Διαμαντῆς Κούτουλας

1. Οἱ ἀρχαιότερες ἀναφορὲς περὶ Μετενσάρκωσης βρίσκονται στὶς ἰνδικὲς ΟΥΠΑΝΙΣΑΔΕΣ  (8ος/6ος αἰ.πΧ) καὶ στούς ΟΡΦΙΚΟ—ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΥΣ (6ος αἰ.πΧ) ἐνῶ ἡ πληρέστερη ἀνάλυση τῆς θεωρίας αυτῆς ὑπάρχει στὸν ΠΛΑΤΩΝΑ ὠς προσπάθεια ἐξήγησης τῆς ΠΗΓΗΣ τῆς ΓΝΩΣΗΣ.*  Α. ΙΝΔΙΑ. Οἱ πρῶτες σαφεῖς διατυπώσεις περὶ Μετενσἀρκωσης βρίσκονται στὶς ἰνδικὲς ΟΥΠΑΝΙΣΑΔΕΣ πχ : 1) Bṛhadāraṇyaka Upaniṣad (περ. 8ος–7ος αἰ. π.Χ.) ὅπου γράφει (4.4.6): «Ὅσο ἔχει κάποιος ἐπιθυμίες, ξαναγεννιέται· ὅταν ὅμως ὅλες οἱ ἐπιθυμίες σβήσουν, γίνεται ἀθάνατος.» 2) Chāndogya Upaniṣad (περ. 8ος–6ος αἰ. π.Χ.) Στὸ 5.10.7–8 περιγράφονται διαφορετικὲς μεταθανάτιες πορείες: ὅσοι ἔχουν ζήσει ἐνάρετα γεννιοῦνται σὲ ἀνώτερες καταστάσεις,ὅσοι ἔχουν ζήσει ἄσχημα γεννιοῦνται σὲ κατώτερες, ἀκόμη καὶ ὡς ζῶα. Ἐδῶ ἐμφανίζεται καθαρὰ ἡ ἀντίληψη  ὅτι ἡ ποιότητα τῆς νέας γέννησης ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς πράξεις (ΚΑΡΜΑ)  τῆς  ζωῆς  ποὺ προηγήθηκε. Β. ΑΡΧ.ΕΛΛΑΔΑ...

 Ἐν συνόψει· 1) στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ΔΕΝ ὑπάρχει Διάβολος μὲ τὴν χριστιανικὴ ἔννοια ὡς ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ὁ Διάβολος ἀνήκει στὴν Αύλὴ τοῦ Γιαχβὲ καὶ λειτουργεῖ, τρόπον τινα, ὡς ..δικαστικὸς κλητήρας τοῦ Θεοῦ. 2) στὴν ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ τῶν ΑΠΟΚΡΥΦΩΝ ΤΗΣ ΠΔ (βλ. ΕΝΩΧ) πρωτοεμφανίζεται ἡ ἰδέα τοῦ Διαβὸλου ὡς ΕΚΠΕΣΟΝΤΟΣ ΑΓΓΕΛΟΥ ποὺ ΑΝΤΙΜΑΧΕΤΑΙ πιὰ τὸν Θεό (ἴσως κατ’ἐπιρροὴν τοῦ ΖΩΡΟΑΣΤΡΙΣΜΟΥ)  καὶ αύτὴν τὴν ἀντίληψη κληρονομεῖ καὶ ὁ χριστιανισμός. (Κατὰ τὸν ΕΝΩΧ κἀποιοι Ἄγγελοι ἐξἐπεσαν ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ λόγῳ τῆς ΕΠΙΜΕΙΞΙΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἕνωση γεννήθηκαν οἱ ΓΙΓΑΝΤΕΣ —Νεφιλίμ—τοὺς ὁποίους ἐξολόθρευσε ὁ θεὸς μὲ τὸν Κατακλυσμό. Οἰ Ψυχὲς αὐτῶν τῶν τεθνεὠτων Γιγἀντων ἀποτελοῦν τοὺς ΔΑΙΜΟΝΕΣ). 3) ἡ  εἰκόνα τοῦ ΤΡΑΓΟΜΟΡΦΟΥ Πανός ὡς  Μπαφομέτ τῶν ΝΑΪΤΩΝ (βλ.φωτό) δὲν προέρχεται ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα, όπως συχνά πιστεύεται. Ἡ γνωστὴ μορφή του ἐμφανίστηκε για πρώτη φορά τὸν 1...

      Έχουν πληθύνει, ἐδῶ καὶ δεκαετίες, οἰ διάφοροι ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ "Διδάσκαλοι Αὐτογνωσίας", οἱ ὁποῖοι , ἂν καὶ  οἱ γνώσεις τους φτάνουν μέχρι τὸ ἐπίπεδο περιοδικῶν  περίπτερου , ἐν τούτοις παρασέρνουν πολλούς ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΣ  (καὶ ἀφελεῖς) σέ "σεμινάρια αὐτογνωσίας" ἀμφιβὸλου ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ  ποιότητας (καὶ μὲ τὸ ἀζημίωτο βεβαίως...) Προτείνω λοιπὸν σὲ ὅποιον ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν κατάκτηση τοῦ Δελφικοῦ προστάγματος "ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ" νὰ άγνοήσει τοὺς διὰφορους ΚΟΜΠΟΓΙΑΝΝΙΤΕΣ τῆς δῆθεν "Αὐτογνωσἰας" καὶ νὰ ξεκινήσει διαβάζοντας ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ καὶ συγκεκριμένα τὸν  Διάλογο τοῦ Πλάτωνος μὲ τὶτλο: <ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ Α’>* μὲ θἐμα τὴν ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.   Ἐκεῖ θὰ δεῖ ἀφενὸς ὅτι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥ καὶ ἀφετέρου ὅτι ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ (δηλ. τὴν Ψυχή του) μόνον ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ.   Ὁ ΣΩΚΡΑΤΗΣ χρησιμοποιεῖ στὸν Διάλογο αύτό, τὸ παράδειγμα τῆς ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ.  Ὅπως —λέει ὁ Σωκράτης στὸν Ἀλκιβιάδη—κοιτῶντας τὴ...