Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2021

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΓΕΝΙΤΣΑΡΩΝ

Εικόνα
Οἱ Γενὶτσαροι—ἡ λέξη Yeniçeri σημαίνει  "ΝΕΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ"—δημιουργήθηκαν τό 1362  ἐπὶ  ΜΟΥΡΑΤ Α' πάνω στὰ βυζαντινὰ πρότυπα τῶν "ΤΟΥΡΚΟΠΟΥΛΩΝ" (=ἐκχριστιανισμένων Τοὐρκων μισθοφόρων) τοῦ ΑΛΕΞΙΟΥ ΚΟΜΝΗΝΟΥ  καὶ στὴν συνέχεια ἐξελίχτηκαν μέσῳ τοῦ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ Χριστιανόπαιδων στὴν κύρια δύναμη ,στήν ΕΛΙΤ τοῦ Ὀθωμανικοῦ Πεζικοῦ καὶ τῆς ΦΡΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ. Σὲ μιὰν ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΑ ὅμως χωρὶς πολιτικοὺς φραγμοὺς στὴν Ἐξουσία τοῦ Μονάρχη οἱ κάθε λογῆς πραιτωριανοὶ μέλλουν νὰ παίξουν ρόλο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ τῆς Ἀπόλυτης Ἐξουσίας τοῦ Βασιλιᾶ·  ἔτσι καὶ οἱ στρατοπευδεύοντες στὴν Κων/πολη Γενίτσαροι σὺν τῷ χρόνῳ καὶ εἰδικῶς μὲ τὴν κατάργηση τοῦ Παιδομαζώματος, λόγῳ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ,ἐξελίχθηκαν ἐν τέλει σὲ ὄργανο ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ.  Ἤδη μετὰ τὸ 1700 περίπου εἶχε γίνει ὁ γενιτσαρισμὸς κληρονομικὸ ἐπάγγελμα πολὺ προσοδοφόρο. Οἱ Γενίτσαροι μὲ τὶς μπλὲ στολὲς καὶ τὰ ψηλὰ λευκὰ τουρμπάνια (βλ.φωτο)  ἦταν χωρισμένοι σὲ 196 λόχους —ΟΡΝΤΑ—τῶν 100 άτόμων,ἐνῶ οἱ λόχοι 60‒63

ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ: Παναγιώτης & Νικόλαος Δοξαρᾶς

Εικόνα
Τὰ Ἑπτάνησα δὲν γνώρισαν Τούρκου πόδι κι ἐκεῖ ἄνθισε μεταξὺ  1600‒1700 μιὰ λαμπρὴ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ Ζωγραφικὴ ἡ ὁποία ἔχει σαφεῖς ἐπιρροὲς ΜΠΑΡΟΚ. Σημειώνω ὅτι στὴν Ἑλλάδα εἶχε ἤδη ξεκινήσει μιὰ μορφὴ ἀναγεννησιακῆς τέχνης , ἡ λεγόμενη ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΕΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ μὲ κύριο ἐκπρόσωπο τὸν Μ.ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ γύρω στὰ 1300 —βλ τὴν ἁγιογραφία "Ο ΑΝΑΠΕΣΩΝ ΙΗΣΟΥΣ"  { ΠΡΩΤΑΤΟ ΑΓ.ΟΡΟΥΣ} Μὲ τὴν Ὀθωμανικὴ κατάληψη ἐπῆλθε ΑΝΑΣΧΕΣΗ σὲ κάθε ἐξέλιξη τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ζωγραφικῆς μὲ συνέπεια ἡ Ἑλλάδα ΝΑ ΜΗΝ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ. Ὅμως ἡ Βενετικὴ κατοχὴ στὰ Ἑπτάνησα καθὼς καὶ ἡ φυγὴ ΚΡΗΤΩΝ ζωγράφων μετὰ τὴν κατάληψη τῆς Κρήτης ἀπὸ τοὺς Τοὐρκους τὸ 1669 ,συνέβαλε στὴν ἀνάπτυξη τῆς ἑπτανησιακῆς ἁγιογραφίας καὶ τὸν ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ποὺ παρέμενε ΚΑΘΗΛΩΜΕΝΗ στὸν συμβολισμὸ καὶ στὸν ἀντιρεαλιστικὸ της χαρακτῆρα. Κύριοι ἐκπρόσωποι καί ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ τοῦ ἑπτανησιακοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μπαρὸκ εἶναι βεβαίως οἱ δύο ΔΟΞΑΡΑΔΕΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ καὶ ΝΙΚΟΛΑΟΣ , πατέρας καὶ γυιὸς, οἱ ὁποῖοι μὲ σαφήνεια καὶ ἐνά

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ (529μΧ)

Εικόνα
 Ἡ πόλη τῶν Ἀθηνῶν δὲν γνώρισε μόνον κατὰ τὴν κλασσικὴ περιόδο πνευματικὴ ἀκμὴ, γενόμενη ἡ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ τοῦ ἀρχαίου κόσμου, ἀλλὰ παρόμοια λάμψη κατεῖχε καὶ σὲ ἄλλες δύο  ἱστορικὲς περιόδους :  τὴν  ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ—ΡΩΜΑΪΚΗ καὶ τὴν ΠΡΩΤΟΒΥΖΑΝΤΙΝΗ. Εἰδικῶς κατὰ τὸν 1o-2ο αἰ.μΧ ἡ Ἀθήνα ἔλαβε τὴν μεγαλὐτερη αἴγλη της ,γενόμενη ἡ ἀγαπημένη πόλη  βασιλέων ἑλληνιστικῶν κρατῶν καὶ πόλεων (πχ ΑΤΤΑΛΟΣ) καθὼς καὶ Ρωμαίων αὐτοκρατόρων( πχ ΑΔΡΙΑΝΟΣ)  οἱ ὁποῖοι τὴν κόσμησαν μὲ τόσα κτήρια ,ὥστε δημιουργήθηκε ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΗ ἀνατολικὰ τῆς παλιᾶς Ἀθήνας τῶν κλασσικῶν χρόνων (βλ Πύλη Ἀδριανοῦ), ἠ λεγόμενη "ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ". Αὐτὴ τὴν ΥΠΕΡΛΑΜΠΡΗ πόλη εἶδε καὶ περιέγραψε ὁ περιηγητὴς ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ στὰ "Ἀττικά" γύρω στὰ 150 μΧ, μὲ τὶς  πολυπληθεῖς περιώνυμες Σχολὲς ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ—ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΩΝ—ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΩΝ—ΣΤΩΙΚΩΝ κλπ, τὴν Ἀκαδημία μὲ τὸν ΤΑΦΟ τοῦ ΠΛΑΤΩΝΑ , τὸ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΗΜΑ μὲ τὰ Μαυσωλεῖα τῶν μεγάλων Άθηναίων πχ Περικλῆ κλπ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ   Ὅμως ἡ πόλη ἐκείνη ἔμελλε νὰ καταστραφεῖ τὸ  267 μΧ ἀπό τ

Ὁ Ἀριστοφάνης καὶ ἡ ἀληθινὴ ὄψη τῆς ἀρχαίας Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας.

Εικόνα
Γιὰ ὅποιον  ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴν ἀληθινὴ ὄψη τῆς ΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ τῶν κλασσικῶν χρόνων ἡ  ΚΥΡΙΑ ΚΑΙ ΚΑΙΡΙΑ  ΠΗΓΗ  εἶναι ὁ  ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ  ,γιατὶ  αὐτὸς μὲ  τὴν ΟΞΕΙΑ  σάτιρα του ἀποκαλύπτει τὴν ΟΥΣΙΑ τῶν  πολιτικῶν πραγμάτων στὴν κλασσικὴ Ἀθήνα μὲ ἕναν  ἰδιαίτερα  σαφῆ καὶ ἐναργῆ τρόπο . Πρωτοπόρος τῆς πολιτικῆς σἀτιρας  ἀπὸ μικρὴ ἡλικία ἔδειξε τὴν ὀξύνοια καὶ τὸ ταλέντο του, ὅταν πῆρε,τὸ 426 πΧ  σὲ ἡλικία  μόλις 19 χρονῶν περίπου, τὸ 1ο βραβεῖο , μὲ τὴν —χαμένη —κωμωδία του  " ΒΑΒΥΛΩΝΙΟΙ" , ὄπου παρομοίαζε τοὺς Συμμάχους τῶν Ἀθηναίων  ὡς Βαβυλώνιους δούλους τῆς  Ἀθἠνας καὶ ἐπειδὴ  ἡ κωμῳδία αὐτὴ παίχτηκε στὰ Μ.Διονύσια ,παρουσίᾳ συμμάχων ποὺ εἶχαν ἔρθη ὅταν ἄνοιξε ὁ καιρός γιά  νὰ πληρώσουν τὶς εἰσφορές, ὁ ΚΛΕΩΝ τὸν κατηγόρησε στὴ Βουλὴ γιὰ προσβολὴ τῆς πόλης ἐνώπιον ξένων,  κι ὁ Ἀριστοφάνης τὴν γλύτωσε παρὰ τρίχα , ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ ἴδιος  στοὺς ΑΧΑΡΝΗΣ ,στ.377 κ.ἑ. [ ὑπὸ Κλέωνος ἔπαθον .. διὰ τὴν πέρυσι κωμῳδίαν  εἰσελκύσας γὰρ μ,ἐς τὸ βουλευτήριο.. ὥστε ὀλίγου πάνυ

Στοὰ Ἀττάλου (150 πΧ)

Εικόνα
 Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐμπορικὰ*  κέντρα τῆς ἀρχαιότητας ἡ ἀνατολικὴ στοὰ τῆς Ἀγορᾶς τῶν Ἀθηνῶν κτίστηκε ἀπὸ τὸν Ἄτταλο Β' τῆς Περγάμου περὶ τὸ 150 πΧ , δῶρο στὴν πόλη τῆς Παλλάδας ὅπου σπούδασε ,κοντὰ στὸν φιλόσοφο Καρνεάδη. Καταστράφηκε τὸ 267 μΧ κατὰ τὴν εἰσβολὴ τῶν ΕΡΟΥΛΩΝ τοῦ βορρᾶ καὶ ἔκτοτε ἐνσωματώθηκε στὸ ὑστερορρωμαϊκὸ τεῖχος ποὺ περιέβαλε τὴν  ρωμαϊκὴ ,λεγόμενη Ἀγορὰ, στὴν σημερινὴ Πλάκα.  Η ΣΤΟΑ ΑΤΤΑΛΟΥ ΕΝΣΩΜΑΤΩΜΕΝΗ  ΣΤΟ ΥΣΤΕΡΟΡΡΩΜΑΪΚΟ ΤΕΙΧΟΣ (ΠΗΓΗ: ancientathens3d.com ) Κατὰ τὴν Τουρκοκρατία πάνω στὸν χῶρο τῆς άρχαίας Ἀγορᾶς κτίστηκε ἡ συνοικία ΒΡΥΣΑΚΙ ἡ ὁποία ἀπαλλοτριώθηκε ὁλόκληρη στὴν νεώτερη ἐποχὴ ,ἐπὶ Βενιζέλου, τὸ 1931 καὶ μὲ δαπάνες τῆς ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ καὶ τοῦ ΡΟΚΦΕΛΕΡ ὁ χῶρος ἀνασκάφηκε, ἐνῶ ἡ ἐν λόγῳ στοὰ ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΕ τὸ 1956 καὶ σήμερα στεγάζει τὸ ΜΟΥΣΕΙΟ τῆς Ἀρχαίας Ἀγορᾶς. __________________ *οἱ κίονες τῆς στοᾶς,στὸ κάτω μἐρος τους δέν φέρουν ραβδώσεις, δεδομένου ὅτι οἱ μεταφορὲς τῶν ἐμπορευμάτων θὰ ἐπέφεραν φθορὲς  σὲ αὐτὸ τὸ ση

Ἡ ἀποστολὴ τοῦ Π.Π.Γερμανοῦ πρὸς τὸν Πάπα Πῖο Ζ’ (1822)

Εικόνα
Μιὰ ἄγνωστη*  πτυχὴ τοῦ 1821 εἶναι ἡ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Π.Π.ΓΕΡΜΑΝΟΥ μαζὶ  μέ τὸν ΑΝΔΡΕΑ ΜΕΤΑΞΑ καὶ τὸν Γάλλο φιλέλληνα F. JOURDAIN  πρὸς τὸν Πάπα ΠΙΟ Ζ' , ὡς ἐκπροσώοων τῆς Ἐπαναστατικῆς  Κυβέρνησης τῆς Ἐπιδαύρου ,τὸν 1822, ἐν ὄψει τοῦ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΒΕΡΟΝΑ τῆς Ἱερᾶς Συμμαχίας. Στὴν Βερόνα τὸν ΟΚΤΩΒΡΙΟ τοῦ 1822 ἐπρὀκειτο νὰ συναντηθοῦν οἱ Μ.Δυνάμεις τῆς Εὐρώπης γιὰ νὰ συζητήσουν τὰ θέματα τῶν ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΝ  ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ καὶ ΙΤΑΛΙΑ καὶ δευτερευόντως στὴν ΕΛΛΑΔΑ ποὺ εἶχαν ξεσπάσει, ὅλες μαζὶ σχεδὸν, τὸ 1820‒1821.  Τότε ἡ ἑλληνικὴ ἐπαναστατικὴ κυβέρνηση ἀποφάσισε νὰ ἀπευθυνθεῖ  καὶ στὴν ΑΓ. ΕΔΡΑ προκειμένου ὁ Πάπας νὰ μεσολαβήσει γιὰ νὰ γίνει δεκτὴ ἡ Ἐπιτροπὴ  στὸ Συνέδριο τῆς Βερόνας, ὥστε νὰ δείξει στὶς Δυνάμεις ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἐξέγερση ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΚΑΙ ΙΣΠΑΝΙΚΗ τῶν Καρμπονάρων. { Ἀνάλογες ἐκκλήσεις ἀπηύθυνε ἡ ἑλληνικὴ ἐπαναστατικὴ κυβέρνηση τῆς Ἐπιδαύρου  σὲ ὅλες τὶς Μ.Δυνάμεις καὶ εἰδικῶς στὸν Τσἀρο Ἀλέξανδρο} Οἱ Ἀνδρέας Μεταξᾶς καὶ  F. Jourdain ἔφτασαν στὴν ΑΓΚΩΝΑ στὶς

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Εικόνα
Πρὶν πολλὰ χρόνια -τὸ 1990- φίλος συνάδελφος καθηγητὴς θεολογίας—κατόπιν μητροπολίτης σὲ μεγάλο νησὶ τοῦ Αἰγαίου—μοῦ εἶχε ..ἐκμυστηρευτεῖ ὅτι δὲν τοῦ προκαλεῖ ἐνδιαφέρον οὔτε ὁ Πλάτων οὔτε ὁ Ἀριστοτέλης ,οὔτε ἕτερος τις τῶν νεωτέρων φιλοσόφων ,παρὰ μόνο ἡ θεολογία τῶν Συνόδων καὶ οἱ βυζαντινοὶ Πατέρες. Κάποτε ,παίρνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὴν ἑορτὴ τῆς Ἀναστηλώσεως τῶν Εἰκόνων ,τοῦ ἔθεσα πρὸς συζήτηση τὸ δίλημμα τὸ τεθὲν ὑπὸ τῶν Εἰκονομάχων ΠΟΙΑ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΚΟΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ, δεδομένου ὅτι δὲν ὑπάρχει πρὀσωπο ἄνευ φύσεως. Τὸ ἐν λόγῳ δίλημμα εἶναι κατ'οὐσίαν ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΚΟ ἀναφερόμενο στὸν γνωστὸ χριστολογικὸ ὅρο τῆς Δ' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ἐν Χαλκηδόνι Συνόδου {451μΧ} κατὰ τὸν ὁποῖο στὸ θεανδρικὸ Πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ βρίσκονται ΕΝΩΜΕΝΕΣ οἱ δύο φύσεις, ἀνθρώπινη καὶ θεϊκὴ "ΑΣΥΓΧΥΤΩΣ, ΑΤΡΕΠΤΩΣ, ΑΔΙΑΙΡΕΤΩΣ, ΑΧΩΡΙΣΤΩΣ". Ἄρα κατὰ τοὺς Εἰκονομάχους, ἄν στὴν εἰκόνα εἰκονίζεται ΜΟΝΟΝ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ, τότε ΔΙΑΣΠΑΤΑΙ ΤΟ ΑΧΩΡΙΣΤΟΝ , ἄν ἀπεικονίζονται ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΦΥΣΕΙΣ , τότε εἰδωλοπο

Ψευδεπίγραφα : ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Εικόνα
Μὲ τὸν ὅρο "ψευδεπίγρσφα" ἐννοοῦμε τὰ πλαστὰ ἤ νόθα ἐργα τῆς ἀρχαίας καὶ χριστιανικῆς Γραμματείας ποὺ χρησιμοποιοῦν ΨΕΥΔΩΣ ὄνομα γνωστῶν συγγραφέων.  Κλασσικὰ παραδείγματα ἐν προκειμένῳ ἀποτελοῦν οἱ νόθοι ΔΙΑΛΟΓΟΙ τοῦ ΠΛΑΤΩΝΑ πχ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ Α' καὶ Β'ἤ οἱ μή—γνήσιες ΕΠΙΣΤ̣ΟΛΕΣ τοῦ ΠΑΥΛΟΥ, πχ ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ. Δὲν θὰ κάνω λεπτομερεῖς ἀναφορὲς περί ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ  στὸν περιορισμένο χῶρο μιᾶς ἀνἀρτησης, θὰ ἀναφέρω  μόνο δύο βασικοὺς παράγοντες ἀπὸ ὅπου  κρίνεται ἡ γνησιότητα ἤ μὴ ἑνὸς ἀρχαίου κειμένου —ἐξαιρῶντας τὴν  ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ :  1. ἡ ΓΛΩΣΣΑ τοῦ κειμένου.  Πχ στὸν διάλογο "ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ"  ποὺ φέρει τὸ ὄνομα τοῦ Πλάτωνα εἶναι φανερὸ ὅτι ἡ γλῶσσα  τοῦ κειμένου ΔΕΝ εἶναι ἐκείνη τῆς πλατωνικῆς περιόδου ἀλλὰ μεταγενέστερη κατὰ μισὸν αἰῶνα. Ἐξάλλου ὑπάρχει διαφορὰ στὸ ΥΦΟΣ  ·  πχ στὴν χρήση ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΩΝ ἤ τοῦ συνδέσμου "ΚΑΙ" { στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ πῶ ὅτι ἐδῶ  ἀποδεικνύεται χρήσιμη ἡ χρήση τῶν ὑπολογιστῶν στὴν ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΥΦΟΥΣ ΔΥΟ ΚΕΙΜΕΝΩΝ} 2. οἱ

ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ : Ποιὸς ἦταν ἡ πραγματικὴ "Ἀόρατη Ἀρχή".

Εικόνα
Παλιὰ ἀπορία γιὰ ὅλους τούς ΦΙΛΙΣΤΟΡΕΣ ἀποτελεῖ τὸ  ἐρώτημα  πῶς  εἶναι δυνατόν 3 ἄσημοι καὶ "ἀποτυχημένοι" ἔμποροι,  οἱ ΣΚΟΥΦΑΣ, ΤΣΑΚΑΛΩΦ, ΞΑΝΘΟΣ,  νὰ πέτυχαν τὸ  ΤΙΤΑΝΙΟ ΕΡΓΟ  τοῦ  ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821.   Ὡς γνωστόν, ἡ Φιλικὴ Ἑταιρεία —ὅπως καὶ ἄλλες παρόμοιες ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ τῆς ἐποχῆς πχ ΚΑΡΜΠΟΝΑΡΟΙ στὴν Ἰταλία— άκολουθοῦσε τὴν δομὴ τῶν ΤΕΚΤΟΝΙΚΩΝ ΣΤΟΩΝ μὲ Τυπικὰ Μύησης, Μυστικά κλπ. Ὡστόσο, ἡ Φιλικὴ Ἑταιρεία ΔΕΝ ἦταν Τεκτονικὴ Στοά, ἄν καὶ μερικὰ μέλη της —πχ ΞΑΝΘΟΣ—ὑπῆρξαν Τέκτονες. Ἡ Φιλικὴ Ἑταιρεία ἱδρύθηκε  μιὰ ΠΕΡΙΕΡΓΗ χρονιά, τὸ 1814· ἐποχὴ ποὺ  ὁ ΝΑΠΟΛΕΩΝ—ἠττηθεὶς στὴν Ρωσία—εἶναι ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗΝ ΝΗΣΟ ΕΛΒΑ καὶ οἱ Μ.Δυνάμεις ὀργανώνουν τὴν ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΑΞΗ στὸ Συνέδριο τῆς Βιέννης μὲ τὴν δημιουργία τῆς ΙΕΡΑΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ, ἡ ὁποία ἀποτελοῦσε ἐπιδίωξη κατεξοχὴν τοῦ ΤΣΑΡΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ τοῦ ὁποίου εὐνοούμενος ὑπουργὸς ἐξωτερικῶν ἦταν ὁ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ (κυρίως μετὰ τὴν διπλωματικὴ ἐπιτυχία του ποὺ ἦταν ἡ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ Η ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΒΕΤΙΑΣ τὸ 1813). Στὸ

" Κάποια κομμάτια πέτρας": Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΓΙΝ.

Εικόνα
 Ἐν συνόψει τὰ γράφω διότι ὁ χῶρος ἐδῶ δὲν ἐνδείκνυται γιὰ λεπτομερεῖς ἀναλύσεις (ὅποιος θέλει μπορεῖ νὰ ἀνατρέξει στὴν σχετικὴ βιβλιογραφία, κυρίως ξενόγλωσση). 1. ὁ Τόμας  Ἔλγιν ,Σκῶτος λόρδος, εἶχε πάθος μὲ τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα καὶ ἐπεδίωκε νὰ μετατρέψει τὴν ἔπαυλη του στὸ Μπρούμχολ τῆς Σκωτίας σὲ..Παρθενῶνα. 2. Τὸ πάθος του αὐτὸ τὸν ὁδἠγησε σὲ ἄμετρο δανεισμὸ ποὺ ἐν τέλει τὸν κατέστρεψε·  πτώχευσε ἐντελῶς καὶ διαλύθηκε ἡ οἰκογένεια του,ἀφοῦ τὸν ἐγκατέλειψε ἡ σύζυγος μὲ τὰ παιδιά του. 3.Διορίστηκε πρεσβευτὴς τῆς Ἀγγλίας στὴν Κων/πολη κατὰ τὰ ἔτη 1799—1803. Σὲ αὐτὴν τὴν περίοδο, τὸ 1801, (σύμφωνα μὲ τὶς ἀρχὲς τοῦ Βρεττανικοῦ Μουσείου ) ὁ Ἔλγιν ἐξασφάλισε ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΟ ΦΙΡΜΑΝΙ τὸ ὁποῖο τοῦ ἔδινε ἄδεια νὰ ἀνέβουν ἄνθρωποι του στὸν Παρθενῶνα  (πχ .ὁ ζωγράφος ΛΟΥΣΙΕΡΙ) γιὰ νὰ ΖΩΓΡΑΦΙΣΟΥΝ τὰ γλυπτὰ  (δὲν ὑπῆρχαν φωτο. τότε) νά κάνουν ἐκμαγεῖα καὶ νὰ πάρουν "μερικὲς πέτρες" ...  Ἡ ίταλικὴ μετάφραση τοῦ φιρμανίου ἔγραφε: " qualche pezzi di pietra"{ =ΚΑΠΟΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΠΕΤΡΑΣ.} Ὡσ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΕΝΟΥ ΦΟΙΝΙΚΑ (1821-1974)

Εικόνα
Εἶναι πολλὲς οἱ ἱστορικὲς περίοδοι ποὺ τὸ μυθολογικὸ πτηνό " ΦΟΙΝΙΞ " Ο ΑΝΑΓΕΝΝΩΜΕΝΟΣ ΕΚ ΤΗΣ ΤΕΦΡΑΣ ΤΟΥ (κατὰ τὴν διήγηση τοῦ ΗΡΟΔΟΤΟΥ) ἔγινε ἤ προορίστηκε νὰ γίνει ἔμβλημα- ἐθνόσημο τοῦ Ἐλεύθερου Ἑλληνικοῦ Κράτους.   Πρώτη φορά βεβαίως ἐμφανίζεται ὁ ἀναγεννώμενος φοίνιξ ὡς ΠΟΛΙΤΙΚΟ ἔμβλημα τὸ 1821,  στὴν περίφημη ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ  ΑΛΕΞ. ΥΨΗΛΑΝΤΗ , τὴν  ΤΡΙΧΡΩΜΗ (κόκκινο—ἄσπρο—μαῦρο) σημαία δηλ. τῆς ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ,ἡ ὁποία καὶ προοριζόταν νὰ γίνει  ἡ ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. Τοῦτο ὡς γνωστὸν δὲν συνέβη ,ὄχι τόσον λόγῳ τῆς Ἀποτυχίας τοῦ Κινήματος τοῦ Ὑψηλάντη , ὅσον ἐπειδὴ ὁ ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ στὴν Α' Ἐθνοσυνέλευση τῆς ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ (1822) ἐπεδίωξε τὴν ἀπεμπλοκὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀγῶνα ἀπό τὴν ΤΕΚΤΟΝΙΖΟΥΣΑ Φιλική Ἑταιρεία καὶ τὰ ΚΑΡΜΠΟΝΑΡΙΖΟΝΤΑ ἐπαναστατικὰ ἐμβλήματα της  (ποὺ καθώς ἔλεγε ," τρόμαζαν" τὴν Ἱερὰ Συμμαχία.). Στὴν πραγματικότητα ἤθελε ὁ ἴδιος ὁ Μαυροκορδᾶτος  νὰ ἀπεμπλακεῖ  ὁ ἑλληνικὸς ἀγῶνας ἀπὸ τοὺς Ὑψηλάντηδες (ὑπακούοντας καὶ  στὰ κελεύσμα

ΣΙΚΕΛΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ. Ἡ μεγάλη συνωμοσία.

Εικόνα
Μετὰ τὴν Μάχη τοῦ Μπενεβέντο ( 26‒2‒1266 ) ὅπου σκοτώθηκε ὁ  Γερμανὸς ΜΑΝΦΡΕΔΟΣ βασιλιᾶς τῆς Σικελίας , νόθος γυιὸς τοῦ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΥ Β’ ΧΟΕΝΣΤΑΟΥΦΕΝ, κύριος τῆς νήσου ἔγινε ὁ νικητὴς ΚΑΡΟΛΟΣ ΑΝΔΕΓΑΥΟΣ (Charles  d' Anjou) κι ἔτσι ἡ Σικελία πέρασε σὲ γαλλικὰ χέρια.  Ὁ Κάρολος εἶχε μεγαλόπνοα σχέδια·  ἤθελε νὰ ἀναστήσει τὴν Ρωμαϊκὴ αὐτοκρατορία τοῦ Ἰουστινιανοῦ κάτω ἀπὸ τὸ γαλλικὸ στέμμα, γι αὐτὸ σχεδίασε τὴν κατάληψη τῆς Κωνσταντινούπολης ,τὴν ὁποία μόλις τὸ 1261 εἶχε ἀνακαταλάβει ἀπὸ τοὺς σταυροφόρους ὁ ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ.  Ἡ προετοιμασία τοῦ Καρόλου κράτησε μιὰν εἰκοσαετία καὶ τὴν ἄνοιξη τοῦ 1282  ἦταν ἕτοιμος ὁ στόλος του νὰ ἀποπλεύσει κατὰ τῆς Κων/πολης. ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ. Τὴν ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ,30 Μαρτίου 1282 ,μόλις χτύπησαν οἱ καμπάνες τοῦ Ἑσπερινοῦ , στὴν Ἁγ.Τριάδα τοῦ Παλέρμο, ἕνα μενόμενο πλῆθος Σικελῶν ΕΠΙΤΕΘΗΚΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΠΟΙΟΥ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΑΛΛΙΚΑ σφάζοντας τον. Τὰ πλήθη εἰσήρχοντο σὲ ναούς, μονές, κλπ ὅπου ἔμεναν Γάλλοι —ἤ ποὺ πιθανολογοῦσαν ὅτι ἔμεναν Γαλλόφωνοι—καὶ ἀπαιτοῦσαν

Ντίτριχ Μπονχέφερ(Bonhoeffer): Ο ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΜΗ-ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

Εικόνα
Τὸν Bonhoeffer μᾶς τὸν ἔκανε γνωστὸ —μαζὶ μὲ ἄλλους μεγάλους θεολόγους πχ Cullmann, Rahner, Tillich, Barth Bultmann—ὁ μακαρίτης ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ στὴν Θεολογικὴ Ἀθηνῶν ἀρχὲς τοῦ '80  καὶ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ μὲ συγκίνησαν οἱ ἰδέες καὶ ἡ "προφητική" ζωή του. Δὲν πρόκειται βεβαίως ἐδῶ νὰ ἀναλύσω τὴν θεολογική του σκἐψη, οὔτε νὰ ἐξιστορήσω τὴν ζωή του.  Γιὰ ὅσους ἀγνοοῦν ἀναφέρω μόνο ὅτι ὁ Μπονχέφερ —πανεπιστημιακὸς καθηγητὴς θεολογίας καὶ λουθηρανὸς πάστωρ—  ἀπαγχονίστηκε σέ ναζιστικὸ  στρατόπεδο συγκεντρώσεως — τὸ Φλόσσενμπουργκ—στὶς 9 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1945 ,λίγο πρὶν τὰ 40 του χρόνια, ὡς ἔνοχος ἐσχάτης προδοσίας, ἐπειδὴ ἀπό τὴν πρώτη στιγμὴ ἐντάχτηκε ὡς Λουθηρανὸς στὴν λεγόμενη ΟΜΟΛΟΓΟΥΣΑ ἤ ΟΜΟΛΟΓΗΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ,ἡ ὁποία ΠΟΛΕΜΟΥΣΕ ΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ , ἀποσχισθεῖσα ἀπὸ τὴν "ἐπίσημη" γερμανικὴ λουθηρανικὴ ἐκκλησία ποὺ στήριξε τὸν Ναζισμό. Μάλιατα ὁ Μπονχέφερ ἦταν ἐνήμερος τῆς ἐπιχείρησης "ΒΑΛΚΥΡΙΑ" δηλ. τῆς  συνωμοσίσς τῶν Στρατηγῶν γιὰ τὴν δολοφονία τοῦ Χίτλερ —πού ὡς γνωστὸν