Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2020

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ

Εικόνα
Γιὰ τὸν Σωκράτη ὅσο ζοῦσε δὲν ἔγραψε κανεὶς  σύγχρονος του,πλὴν βεβαίως τοῦ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ποὺ τὸν διακωμώδησε τὸ 423 πΧ στὶς ΝΕΦΕΛΕΣ , ὡς Σοφιστὴ ποὺ διδάσκοντας ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ καὶ ΦΥΣΙΚΗ σὰν τὸν ΑΝΑΞΑΓΟΡΑ καὶ τὸν ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ κηρύττει ὀτι οἱ ΔΩΔΕΚΑ ΘΕΟΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ— καὶ συνάμα πληρώνεται ἁδρὰ στὴ Σχολὴ του.. Τὴν παράσταση ἐκείνη ὁ Σωκράτης τὴν πλήρωσε 24 χρόνια ἁργότερα (399πΧ) καταδικαζόμενος ὡς ἄθεος ("ΓΡΑΦΗ ΑΣΕΒΕΙΑΣ") ,πίνοντας τὸ κώνειο.. ʽΗ παράδοση λέει ὅτι καθόταν στὶς πρῶτες θέσεις τοῦ θεάτρου ὅταν παίχτηκαν οἱ ΝΕΦΕΛΕΣ καὶ σηκώθηκε ὄρθιος γιὰ νὰ τὸν δοῦν οἱ θεατὲς ποὺ δὲν μποροῦσαν ἀπὸ τὴν ἀντηλιὰ νὰ διακρίνουν ,ἀπὸ τὴν ΜΑΣΚΑ ποὺ φοροῦσε ὁ πρωταγωνιστὴς , ποιὸν "ἐπώνυμο" τῆς ἀθηναϊκῆς κοινωνίας παρίστανε.. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Σωκράτη , έγραψαν γἰ αὐτὸν  πολλοί,  ἀνάμεσα τους , ὁ ΠΛΑΤΩΝ καὶ ὁ ΞΕΝΟΦΩΝ , οἱ μαθητὲς του. 

ΑΡΒΕΛΕΡ : ʼΑναθεματισμένος ὁ Κ.Παλαιολόγος ἀπὸ τὴν ʼΟρθ. ʼΕκκλησία ὡς ʽΕνωτικός.

Εικόνα
                         ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ Τὰ γράφει ρητῶς ὁ ΔΟΥΚΑΣ , ὁ ἱστορικὸς τῆς ΑΛΩΣΕΩΣ · " ἀπό τῆς ἡμέρας ἐκείνης [ 12‒ΔΕΚ‒1452 ]  ἐν ᾖ ἐγένετο ἡ ἕνωσις ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ [=ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ] ὡς Ἰουδαίων συναγωγὴν τσύτην ἀπεύφευγον [=οἱ ʼΑνθενωτικοί]  καὶ οὐκ ἦν ἐν αὐτῇ οὔτε προσφορὰ οὔτε ὁλοκαύτωσις οὔτε θυμίαμα... καὶ οἱ προσευχόμενοι μέχρι τῆς ὥρας τῆς προσφορᾶς ἵσταντο , καὶ τότε πάντες ἐξήρχοντο...καὶ τόν ναὸν ὡς βωμὸν καὶ τὴν θυσίαν ὡς Ἀπόλλωνι τελουμένην ἐνόμιζον.." ( ΔΟΥΚΑΣ,705‒715) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ :  " ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη ποὺ κηρύχτηκε ἡ ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν (ἀνατολικῆς καὶ δυτικῆς) στὴν Ἁγία Σοφία ( 12/12/1452)  οἱ Ἀνθενωτικοὶ ἀπεύφευγαν τὴν Ἁγιασοφιὰ σάν νὰ ἦταν ἑβραϊκὴ συναγωγὴ καὶ δὲν τελοῦσαν μέσα σὲ αὐτὴν οὔτε τὴν  Θεία Εὐχαριστία ,οὔτε θυμίαμα .. καὶ στὶς ἱεροτελεστίες μέχρι τὴν Προσφορα

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ

Εικόνα
.                  ( youtube.com/DiamantisKoutoulas ) Θὰ προσπαθήσω νὰ τὸ πῶ ὅσο ἁπλούστερα γίνεται· Καταρχὰς "ΙΔΕΑ" στὸν Πλάτωνα δὲν σημαίνει αὐτὸ ποὺ σημαίνει σήμερα ,δηλ μιὰ σκέψη, ἀλλὰ τὸ "ἀρχιτεκτονικὸ ΣΧΕΔΙΟ" , τὴν ΜΟΡΦΗ   κάποιου πράγματος ( συνώνυμη ἡ ἀρχαιοελλ.λέξη "εἶδος").  Πχ τὸ ἀρχιτεκτονικὸ σχέδιο ἑνὸς οικοδομήματος ὀνομάζεται ,πλατωνικῶς," ἰδέα." Διερωτὴθηκε λοιπὸν ὁ Πλάτων  τὶ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ συνδέει ΑΝΟΜΟΙΑ πράγματα, ὥστε νὰ τοὺς ἀποδίδουμε τὸ ἴδιο ΚΟΙΝΟ χαρακτηριστικό. Πχ τὶ κὰνει "ὡραῖο"  ἕνα ἡλιοβασίλεμα, ἕνα μουσικὸ κομμάτι, ἕνα ἄλογο ;  Κι ὁ Πλάτων ἀπάντησε·  ἡ "ἰδέα" (δηλ.ἡ ΜΟΡΦΗ) τοῦ Ὡραίου,  στὴν ὁποία ΜΕΤΕΧΟΥΝ ὅλα τὰ ἀνόμοια ὄντα, ἀποκτῶντας έτσι ἕνα ΚΟΙΝΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ. Κι ἐνῶ τὰ ἐπὶ μέρους αἰσθητὰ ( πχ τὸ ἡλιοβασίλεμα, τὸ μουσικὸ κομμάτι,

ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ : Ἡ Διοτιμικὴ κλίμακα

Εικόνα
ʽΥποτίθεται ὅτι γύρω στὸ 400πΧ ὁ ʼΑπολλόδωρος διηγεῖται στὸν Γλαύκωνα  τὶ τοῦ εἶπε ὁ ʼΑριστόδημος ποὺ ἦταν παρών τὸ 416 πΧ στὸ νικητήριο συμπόσιο τοῦ νεαροῦ Ἀγάθωνος ποὺ εἶχε βραβευτεῖ στούς Τραγικοὺς ἀγῶνες (καὶ ὅλη αὐτὴν τὴν ἀφήγηση τὴν μεταφέρει ὁ Ἀπολλόδωρος στὴν παρέα τῶν ἑταίρων του) Τὸ κείμενο γράφτηκε γύρω στὰ 380 πΧ σὰν ἕνας συνεχὴς πλάγιος λόγος, ὅλος ἐξαρτώμενος ἀπὸ τὸ ρῆμα "ἔφη"(=εἶπε).  ʽΥπόρρητος σκοπὸς τοῦ Πλάτωνος νὰ ἀναπτύξει τὴν θεωρία του περὶ ΑΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΦΘΑΡΤΟΥ ΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΟΤΗΤΑ —ποὺ ἐδῶ τὴν ἐμφανίζει  ὡς τὴν " Ἰδέα" (=ἀρχέτυπο/μορφή) τοῦ ΩΡΑΙΟΥ ("καλοῦ",στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ).  ʽΗ ὅλη  ἀναχρονολόγηση  τοῦ διαλόγου ἐπιτελεῖ διττὸ σκοπό·  ἐκ πρώτης ἀπόψεως προσφέρει  ἀληθοφάνεια, ἀλλὰ μὲ μιὰ δεύτερη ,πιὸ ὀξυδερκῆ ματιὰ ἀποκαλύπτει ὅτι συνιστᾶ μιὰ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ  μυθικὴ δι

Η ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ

Εικόνα
Στὴν χώρα μας ὡς γνωστόν, οἱ λατινικὲς σπουδὲς εἶναι σὲ αἰώνια ..καραντίνα , ἤδη ἀπὸ ἱδρύσεως νεοελληνικοῦ κράτους , ἐξαιτίας τοῦ ἀντιδυτικοῦ —θρησκευτικῆς προελεύσεως—μένους τῆς κοινῆς γνώμης ( τὰ γράφω ὠμὰ  , ἐπειδὴ δὲν μπορεῖ νὰ τὰ πεῖ ἔτσι ὠμὰ ὁ ΠΑΠΑΓΓΕΛΗΣ , ὁ καθηγητὴς ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ στό ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ , διδάκτωρ στὸ Καῖμπριτζ καὶ μέγας ὑπέρμαχος τοῦ ΡΩΜΑΪΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ στὴν ἐκπαίδευση ). ʽΥποτίθεται ὅτι οἱ Νεοέλληνες ἐπειδὴ γνωρίζουν—ΔΗΘΕΝ—τὸν Ὅμηρο , δικαιοῦνται νὰ ἀγνοοῦν τὸν Βιργίλιο ἤ τὸν Ὀβίδιο.  ʼ´Ετσι ὅμως ἀγνοῶντας τὸν Βιργίλιο ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ ΚΑΤΕΧΟΥΝ , καθότι τὸν μεγαλύτερο ἐπίτευγμα τοῦ Ὅμήρου εἶναι ὅτι "γέννησε" τὸν Βιργίλιο ὅπως  καὶ τοῦ Βιργίλιου ὅτι "δημιούργησε" τὸν Δάντη.  ΟΜΗΡΟΣ—ΒΙΡΓΙΛΙΟΣ—ΔΑΝΤΗΣ αὐτοὶ ΕΙΝΑΙ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ταυτότητα , κι ἄν ἀγνοεῖς τοὺς δύο ἐκ τῶν τριῶν ,βρίσκεσαι ΕΚΤΟΣ εὐρ

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ & ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Εικόνα
Γράφει τὸ " ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ" : " ἦσαν δὲ τινες ʽ´Ελληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ. οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας ,καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· κύριε , θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν....ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων· ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου "(ΙΩ. 12, 20‒23) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ :   ἦσαν καὶ κάποιοι  Ἕλληνες ποὺ εἶχαν ἀνεβεῖ στὴν Ἱερουσαλὴμ γιὰ νὰ προσκυνήσουν γιὰ τὸ Πάσχα. Πλησίασαν τὸν Φίλιππο τὸν καταγόμενο ἀπὸ τὴν Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας καὶ τὸν παρακαλοῦσαν λέγοντας·  θέλουμε νὰ δοῦμε τὸν Ἰησοῦ, κύριε..  ʽΟ  ʼΙησοῦς (μόλις τοῦ τὸ εἶπαν αὐτὸ οἱ μαθητὲς , Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος) ἀπάντησε· ἔφτασε ἡ ὥρα νὰ δοξαστεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου. Τρεῖς  παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ κειμένου·  1.οἱ λέξη "ΕΛΛΗΝΕΣ"  κατὰ τοὺς πρώτους μεταχριστιαν

Παπα—Εὐθύμ :Η ΤΟΥΡΚΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Εικόνα
ʼ´Ισως δέν εἶναι ἐν Ἑλλάδι εὐρέως γνωστὸς , ἀλλ´ὁ παπα—Εὐθὺμ ὑπῆρξε ὁ Πόντιος   ποὺ ἀπετέλεσε τὸ μεγαλύτερο ὅπλο  τοῦ ΚΕΜΑΛ κατὰ τοῦ ΟΙΚ.ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ. ʽΟ ΠΑΠΑ—ΕΥΥΜ, κατὰ κόσμον, ΕΥΘΥΜΙΟΣ ΚΑΡΑΧΙΣΑΡΙΔΗΣ (χειροτονήθηκε τὸ 1914 ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ)  ὑποστήριζε ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '20  ὅτι οἱ Ὀρθόδοξοι Τουρκόφωνοι ,  οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ οἱ ʽΕλληνόφωνοι τῆς ΑΝΑΤΟΛΙΑΣ ,  δὲν εἶναι ἑλληνικῆς καταγωγῆς , ἀλλὰ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ πού..ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΤΗΚΑΝ . ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟ αὐτὸ διότι κάθε σοβαρὸς μελετητὴς γνωρίσει ὅτι μέγα μέρος τῶν σημερινῶν Τούρκων εἶναι ἑλληνικῆς καταγωγῆς , βυζαντινοὶ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΘΕΝΤΕΣ —τὸ ἀνάποδο δηλ.ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ὑποστήρζε ὁ ΠΑΠΑ—ΕΥΘΥΜ. Γιατί ὁδηγήθηκε σὲ αύτὴ τὴ θέση  ὁ παπα—Καραχισαρίδης ; Πιθανῶς διαβλέποντας ὅτι τὸ μέλλον ἀνῆκε στὶς δυνάμεις τοῦ ΚΕΜΑΛ τὴν δεκαετία τοῦ '20,  προσεταιρίστηκε τοὺς Κεμαλι

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ

Εικόνα
ʼΑπὸ τοὺς μεγαλύτερους συγγραφεῖς τῆς ἀνθρωπότητας κι ὁ σπουδαιότερος ἱστορικὸς ὅλων τῶν ἐποχῶν ὁ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ ἔχει δύο σημεῖα στὸ βιβλίο του "ΙΣΤΟΡΙΑΙ" ποὺ εἶναι ἀξεπέραστα , ὄχι μόνο στὴν ἱστοριογραφία ἤ στὴ λογοτεχνία,  οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ στὴν Πολιτικὴ Φιλοσοφία.  Πρόκειται ,βεβαίως, γιὰ τὸν πασίγνωστο διάλογο ΑΘΗΝΑΙΩΝ—ΜΗΛΙΩΝ , στὸ 5ο βιβλίο,  ὅπου ἡ οὐδέτερη Μῆλος { 416 πΧ } ἐπιδιώκει νὰ παραμείνει οὐδέτερη , φίλη καί τῶν ʼΑθηναίων καὶ τῶν Σπαρτιατῶν ,ἀλλὰ οἱ δημοκράτες τῆς ʼΑθήνας θεωροῦν αὐτὴν τὴν οὐδετερότητα ΚΑΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ  ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ   καὶ λένε στοὺς Μηλίους τὰ ἑξῆς ἐκπληκτικὰ —ποὺ ἀπηχοῦν  βεβαίως ,ΑΠΟΨΕΙΣ  τῆς ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΩΝ ΣΟΦΙΣΤΩΝ: " οὐ γάρ τοσοῦτον ἡμᾶς βλάπτει ἡ ἔχθρα ὑμῶν ὅσον ἡ φιλία μὲν ἀσθενείας τὸ δὲ μῖσος δυνάμεως παράδειγμα τοῖς ἀρχομένοις δηλούμενον.."[ Ε,95 ] [ Μετάφραση = 

ΟΙ 2 ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ ΠΟΥ ΓΛΥΤΩΣΑΝ ΣΤΙΣ ΘΕΜΟΠΥΛΕΣ

Εικόνα
Γράφει ὁ ʽΗρόδοτος, ὅτι ΔΥΟ Σπαρτιᾶτες γλύτωσαν στὶς Θερμοπύλες · 1. ʽΟ  ταχυδρόμος ΠΑΝΤΙΤΗΣ ποὺ καθυστέρησε ἐπίτηδες νὰ ἐπιστρέψει στὶς Θερμοπύλες,  ἀπὸ τὴν Θεσσαλία, ὅπου εἶχε σταλεῖ σὲ ἀποστολή,   καὶ γυρνῶντας στὴ Σπάρτη ἀτιμασμένος ,ΚΡΕΜΑΣΤΗΚΕ ["ἀπάγξασθαι"]. 2. ʽΟ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣ  ὁ οποῖος ἦταν ἀσθενὴς καὶ δὲν πῆγε στὴν μάχη.  ʽ´Ομως ὁ ἐπίσης ἀσθενὴς ΕΥΡΥΤΟΣ  —ἀντιμετώπιζε  προβλήματα ὁρἀσεως— ὅταν ἔμαθε ὅτι κυκλώθηκε ὁ ΛΕΩΝΙΔΑΣ , διέταξε τὸν Εἵλωτά του νὰ τὸν ὁδηγήσει στὴν μάχη, ὅπου πολέμησε σχεδὸν τυφλὸς .. Κατ´ ἄλλη ἄποψη, λέει ὁ ʽΗρόδοτος, ἦταν κι οἱ δυὸ ταχυδρόμοι , ὁ Εὔρυτος καὶ ὁ ʼΑριστόδημος  ἀλλὰ ,ἐπίτηδες, ὁ  δεύτερος κιότεψε καὶ καθυστέρησε ἀποφεύγοντας τὴν μάχη καὶ τὸν βέβαιο θάνατο. Σὲ κάθε περίπτωση, ὁ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΣγύρισε στὴ Σπάρτη ὅπου ὅλοι τὸν ἔκραζαν  " Ο ΤΡΕΣΑΣ" [=ΔΕΙΛΟΣ ]  καὶ

"ΧΩΡΙΣ ΙΠΠΕΙΣ" : Τὸ σύνθημα ἐπίθεσης στὴν Μάχη τοῦ Μαραθώνα

Εικόνα
Γράφει τὸ Λεξικὸ  ΣΟΥΪΔΑ (Suida) στὸ λῆμμα "ΧΩΡΙΣ ΙΠΠΕΙΣ"  ὅτι στὸν Μαραθῶνα,  Ἴωνες αὐτόμολοι ἀπὸ τοὺς Πέρσες,  " ἀνελθόντας ἐπὶ τὰ δένδρα σημαίνειν τοῖς Ἀθηναίοις ὡς εἶεν χωρὶς ἱππεῖς"  ·    δηλ. εἰδοποίησαν τοὺς Ἀθηναίους ὅτι ὁ Δᾶτις μετέφερε τὸ ΙΠΠΙΚΟ του  στὰ πλοῖα μὲ σκοπὸ νὰ ἀποβιβαστεῖ στὸ Φάληρο καὶ νὰ βαδίσει στὴν ἀνυπεράσπιστη ἀπὸ στρατὸ, Ἀθήνα ,ὅπου θὰ ἄνοιγαν τὶς πύλες προδότες ὀπαδοὶ τοῦ   Ἱππία —οἱ ὁποῖοι εἲχαν σηκώσει ,συνθηματικά, ἀσπῖδα στὸν ἥλιο κάνοντας σῆμα στοὺς Πέρσες... ΧΩΡΙΣ ΙΠΠΕΙΣ, ἦταν ἡ πληροφορία τῶν Ἰώνων καὶ τὸ πρωῒ ὁ Μιλτιάδης διέταξε ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΤΙΚΗ ἐπίθεση κατὰ τῶν Περσῶν, πιάνοντας ἐξαπίνης τὸν Ἀρταφέρνη  -ποὺ εἶχε μείνει ἡγήτωρ ἐν Μαραθῶνι-  μὲ τὰ γνωστὰ ἀποτελέσματα : 6.5000 νεκροὶ Πέρσες,  192 μόνον Ἀθηναῖοι καὶ 11 Πλαταιεῖς.. ʼ´Εκτοτε ἡ φράση "ΧΩΡΙΣ ΙΠΠΕΙΣ&q

Ἀρχαιοελληνικὴ "ὕβρις" καὶ χριστιανικὴ "ἁμαρτία"

Εικόνα
Ἐν συνόψει· "Ἁμαρτία" ,στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ, εἶναι ἡ  ΑΣΤΟΧΙΑ ,  ἐνῶ "ὔβρις σημαίνει ἄγνοια καὶ  ὑπέρβαση τῶν ὁρίων  ποὺ ὅμως δὲν εἶναι ἀπὸ πρὶν  γνωστὰ καὶ καθορισμένα. Στὸν κῆπο τῆς ʼΕδὲμ ὁ Θεός‒ Λόγος ἔθεσε ΣΑΦΗ ὅρια : τὸ μὴ φαγεῖν ἀπὸ τὸ "δένδρο τῆς Γνώσεως" (στὴ βιβλικὴ γλῶσσα : ΓΝΩΣΗ=ΠΡΑΞΗ) τοῦ Καλοῦ καὶ τοῦ ΚΑΚΟΥ. ʽΟπότε ἐκεῖ ἡ ἁμαρτία συνιστᾶ Παράβαση ΓΝΩΣΤΩΝ ὁρίων ,γιὰ τοῦτο καὶ ἐμπεριέχει ΕΝΟΧΗ ἐπιφέρουσα ΔΙΚΑΙΗ Τιμωρία. Στὴν ἀρχαία ΤΡΑΓΩΔΙΑ ὁμως ,ἐν ἀρχῇ ἦν τὸ ΧΑΟΣ,  ὁπότε τὰ ὅρια τῶν ἀνθρωπίνων Πράξεων δὲν εἶναι ἐκ τῶν προτέρων γνωστὰ καὶ καθορισμένα,  ἀφοῦ οὐδεὶς ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ γνωρίζει τὶς ἀκρότατες ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ τῶν πράξεων του. ʽΩστόσο κι ἀν δὲν τὶς ξέρει ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ὡς ἐὰν  τὶς ἤξερε, ὡς ἐὰν ἦταν παντογνώστης  καὶ ἡ ὕβρις  —Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς