ΟΙ ΔΥΟ "ΘΕΟΛΟΓΙΕΣ" ΠΕΡΙ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ.
Ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος μὲ τὴν καθιέρωση τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας περιγράφεται ρητῶς στὰ Συνοπτικὰ Εὐαγγέλια {"Ματθαῑος", "Μᾶρκος", "Λουκᾶς"} καὶ ὑπαινικτικῶς στὸν "Ἰωάννη".
Πχ γράφει τό "ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ" διασώζοντας τὴν ἀρχαιότερη πιθανῶς παράδοση ·
<16 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ φάγω ἐξ αὐτοῦ ἕως ὅτου πληρωθῇ ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ.17 Καὶ δεξάμενος τὸ ποτήριον εὐχαριστήσας εἶπε· λάβετε τοῦτο καὶ διαμερίσατε ἑαυτοῖς·18 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐ μὴ πίω ἀπὸ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως ὅτου ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔλθῃ.19 Καὶ λαβὼν ἄρτον εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν.20 Ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι λέγων· τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐν τῷ αἵματί μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν ἐκχυνόμενον.> {Λκ.22, 16—20}
[ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
16Σᾱς βεβαιώνω πὼς δὲ θὰ το ξαναφάω μαζί σας (τὸ δεῖπνο τοῦ Πάσχα) ὡσότου αὐτὸ βρεῖ τὴν πληρότητά του στὴ βασιλεία τοῡ Θεοῡ́». 17Ὕστερα πῆρε τὸ ποτήρι, ἔκανε εὐχαριστήρια προσευχὴ καὶ εῑ̓́πε: «Πάρτε το αὐτὸ καὶ μοιρᾶστε το μεταξύ σας· 18σᾱς λέω πὼς ἀπό ’δω καὶ πέρα δὲ θὰ ξαναπιῶ ἀπ’ τὸν καρπὸ τοῦ ἀμπελιοῦ, ὤσπου νὰ ἔρθει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῡ́». 19Ὕστερα πήρε ψωμί καί, ἀφοῦ ἔκανε εὐχαριστήρια προσευχή, τὸ κομμάτιασε καὶ τοὺς τὸ ἔδωσε λέγοντας: «Αὐτὸ εἶναι τὸ σῶμα μου, ποὺ παραδίνεται γιὰ χάρη σας· αὐτὸ ποὺ κάνω τώρα, νὰ τὸ κάνετε στὴν ἀνάμνησή μου». 20Τὸ ἴδιο, μετὰ τὸ δεῖπνο, πῆρε καὶ τὸ ποτήρι λέγοντας: «Αὐτὸ τὸ ποτήρι εἶναι ἡ νέα διαθήκη, ποὺ ἐπισφραγίζεται μὲ τὸ αἷμα μου τὸ ὁποῖο χύνεται γιὰ χάρη σας.]
Ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω γίνεται φανερὸ τὸ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ νόημα τῆς ὅλης διήγησης σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Κὺριος ἀνέμενε τὸν ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟ ΕΡΧΟΜΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, προλέγοντας στοὺς Δώδεκα ὅτι τὸ ἑπόμενο ΚΟΙΝΟ ΔΕΙΠΝΟ μαζί τους θὰ λάβαινε χώρα λίαν συντόμως στὴν ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ*.
Στό "ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ" δὲν ἀναφέρεται ρητῶς ἡ Θεία Εὐχαριστία κατὰ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο, ἀλλὰ ὑπαινικτῶς. Διαβάζουμε·
<Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ> {ΙΩ.6, 53—54}
[ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
«Σᾱς βεβαιώνω: ἂν δὲν φᾶτε τὴ σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου καὶ δὲν πιεῖτε τὸ αἶμα του, δὲν ἔχετε μετοχὴ στὴ ζωή. 54Αὐτὸς ποὺ τρώει τὴ σάρκα μου καὶ πίνει τὸ αἷμα μου ἔχει ζωή παντοτινή, κι ἐγὼ θὰ τὸν ἀναστήσω τὴν έσχάτη ἡμέρα. ]
Παρατηροῦμε ὅτι στὸ Δ’ Εὐαγγέλιο ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΤΕΙ τὸ ἐσχατολογικὸ νόημα τῆς Εὐχαριστίας τῶν Συνοπτικῶν Εὐαγγελίων καὶ ἔχει άνσδειχτεῖ μιά, τρόπον τινα, ΠΛΑΤΩΝΙΖΟΥΣΑ σημασία σὺμφωνα μὲ τὴν ὁποία ἡ Θεία Εὐχαριστία ἀποτελεῖ ΦΑΡΜΑΚΟΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ.
Γιατί συνέβη αύτό ;
Ἡ ἐξήγηση εἶναι ΙΣΤΟΡΙΚΗ·
γύρω στὸ 90μΧ —ὅπου ἐγράφη τό "ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ" —ἔχει ἀποδειχθεῖ ὅτι ἦταν ΠΛΑΝΗ ἡ ἐσχατολογικὴ άναμονὴ τῆς πρώτης Ἐκκλησίας γιὰ ἕναν ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟ έρχομὸ τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.
Ἒτσι τὸ ὃλο ζήτημα ΠΑΡΕΠΕΜΦΘΗ στὰ Ἔσχατα ὐπὸ τὴν ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ἒννοια μιᾶς Ἄχρονης Αίωνιότητας στὸ ΕΠΕΚΕΙΝΑ κι ὂχι μιᾶς ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗΣ Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ΕΠΙ ΓΗΣ {=έλθέτω ἡ Βασιλεία Σου, ὡς ἐν Οὐρανῷ καὶ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ}.
—————
* Ἀφήνω κατὰ μὲρος τὸ έρώτημα ἂν τὸ νόημα αύτὸ άνήκει ὂντως στὸν Ἰησοῦ ἢ στὴν μεταπασχάλεια Κοινότητα τῆς Ἐκκλησίας. Πάντως εῖναι κοινὸ σὲ ὅλα τὰ Συνοπτικὰ Εὐαγγέλια.
