιλήσει.  Ὁ Στρατὸς ἀπαίτησε νὰ τὸν δεῖ ἔστω γιὰ τελευταία φορὰ καὶ παρήλασαν ἐμπρός του κλαὶγοντας, οἱ Μακεδόνες συμπολεμιστές του. Ὁ Ἀλέξανδρος  <Τῇ δὲ τρίτῃ φθίνοντος (Δαισίου)  πρὸς δείλην ἀπέθανε>,  ὅπως γράφει ὁ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ (ΑΛΕΞ.76), κατὰ  τήν <114η  Ὀλυμπιάδα ἐπὶ Ἡγησίου ἐπωνύμου ἄρχοντος Ἀθήνησι> ὅπως παραδίδει ὁ ΑΡΡΙΑΝΟΣ (7,28) , ἐνῶ  τὰ ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΚΑ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ τῶν ἱερέων στὸ ζιγκουρὰτ τῆς ΕΣΑΓΚΙΛΑ , πιὸ ἀκριβῆ ἀναφέρουν ὅτι Ἀ...

[ ΥΓ.  Στὰ ἀγγλικὰ ὁ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ στὸ ΣΚΑΚΙ λἐγεται bishop {=ἐπίσκοπος} ,στὰ γερμανικὰ Läufer{=δρομἐας}, στὰ γαλλικὰ fou {=τρελός} καὶ στὰ ἰταλικὰ alfiere {=σημαιοφόρος}]

1. Τὸ ἔσχατο ἐρώτημα στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ Φιλοσοφία ἦταν τό " ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΟΝΤΑ ΚΙ ΟΧΙ ΕΝΑ;" ἐνῶ στὴν νεὠτερη φιλοσοφία (τὴν ἐπηρεασμένη ἀπὸ τὸ ΒΙΒΛΙΚΟ δόγμα τῆς Δημιουργίας ΕΚ ΜΗΔΕΝΟΣ) τὸ ἔσχατο ἐρώτημα εἶναι " ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙΠΟΤΑ;". 2. Στὸ κεντρικὸ ἐρώτημα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων ἀπάντησε ὁ ΠΛΑΤΩΝ μέ τὴν 2η ΥΠΟΘΕΣΗ τοῦ διαλόγου "ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ".   Ἐκεῖ ὁ Πλάτων ἔδειξε ὅτι ἅπαξ καὶ τὸ ΕΝ ὑπάρχει, ἁπαρτίζεται ἀπὸ δύο "μέρη" τὴν ΕΝΟΤΗΤΑ {=ἕν} καὶ τὴν ΥΠΑΡΞΗ {=οὐσία, κατὰ τὴν πλατωνικὴ ὁρολογία}.  Δηλ. τὸ ΕΝ (ἂν ὑπάρχει) ἐκδηλώνεται ΔΙΤΤΩΣ. Καὶ βεβαίως τὸ καθἐνα ἀπὸ τὰ δὺο "μἐρη" τοῦ Ἑνὸς ἁποτελοῦνται ἐπίσης ἀπὸ δὺο "μέρη", τὴν ΕΝΟΤΗΤΑ καὶ τὴν ΥΠΑΡΞΗ—καὶ ἡ διαίρεση αύτὴ συνεχίζεται ἐπ'ἄπειρον....  Ἔτσι ὁ Πλάτων ἐξήγησε τὴν ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΣ (ὅταν αύτὸ ἐκδηλώνεται στὴν ὕπαρξη) δείχνοντας τελικά, τὴν ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ  τοῦ ΕΝΟΣ μὲ τὰ ΠΟΛΛΑ.  [ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ: Θὰ σημειώσω ἐδῶ ἕνα  σχετικὸ ἐρώτημα τοῦ ΚΑΣΤΟΡΙΑ...

Ὁ Ἠλίθιος:  1) τὰ ξέρει ὅλα ὡς ἐκ γενετῆς παντογνώστης 2) ἔχει πάντα δίκιο σὲ ὃ,τι ὑποστηρίζει καὶ πιστεύει 3) γιὰ ὅ,τι ἄσχημο τοῦ συμβαίνει στὴ ζωή, φταῖνε πάντα οἱ ἄλλοι 4) μιλάει συνεχῶς ἐκφρἀζοντας τὶς ἀπόψεις του μὲ φανατισμό,  χωρὶς νὰ άκούει τί λέει ὁ συνομιλητής του 5) χαρακτηρίζει καὶ ἀξιολογεῖ τοὺς ἄλλους μὲ βάση στερεότυπα καὶ ἰδεοληψίες, συνήθως ἀπαρχαιωμένα. 6) Ο ΗΛΙΘΙΟΣ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ πρωτογενῶς ποτέ, ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΛΛΩΝ καὶ ἐπιδιώκει πὰντοτε νὰ ἐντάσσεται σὲ ΟΜΑΔΕΣ—καὶ δὲν ἐννοῶ τὶς ἀθλητικές... _____ ΥΓ. ὁποιαδήποτε ὁμοιότης μὲ τὸ πρόσωπο ποὺ βλἐπουμε κάθε πρωὶ στὸν καθρἐφτη εἶναι, φυσικά, ἐντελῶς συμπτωματική...

Μᾶς ἔχει συνηθίσει τὸ Χὸλυγουντ σὲ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΕΣ  άμερικανιές, ἀλλὰ ἡ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ τῆς  άρχαίας Ἱστορίας ἀπὸ τὸ κίνημα τοῦ ΑΦΡΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟΥ ἀναπτύχθηκε γύρω στὸ 1990 μέ τὴν "ΜΑΥΡΗ ΑΘΗΝΑ" τοῦ ΜΠΈΡΝΑΛ, σὺμφωνα μὲ τὴν ὁποία Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΝΑΓΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ,  Ο ΟΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΑΥΡΗΣ ΦΥΛΗΣ... Παπάτζες βέβαια ὅλα τοῦτα, διότι άφενὸς ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΑΥΡΟΙ καὶ ἀφετέρου διότι στὴν ἀρχαἰα ΕΛΛΑΔΑ γεννήθηκαν ρηξικέλευθα καὶ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ ἐπιτεύγματα, ὅπως ἡ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ἡ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ἡ ΙΣΤΟΡΙΑ, ἡ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , τὸ ΘΕΑΤΡΟ, ὁ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ κλπ ὅπως φανερώνει ἡ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ καὶ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ καὶ ἡ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΚΑΠΑΝΗ. Καὶ τέλος πἀντων, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ποτὲ κανείς ΑΙίγύπτιος ΠΛΑΤΩΝ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ, ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ, ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ, ΑΙΣΧΥΛΟΣ, ΣΟΦΟΚΛΗΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ κλπ. Μέγας φυσικά ὁ Αίγυπτιακὸς Πολιτισμὸς μὲ ἐπιρροὲς ΚΑΙ στὴν ἑλληνικὴ ΤΕΧΝΗ, ἀλλὰ αύτὸ ποὺ ἀποκαλοῦμε ΔΥΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ γεννήθηκε ἐν ΕΛΛΑΔΙ καὶ ὄχι ἐν Ἀφρικῇ... ...

Πανεπιστήμων βεβαίως ὁ Ἀριστοτἐλης , θεμελιωτὴς τῆς ΛΟΓΙΚΗΣ καὶ πολλῶν ἐπὶ μέρους Ἐπιστημῶν (πχ.ΒΙΟΛΟΓΙΑ) ἀλλὰ ὑπέπεσε σὲ ΣΟΒΑΡΑ λάθη ,τὰ ὁποῖα ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΣΑΝ τὸ ἀνθρώπινο Πνεῦμα γιὰ 2000 χρόνια.   Ἐξηγῶ ἐν συνόψει· 1) ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΘΕΩΡΙΑ ΚΙΝΗΣΗΣ. Ὁ Ἀριστοτἐλης θεωροῦσε ὅτι ἡ κίνηση προκαλεῖται ὅταν ἕνα Κινοῦν ΕΦΑΠΤΕΤΑΙ μέ κάποιο Κινούμενο.  Ἔτσι ὅμως δέν ἐξηγεῖται τὸ πῶς πετᾶ τὸ βέλος καὶ ἡ ἐπιτάχυνση τῶν ἀντικειμένων ποὺ πέφτουν στὴ γῆ. 2) ΓΕΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟΣ. Ἀκολουθῶντας ἐπίσης τὴν θεωρία τοῦ ΕΜΠΕΔΟΚΛΗ περὶ τῶν 4 ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ (πῦρ—γῆ—ἀήρ—ὐδωρ) χώρισε τήν (ἐλεύθερη) Κίνηση σὲ  δύο εἴδη:  τὴν ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΗ κίνηση τῶν 4 στοιχείων τῆς ΥΛΗΣ (πάνω—κάτω) καὶ τὴν ΚΥΚΛΙΚΗ κίνηση τῶν οὐρανίων σωμάτων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται ἀπὶ ΑΙΘΕΡΑ (5η οὐσία=πεμπτουσία) Ἔτσι κατἐληξε στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ ΓΗ ΔΕΝ ΚΙΝΕΙΤΑΙ,  διότι ἂν ἐκινεῖτο ἢ ἐμεῖς θὰ κἀναμε...τραμπἀλα πάνω‒κάτω,  ἢ ἡ γῆ θὰ ἀποτελεῖτο ἀπὸ ΑΙ...

      Οἱ Μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες ἔχουν ἀνάγκη τῆς ὕπαρξης μιᾶς ξεχωριστῆς ΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ (Διάβολο/Σατανᾶ)  γιὰ νὰ ἀπαντηθεῖ τὸ ἐρώτημα "ἀπὸ ποῦ προέρχεται τὸ Κακό, ἂν ὁ θεὸς εἶναι Ἕνας, Πανάγαθος καὶ Παντοδύναμος".  Γιὰ τὸν ἀρχαιοελληνικὸ Πολυθεϊσμὸ ὅμως, τέτοια ἀνάγκη γιὰ ὕπαρξη Σατανᾶ δὲν ὑπῆρχε,  γιὰ δύο λὸγους: 1) οἱ ΙΔΙΟΙ οἱ θεοὶ ἦταν ἄλλοτε Καλοὶ  καὶ ἂλλοτε Κακοί, ἀνἀλογα μέ τὴν ἑκάστοτε βούληση τους. 2) τὸν Κόσμο δέν τὸν δημιούργησαν οἱ θεοί, ἀλλὰ προέρχεται ἀπὸ τὸ ΧΑΟΣ, δηλ. μία ΑΠΡΟΣΩΠΗ Ἀρχή, ἀνεξιχνίαστη, μὴ ὀρθολογικὴ, μὴ προσδιορίσιμη καὶ μὴ ἀναπαραστασιμη, τὴν ὁποία οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες  ἀποκαλοῦσαν "ΜΟΙΡΑ" καὶ ποτὲ δὲν τὴν ἀπεικόνισαν... Συνεπῶς, γιὰ τοὺς άρχαίους Ἕλληνες δέν χρειαζόταν νά ἐξηγηθεῖ ἡ ὕπαρξη τοῦ Κακοῦ, διότι τὸ Κακὸ ἦταν ἀναμεμειγμένο μὲ τὸ Καλὸ μέσα στό προϋπάρχον Χάος καὶ γι αύτὸ  σέ κάθε ὂν ΣΥΝΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ {=οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ—καὶ ἀντιστρόφως}. Γιὰ τὸν Χριστιανισμὸ ὅμω...

1. ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΥΡ ΤΩΝ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ. Πρῶτος ὁ ΦΙΛΟΛΑΟΣ καὶ οἱ Πυθαγόρειοι πρότειναν ἕνα κοσμολογικὸ μοντἐλο στὸ ὁποῖο κέντρο ΔΕΝ ἀποτελοῦσε ἡ γῆ (οὒτε ὅμως ὁ ἥλιος) ἀλλά ἕνα ΑΟΡΑΤΟ Κεντρικὸ Πῦρ*. Πιθανῶς τό μοντἐλο αὐτὸ ἐμπνεύστηκε ὁ Φιλόλαος ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΥΡ ΜΕ ΤΟΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΤΑΡΤΑΡΟ ἁπὸ ἕνα στίχο τοῦ Ὁμήρου (ΙΛΙΑΣ, Θ,16)  ὅπου παρουσιάζονται ἰσαπέχοντες ΟΥΡΑΝΟΣ—ΓΗ—ΑΔΗΣ—ΤΑΡΤΑΡΟΣ.  Στό (οἱονεὶ ἡλιοκεντρικό) αύτὸ σύστημα τῶν ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ ὑπάρχει καὶ ἡ ΑΝΤΙΧΘΩΝ {=ἀντιγῆ} ἕνας ΑΟΡΑΤΟΣ 10ος ΠΛΑΝΗΤΗΣ ὁ ὁποῖος ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ κινούμενος ἀντίθετα ἀπὸ τὴν γήινη τροχιά. Κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη, ἡ Αντίχθων προστέθηκε στὸ μοντέλο τοῦ Σύμπαντος τῶν Πυθαγορείων γιὰ νὰ συμπληρωθεῖ ὁ ἱερὸς ἀριθμὸς 10, ἡ ΙΕΡΑ ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ: Ἡλιος, Σελήνη, Γῆ, Ἑρμῆς, Ἀφροδίτη, Ἀρης, Δίας, Κρόνος, Σφαῖρα τῶν Ἀπλανῶν καὶ  Ἀντίχθων {=ἀντιγῆ} Γρἀφει σχετικῶς  ὁ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ:  < Φασὶ γοῦν οἱ Πυθαγόρειοι, πρὸς τὸ μέσον εἶναι τὸ πῦρ, καὶ τὴν γῆν πε...

Τὰ περί "Παγίδας τοῦ Θουκυδὶδη / Thucydides' Trap"{πού ἀνἐφεραν τὰ διεθνῆ ΜΜΕ ἐν ὄψει τῆς ἐπίσκεψης ΤΡΑΜΠ στὴν ΚΙΝΑ} ἀποτελοῦν "ἀμερικανιές" ,τοῦ πολιτικοῦ επιστήμονα Graham Allison ἀπὸ τὸ  βιβλίο του "Destined for War" {2011} στὸ ὁποῖο  μελέτησε ἱστορικὲς περιπτώσεις ἀνταγωνισμοῦ μεγάλων δυνάμεων, κατσλήγοντας στὸ συμπέρασμα ὅτι τὶς περισσότερες φορές ὅταν  ἀναδύεται μιὰ νέα δύναμη προκύπτει πόλεμος μὲ τὴν παλιὰ ἡγέτιδα χώρα (καὶ διερωτᾶται ἂν θὰ γίνει τὸ ἴδιο καὶ  στὸ προσεχές μέλλον μεταξὺ ΚΙΝΑΣ—ΗΠΑ)  Ὁ Allison ἀποκάλεσε "ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ" τὸ χωρίο Α’ 23 στὸ ὁποῖο ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς :  < τὴν μὲν γὰρ ἀληθεστάτην πρόφασιν, ἀφανεστάτην δὲ λόγῳ, τοὺς Ἀθηναίους ἡγοῦμαι μεγάλους γιγνομένους καὶ φόβον παρέχοντας τοῖς Λακεδαιμονίοις ἀναγκάσαι ἐς τὸ πολεμεῖν > ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ :  <νομίζω {=ΗΓΟΥΜΑΙ} ὅτι ἡ ἀληθέστατη ἀλλὰ ἀνομολογητη αίτία (=ΠΡΟΦΑΣΙΣ, στὸ πρωτὸτυπο) ποὺ ἔκανε άναπόφευκτο τὸ πὀλεμο ἦτ...

      Ἡ ΠΕΡΣΕΠΟΛΙΣ ἦταν ἡ πρωτεύουσα τῶν ΑΧΑΙΜΕΝΙΔΩΝ στὴν Περσικὴ Αὐτοκρατορία —στὴν πραγματικὀτητα ΜΙΑ ἀπὸ τὶς 4  πρωτεύουσες, οἱ ἄλλες ἦταν: τὰ ΣΟΥΣΑ ἡ χειμερινὴ  πρωτεύουσα, τὰ ΕΚΒΑΤΑΝΑ ἡ θερινὴ καὶ οἱ ΠΑΣΑΡΓΑΔΕΣ, ἡ παλιὰ πρωτεύουσα τοῦ Κύρου—ἡ ὁποία κτίστηκε ἀπὸ τὸν Μ.Δαρεῖο καὶ τὸν Ξέρξη καὶ ὑπῆρξε ἡ λαμπρότερη πόλη (μαζὶ μέ τὴν Βαβυλῶνα) σὲ ὅλη τὴν Ἐγγὺς Ἀνατολή. Καταστράφηκε ἀπὸ τὸν Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ τὸ 330πΧ μετὰ ἀπὸ κάποιο γλἐντι, μᾶλλον ΣΚΟΠΙΜΩΣ, διότι παρόμοιας ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑΣ  πόλη ( ἡ ὁποία ἦταν ἐξάλλου σὺμβολο τῶν Ἀχαιμενιδῶν καὶ τοῦ Ζωροαστρισμοῦ)  ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.... Ἀργότερα διαδόθηκε προπαγανδιστικῶς ἡ φήμη (βλ. πχ.ΔΙΟΔΩΡΟ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗ)  ὅτι στὴν πυρπὀληση ὁδήγησε ἡ προτροπὴ μιᾶς Ἀθηναίας ἑταίρας, τῆς ΘΑΪΔΑΣ, ἐρωμένης τοῦ Πτολεμαίου (κατὰ μερικοὺς καὶ τοῦ Ἀλεξἀνδρου..) ἡ ὁποία ἔπεισε  τοὺς μεθυσμένους Μακεδόνες στρατιῶτες —καὶ τὸν ἴδιο τὸν Ἀλἐξανδρο—νὰ ἐκδικηθοῦν τὴν πυρπόληση τῶν Ἀθηνῶν ἀπὸ τὸν Ξέρξη τὸ 480πΧ...

Τὸ 1958 ὁ καθηγητὴς ἀρχαίας ἱστορίας στὸ πανεπιστήμιο τῆς Κολούμπια ΜΟΡΤΟΝ ΣΜΙΘ ἀνακοίνωσε ὅτι ἀνακἀλυψε στὸ ὀρθόδοξο μοναστήρι Bar Saba (Ἁγ.Σάββα)  ἀνατολικὰ τῆς Βηθλεὲμ σέ χειρόγραφο τοῦ 18ου αἰ. ἐπιστολὴ τοῦ Κλἠμεντα τοῦ Ἀλεξανδρέα πρὸς κάποιον Θεόδωρο πού ἀναφέρει μιά ΜΥΣΤΙΚΗ ἐκδοχὴ τοῦ Κατὰ Μᾶρκον, ἐκτενέστερη τοῦ σημερινοῦ κειμένου μὲ ἰδιαίτερο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ περιεχόμενο. Στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ ἀναφέρεται ὅτι ὁ Ἰησοῦς δίδαξε ἕναν πλούσιο νέο ποὺ ἀνέστησε ἀπὸ τοὺς νεκρούς (Λάζαρος;) μιὰ νύχτα τὸ μυστήριο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ,ἐνῶ ὁ νεαρὸς ἄνδρας φοροῦσε λινὸ ὕφασμα πάνω στὸ γυμνό του σῶμα. Η ΜΟΝΗ MAR SABA (ΑΓ.ΣΑΒΒΑ) Πολλοὶ συνέδεσαν τὴν ἁναφορὰ αὐτὴ μὲ τὸ χωρίο τοῦ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο κατὰ τὴ σύλληψη τοῦ Ἰησοῦ στὴ Γεσθημανῆ " εἷς τις νεανίσκος ἠκολούθησεν αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ· καὶ κρατοῦσιν αὐτόν οἱ νεανίσκοι. ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγεν ἀπ’ αὐτῶν" {ΜΑΡΚ.14, 51‒52}  [ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Καὶ κάποιος νέος ...

Σιγὰ μὴν περίμενα ἀπὸ τὸν ΣΚΑΪ ἱστορικὴ ἔρευνα καὶ ἀλήθειες (ὄχι ἐπιλεκτικές) γιὰ τὸ 2015 .  Μετανοιωμένοι ἐμφανίστηκαν τώρα ὅλοι— ἢ περίπου ὅλοι—οἱ τέως συνεργάτες τοῦ Τσίπρα γιὰ τὴν ΑΠΑΤΗ μέ τὶς ΜΠΑΡΟΥΦΕΣ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ τὸ 2015 (πλήν τοῦ ἰδἰου τοῦ ΤΣΙΠΡΑ βεβαίως..).  Ὡστόσο, ὁ μεγαλὐτερος ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ—ποὺ κανεὶς ΣΚΑΪ δὲν θὰ ἀναφέρει— εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ΛΑΟΣ ποὺ ψήφισε καὶ ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΕ ,μετὰ τὴν κυβἰστηση τοῦ Δημοψηφίσματος, ΠΑΛΙ τὸν Τσίπρα ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ γιὰ ΟΛΕΣ  τὶς μπαροῦφες του,  καὶ ΠΡΙΝ καὶ ΜΕΤΑ τὸ Δημοψήφισμα... ΗΛΙΘΙΑΖΩΝ ΚΑΤ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙΝ ψηφοφόρος , ὅπως ἁκριβῶς τὸ περιγράφει 2500 χρόνια πρὶν ὁ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ (ὁ ὁποῖος ἐπισημαίνει ὅτι ὁ λαὸς διωχνει τὸν ἀπατεῶνα πολιτικό, ἐπιλέγοντας κάποιον ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ*...) ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ  ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ἀνἐκαθεν. _____ *  ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ, ΙΠΠΗΣ, 134‒135 :"κρατεῖν, ἕως ἕτερος ἀνὴρ βδελυρώτερος αὐτοῦ γένοιτο" {=θὰ κ...

Γιὰ τοὺς Προσωκρατικοὺς ὁ ΕΡΩΣ εἶναι ἡ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ—στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἡ λἐξη "ἔρως" διατηρεῖ τὴν πρωτεύουσα σημασία τῆς σεξουαλικῆς ἕλξης— στὸν ΠΛΑΤΩΝΑ* ὅμως ὁ ΕΡΩΣ λαμβάνει τὸν ρόλο τοῦ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΥ μεταξὺ θεοῦ καὶ ἀνθρὠπου,  θνητοῦ καὶ Ἰδεῶν. Γράφει στὸ περίφημο "ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ" ὁ Πλάτων ὅτι ἡ Μάντις ΔΙΟΤΙΜΑ διδάσκοντας στὸν ΣΩΚΡΑΤΗ τὴν φύση τοῦ ΕΡΩΤΟΣ, τοῦ εἶπε:  ὁ ΕΡΩΣ εἶναι" Δαίμων μέγας, ὦ Σώκρατες· καὶ γὰρ πᾶν τὸ δαιμόνιον  μεταξύ ἐστι θεοῦ τε καὶ θνητοῦ" {=οἱ δαίμονες εἶναι ΜΕΤΑΞΥ θεοῦ καὶ θνητοῦ—202e} ἑπειδή " θεὸς ἀνθρώπῳ οὐ μίγνυται " {=ὁ θεὸς δὲν ἀναμειγνὐεται μὲ τὸν ἄνθρωπο}. Καὶ συνἐχισε λέγοντας ὅτι ὁ ΕΡΩΣ εἶναι τέκνο τῆς ΠΕΝΙΑΣ {=φτώχιας}  καὶ τοῦ ΠΟΡΟΥ {=ἐφευρετικότητας} γι αὐτὸ ἔχει ἀντιφατικὴ φύση: ἀφενὸς ὁ Ἔρωτας εἶναι φτωχός, ἄσχημος  ἀνυπόδητος καὶ ἄστεγος, ἀλλὰ ταυτόχρονα, γενναῖος,  ἐφευρετικός, πολυμήχανος, κυνηγός τοῦ Ὡραίου, καὶ πάντοτε ἀνικανοποίητος.   Ἡ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ {=ἐνδιάμεση}  φύση του ὁρ...