Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΙΤΣΕ.
Θυμίζει ΠΡΩΤΑΓΟΡΑ ἡ θέση τοῦ Νίτσε ὅτι δέν ὑπάρχει ΚΟΙΝΗ Φύση τῶν Ἀνθρώπων, ἄρα ΟΥΤΕ ΚΟΙΝΗ ΗΘΙΚΗ.
Ὑπάρχει ὡστόσο,ἕνα ΚΟΙΝΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ (γιὰ ὅλα τὰ ἔμβια ὄντα) ἡ περιλάλητη "ΒΟΥΛΗΣΗ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ" δηλ. γιὰ κυριαρχία.
Τρεῖς ὁμάδες ἀνθρώπων ἢ ἀνθρωπίνων Φύσεων, διακρίνει ὁ ΝΙΤΣΕ·
1) τοὺς ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣ, τοὺς δυνάμενους νὰ κυριαρχοῦν—δηλ.,τρόπον τινα, τοὺς ὑγιεῖς ἰσχυρούς (τοὺς ἀποκαλεῖ ΚΥΡΙΟΥΣ)
2) τοὺς ΔΟΥΛΟΥΣ, τοὺς ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ νά κυριαρχήσουν— δηλ. τούς "ἀσθενεῖς"
καί 3) τὸ ΙΕΡΑΤΕΙΟ, δηλ. ἑκείνους ποὺ ἁνῆκαν στοὺς Κυρίαρχους ,ἀλλὰ δέν μπόρεσαν νά ἐπιβληθοῦν σὲ αύτοὺς καὶ κατέληξαν Ἡγέτες τῶν Δούλων.
Οἱ πρὼτοι, οἱ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ θεωροῦν ὡς ΗΘΙΚΗ ΑΞΙΑ τὴν δυνάτοτητα κυριαρχίας τους. Ἔτσι τοὺς ἑαυτούς τους θεωροῦν ΚΑΛΟΥΣ, ἑνῶ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ γιὰ τοὺς ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΝ ,ἀποκαλῶντας τους ἁπλῶς "ΑΣΧΗΜΟΥΣ" (σέ πολλὰ σημεῖα ὁ Νίτσε θεωρεῖ ὅτι ἡ Ἠθικὴ αύτὴ ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ τὸ ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ καὶ κυρίως τοὺς ΣΟΦΙΣΤΕΣ)
Ἀντιθέτως, οἱ ΔΟΥΛΟΙ ἀποκαλοῦν τὴν ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ νὰ κυριαρχήσουν "ΚΑΛΩΣΥΝΗ", ἑνῶ ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΝ— ἐξαιτίας ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑΣ—τοὺς Κυρίαρχους ὡς ΚΑΚΟΥΣ.{=χριστιανικὴ ἠθική}, ΑΠΑΞΙΩΝΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΤΗ ΦΥΣΗ .
Τέλος τὸ ΙΕΡΑΤΕΙΟ γεμίζει ΕΝΟΧΗ τοὺς Κυρίαρχους ἐπειδὴ ΑΚΡΙΒΩΣ μποροῦν καὶ κυριαρχοῦν, δηλητηριάζοντας ἐτσι τὸ φυσικό τους ἔνστικτο.
ΑΥΤΗ Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ —κατὰ τὸν Νίτσε—ἔλαβε χώρα μὲ τὴν ἐπικράτηση τοῦ χριστιανισμοῦ ἑπὶ τοῦ άρχαίου ΕΛΛΗΝΟΡΡΩΜΑΪΚΟΥ πολιτισμοῦ, τὴ ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ.
Στὸ ἐρώτημα "ΠΩΣ ΠΕΤΥΧΑΝ ΤΕΤΟΙΑ ΝΙΚΗ ΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ;" ὁ Νίτσε ἁπαντᾶ ὅτι αύτὸ συνέβη ἀφενὸς λόγῳ τῶν ἰστορικῶν συγκυριῶν (οίκονομικοκοινωνικῶν, πνευματικῶν κλπ) τῆς ὕστερης ἀρχαιὀτητας καὶ ἀφετέρου ὃτι δὲν ὐπῆρξε ἄλλη ἐναλλακτική—καὶ ὁ ἄνθρωπος φοβᾶται τὸ Κενό τῆς ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΝΟΗΜΑΤΟΣ...
ΥΓ. προσωπικὰ δὲν μέ καλύπτει ἡ ἐρμηνεία τοῦ Νίτσε γιὰ τὰ αἴτια ἐπικράτησης τοῦ χριστιανισμοῦ..
