Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2024

Κεραμεικός: Ο ΤΟΠΟΣ ΠΟΥ ΕΚΦΩΝΗΣΕ Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΙΟ.

Εικόνα
 Κατεβαίνοντας στὸν Κεραμεικὸ μέ παλιοὺς μαθητές, νῦν φοιτητές, σταθήκαμε στὴν ἀφετηρία τοῦ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΗΜΑΤΟΣ , τοῦ <καλλίστου προαστείου> τῆς Ἀρχαίας Ἀθήνας ὅπου ἐνταφιάζονταν οἱ πεσόντες στὴν μάχη Ἀθηναῖοι καθὼς καὶ οἱ μεγἀλοι ἄνδρες τῆς πόλης, ἐκεῖ ποὺ ἐκφώνησε ὁ Περικλῆς τὸν ΕΠΙΤΑΦΙΟ γιὰ τοὺς νεκροὺς τοῦ πρώτου ἔτους τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολεμου καὶ διαβάσαμε τὸ σχετικὸ συγκινητικὸ κείμενο τοῦ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ:  < Ἐν δὲ τῷ αὐτῷ χειμῶνι Ἀθηναῖοι τῷ πατρίῳ νόμῳ χρώμενοι δημοσίᾳ ταφὰς ἐποιήσαντο τῶν ἐν τῷδε τῷ πολέμῳ πρώτων ἀποθανόντων τρόπῳ τοιῷδε.  τὰ μὲν ὀστᾶ προτίθενται τῶν ἀπογενομένων πρότριτα σκηνὴν ποιήσαντες, καὶ ἐπιφέρει τῷ αὑτοῦ* ἕκαστος ἤν τι βούληται· ἐπειδὰν δὲ ἡ ἐκφορὰ ᾖ, λάρνακας κυπαρισσίνας ἄγουσιν ἅμαξαι, φυλῆς ἑκάστης** μίαν· ἔνεστι δὲ τὰ ὀστᾶ ἧς ἕκαστος ἦν φυλῆς. μία δὲ κλίνη κενὴ φέρεται ἐστρωμένη τῶν ἀφανῶν, οἳ ἂν μὴ εὑρεθῶσιν ἐς ἀναίρεσιν> {ΘΟΥΚ.2}. [ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:  Στὴν  διάρκεια αὐτοῦ τοῦ χειμῶνα  οἱ Ἀθηναῖοι, σύμφωνα μέ τὴν παράδοση ἔκαναν δημόσια τὴν ταφὴ  τ

Κ.Π.Καβάφης: ΠΛΗΝ ΛΑΚΕΔΑΙΜΟΝΙΩΝ (Στὰ 200 πΧ).

Εικόνα
 Ὁ διορατικὸς  ποιητὴς συνέλαβε ὅτι ὁλόκληρος  Εύρωπαϊκὸς Πολιτισμὸς  καὶ ὁ —μἐσῳ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας διαδοθεὶς στὰ ἔθνη— Χριστιανισμὸς ριζώνει στὸν ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ,  ἄνευ τῶν κατακτήσεων  τοῦ ὁποίου ,τὸ Ἀρχαῖο Πνεῦμα θὰ εἶχε ΠΝΙΓΕΙ στὸν ἀλληλοσπαραγμὸ τῶν ΠΟΛΕΩΝ—ΚΡΑΤΩΝ ,γι αύτὸ καὶ ὁ Καβάφης δήλωνε μετὰ παρρησίας : < ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ.  ΠΡΟΣΟΧΗ , ΟΧΙ ΕΛΛΗΝ, ΟΥΤΕ ΕΛΛΗΝΙΖΩΝ,  ΑΛΛΑ' ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ * >  ἢ ὅπως γρἀφει στά "Ἐπικίνδυνα" : < ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΙ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΖΩΝ > _____ *ἐννοεῖ : ἑλληνιστικός {Τ.Μαλάνος, Ὁ ποιητὴς Κ.Π.Καβάφης, Δίφρος, 1957} ______________ ΣΤΑ 200 ΠΧ «Aλέξανδρος Φιλίππου καὶ οι Ἕλληνες πλὴν Λακεδαιμονίων—» Μποροῦμε κάλλιστα νὰ φαντασθοῦμε πὼς θ' ἀδιαφόρησαν παντάπασι στην Σπάρτη γιὰ τὴν ἐπιγραφήν αὐτὴ. «Πλὴν Λακεδαιμονίων», μὰ φυσικά. Δὲν ἦσαν οἱ Σπαρτιᾶται γιὰ νὰ τοὺς ὁδηγοῦν καὶ γιὰ νὰ τοὺς προστάζουν σὰν πολυτίμους ὑπηρέτας. Ἄλλωστε μιὰ πανελλήνια ἐκστρατεία χωρὶς Σπαρτιάτη βασιλέα γι' ἀρχηγὸ δὲν θὰ τοὺς φαίνονταν πολλῆς

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ "ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ" ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Εικόνα
 Ἐν συνόψει· διαβάζοντας κάποιος τὸ 13ο κεφ. τοῦ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ τοῦ ἀρχαιὀτερου Εὐαγγελίου (ποὺ ἐγράφη πρὶν τὸ 70μΧ ) ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἡ πρώτη Ἐκκλησία ἀνἐμενε ΕΝΤΟΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ τὴν Β’ Παρουσία τοῦ Χριστοῦ. Γρἀφει πράγματι τὸ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ (καὶ ἀναπαράγουν τὴν ἀφήγηση αύτὴ  καὶ τὰ ἄλλα Συνοπτικὰ Εὐαγγέλια) ὅτι ἀφοῦ προηγηθεῖ ἡ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΑΟΥ {= οὐ μὴ ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπὶ λίθου ὃς οὐ μὴ καταλυθῇ —ΜΑΡΚ.13,2} κατόπιν θὰ ἔρθη ἐξ οὐρανοῦ ὁ Υἱὸς τοῦ Ἀνθρώπου:  < ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις μετὰ τὴν θλῖψιν ἐκείνην ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φἐγγος αύτῆς καὶ οἱ ἀστέρες ἔσονται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πίπτοντες καὶ αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς σαλευθήσονται καὶ τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου έρχόμενον ἐν νεφέλαις μετά δυνάμεως πολλῆς καὶ δόξης καὶ τότε ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ καὶ ἐπισυνάξει τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ>*  {=ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ὀ ἥλιος θὰ σκοτεινιάσει καὶ ἡ σελήνη δὲν θὰ δώσει τὸ φῶς της ἐνῶ τὰ ἀστέρια θα πέσουν

Η ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ & Ο ΠΛΑΤΩΝ..

Εικόνα
 Χώρα λεγόταν στὰ πρωτοβυζαντινὰ χρόνια ἡ περιοχὴ  τῆς Κωνσταντινούπολης ποὺ βρισκόταν ἐκτὸς τῶν παλαιῶν τειχῶν τοῦ Μ.Κωνσταντίνου. Τὸν 5ο αἰ. ὅταν διευρύνθηκε ἡ κατοικημένη πόλη ὁ Θεοδόσιος Β' ὁ λεγόμενος Μικρός, ἔκτισε τὰ νέα τείχη (τὰ καὶ σήμερα σωζόμενα Θεοδοσιανά )  κι ἔτσι ἡ Χώρα συμπεριελήφθηκε στὸν ἀστικὸ ἰστὸ τῆς Κων/πολης, ἀλλὰ ἡ ὀνομασία παρἐμεινε.  Ἐκεῖ ἡ Μαρία Δούκαινα τὸ 1077 ἔκτισε τὴν Μονὴ τῆς Χώρας πού ἀνακαίνισε κοσμῶντας την μὲ ὑπέροχα ψηφιδωτὰ  τὸ 1310 ὁ γνωστὸς "πρωθυπουργός" τοῦ  Ἀνδρόνικου Παλαιολόγου ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΕΤΟΧΙΤΗΣ ποὺ ἦταν λαμπρὸς φιλόσοφος, μαθηματικὸς καὶ ἀστρονόμος (στὴν  φωτό. φαίνεται ἡ τοιχογραφία πού τὸν εἰκονίζει μὲ ...τουρμπάνι).  Ὁ ΜΕΤΟΧΙΤΗΣ  ἔδωσε  στὸν γεωγραφικὸ  ὅρο «χώρα» νέο ΠΛΑΤΩΝΙΖΟΝ  περιεχόμενο:  Ὁ Χριστός εἰκονίστηκε ὡς ἡ «Χώρα τῶν Ζώντων» καὶ ἡ Θεοτόκος ὡς ἡ «Χώρα τοῦ Ἀχωρήτου», παραπέμποντας στὸν ΠΛΑΤΩΝΑ ὁ ὀποῖος  εἶχε χρησιμοποιήσει στὸν "ΤΙΜΑΙΟ"  τὸν  ὅρο « Χώρα » γιὰ να περιγράψει τὸν ἄμορφο  "χῶρο"

EZRA POUND : O ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙ.

Εικόνα
Ὁ ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ (Ezra Pound) εἶναι  ὁ μεγαλὐτερος ποιητὴς τοῦ 20ου αἰ.  Τὰ CANTOS {=ΩΔΕΣ}  του εἶναι δυσνόητα γιὰ κάποιον ποὺ δέν ἔχει εὐρὺ πεδίο γνώσεων διότι χρησιμοποιεῖ ἐμβόλιμα  ΦΡΑΣΕΙΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ,ὀνόματα ἰστορικῶν προσώπων τῆς παγκόσμιας ἱστορίας ἢ  ἀποσπάσματα  κλασσικῶν  κειμένων τῆς παγκόσμιας γραμματείας.  (Τὸ πόσο μεγάλος ποιητὴς ἦταν ὁ ΠΑΟΥΝΤ φάνηκε ἀπὸ τὶς διορθώσεις πού ἔκανε στήν "Ἔρημη χώρα" τοῦ Ἔλιοτ —καὶ μάλιστα  τῇ παρακλήσει τοῦ τελευταίου.) Ὡστόσο, τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρξε ἀμετανόητος  ὀπαδὸς τοῦ ΦΑΣΙΣΜΟΥ  &  τοῦ Μουσσολίνι συνετέλεσε ὥστε  νὰ   παραγκωνιστεῖ  ἀπὸ τούς "προοδευτικούς" κριτικούς (ἀνάλογο παράδειγμα στὴν φιλοσοφία ὑπῆρξε ὁ ναζιστὴς ΧΑΪΝΤΕΓΓΕΡ,  ὁ μεγαλύτερος φιλόσοφος τοῦ 20ου αἰ.) . Τέλος πάντων, ὡς φιλόλογος ὑποχρεοῦμαι νὰ πῶ ὃτι ἂν τὸν 19ο αἰῶνα μεγἀλοι ποιητὲς ὑπῆρξαν ὁ ΜΠΑΫΡΟΝ ἢ ὁ ΓΚΑΙΤΕ, τὸν 20ο αἰῶνα ὁ μεγάλος ἦταν ὁ ΕΖΡΑ ΠΑΟΥΝΤ. Ὁ Πάουντ ὑπῆρξε ΠΟΛΥΓΡΑΦΟΤΑΤΟΣ (ἔγραψε καὶ δοκὶμια, θεστρικὰ ἀλλὰ καὶ μουσικὰ ἔργα) ἀλλὰ

Η ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ.

Εικόνα
 Ὑπάρχει ἐδῶ καὶ χρόνια σὲ πολλοὺς ἡ ἀντίληψη ὅτι  πυρήνας τῆς σκέψης τοῦ Ηράκλειτου εἶναι  πὼς τὸ αίώνιο ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ  ἀποτελεῖ τὴν οὐσία τῆς πραγματικότητας— ἐπὶ τὸ λαϊκώτερον: "ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ" .  Ὡστόσο, κάτι τέτοιο ὄχι μόνον δὲν ἀποτελεῖ πρωτότυπη σκέψη, ἀλλὰ προδίδει καὶ ἀφέλεια γιατὶ ΟΛΟΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΟΥΝ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ, δὲν ἀπαιτεῖται ἰδιαίτερη εὐφυία νὰ τὸ ἀντιληφθεῖ κανείς... [ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ : ὁ Βούδας λίγο μετὰ τὸν Ἡράκλειτο μίλησε γιὰ τὸ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟ τῶν πραγμάτων ( anatman )  λὸγῳ ἀκριβῶς τῆς ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΡΟΗΣ ΤΟΥΣ].   Ἐπίσης ἂν τὸ ὅτι "ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ" ἀποτελοῦσε τὴν κεντρικὴ ἰδέα τῆς φιλοσοφἰας  τοῦ Ἡρἀκλειτου θὰ μᾶς πήγαινε πίσω στὴν φιλοσοφικὴ σκέψη διότι ἠ φιλοσοφἰα γεννήθηκε ἐν Ἑλλάδι ΑΚΡΙΒΩΣ γιὰ νὰ ψάξει νὰ βρεῖ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΘΕΡΗ ΑΡΧΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΕΟΥΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.  Συνεπῶς ἡ διαπίστωση ὃτι ἡ πραγματικότητα εἶναι ρέουσα ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ... Τί ἦταν ἐκεῖνο λοιπὸν ποὺ εἶπε ὁ Ἡράκλειτος καὶ τὸ ὁποῖο τὸν κατατάσσει στὴν χορεία τῶν μεγάλων φι

"Ἀλἐξανδρος εἰσήχθη κλινικήν" : ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΟΥ (15-7-1974).

Εικόνα
 Δὲν εἶναι βεβαίως δυνατὸν σὲ μία ἀνἀρτηση νὰ παρουσιαστοῦν ὅλα τὰ ΓΕΓΟΝΟΤΑ  τοῦ πραξικοπήματος κατὰ τοῦ Μακαρίου (15-7-1974)  ποὺ ὑπῆρξε τόσον μοιραῖο γιὰ τὴν νεώτερη ἱστορία τοῦ Ἑλληνισμοῦ.   Ἐν συνόψει πάντως καὶ μὲ βάση ὅλες τὶς διαθέσιμες πηγὲς μποροῦν νὰ εἰπωθοῦν τὰ κάτωθι· 1) τὸ πραξικόπημα ἀπεφασίσθη ἀπὸ τὸν ΙΩΑΝΝΙΔΗ  πρὶν  ὁ ΜΑΚΑΡΙΟΣ στείλει τὴν περιβόητη ἐπιστολή—τελεσίγραφο  στὸν πρόεδρο ΓΚΙΖΙΚΗ τὴν 2α ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 ζητῶντας τὴν ἀπομάκρυνση τῶν Ἑλλαδιτῶν ἀξιωματικῶν ἀπό τὴν Ἐθνικὴ Φρουρά καὶ τοῦτο  ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ 1‒7‒1974  ΕΙΧΑΝ  ΚΛΗΘΕΙ ΝΑ ΕΛΘΟΥΝ ΓΙΑ ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ  ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΟΙ ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ  ΚΑΙ ΚΟΜΠΟΚΗΣ, ἐπιτελάρχης τοῦ ΓΕΕΦ ὁ πρῶτος, διοικητὴς τῶν δυνάμεων Καταδρομῶν ὁ δεύτερος.    2) ἡ  ὁριστικὴ ἀπόφαση γιὰ τὸ Πραξικόπημα ἐλήφθη τὴν 2α ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 στὸν γραφεῖο τοῦ ΑΕΔ Μπονάνου παρουσίᾳ τῶν ΓΚΙΖΙΚΗ—ΙΩΑΝΝΙΔΗ—ΜΠΟΝΑΝΟΥ—ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ καθὼς καὶ τῶν ἐκ Κύπρου ἐλθόντων ΓΕΩΡΓΙΤΣΗ—ΚΟΜΠΟΚΗ ,  οἱ ὁποῖοι ἀναχώρησαν γιὰ τὴν Λε

ΤΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΕΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ..

Εικόνα
Τὸ παραπάνω χωρίο ἀπὸ τὸν Θουκυδίδη εἶναι τὸ πιὸ δύσκολο γιὰ νὰ μεταφραστεῖ, ἂν καὶ εἶναι κατανοητὸ μὲ βάση τὰ προηγουμένως λεχθέντα, ὄτι αύτὸ ποὺ θέλει νὰ πεῖ εἶναι πὼς τὰ παμπάλαια γεγονότα βρίσκονται στὴν ἀχλὺ τοῦ μύθου καὶ εἶναι δύσκολο νὰ ἐξακριβωθοῦν. Ὁ ΑΓΓ. ΒΛΑΧΟΣ μεταφράζει ἐλεύθερα τὸ ἀπόσπασμα ὡς ἑξῆς· <τὰ  γεγονότα αὐτὰ ποὺ εἶναι τόσο παλιά, ὥστε βρίσκονται στὴν περιοχὴ τοῦ μύθου>.  Ἐνῶ ὁ...πονηρούλης ΕΛ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ μεταφράζει ἀπὸ τά...γαλλικὰ μᾶλλον ὡς ἑξῆς· <κατὰ τὸ πλεῖστον περιῆλθαν {αἱ διηγήσεις} ἕνεκα τῆς πολυκαιρίας είς τὴν χώραν τῶν μύθων, ὥστε νὰ καταστοῦν ἀπίστευτοι>. Βεβαίως πιὸ ἀκριβὴς εἶναι ἡ μετάφραση ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, ὅμως τὸ ἀστεῖο (ἢ τὸ τραγικό) εἶναι ὅτι ἐπειδὴ τὸ βενιζελικὸ κείμενο εἶναι σὲ ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ , εἶναι σήμερα ἀκατανόητο στοὺς   ΜΗ ΕΧΟΝΤΕΣ ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ Νεοέλληνες, περισσότερο ἀπὸ ὅτι τὸ πρωτότυπο κείμενο τοῦ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ...

Κοιλάδα ἢ χείμαρρος Kidron (ΟΧΙ: τῶν κέδρων).—ΠΩΣ ΕΝΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ...

Εικόνα
 Ἐξηγῶ· ἀπἐναντι ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Πύλη τοῦ Ναοῦ τῆς Ἱερουσαλήμ (ὅπου τώρα ὑψοῦται τὸ ΤΕΜΕΝΟΣ ΟΜΑΡ με τὸν χρυσὸ τροῦλλο,  δηλ.στὰ ἀνατολικὰ  τῆς πόλης ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝ)  βρίσκεται ὁ χείμαρρος ἢ κοιλάδα "τῶν κέδρων"   {ἡ Παλαιὰ Διαθήκη τὴν ἀποκαλεῖ καὶ ΚΟΙΛΑΔΑ ΙΩΣΑΦΑΤ}.  Ἐπειδὴ ἐκεῖ κατὰ τὸν Προφήτη ΙΩΗΛ*  θὰ λάβει χώρα ἡ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (Jom Jahwe—καθ’ἡμᾶς:  Β’ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ) ἡ κοιλάδα ὀνομάστηκε KIDRON   {=ΣΚΟΤΕΙΝΗ=  קדרון } καὶ πράγματι ἀκόμη καὶ σήμερα γέμει ΤΑΦΙΚΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ.  Ὅμως ἡ ἑλληνικὴ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ τῶν Ο’ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ** ἐξελλήνισε ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ τὸ τοπωνύμιο  KIDRON {=σκοτεινός} ὡς (τῶν) ΚΕΔΡΩΝ    (οἱ κέδροι εἶναι τὰ  γνωστὰ δένδρα ποὺ εὐδοκιμοῦν στὸν ΛΙΒΑΝΟ, ἀλλὰ δέν ὑπάρχουν στὴν ἐν λόγῳ τοποθεσία) καὶ ΤΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΟ ΑΥΤΟ ΛΑΘΟΣ πέρασε στὸ Εὐαγγέλιο τοῦ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ*** ( οἱ  ἀρχαιότεροι κώδικες τῆς Καινῆς Διαθήκης, Βατικανός, Σιναϊτικὸς παραδίδουν τὴν γραφή <ΤΩΝ ΚΕΔΡΩΝ>, μόνον ὁ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΣ γράφει <ΤΟΥ> κεδρών } καὶ ἔκτοτε  ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ  ὥστε σή

ΑΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ..ΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΤΕΓΡΑΦΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ;

Εικόνα
Θὰ προκαλοῦσε ἐνδιαφέρον ἕνα ταξίδι στὸ παρελθόν, στὴν ἀρχαία ἐποχή, μέσα ἀπὸ μιὰ μηχανὴ τοῦ χρόνου,γιὰ νὰ δοῦμε ἄν οἱ εἰκόνες πού ἔχουμε πλάσει στὸ μυαλό μας ἀποδιδουν τὴν ἱστορικὴ πραγματικότητα τοῦ παρελθόντος ἢ ἀποτελοῦν ΦΑΝΤΑΣΙΟΚΟΠΗΜΑΤΑ.  Ἰδιαἰτερως γιὰ τὸν Ἰησοῦ ἀποτελεῖ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ὅτι δέν ἔχουμε καμμία ἀπεικόνιση τῆς φυσιογνωμίας Του (ὅπως πχ. ἔχουμε  προτομὲς τοῦ ΣΩΚΡΑΤΗ ἢ τοῦ ΜΕΓ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ) καθότι οἱ ρωμαϊκὲς καὶ πρωτοβυζαντινὲςεἰκόνες  τοῦ Χριστοῦ πού διαθέτουμε  εἴτε ἀναπαριστοῦν τὸν Ἰησοῦ  ὡς  ἀγένειο Ἀλἐξανδρο  (πχ. κατακόμβες) εἴτε ὡς   γενειοφόρο Δία (βλ. Παντοκρἀτορα Μονῆς Δαφνίου).  Ἂς σκεφτοῦμε πχ. γιὰ λίγο τὸ φανταστικὸ ἔρώτημα,   ΑΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ....ΚΑΜΕΡΕΣ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΤΙ ΘΑ ΚΑΤΕΓΡΑΦΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ; Προφανῶς ΤΙΠΟΤΑ τὸ περίεργο· ἀρχικὰ  τὸ ἐνταφιασθὲν σῶμα τοῦ Ἰησοῦ  καὶ ἀργότερα  ΞΑΦΝΙΚΑ τὸν Κενὸ Τάφο. Καὶ τοῦτο διότι  ἡ Ἀνάσταση, ἐνῶ συμβαίνει ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (ἐξ οὗ καὶ τὸ κενὸ μνῆμα) ταυτοχρὀνως ὡς ὑπερβατικὸ γεγονὸς  ΥΠΈΡΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ .   Ἔτσι  ΚΑ

Τὰ κραυγαλέα ὑπολογιστικὰ λάθη θὰ μᾶς κάνουν σὲ λίγο νά ἑορτάζουμε τὸ Πάσχα μέσα στὸν ...Ἰούνιο στὶς παραλίες !

Εικόνα
Φέτος εἰδαμε τὴν κραυγαλέα ἡμερολογιακὴ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἑορτῶν τοῦ Δυτικοῦ καὶ Ἀνατολικοῦ Πάσχα, τοῦ πρώτου ὁριζομένου μὲ βάση τὸ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟ (νέο) ἡμερολόγιο καὶ τοῦ δευτέρου ὁριζομένου μὲ τό (παλαιό) ΙΟΥΛΙΑΝΟ. Δέν θὰ ὑπεισέλθω στὰ λάθη τῶν ὑπολογισμῶν, στοὺς κύκλους τοῦ Μέτωνος κλπ κλπ. τοῦ Ἀνατολικοῦ Πάσχα, διότι εἶναι προφανὲς ὃτι δὲν μπορεῖ τὸ Πάσχα νὰ ἑορτάζεται ΜΑΪΟ, καθότι ἡ  Α' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΤΟ 325μΧ ΟΡΙΣΕ  ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΑΣΧΑ ΝΑ ΕΟΡΤΑΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ ΠΟΥ ΕΠΕΤΑΙ  ΤΗΣ ΕΑΡΙΝΗΣ ΙΣΗΜΕΡΙΑΣ (20‒21 Μαρτίου). Συνεπῶς, Πάσχα κατὰ μῆνα Μάιο— ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ δηλ. μετὰ τὴν ἐαρινὴ ἰσημερία { 21 Μαρτίου} !!! —ἀποκαλύπτει ἕνα ΚΑΤΑΦΑΝΕΣ ἀστρονομικὸ ΛΑΘΟΣ πού βλἐπουν ἀκόμα καὶ οἱ τυφλοί... _____ ΥΓ. ἡ Α' Οἰκουμενικὴ ἔλαβε αύτὴν τὴν ἀπόφαση  ΑΚΡΙΒΩΣ  ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΕΙ ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΑΣΧΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ διότι πολλοὶ μικρασιᾶτες χριστιανοὶ ἑόρταζαν τὸ Πάσχα ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΟΥΔΑΙΟΥΣ , κατὰ τὴν Πανσέληνο τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας, τὴν 14η Nisan— ἐξ οὗ

ΟΙ ΔΥΟ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ.

Εικόνα
Διαβάζοντας κάποιος τὶς ΠΑΥΛΕΙΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ μπορεῖ νὰ διακρίνει δύο, τρόπον τινα, ἐκκλησιολογίες, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ πρώτη ἐπηρέασε τὴν Ἀνατολικὴ Ὀρθοδοξία καὶ ἡ δεύτερη τὸν Δυτικὸ Καθολικισμό.  Καταρχὰς νὰ σημειώσω ὅτι ὁ Παῦλος υἱοθετεῖ τὴν ἀντίληψη τῶν ΣΤΩΙΚΩΝ κατὰ τὴν ὁποία ἡ ὅλη Ἀνθρωπὀτητα θεωρεῖται ὡς ΕΝΑ ΣΩΜΑ. Αὐτὸ φαίνεται καὶ στὸ Ὅραμα τῆς Δαμασκοῦ ὅπου ὁ ἐμφανισθεὶς Ἰησοῦς δέν ρώτησε τὸν Παῦλο γιατί διώκει τοὺς χριστιανοὺς ἀλλὰ γιατὶ διὠκει Αὐτόν τὸν ΙΔΙΟ < Σαούλ, Σαούλ, τί ΜΕ διὠκεις ;> λέγοντας του < Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις > {ΠΡΑΞ.9, 4 κ.ἑξ.} Τέλος πάντων ἡ 1η Ἐκκλησιολογἰα τοῦ Παύλου παρουσιάζει τὴν Ἐκκλησία ὡς ΣΩΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ καὶ ἐμφανίζεται στὶς Ἐπιστολὲς ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α' καὶ Β', ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ , ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ. Μάλιστα ἐκεῖ τὸ ΣΩΜΑ δέν νοεῖται δυαλιστικά, δηλ.ΠΛΑΤΩΝΙΚΑ, ὠς διάφορο τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ ΒΙΒΛΙΚΑ, ὡς τὸ ΟΛΟΝ τοῦ ἀνθρώπου (ἑβρ.nephesh).  Στὴν 1η αύτὴ Ἐκκλησιολογία ὁ ΑΝΑΣΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ.  Ἡ κεφαλὴ θεωρε

Ἄγραφα Δόγματα : Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ

Εικόνα
O ὅρος « ΑΓΡΑΦΑ ΔΟΓΜΑΤΑ » προῆλθε άπὸ ἕνα χωρίο τῶν <ΦΥΣΙΚΩΝ>τοῦ Ἀριστοτέλη ὅπου ἐκεῖ ὁ Μακεδόνας φιλόσοφος ἰσχυρίζεται ὅτι ἄλλα ἔγραφε ὁ Πλάτων στόν  <Tίμαιο>  καὶ ἄλλα δίδασκε ΠΡΟΦΟΡΙΚΑ  στὰ λεγόμενα <ἄγραφα δόγματα>,ἐξηγῶντας ὀτι στὸν "ΤΙΜΑΙΟ"  ὁ Πλάτων  ταύτιζε Ὕλη καὶ Χώρα {=χῶρο} ἐνῶ, ἀντιθέτως,  αύτὰ τὰ δύο, τὰ διαφοροποιοῦσε στά "ΑΓΡΑΦΑ ΔΟΓΜΑΤΑ" : < διὸ καὶ Πλάτων τὴν ὕλην καὶ τὴν χώραν ταὐτό φησιν εἶναι ἐν τῷ Τιμαίῳ· τὸ γὰρ μεταληπτικὸν καὶ τὴν χώραν ἓν καὶ ταὐτόν. ἄλλον δὲ τρόπον ἐκεῖ τε λέγων τὸ μεταληπτικὸν καὶ ἐν τοῖς λεγομένοις ἀγράφοι δόγμασιν, - ΑΡΙ ΣΤ. ,ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ, Δ',2, 209b14-15>. Αὐτὴ τὴν προφορικὴ ἢ ἐσωτερικὴ Διδασκαλία  τοῦ Πλάτωνα,τὰ περιλάλητα "ΑΓΡΑΦΑ ΔΟΓΜΑΤΑ"   τὰ παρουσιάζει περιληπτικὰ στὸ  "Α.6" τῶν <ΜΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ>  ὁ Ἀριστοτέλης ὠς ἑξῆς· <<[Ὁ Πλάτων] θεώρησε ὅτι τὰ στοιχεῖα τῶν Ἰδεῶν εἶναι στοιχεῖα ὅλων τῶν ὄντων. Ἔτσι λοιπόν, τὸ Mέγα καὶ τὸ Mικρὸ εῑ̓́ναι ἀρχὲς ὡς ὕλη, ἐ

ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΟΥ ΜΕΝΩΝΟΣ: Ἀφοῦ δὲν ξέρεις τί εἶναι Ἀρετή, πῶς θὰ τὴν γνωρίσεις ὅταν τὴν βρεῖς;

Εικόνα
Γράφει ὁ Πλάτων στὸν διάλογο "ΜΕΝΩΝ" ὅτι ρώτησε ὁ πλούσιος Λαρισαῖος Μἐνων τὸν Σωκρἀτη, ἂν ἡ Ἀρετὴ διδάσκεται καὶ ἐκεῖνος, ἀφοῦ τοῦ ἀπἀντησε ὅτι δέν γνωρίζει τί εἶναι <ἀρετή>, τὸν κάλεσε νὰ ψάξουν μαζὶ νὰ βροῦν τὸν ὁρισμό της.  Τότε ὁ Μἐνων τοῦ ἀπηύθυνε τὸ γνωστὸ ἐρώτημα τοῦ <ἐριστικοῦ*> λόγου τῶν Σοφιστῶν ποὺ ἀποκαλεῖται "ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΤΟΥ ΜΕΝΩΝΟΣ" :  < καὶ τίνα τρόπον ζητήσεις, ὦ Σώκρατες, τοῦτο ὃ μὴ οἶσθα τὸ παράπαν ὅτι ἐστίν; ....εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἐντύχοις αὐτῷ, πῶς εἴσῃ ὅτι τοῦτό ἐστιν ὃ σὺ οὐκ ᾔδησθα;  —ΠΛ.ΜΕΝΩΝ, 80e> {ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ=καὶ πῶς θὰ ἐρευνήσεις Σωκρἀτη αὐτὸ ποὺ καθόλου δέν ξέρεις τί εἶναι; ...κι.ἂν τὺχει νὰ τὸ συναντήσεις, πῶς θὰ ἀναγνωρίσεις   ὅτι εἲναι αύτὸ ποὺ ἔψαχνες, ἀφοῦ δέν τὸ γνώριζες ἀπὸ πρίν;}** Ὁ Σωκράτης ἀπάντησε στὸ Παράδοξο τοῦ Μένωνος μὲ μυθολογικὸ τρόπο, λέγοντας ὅτι ἡ Ψυχὴ εἶναι Ἀθάνατη καὶ γνωρίζει τὰ πάντα ἀλλὰ τὰ ἔχει λησμονήσει μέ τὴν ἐνσάρκωση της στὴν ὕλη. Κι ἐπειδὴ τὰ Πάντα εἶναι ἀπὸ τὴν ἴδια Οὐσία, μόλις θυμηθεῖ τὸ

ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΟΣ.

Εικόνα
 Ἤδη ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα εἶχε ξεκινήσει ἡ παρανόηση τῶν ἀπόψεων τοῦ Πλάτωνος·  κατ’ ἀρχάς, οἱ ΝΕΟΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΙ ταύτισαν τὸν Νοητικὸ Κόσμο μὲ τὸν Ἀσώματο, ἐνῶ ὁ Πλάτων εἶχε χωρίσει  Αἰσθητά {=γίγνεσθαι}  καὶ Νοητά{=εἶναι}  μὲ βάση τὴν ΜΕΤΑΒΟΛΗ {=κίνηση}.  Ἔτσι  πχ γιὰ τὸν Πλάτωνα, οἱ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΕΣ ΨΥΧΙΚΕΣ καὶ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ  ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ τοῦ ἀνθρώπου ἀνῆκαν στὸν κόσμο τοῦ Γίγνεσθαι καὶ ὄχι στὸν κόσμο τῶν Νοητῶν.  Κατ' ἀνάλογο τρόπο οἱ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΙ θεώρησαν τὶς "Ἰδέες" ὠς διανοὴματα τοῦ θεοῦ (κι ἔτσι τὶς παρἐλαβαν καὶ οἱ βυζαντινοὶ Πατέρες τῆς  Ἐκκλησίας κατόπιν), ἐνῶ κατὰ τὸν Πλάτωνα οἱ "Ἰδέες" εἶναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ—σὰν τοὺς Ἀριθμούς—μὲ βάση τὶς ὁποῖες ὁ θεὸς μορφοποιεῖ τὸν Χῶρο. Ἀλλὰ καὶ οἱ μεταγενἐστεροι φιλόσοφοι των νεώτερων χρόνων ἐξακολούθησαν (καὶ ὁρισμένοι ἐξακολουθοῦν...) νὰ ΠΑΡΑΝΟΟΥΝ θεμελιακὲς ἀπὸψεις τῆς Σκέψης τοῦ Πλάτωνος, ὅπως τὶς ἀκόλουθες· ΠΑΡΑΝΟΗΣΗ 1:   ὁ θεὸς  τοῦ Πλάτωνος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ  "ΙΔΕΑ" ,οὔτε κἂν ἡ "Ἰδέα  τοῦ ΑΓΑΘΟΥ" . Ὁ