Πολυτονικό : Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ





__________





    (ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ & Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ)




Μὲ τὴν κατάργηση τῆς ἱστορικῆς ὀρθογραφίας
 τοῦ πολυτονικοῦ (ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ 1982 ΣΤΗΝ..ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΥΣΑ ΒΟΥΛΗ
ΜΕ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΩΝ..)
πέραν τῆς βίαιης ἀποκοπῆς τοῦ Νεοέλληνα ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ γραφὴ αἰώνων ,ἐπιβλήθηκε ἕνας ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ χωρισμὸς στὴν ἑλληνικὴ Γραμματεία ,δεδομένου ὅτι ἀπὸ τὸν 9ο αἰ.μΧ μέχρι τὸ 1982 τὰ ἑλληνικὰ γράφονταν  μὲ τὴν ιστορικὴ ὀρθογραφία τοῦ πολυτονικοῦ.

 Τίθεται λοιπὸν τὸ ἐρώτημα , σὲ ποιὸ σύστημα θὰ τυπώνονται τὰ ἔργα τῶν συγγραφέων τῆς Τουρκοκρατίας ,  ἤ ἡ Δημοτικὴ Ποίηση ἤ τὰ ποιήματα τοῦ Καβάφη καὶ τοῦ ʼΕλύτη , ἄν δεχθοῦμε ὅτι ΜΟΝΟ τὰ ἀρχαιοελληνικὰ καὶ βυζαντινὰ ἔργα θὰ ἐκδίδονται μὲ πολυτονικό;

Μὲ ποιὸ κριτὴριο γίνεται τέτοιου εἴδους χωρισμός; ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΑΡΙΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΔΙΩΞΕΩΝ ΣΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΚΑΠΟΙΟΥ ?  

 Ὅμως τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα ποὺ δημιουργεῖ ὁ μονοτονισμὸς ἔγκειται στὴν ἀδυναμία ΕΤΥΜΟΛΟΓΗΣΗΣ τῶν λέξεων ,
χωρὶς τὴ γνώση τῆς ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ.
Ἐξηγῶ: 

1) Πῶς θὰ ἑρμηνευτεῖ ὁ ΣΥΜΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ π.χ.
ἐπὶ +ἵππος =ἔφιππος, νύκτα+ἡμέρα=νυχθημερὸν
κατὰ +ὅλον = καθόλου (καθʼὁλοκληρία)
ἀντὶ+ὑπολοχαγὸς=ἀνθυπολοχαγὸς κλπ
ἤ τὰ προϊόντα ΑΝΟΜΟΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΔΑΣΕΩΝ
  πχ ΘΡΕΨΩ-ΤΡΕΦΩ/ΤΡΟΦΗ

2) Πῶς θὰ κατανοηθεῖ ἡ προέλευση ΣΥΝΘΕΤΩΝ λέξεων ὅπως πχ.ἔφορος, κάτοψις ὅταν ἀγνοεῖται ἡ δασεῖα στὸ ρῆμα " ὁρῶ "  (>ὅρασις) ἤ ἡ ψιλὴ τοῦ μέλλοντα " ὄψομαι"(>ὀψις)
  [ ΣΗΜΕΙΩΣΗ : στὸ σημεῖο αὐτὸ καταδεικνύεται καὶ τὸ ὅτι εἶναι ΕΝΙΑΙΑ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀρχαία καὶ νέα, μὲ δεδομένη τὴν ΔΙΑΧΡΟΝΙΑ τῶν λέξεων
 ( ὁρῶ> ὅραση,  ὁρίζοντας , ὄψομαι> ὄψη, ὀπτικά)—ὅπως δίδασκε ὁ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ ]

3) Πῶς θὰ κατανοηθεῖ ἡ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ λέξεων ὅπως πχ " ὀλιγ‒ωρία ",χωρὶς γνώση τῆς ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ, ἀφοῦ <ὥρα> μὲ δασεῖα εἶναι ἡ ὥρα τοῦ ρολογιοῦ, ἐνῶ <ὤρα> μὲ ψιλὴ εἶναι ἡ φροντίδα ( ὀλιγωρία= ὀλίγος+ὤρα, τιμωρία=τιμή+ὤρα κλπ).

4) Πῶς θὰ γίνει γνωστὴ ἡ ἐτυμολογία δηλ.ἡ ἱστορία τῶν λέξεων ὅπως :  Χίος =ἡ νῆσος,
ἐνῶ  Χῖος= ὁ Χιώτης  ἤ  τὰ ἄρματα (μὲ ψιλή) =τὰ ὅπλα (ἐκ τοῦ λατινικοῦ arma/armorum)  ἐνῶ  ἅρματα (μέ δασεῖα)  =οἱ ἅμαξες (ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὅμήρου). 
Στὸ σημεῖο αὐτὸ φαίνεται ὅτι τὸ πολυτονικὸ εἶναι ἀναγκαῖο καὶ στὴ νέα ἑλληνικὴ, καθʼ ὅσον ἡ λέξη " ἄρματα/ἀρματολός" εἶναι νεοελληνικῆς προελεύσεως.
 Ἐπίσης  ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω παραδείγματα 
γίνεται φανερὸ ὅτι στὸ μονοτονικὸ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ  ἀπαραιτήτως ΤΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ γιὰ νὰ κατανοηθοῦν οἱ  ὁμόηχες λέξεις μὲ διαφορὰ στὸν τονισμό.


Τούτων λεχθέντων, γίνεται σαφὲς ὅτι χωρὶς γνώση τοῦ πολυτονικοῦ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΗΣΗ ΠΛΗΘΟΥΣ ΛΕΞΕΩΝ , λόγῳ τῆς διαφοροποιητικῆς ἀξίας τῶν τόνων καὶ τῶν πνευμάτων ( βλ. παραπάνω ἐνδεικτικὸ πίνακα).
Καὶ χωρὶς τὴ γνώση τῆς ἱστορίας τῶν λέξεων, δηλ.τοῦ ὅλου ΣΗΜΑΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ  τους , ἀκρωτηριάζεται ὁ νοηματικὸς πλοῦτος τῆς γλώσσας ποὺ μιλοῦν οἱ Νεοέλληνες , φτωχαίνει ὁ λόγος τους καὶ ὡς γνωστόν, ὁ ΛΟΓΟΣ εἶναι ὀ μόνος τρόπος  κατανόησης τοῦ κόσμου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο.
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΦΤΩΧΙΑ* ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΙΚΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ ἀπὸ τὴν νεοελληνικὴ γραφὴ  καὶ κατεξοχὴν ἡ ἀποκοπὴ τοῦ Νεοἐλληνα  ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ ΣΥΝΕΧΕΙΑ τῆς ἑλληνικῆς ΓΡΑΦΗΣ καὶ γλώσσας,δηλ.ἀπὸ  ΤΟ ΜΟΝΟ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.



________






  * Ἐμεῖς ποὺ μάθαμε ἀπὸ τὸ Δημοτικό (τὸ 1967 πῆγα στὴν Α’ Τάξη) τοὺς Τόνους καὶ τὰ Πνεύματα ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΘΗΚΑΜΕ στὴν ἐκμάθηση τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν, τῆς βυζαντινῆς γραμμστείας  (Ἀκάθιστος Ὕμνος) ἀλλὰ καὶ τῆς νεὠτερης λογοτεχνίας  (Καβάφης, Παπαδιαμάντης, Βιζυηνός, Ἐλύτης κλπ).

 Ἀντιθέτως, οἱ σημερινοὶ μαθητὲς ποὺ ΠΡΩΤΟΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΔΑΣΕΙΑ ΣΤΑ 13 τους χρόνια  (Α’ ΓΥΜΝ.) προβληματίζονται βλέποντας τὴν λέξη  <μῆλα>  νὰ  τονίζεται διαφορετικὰ στὰ ἀρχαῖα (μῆλα) ἀπὸ ὅτι στὰ νέα ἑλληνικά (μήλα) ,
 μὲ συνέπεια νὰ ΑΓΑΝΑΚΤΟΥΝ  μαθαίνοντας  ἀρχαῖα ἑλληνικὰ καὶ τελικὰ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΟΥΝ  τὴν  λέξη <ὥρα > μέ δασεῖα  (τοῦ ρολογιοῦ) ἀπὸ  τὴν  <ὤρα > μέ ψιλὴ ποὺ σημαίνει φροντίδα (ὀλιγ‒ωρία, τιμ‒ωρία) ἢ ΔΕΝ  ΚΑΤΑΝΟΟΥΝ  πῶς τὸ Π γίνεται  Φ  πρὶν ἀπὸ δασεῖα  καὶ  ἀπὸ τὸ <ἐπί +ἵππος> προκύπτει τό <ἔφιππος>..

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΥΤΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ 
συνετελέσθη ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ τὸ 1982 σὲ μιὰ μεταμεσονύκτια συνεδρίαση μιᾶς ὑπνώττουσας Βουλῆς καὶ βεβαίως ΚΑΜΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΛΛΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ δέν ἐνδιαφέρθηκε ἔκτοτε νὰ  θεραπεύσει τὸ ὄνειδος .
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ αύτοῦ τοῦ γλωσσικοῦ ὀλέθρου εἶναι  ὀ  σύγχρονος ἀναλφαβητισμὸς τῶν  ΑΝΕΛΛΗΝΙΣΤΩΝ  καὶ ἀνορθόγραφων πτυχιούχων  οἱ ὁποῖοι ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΝΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΔΟΥΝ  ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ....

Αὐτὴ εἶναι Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ...



_____
ΥΓ κάποιοι πονηροὶ βεβαίως θὰ ὑποστηρίξουν ὅτι ἀφοῦ σήμερα δὲν προφέρονται τὸνοι καὶ πνεύματα θὰ πρἐπει νὰ καταργηθοῦν.
  Ἀλλὰ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΛΩΣΣΕΣ διαφέρει ἡ ΓΡΑΦΗ άπὸ τὴν ΠΡΟΦΟΡΑ πχ στὰ ἀγγλικὰ τὸ knight {=ἱππότης} προφέρεται /νάϊτ/ καὶ  στὰ γαλλικὰ τό <eau > {=νερό} προφέρεται /ο/ .
 ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ γιὰ νὰ ταυτίζεται μέ τὴν προφορά;


ΥΓ2 . οἱ τόνοι καί τὰ πνεύματα εἰσήχθησαν ἤδη μετὰ τὰ χρόνια τοῦ Ἀλεξάνδρου, στὴ μεγαλογράμματη γραφὴ —βλ ΠΑΠΥΡΟ ΒΑΚΧΥΛΙΔΗ—ὤστε νὰ μάθουν τὴν προσωδιακὴ προφορὰ τῆς τότε ἑλληνικῆς οἱ ξένοι λαοὶ τῆς Ἀνατολῆς.
Τὸ πολυτονικό ὅμως, συστηματοποιήθηκε καὶ γενικεύτηκε στὰ βυζαντινὰ χρόνια—9ος αἰ.— μὲ τὴν καθιέρωση τῆς μικρογράμματης γραφῆς.
Δηλ.ἡ πολιτικὴ ἀπόφαση τοῦ 1982, 
ἀκρωτηρίασε τὴν ἱστορικὴ γραφὴ 1000 χρόνων τῆς ἑλληνικῆς...

ΥΓ3 ἡ Ἀριστερὰ τοῦ Μεσοπολέμου ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ ζητᾶ τὴν ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΛΑΤΙΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΝΗΤΟΥ στὴν νεοελληνικὴ γραφὴ
 βλ.τὴν θέση τοῦ ΓΛΗΝΟΥ γιὰ τὴν ΛΑΤΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ,δηλ τὴν καθιέρωσηστὴ νεοελλ.γραφὴ
αὐτῶν ποὺ σήμερα ἀποκαλοῦμε ..greeklish !!
(Βλ .ΓΛΗΝΟΣ,"Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΩΣΥΝΗΣ",
"Πρωτοπορία" τεῦχος ΜΑΡΤΙΟΥ 1930, σελ 76-77
-βλ. ΦΩΤΟ καὶ
 https://diamantiskoutoulas.blogspot.com/2017/11/blog-post.html
[Τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο μάλιστα προωθεῖτο καὶ τὸ 1975 γιὰ τὴν γραφὴ τῆς τότε καθιερωθείσης Δημοτικῆς, ἀλλὰ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ Ο ΚΩΝ. ΤΣΑΤΣΟΣ κλπ ἀκαδημαϊκοί..]








(ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ-Κ.ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ)

_______________















παρ’ ὅλον ποὺ εἶναι μεγαλογράμματη γραφὴ
δηλ. μὲ κεφαλαῖα
διακρίνονται τόνοι & πνεύματα

___________________


Η ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΞΙΑ
ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ
    












ΔΑΣΥΝΟΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ





________________________________

* Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΥΤΗ ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ
ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ & ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΥΤΟΥΛΑ
ΠΟΥ ΜΕ ΕΜΑΘΑΝ ΓΡΑΦΗ & ΑΝΑΓΝΩΣΗ
ΜΕ ΤΟΝΟΥΣ &  ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΑ 
ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΑΣΥΝΟΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΠΡΙΝ ΠΑΩ ΚΑΝ  ΤΟ 1967 ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ..



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ.

Τὸ κρεββάτι τοῦ Τιμάρχου: Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΤΗΝ 30η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940.