Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΙΤΣΕ.
Θυμίζει ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ ἡ θέση τοῦ Νίτσε ὅτι δέν ὑπάρχει ΚΟΙΝΗ Φύση τῶν Ἀνθρώπων, ἄρα ΟΥΤΕ ΚΟΙΝΗ ΗΘΙΚΗ. Ὑπάρχει ὡστόσο,ἕνα ΚΟΙΝΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ (γιὰ ὅλα τὰ ἔμβια ὄντα) ἡ περιλάλητη "ΒΟΥΛΗΣΗ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ" δηλ. γιὰ κυριαρχία. Τρεῖς ὁμάδες ἀνθρώπων ἢ ἀνθρωπίνων Φύσεων, διακρίνει ὁ ΝΙΤΣΕ· 1) τοὺς ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣ, τοὺς δυνάμενους νὰ κυριαρχοῦν—δηλ.,τρόπον τινα, τοὺς ὑγιεῖς ἰσχυρούς (τοὺς ἀποκαλεῖ ΚΥΡΙΟΥΣ) 2) τοὺς ΔΟΥΛΟΥΣ, τοὺς ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ νά κυριαρχήσουν— δηλ. τούς "ἀσθενεῖς" καί 3) τὸ ΙΕΡΑΤΕΙΟ, δηλ. ἑκείνους ποὺ ἁνῆκαν στοὺς Κυρίαρχους ,ἀλλὰ δέν μπόρεσαν νά ἐπιβληθοῦν σὲ αύτοὺς καὶ κατέληξαν Ἡγέτες τῶν Δούλων. Οἱ πρὼτοι, οἱ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ θεωροῦν ὡς ΗΘΙΚΗ ΑΞΙΑ τὴν δυνάτοτητα κυριαρχίας τους. Ἔτσι τοὺς ἑαυτούς τους θεωροῦν ΚΑΛΟΥΣ, ἑνῶ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ γιὰ τοὺς ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ ,ἀποκαλῶντας τους ἁπλῶς "ΑΣΧΗΜΟΥΣ" (σέ πολλὰ σημεῖα ὁ Νίτσε θεωρεῖ ὅτι ἡ Ἠθικὴ αύτὴ ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ τὸ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ καὶ κυρίως τοὺς ΣΟΦΙΣΤΕΣ) Ἀντιθέτως, οἱ ΔΟΥΛΟΙ ἀποκαλοῦν τὴν ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ...