Η (φιλολογική) ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ.
Σὲ πλεῖστα σημεῖα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης χρησιμοποιοῦνται ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΙ ἀναφερόμενοι στὸ θεό, ἂν καὶ ὁ θεὸς τῆς Βίβλου θεωρεῖται ΕΝΑΣ.
Πχ. "ποιήσωμεν ἂνθρωπον κατ'εἰκόνα ἡμετέραν" {ΓΕΝ.1,20} ," ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν" {ΓΕΝ.3,22}, "ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν/ἐν μέσῳ θεῶν διακρίνει" {ΨΑΛΜ.81/82, 1}, "δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν ἐκεῖ αύτῶν τὴν γλῶσσαν" {ΓΕΝ.11,7}
Τὸ γεγονὸς αύτὸ προβλημάτισε ήδη ἀπὸ τὴν ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Ἑβραίους καί Χριστιανοὺς καὶ οἱ μὲν πρῶτοι (πχ ΦΙΛΩΝ) ἔκαναν λόγο γιὰ τούς "Ὑπάρχους" δηλ.ΑΓΓΕΛΟΥΣ συνεργάτες τοῦ θεοῦ, ἐνῶ οἱ δεύτεροι (πχ.ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ) ἔκαναν λόγο περὶ Ἁγ.Τριάδος.
Τίποτα ἁπὸ τά δὺο ὅμως ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ..
Ἡ φιλολογικὴ ἔρευνα τοῦ παλαιοδιαθηκικοῦ κειμένου ἔχει δεἰξει ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ περἰεργοι πληθυντικοὶ ἀποτελοῦν ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ (βαβυλωνιακῶν κλπ) τῶν βιβλικῶν κειμένων.
Παρἀδειγμα στὴν 1η διήγηση περὶ δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου στὴ Γένεση (ἡ ὁποία ἀνἀγεται στά χρόνια τῆς περσικῆς κυριαρχίας—ΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ) ἀναφέρεται ὅτι ὁ θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ.
Ὅμως ὁ ΓΙΑΧΒΕ ΔΕΝ ΕΙΚΟΝΙΖΕΤΑΙ—πῶς λοιπὸν ἔπλασε "κατ'είκόνα " του τὸν Ἀδάμ;
Γιὰ νὰ ἀπαντήσει σὲ αύτὸ τὸ πρόβλημα ὁ συγγραφέας τοῦ ΙΕΡΑΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ (ποὺ συνέθεσε τὸ ἐν λόγῳ κεφἀλαιο) "διόρθωσε" τό "ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ" בצלם (tselem) μὲ τὴν προσθήκη τοῦ "ΚΑΘ' ΟΜΟΙΩΣΙΝ" דְּמוּת (demut)
{ποὺ σημαίνει ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ, μὲ τὴν ἔννοια τοῦ "ΠΕΡΙΠΟΥ"}.
Ἔτσι προέκυψε ὁ "ἑβραϊσμός" τοῦ "κατ'εἰκόνα καὶ καθ'ὁμοίωσιν" ὀ ὀποῖος στὰ ἑλληνικὰ ἀποτελεῖ ταυτολογία.
ΕΠΙΜΥΘΙΟ
Οἱ πληθυντικοὶ ποὺ συναντῶνται στὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ ἀφοροῦν—ὡς μὴ ὂφειλαν—στὸν θεὸ ἀποτελοῦν ἀπομεινάρια τῶν πολυθεϊστικῶν κειμένων ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐπηρεάστηκαν οἱ συγγραφεῖς τῆς Βὶβλου καὶ δέν ὐποκρὺπτουν καμμία ἒννοια συμμετοχῆς Ἀγγέλων ἢ Τριαδολογίας { ἐξ ἂλλου ποιὰ τριαδολογία μπορεῖ νὰ σταθεῖ σὲ ἐκφράσεις τοῦ τύπου "ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν" τοῦ ἀνωτέρω μνημονευθέντος Ψαλμοῦ 81/82ου;}
