Απὸ τὸν ΕΝΩΧ στὸν ΜΕΤΑΤΡΟΝ. Ἡ θεοποίηση στὸν Ἰουδαϊσμό.
Ὑπάρχει εὐρέως διαδομένη ἡ ἀντίληψη ὅτι ἦταν ἀδιανόητη ἡ θεοποίηση ἀνθρώπων στὸν Ἰουδαϊσμὸ τῆς Ἀρχαιότητας. Ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές. Δέν θὰ ἀναφερθῶ στὴ γνωστὴ διήγηση τοῦ Δανιὴλ περὶ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ὡς οὐρἀνιου ὄντος, ἀλλὰ στὸν ΕΝΩΧ. Διαβάζουμε στὴ Γένεση 5:24 γιὰ τὴν ΑΓΓΕΛΟΠΟΙΗΣΗ τουλάχιστον τοῦ Ἐνώχ στοὺς οὐρανούς : «Περιεπάτησε ὁ Ἐνὼχ μετὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ δὲν εὑρίσκετο πλέον, διότι μετέθεσεν αὐτὸν ὁ Θεός.» Ἡ ἀσάφεια αὐτοῦ τοῦ χωρίου ἔδωσε λαβὴ γιὰ πολλὲς ἑρμηνεῖες. Ἔτσι γύρω στὸ 200πΧ ἡ Ἀποκαλυπτικὴ Γραμματεία τῶν ΑΠΟΚΡΥΦΩΝ τῆς ΠΔ καὶ εἰδικῶς στὸ Α΄ Βιβλίο τοῦ Ἐνώχ παρουσιάζει τὸν ΕΝΩΧ ὡς ΟΥΡΑΝΙΟ ΟΝ ταξιδιώτη τῶν Οὐρανῶν ,γραμματέα τοῡ Θεοῦ, γνώστη τῶν μυστηρίων τῆς Δημιουργίας, ΜΕΣΟΛΑΒΗΤΗ μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀγγέλων. Ἀργότερα στὸ Γ΄ Βιβλίο τοῦ Ἐνώχ (5ος–6ος αἰ. μ.Χ.) ἐμφανίζεται ἡ πιο ἐντυπωσιακὴ ἐξέλιξη: ὁ Ενώχ μεταμορφώνετα...