Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ & Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑΣ (1755)
Μέχρι τὸ 1755 ἡ ΗΘΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ τῆς Δύσης, ἀπὸ τὸν ΠΛΑΤΩΝΑ, τὸν ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, τὸν ΠΛΩΤΙΝΟ, τὸν Μ.ΒΑΣΙΛΕΙΟ, μέχρι τὸν ΛΑΪΜΠΙΝΤΣ, πρἐσβευε ὅτι τὸ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΑΘΟΥ, δηλ.ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΟ, δέν ἀποτελεῖ αύτόνομη ὀντότητα καὶ προσδίδει νόημα στὸ (ΑΓΑΘΟ) Ὅλον, ὅπως οἰ σκιὲς στά χρώματα ἐνὸς ζωγραφικοῦ πίνακα. Εἶναι γνωστὸ τὸ παράδειγμα τῶν πλατωνιζόντων ὅτι ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ—εἶναι "παρυπόστασις"—νοούμενο ὡς ΑΠΟΥΣΙΑ τοῦ Φωτός.*
Ὅλα αύτὰ μέχρι τὴν 1η ΝΟΕ 1755 , ὅταν ἐνσς φονικός σεισμὸς περὶ τὰ 8 Ρίχτερ καὶ τσουνάμι ἐκ τοῦ Ἀτλαντικοῦ ΙΣΟΠΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΛΙΚΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑ μέ χιλιάδες νεκροὺς...
Ἡ συμφορὰ αὐτὴ συντάραξε τὴν Εὐρώπη καὶ είδικῶς τὴν εύρωπαϊκὴ Διανόηση ΕΠΙΦΕΡΟΝΤΑΣ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΗΘΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΠΕΡΙ ΚΑΚΟΥ.
Πρῶτος ὁ ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ μίλησε γιὰ τὴν ΦΡΙΚΩΔΗ Πραγματικότητα τοῦ Κακοῦ γελοιοποιῶντας τὶς ἀρχαῖες θεωρίες ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ καὶ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ περί "παρυπόστασης" τοῦ Κακοῦ ὡς στέρησης ἤ ΑΠΟΥΣΙΑΣ ἀγαθοῦ ἢ περὶ Θείας Τιμωρίας (ἡ 1η ΝΟΕ ἦταν ἑορτὴ τῶν Ἁγ.Πάντων γιὰ τὴν Δυτικὴ Ἐκκλησία καὶ τὴν ὥρα τοῦ σεισμοῦ, 9.40 πμ, ἦταν οἱ Ναοὶ ἦταν γεμᾶτοι πιστούς..).
Κατόπιν ὁ ΡΟΥΣΩ διεχώρησε τὸ Φυσικὸ ἀπὶ τὸ ΗΘΙΚΟ ΚΑΚΟ θεωρῶντας ὡς πηγὴ τοῦ τελευταίου τὴν ΦΙΛΑΥΤΙΑ τοῦ ἀτόμου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ προϊὸν τοῦ Πολιτισμοῦ.
Ἐν συνεχείᾳ ὁ ΚΑΝΤ μίλησε γιὰ τὴν ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ὡς πηγὴ τοῦ Ἠθικοῦ Κακοῦ (ὅταν τὸ Ἄτομο ἐπιλέγει τὸ προσωπικὸ συμφέρον ἀπὸ τὸν ἠθικὸ νόμο).
Στὸ ἐρώτημα "ἄν ὑπάρχει ΟΝΤΩΣ ἐλεύθερη βούληση στὸν ἄνθρωπο" δηλ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΙΤΙΑ, ὁ ΚΑΝΤ ἀπάντησε ὅτι "ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ἂν καὶ δὲν τὴν βλἐπει πουθενὰ" {ἐξ οὖ καὶ ὁ ὅρος "ΥΠΕΡΒΑΤΟΛΟΓΙΚΗ"} διότι ΑΝΕΥ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ΗΘΙΚΗ ΠΡΑΞΗ.
Καὶ ὡς ἠθικὸ νόμο ὁ ΚΑΝΤ θεωροῦσε τὴν λεγόμενη ΚΑΤΗΓΟΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΓΗ = "πρᾶττε ἐτσι ὥστε ἡ πρἀξη σου νὰ μπορεῖ νὰ γίνει καθολικὸς νόμος".
Μετὰ τὸν ΚΑΝΤ ἦρθε ὁ ΝΙΤΣΕ νά γκρεμίσει ὅλη τὴν μέχρι τότε ἠθικὴ φιλοσοφία ὑποστηρίζοντας ὅτι·
1) ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑΚΟ, διότι κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀξιολογήσει τὸ ΜΕΡΟΣ ἑνὸς Ὅλου, ,ἐπειδὴ τότε εἶναι σὰν νὰ ἀξιολογεῖ τὸ ΟΛΟΝ—ὅμως δὲν ὑπάρχει τίποτα ΕΞΩ ἀπὸ τὸ Ὅλον, ὡς πρὸς τὸ ὀποῖο νὰ ἀξιολογηθεῖ τὸ Ὅλον...
καὶ 2) ὡς ΚΑΚΟ ὀνομάζουν οἱ ΑΝΙΚΑΝΟΙ νὰ κυριαρχὴσουν {βάσει τοῦ ζωικοῦ ἐνστίκτου τῆς κυριαρχίας =βούληση γιὰ δύναμη} τὴν Κυριαρχία τῶν Ἰσχυρῶν, δηλ. ὅσων μποροῦν άκολουθῶντας τὴν φυσικὴ ὁρμή τους νά κυριαρχήσουν.
Τελικὰ γιὰ τὸν ΝΙΤΣΕ "ΚΑΚΟ" εἶναι ἠ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ποὺ ἔδωσαν οἱ χριστιανοὶ σὲ ὅ,τι εἶναι ΦΥΣΙΚΟ, ἐξαιτίας τῆς ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑΣ τους πρὸς τοὺς Ἰσχυρούς.
____
* γιὰ τοὺς Πατέρες τῆς βυζαντινῆς Ἐκκλησίας τὸ ΚΑΚΟ εἶναι ἔμφυτο στὰ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ὄντα ἐπειδὴ ἀκριβῶς ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ (δηλ. δὲν ὑπῆρχαν ἀνἐκαθεν, ἀλλὰ δημιουργὴθηκαν κάποτε, ΕΧΟΥΝ ΑΡΧΗ δηλαδή—ἄρα εἶναι ΚΤΙΣΤΑ, ὂχι ΑΚΤΙΣΤΑ δηλ. ΑΙΩΝΙΑ).
Συνεπῶς φέρουν ΕΝ ΜΕΡΕΙ μέσα τους τὸ ΜΗΔΕΝ ἀπὸ τὸ ὁποῖο ΕΝ ΜΕΡΕΙ προέρχονται. Ἀποτἐλεσμα αὐτῆς τῆς δημιουργίας ἐκ Μηδενὸς τῶν ὄντων εἶναι τὸ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ δηλ. ἡ μεταβλητότητα τους, ἡ ΕΓΓΕΝΗΣ φθορά τους, ἡ θνητότητα τους, ἡ ἀτἐλεια τους κλπ ὅ,τι ἀποκαλοῦμε φυσικὸ ΚΑΚΟ.
Ὡς ΗΘΙΚΟ Κακὸ οἱ Πατέρες ὅρισαν τὴν ΚΑΚΗ πρόθεση ἡ ὁποία εἶναι προϊὸν τῆς ΠΡΟΣΚΟΛΛΗΣΗΣ στὰ ἐφήμερα ὄντα πρὸς ἱκανοποίηση τοῦ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥ Ἐγώ, τὸ ὁποῖο πανικοβάλλεται ἀντιλαμβανόμενο τὴν ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΤΗΤΑ τῆς ὕπαρξης.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ· οἱ χριστιανοὶ βυζαντινοὶ Πατἐρες πίστευαν στὸ βιβλικὸ δόγμα τῆς δημιουργίας ἐκ Μηδενός.
Ὁ Πλάτων ὅμως δεχόταν τὴν προΰπαρξη μιᾶς ΑΜΟΡΦΗΣ ΥΛΗΣ μἐσῳ τῆς ὁποίας ὁ θεὸς δημιουργεῖ τὸν κόσμο.
Οἱ πλατωνίζοντες, ἁλλὰ ταυτόχρονα καὶ βιβλικοί, βυζαντινοὶ Πατἐρες λοιπόν, μετέφεραν στὸ Μηδὲν τά "χαρακτηριστικά" τῆς προϋπάρχουσας ἄμορφης ὔλης τοῦ Πλάτωνος.
