ΓΙΑΤΙ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΒΑΠΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ;
Ἕνα ἀπὸ τὰ καίρια ἐρωτήματα τῆς Καινοδιαθηκικῆς ἔρευνας εἶναι τὸ ἐρώτημα τοῦ ΠΩΣ καὶ ΓΙΑΤΙ προἐκυψε ἡ ΙΩΑΝΝΕΙΑ Χριστολογία (ποὺ ὑποστηρίζει τὴν πλἠρη θεοποίηση τοῦ Ἰησοῦ) ἀπὸ τὴν Χριστολογία τῶν ΣΥΝΟΠΤΙΚΩΝ Εὐαγγελίων (σύμφωνα μὲ τὰ ὁποῖα δέν ὑπάρχει προΰπαρξη τοῦ Ἰησοῦ...).
Στὸ ἐρώτημα αύτὸ πρότεινε μιὰ ἀπάντησε τὸ 1983 ὁ καινοδιαθηκολόγος καθηγητὴς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ΣΑΒΒΑΣ ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ στὸ ΔΕΛΤΙΟ ΒΙΒΛΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ἡ ὁποία ἐπαναδημοσιεύτηκε τὸ 1989 στὸν τόμο "Αραγε γινώσκεις ἅ ἀναγινώσκεις;" ἐκδ. "ΑΡΤΟΥ ΖΩΗΣ" (σελ.138) μὲ τίτλο "Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΒΑΠΤΙΣΤΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΟ Δ’ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ".
Σὲ αύτὴν τὴν εἰσήγηση ὁ ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ ὑποστηρίζει, ἐν συνόψει, τὰ ἑξῆς·
1) στὸν Πρόλογο τοῦ "ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ" στὸν περίφημο ΥΜΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ὑπάρχουν δύο παρεκβἀσεις (στιχ.6 καὶ 15) ὅπου τονίζεται ὅτι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟ ΦΩΣ ἢ ὁ Λὸγος (οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ φῶς, στιχ.6).
Οἱ παρεκβάσεις αὐτὲς ἀποκαλύπτουν ὅτι πρἐπει ΝΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ποὺ πίστευαν (στὴ Συρία;) ὃτι ὁ ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΑΠΤΙΣΤΗΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Ο ΕΝΣΑΡΚΩΘΕΙΣ ΛΟΓΟΣ—ἀλλιῶς οἱ ἐν λόγῳ παρεκβἀσεις δέν θὰ εἶχαν κανένα νόημα...
(Κατὰ πολλοὺς ἐρευνητές—πχ. ΜΠΟΥΛΤΜΑΝ— οἱ παρεκβάσεις αὐτὲς δείχνουν ὅτι ὀ έν λόγῳ Ὕμνος πρὸς τὸν Λὸγο ἦταν ἐξαρχῆς ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ τὸν ὁποῖο ὁ Δ’ Εὐαγγελιστὴς ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΕ...)
2) ἡ φρἀση "ΙΔΟΥ Ο ΑΜΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ο ΑΙΡΩΝ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" ἀναφερόταν ἀρχικὰ στὸν Βαπτιστὴ γιατὶ αὐτὸς κὴρυξε ΠΡΩΤΟΣ τὸ Βἀπτισμα Μετανοἰας καὶ ΑΥΤΟΣ ΚΑΤΕΣΦΑΓΗ ΩΣ ΑΜΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΡΩΔΗ ΑΝΤΥΠΑ...
3) ξἐρουμε ἀπὸ τίς "ΠΡΑΞΕΙΣ" {18,24‒19,6} ὅτι ὑπῆρχαν σὲ πολλὰ μέρη ΕΚΤΟΣ ΙΣΡΑΗΛ ὀπαδοὶ τοῦ Βαπτιστῆ (πχ.Ἀπολλώς) οἱ ὁποῖοι γνώριζαν μόνο τὸ ἰωἀννειο βἀπτισμα.
4) στὸ κεφ.3 τοῦ "Κατὰ Ἰωάννην" διαβάζουμε·
<ἢλθεν Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αύτοῦ εἰς τὴν Ἰουδαίαν γῆν καὶ ἐκεῖ διέτριβε μετ’αύτῶν καὶ ἐβάπτιζεν. ἦν δὲ καὶ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλεὶμ ὅτι ὕδατα πολλὰ ἦν ἐκεῖ...> {ΙΩ.3, 22‒23}
[ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ=
Ἦρθε ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθητές του στὴν Ἰουδαία καὶ ἐκεῖ ἔμενε μαζί τους καὶ βάπτιζε. Ἦταν ὅμως καὶ ὁ Ἰωάννης, ποὺ βάπτιζε στὴν Αἰνὼν, κοντὰ στὸ Σαλήμ, ἐπειδὴ ἐκεῖ ὑπῆρχαν πολλὰ νερά...]
Παρατηροῦμε δηλ. ΔΥΟ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ , τοῦ Ἰωάννη καὶ τοῦ Ἰησοῦ , τὰ ὁποῖα ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν συνέχεια τοῦ εὐαγγελικοῦ κειμένου ΔΡΟΥΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ { οἱ μαθητές τοῦ Ἰωάννη παραπονέθηκαν ὅτι Ο ΠΡΩΗΝ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΗ {=ὃς ἦν μετὰ σοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου—ΙΩ.3,26} ΕΧΕΙ ΤΩΡΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ {=ἰδὲ οὗτος βαπτίζει καὶ πάντες ἔρχονται πρὸς αύτόν‒ΙΩ.3,26}.
Μὲ βἀση τὰ ἀνωτέρω συμπεραίνει ὀ ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ·
στὸ Δ’ Εὐαγγέλιο διαφαίνεται μιὰ ὑπόρρητη διαμάχη στὰ τἐλη τοῦ 1ου αἰ.μΧ κάπου στὴ Συρἰα, μεταξὺ τῆς κίνησης τῶν ὁπαδῶν τοῦ Βαπτιστῆ καὶ τῶν ὁπαδῶν τοῦ Ἰησοῦ, ὅπου οἱ μέν πρῶτοι ἔχουν θεοποιήσει τὸν Ἰωἀννη ἐνῶ κατηγοροῦν τοὺς χριστιανοὺς ὠς ΔΙΑΣΠΑΣΤΕΣ τοῦ ἰωάννειου βαπτιστικοῦ κινήματος λέγοντας ὅτι ὁ Ἰησοῦς ΥΠΗΡΞΕ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΤΗ (ἦν μετὰ σοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου) .
Σέ ἀπἀντηση τὸ Δ’ Εύαγγέλιο θεοποίησε τὸν Ἰησοῦ ὑποβιβάζοντας τὸν Βαπτιστὴ σέ ΠΡΟΔΡΟΜΟ καὶ μάρτυρα τῆς Μεσσιανικότητας τοῦ Ἰησοῦ .
Ὡστόσο ἀπὸ τὸ παρὸν κεφ. τοῦ Δ’ Εὐαγγελἰου προκύπτει ἕνα ἐρώτημα·
ΓΙΑΤΙ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΖΕΙ, ΕΝΩ—ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ—ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΣΤΟΝ ΙΟΡΔΑΝΗ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΩΣ ΜΕΣΣΙΑ;
