ΓΙΑΤΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΙΑΒΟΛΟ...
Οἱ Μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες ἔχουν ἀνάγκη τὴν ὕπαρξη μιᾶς ξεχωριστῆς ΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ (Διάβολο/Σατανᾶ) γιὰ νὰ ἀπαντηθεῖ τὸ ἐρώτημα "ἀπὸ ποῦ προέρχεται τὸ Κακό, ἂν ὁ θεὸς εἶναι Ἕνας, Πανάγαθος καὶ Παντοδύναμος". Γιὰ τὸν ἀρχαιοελληνικὸ Πολυθεϊσμὸ ὅμως, τέτοια ἀνάγκη γιὰ ὕπαρξη Σατανᾶ δὲν ὑπῆρχε, γιὰ δύο λὸγους: 1) οἱ ΙΔΙΟΙ οἱ θεοὶ ἦταν ἄλλοτε Καλοὶ καὶ ἂλλοτε Κακοί, ἀνἀλογα μέ τὴν ἑκάστοτε βούληση τους. 2) τὸν Κόσμο δέν τὸν δημιούργησαν οἱ θεοί, ἀλλὰ προέρχεται ἀπὸ τὸ ΧΑΟΣ, δηλ. μία ΑΠΡΟΣΩΠΗ Ἀρχή, ἀνεξιχνίαστη, μὴ ὀρθολογικὴ, μὴ προσδιορίσιμη καὶ μὴ ἀναπαραστασιμη, τὴν ὁποία οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἀποκαλοῦσαν "ΜΟΙΡΑ" καὶ ποτὲ δὲν τὴν ἀπεικόνισαν... Συνεπῶς, γιὰ τοὺς άρχαίους Ἕλληνες δέν χρειαζόταν νά ἐξηγηθεῖ ἡ ὕπαρξη τοῦ Κακοῦ, διότι τὸ Κακὸ ἦταν ἀναμεμειγμένο μὲ τὸ Καλὸ μέσα στό προϋπάρχον Χάος. Γιὰ τὸν Χριστιανισμὸ ὅμως, ὁ Σατανᾶς ἦταν "ἀπαραίτητος" γιὰ νὰ ΜΗΝ ἀποδοθεῖ ἡ Πηγὴ τοῦ Κακοῦ στὸν θεό,...