Ἀπὸ τὸ 1807 ὁ LEAKE ὑποπτεύθηκε ὁτι οἱ ἐντοιχισμένοι κίονες στὸ βόρειο τεῖχος τῆς Ἀκροπόλεως (ποὺ φαίνονται ἀπὸ τὴν Ὁμόνοια) ἀνήκουν σ’ ἐνα ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ναὸ τοῦ περίκλειου Παρθενῶνος, αύτὸν ποὺ ὁ ΗΣΥΧΙΟΣ ἀναφέρει ὡς "ἐμπρησθἐντα ὑπὸ τῶν Περσῶν".
Ἀργότερα, τὸ 1835, μετὰ τὴν ἀνακήρυξη ἀπὸ τὸν ΚΛΕΝΤΣΕ τοῦ Ἱεροῦ Βράχου ὡς ἀρχαιολογικοῦ χώρου, ἄρχισαν οἱ στρωματογραφικὲς ἀνασκαφὲς τοῦ L. ROSS οἱ ὁποῖες ἔφεραν στὸ φῶς θαμμένα στὶς ἐπιχωματώσεις ΚΑΜΜΕΝΑ τμήματα οίκοδομικοῦ ὑλικοῦ , γλυπτῶν καὶ ἀγαλμάτων, ἐνῶ διεπιστώθη καὶ ἡ ἀνομοιομορφία μεταξὺ ΣΤΕΡΕΟΒΑΤΗ {=θεμελίων} καὶ τωρινοῦ (δηλ. περίκλειου) Παρθενῶνα, ὁπότε θεωρεῖται ἔκτοτε ἀναμφισβήτητη ἡ ὐπαρξη ἑνὸς προγενἐστερου Ναοῦ, τοῦ ΠΡΟΠΑΡΘΕΝΩΝΑ , πρὶν δηλ τὴν οἰκοδομηση ἐπὶ Περικλῆ τοῦ κλασσικοῦ ἀριστουργήματος.
Γράφει σχετικῶς ὁ Μ.ΚΟΡΡΕΣ* :
<οἱ ἐντοιχισμένοι στὸ ΒΟΡΕΙΟ ΤΕΙΧΟΣ μαρμάρινοι σπόνδυλοι (βλ.φωτό.) μελετήθηκαν πρώτη φορὰ τὸ 1807 ἀπὸ τὸν περίφημο W.M. Leake, ὁ ὁποῖος ἀναρριχήθηκε τότε, ὄχι χωρὶς κίνδυνο, στὸν ἀπόκρημνο βράχο. Ὁ Leake, ὁ ὁποῖος ἐλάχιστες φορὲς ἔσφαλε, κατέληξε καὶ πάλιν σὲ μιὰ ὀρθὴ ἐξήγηση: οἱ σπόνδυλοι πρέπει νὰ ἀνήκουν σὲ ἐκεῖνον τὸν παλαιότερο Ναό, ποὺ ἐννοεῖ ὁ Ἡσύχιος ὅταν ἀναφέρεται στὸν Παρθενῶνα (λῆμμα, Ἑκατόμπεδος) «...νεὼς ἐν τῇ ἀκροπόλει τῇ Παρθένῳ κατασκευασθεὶς ὑπὸ Ἀθηναίων, μείζων τοῦ ἐμπρησθέντος ὑπὸ τῶν Περσῶν ποσὶ πεντήκοντα».
Ἐτσι ἄρχισε ἡ μελέτη τοῦ ΠΡΟΠΑΡΘΕΝΩΝΟΣ πού, κατὰ τὸν Leake, πρέπει νὰ ἦταν μικρότερος ἀπὸ τὸν Παρθενῶνα καὶ ἀσφαλῶς προγενέστερος τῶν Περσικῶν. >
Καὶ πράγματι τὸ μεγάλο ἀνασκαφικὸ πρόγραμμα τῆς περιόδου 1885—1890, στὸ ἐλεύθερο ἑλληνικὸ κράτος ,ἡ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ τοῦ Π.ΚΑΒΒΑΔΙΑ**, ἔφερε στὸ φῶς τὰ ΘΕΜΕΛΙΑ τοῦ Παρθενῶνα, διαπιστώνοντας ὅτι ὑπῆρχε ὄντως καὶ προηγούμενος Ναός, ὁ ΠΡΟΠΑΡΘΕΝΩΝ, ὁ ὁποῖος ὅμως εἶχε μείνει ΗΜΙΤΕΛΗΣ λόγῳ τῶν Περσικῶν Πολέμων.
1.ΠΡΟΠΑΡΘΕΝΩΝ
Πρῶτος ὁ ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΟΣ ἔκτισε ἑξάστυλο πώρινο Ναὸ στὴν θέση τοῦ σημερινοῦ Παρθενῶνα (ΚΤΗΡΙΟ Η), ἀλλὰ ὁ Ναὸς αὐτὸς γκρεμίστηκε τὴν ἐποχὴ τῆς δημοκρατίας τοῦ ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ καὶ ἄρχισε νὰ κτίζεται νέος, ἐπίσης πώρινος, ὑπερμεγέθης ...ΦΑΡΑΩΝΙΚΩΝ διαστάσεων (ἀντίστοιχων τοῦ ΟΛΥΜΠΕΙΟΥ) Ναὸς (ὁ ΠΑΡΘΕΝΩΝ—1) ἀφιερωμένος στὴν θεὰ Ἀθηνᾶ ΥΠΕΡΜΑΧΟ προστάτιδα τῆς πόλης ποὺ ἀπεικονιζόταν ΟΡΘΗ καὶ ΠΑΝΟΠΛΟΣ.
Κι αύτὸς ὀμως ὁ Ναὸς δὲν ὁλοκληρώθηκε λόγῳ τῆς ΙΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ (499πΧ) καὶ τοῦ ἐπαπειλούμενου πολέμου μὲ τὴν Περσία.
(Ἐπὶ ΠΕΙΣΙΣΤΡΑΤΙΔΩΝ , περὶ τὸ 520πΧ, λίγο πιὸ βόρεια ,δίπλα ἀπὸ τὸ σημ. Ἐρεχθεῖο, εἶχε κτιστεῖ καὶ ὁ λεγόμενος <ΑΡΧΑΙΟΣ ΝΕΩΣ>*** ὁ ὁποῖος αφιερώθηκε στὴν Ἀθηνᾶ Πολιάδα δηλ. τὴν ΕΙΡΗΝΙΚΗ Ἀθηνᾶ ποὺ ἀπεικονιζόταν ΕΝΘΡΟΝΗ.)
Μετὰ τὴν μάχη τοῦ Μαραθῶνα τὸ 490 π.Χ. καὶ μὲ τὴν νίκη τῶν Ἀθηναίων ,στὴν θέση τοῦ πρώτου ἀνολοκλήρωτου πώρινου Ναοῦ ξεκίνησε ἡ ἀνέγερση ἑνὸς νέου ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΥ αὐτὴ τὴν φορά, ἀλλὰ μικρότερων διαστάσεων ναοῦ, τοῦ λεγόμενου ΠΡΟΠΑΡΘΕΝΩΝΑ (ἢ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ—2) ὁ ὁποῖος ὅμως ἔμεινε κι αὐτὸς ΗΜΙΤΕΛΗΣ λόγῳ τοῦ νέου περσικοῦ κινδύνου μέ τὴν ἄνοδο τοῦ ΞΕΡΞΗ στὴν Περσία τὸ 485πΧ.
Τότε ὁ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ξεκίνησε τὸ ναυτικὸ πρόγραμμα τῆς κατασκευῆς 400 τριήρων, ὁπότε ἡ ἀνοικοδομηση τοῦ Προπαρθενῶνα πῆγε πἰσω..
Μετὰ τὴν ἑλληνικὴ νίκη στὰ Μηδικὰ κι ἐνῶ ὁ ΞΕΡΞΗΣ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΚΑΨΕΙ ΤΟ 480πΧ Ο,ΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ, ἐπὶ Περικλέους ξεκίνησαν πἀλι τὰ ἔργα ἀνεγέρσεως Ναοῦ ἀφιερωμένου στὴν Ἀθηνᾶ βασιζόμενου στὰ θεμἐλια τοῦ ΠΡΟΠΑΡΘΕΝΩΝΟΣ γι αὐτὸ καὶ τὰ θεμέλια τοῦ περίκλειου Ναοῦ εἶναι, στὸ μέγιστο μέρος τους, πολύ ἀρχαιότερα τοῦ σημερινοῦ ναοῦ, τοῦ κτισθἐντος ἐπὶ Περικλέους.
2.ΘΕΜΕΛΙΑ
Πρόκειται γιὰ 22 σειρὲς πειραϊκῶν λίθων μὲ βάθος 10‒11 μέτρων κάτω ἀπὸ τὸ ἔδαφος ,σὲ μιὰν συμπαγῆ ἔκταση 77Χ32 μέτρων περίπου.
Τὸ μέρος αὐτὸ εἶναι αὐτοτελὲς καὶ ἀποτελεῖ τὸ ἀρχικὰ ὁρατὸ βάθρο τοῦ ἀρχαιότερου ναοῦ {=Προπαρθενῶνος}.
Ἀπὸ τὶς διαστάσεις του βάθρου (31,4 × 76,8 μ.) συνάγεται ὅτι ὁ ΠΡΟΠΑΡΘΕΝΩΝ θὰ πρέπει νὰ ἦταν ἐπίσης πολύ μεγάλος καὶ μὲ μᾶλλον ἐπιμήκεις ἀναλογίες.
Στὰ ἀνατολικὰ τοῦ Παρθενῶνος τὸ γιγάντειο βάθρο δὲν ταιριάζει στὸν κλασσικὸ ναό, ἀλλὰ ἐξέχει 5 σχεδὸν μ. ἀπὸ τὴν γραμμὴ τῆς πρώτης μαρμάρινης βαθμίδος.
Γιὰ τὴν ἕδραση τοῦ κλασσικοῦ ναοῦ ἀπαιτήθηκε μόνον μιὰ σχετικῶς μικρὴ αὔξηση τοῦ ἀρχικοῦ βάθρου πρὸς βορρᾶν.
Ἡ αὔξηση αὐτὴ ἔγινε μὲ παρόμοιο ὑλικό, δηλαδὴ πειραϊκοὺς λίθους, ἀλλὰ χωρὶς καμμιὰ φροντίδα γιὰ περίτεχνη ἐμφάνιση. Προφανῶς, τὰ νέα σχέδια ἐπὶ Περικλέους ἀπαιτοῦσαν μιὰ ἐκτεταμένη ἐπιπέδωση τοῦ ἐδάφους μὲ τεχνητὲς ἐπιχώσεις, ἕως τὸ ὕψος τῆς εὐθυντηρίας τοῦ ναοῦ, ἐνῶ τὰ παλαιότερα προέβλεπαν ὅτι γύρω ἀπὸ τὸν ναὸ τὸ ἔδαφος θὰ ἦταν ἀρκετὰ χαμηλότερο καὶ ὅτι τὸ ἀνώτερο μέρος τοῦ βάθρου θὰ ἦταν ὁρατὸ καὶ συνεπῶς περίτεχνο.
Ἡ κρηπίδα τοῦ Προπαρθενῶνος ἦταν τρίβαθμη. Ἡ πρώτη βαθμίδα ἦταν ἀπὸ ἐρυθρό ὑμήττειο ἀσβεστόλιθο οἱ ἀλλες δύο βαθμίδες ἦσαν μαρμάρινες...
Ἡ πρώτη καὶ δεύτερη βαθμίδα τῆς ΝΟΤΙΑΣ πλευρᾶς διατηροῦνται ἀκόμη στὴν ἀρχικὴ θέση των, ἀκριβῶς μέσα ἀπὸ τὶς ἀντίστοιχες βαθμίδες τοῦ κλασικοῦ ναοῦ. Τοῦτο διαπιστώνεται σὲ ἀρκετὲς θέσεις μέσα ἀπὸ μικρὰ μεταγενέστερα χάσματα τῆς κλασικῆς κρηπίδος καὶ κυρίως σὲ μιὰ θέση ὅπου πρὸ πολλοῦ ἔχει ἀπολαξευθεῖ μεγάλο μέρος τῆς πρώτης βαθμίδος τοῦ κλασικοῦ ναοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εἶναι καλὰ ὁρατὴ ἡ ΝΔ γωνία τῆς ἀρχαιότερης κρηπίδος.
Τὰ εὑρήματα αὐτὰ δείχνουν ὅτι ὁ Προπαρθενὼν δὲν κατελάμβανε ὅλη τὴν ἔκταση τοῦ γιγάντειου στερεοβάτου, ἀλλὰ μόνον τὰ 4/5 της.****
Ὅλα τὰ ἀνωτέρω εἶναι διαπιστώσεις τῆς ἀνασκαφῆς ΚΑΒΒΑΔΙΑ τοῦ 19ου αἰ. ἡ ὁποία ὑπῆρξε ἡ σημαντικώτερη ἀρχαιολογικὴ ἔρευνα ποὺ ἔγινε ποτὲ στὸν Ἱερὸ Βράχο , ἀποκαλύψασα τὰ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑΣ.

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ;
Πεισίστρατος Τυραννίδα : 561—527πΧ
Δολοφονία Ἵππαρχου ἀπὸ Ἁρμόδιο καὶ Ἀριστογείτονα :514πΧ
Ἔξωση Ἱππία :510πΧ
Δημοκρατικὴ μεταρρύθμιση Κλεισθένη :508πΧ
____
ΥΓ.
Ν.Μπαλᾶνος: Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ
ΠΟΥ ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΓΙΝ (1898-1933)
Δυστυχῶς οἱ Νεοέλληνες εἰδικοί, "ἀναστηλωτές" καί "συντηρητές" τῆς Ἀκρόπολης, ἔχουν ΑΣΕΛΓΗΣΕΙ ἐπὶ τῶν μνημείων τοῦ Ἱεροῦ Βράχου, ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΓΙΝ.
Συγκεκριμένα, τὴν τετραετία 1898‒1902,
καθὼς καὶ τὴν δεκαετία 1923‒33, ὁ πολιτικὸς μηχανικὸς ΝΙΚ.ΜΠΑΛΑΝΟΣ ποὺ ἀνἐλαβε τὴν συντήρηση καὶ ἀναστήλωση τοῦ Παρθενῶνα μετὰ τὸν σεισμὸ τοῦ 1894, ΑΣΕΛΓΗΣΕ ΕΠΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ μὲ τοὺς ἑξῆς τρεῖς τρόπους·
1) χρησιμοποιῶντας ... ΣΙΔΕΡΟ γιὰ τὴν σύνδεση τῶν σπονδύλων τῶν κιόνων (ἐνῶ οἱ ἀρχαῖοι, γιὰ νὰ ἀποφὺγουν τὴν ὀξείδωση, εἶχαν ἐπενδύσει μὲ ΜΟΛΥΒΔΟ τὸν σίδηρο ποὺ συνέδεε τοὺς σπονδύλους) μέ συνἐπεια ΝΑ ΠΡΟΚΛΗΘΟΥΝ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΥΡΙΑ ΤΩΝ ΣΙΔΕΡΕΝΙΩΝ ΣΥΝΔΕΤΗΡΩΝ...
2) τοποθετῶντας ΤΣΙΜΕΝΤΟ σὲ πολλὰ τμήματα τῶν ἀρχαίων μνημείων τῆς Ἀκροπόλεως, μὲ συνἐπεια τὴν καταστροφὴ τῶν μαρμάρων, λόγῳ τῆς διαφορετικῆς συστολοδιαστολῆς τοῦ τσιμέντου κατὰ τὴν μεταβολὴ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν.
3) ἑνώνοντας μὲ λανθασμένο τρόπο ἀρχιτεκτονικὰ μέλη τοῦ ἀρχαίου ναοῦ,
φτάνοντας στὸ σημεῖο νὰ ἀπολαξεύσει βάναυσα τὶς ἐπιφάνειες τῶν μαρμάρων γιὰ να δημιουργήσει ἐπίπεδα τμήματα, κατὰ τὴν ἀναστήλωση τοῦ κεντρικοῦ τμήματος τῆς βόρειας κιονοστοιχίας τοῦ Παρθενῶνα ποὺ εἶχε καταρρεύσει ἀπὸ τὴν βόμβα τοῦ Μοροζίνι τὴν 26/9/ 1687.
Τὸ ἐγκληματικὸ ἔργο Μπαλᾶνου ἐπικρίθηκε κατὰ τὸν Β’ ΠΠ ὅταν ἄρχισαν νὰ διαλύονται τὰ μάρμαρα ἀπὸ τὴν ὀξείδωση τοῦ ἐντοιχισμένου σιδήρου, ἀλλὰ ὁ ΜΠΑΛΑΝΟΣ δέν ζοῦσε πιὰ γιά νὰ δεῖ τὸ ἔγκλημα του, τὸ ὁποῖο βεβαίως δέν διέπραξε ἑκούσια, ἀλλὰ λόγῳ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΟΣ!
( ΣΗΜ. ὁ Μπαλᾶνος θεωρεῖτο ἀπὸ τὸ Κράτος ὡς αὐθεντία στὶς ἀναστηλώσεις καὶ συντηρήσεις ,ἂν καὶ ΔΕΝ ἦταν ἀρχαιολόγος (ὅπως πχ.ὁ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ).
Αὐτὸ τὸ ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΠΑΛΑΝΟΥ εἶναι ποὺ προσπαθεῖ νά διορθώσει ἡ τωρινὴ ἀναστὴλωση καὶ συντήρηση στὴν Ἀκρόπολη ἡ ὁποία ξεκίνησε μεταδικτατορικά τὸ 1975 καὶ διαρκεῖ ἀκόμα—ἐνῶ ὁ Παρθενὼν χρειάστηκε μόλις 9 χρόνια γιὰ νὰ κτιστεῖ...


____________
ΥΓ2. ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ.

Πρῶτος ὁ ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΚΑΡ (Alexis Paccard)
τὸ 1845 (μέλος τῆς τριμελοῦς τῶν ἀρχιτεκτόνων ποὺ ἔστειλε ἡ γαλλικὴ κυβέρνηση στὸν γαλλόφιλο πρωθυπουργὸ Κωλἐττη γιὰ νὰ μελετήσουν τὴν Ἀκρόπολη) πρῶτος αὐτὸς λοιπὸν σκαρφάλωσε στὸν Παρθενῶνα γιὰ νὰ δεῖ ΙΔΙΟΙΣ ΟΜΜΑΣΙΝ, ὅπως γρἀφει, τά χρώματα τοῦ ναοῦ τῆς Ἀθηνᾶς.
Ὁ ΠΑΚΑΡ μελἐτησε καὶ τὸν ἐπιχρωματισμὸ ἄλλων ναῶν πχ.ΘΗΣΕΙΟ, ΣΟΥΝΙΟ, ΕΡΕΧΘΕΙΟ κλπ καὶ γράφει στά συμπεράσματα τῆς μελέτης του·
<Ὅλα τὰ ἑλληνικὰ μνημεῖα πρέπει νὰ ἦταν ζωγραφισμένα. Κάτι ποὺ πρέπει νὰ τὸ δεχθοῦμε, ἄσχετα ἂν ὁ καθένας μας τὸ κρίνει διαφορετικά ἀνάλογα μὲ τὸ γοῦστο καὶ τὶς ἀρχές του σὲ σχέση μὲ τὰ θέματα τῆς τέχνης>.
Δύο αἰῶνες μετά, τὸ 2011 ἡ καθηγὴτρια καὶ χημικὸς μηχανικὸς Ε.ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, συνέχισε τὸ ἔργο τοῦ ΠΑΚΑΡ μελετῶντας τὰ χρώματα τοῦ Παρθενῶνα μέ ὅ,τι προσφέρει ἡ σύγχρονη τεχνολογία, ἀπὸ μικροσκόπια μέχρι ὑπεριώδη ἀκτινοβολἰα καὶ φωτογραφικὴ μηχανὴ VIL.
Τά συμπεράσματα της δημοσίευσε στὸ "Journal of Archaeological Science" καὶ εἶναι ἐν συνόψει τὰ ἀκόλουθα·
1) Ἐπιβεβαιώθηκε ἡ ἐγκαυστικὴ μέθοδος δηλ. χρήση κεριοῦ μέλισσας σὲ ἀνάμειξη μὲ τὰ χρώματα ποὺ χρησιμοποιήθηκαν.
2) Πρὶν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν χρωμάτων διαπιστώθηκε ἡ ἐπεξεργασία τοῦ μαρμάρου μὲ ελαφριά χάραξη τοῦ σχεδίου μἐσῳ εἰδικῶν αἰχμηρῶν ἐργαλείων.
3) Ἐπιβεβαιώθηκε ἡ χρήση δύο διαφορετικῶν μπλὲ χρωμάτων, τοῦ λεγόμενου «αἰγυπτιακοῦ μπλέ» {ἐλεκτρίκ} καὶ τοῦ μπλὲ ἀπὸ ἀζουρίτη καθὼς καὶ δύο κόκκινων (μολύβδου καὶ αἱματίτη) ὅπως ἐπἰσης καὶ πράσινου.
Καὶ ὁλοκληρώνει ἡ ΑΓΓΕΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ·
<Εἶχαν στὸν νοῦ τους (οἱ Ἀρχαῖοι) τὸ πῶς θὰ κάνουν τὸ τέλειο ἀκόμα καὶ ἐκεῖ ποὺ λόγῳ τοῦ ὕψους ἦταν ἀπίθανο νὰ γίνει αὐτὸ ἀντιληπτὸ ἀπὸ ἕναν συνηθισμένο ἄνθρωπο. Ὅποιος μπόρεσε νὰ ἀνέβει ἐκεῖ ψηλὰ εἶχε ἐντυπωσιαστεῖ, γιὰ παράδειγμα, ἀπὸ τὴν λάξευση τῶν τεσσάρων κεφαλῶν λιονταριῶν στὶς τέσσερις γωνίες, ὅπου ὁ τεχνίτης φρόντισε νὰ ἔχει διαμορφώσει ὅσο πιὸ φυσικὰ μποροῦσε ἀκόμα καὶ τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ στόματός τους, ποὺ δὲν φαίνεται ἀπὸ πουθενά ...>
Ναί, ἔκαναν τὸν Παρθενῶνα τέλειο οἱ Ἀρχαῖοι καὶ στὰ σημεῖα ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΒΛΕΠΕ ΚΑΝΕΙΣ ἐπειδὴ κι ἂν ΔΕΝ τὸ ἔβλεπαν οἱ ἄνθρωποι,
ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΕ Η ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ στὴν ὁποία ἦταν ἀφιερωμένος ὁ Ναός..
______________________________________________
*τὴν παρουσίαση τοῦ ΚΟΡΡΕ βλ.
** ἡ Μεγἀλη Ἀνασκαφὴ ΚΑΒΒΑΔΙΑ τὸν 19ο αἰ. ἐλάχιστα σημεῖα ἐπὶ τῆς Ἀκροπόλεως ἀφησε ἄσκαφτα . Ἔφερε στὸ φῶς ,ΒΔ τοῦ Ἐρεχθείου, καὶ τὰ κατεστραμμένα ἀπὸ τὸν ΞΕΡΞΗ ἀναθήματα (πχ. ΑΡΧΑΪΚΗ ΚΟΡΗ) ποὺ εἶχαν θάψει οἱ Ἀθηναῖοι ὅταν ἐπέστρεψαν στὴν πόλη τους μετὰ τὴν Μάχη τῶν Πλαταιῶν ,τὸ 479πΧ.
Τὸ 1910 συμπλήρωσε τὴν ἀρχαιολογικὴ ἔρευνα μὲ ἀνασκαφὴ ΕΝΤΟΣ τοῦ Παρθενῶνα ὁ HILL καὶ τὸ 1956 ὁ TSCHIRA.
*** εἶναι ΛΑΘΟΣ νὰ ὀνομάζεται <ἑκατόμπεδος> ἢ <εκατόμπεδον> ὁ "ἀρχαῖος νεώς" δίπλα στὸ Ἐρεχθεῖον.
ΕΚΑΤΟΜΠΕΔΟΣ ΛΕΓΟΤΑΝ Ο ΣΗΚΟΣ,
δηλ. ὁ κυρίως ναός, τὸ κεντρικὸ τμῆμα
ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ,ἐνῶ ΕΚΑΤΟΜΠΕΔΟΝ ὁ χῶρος μπροστὰ ἀπὸ τὸν βωμὸ τῆς Ἀθηνᾶς (ὅπως δεἰχνει συναρμολογηθεῖσα ἐπιγραφὴ τοῦ 485 πΧ προερχομένη ἀπὸ τὸ ἀρχαϊκὸ Πρόπυλον τῆς Ἀκροπόλεως γράφουσα : ΑΝΑ ΠΑΝ ΤΟ ΕΚΑΤΟΜΠΕΔΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣ ΕΩ ΕΣΤΡΑΜΜΕΝΑ)
**** Τὸ πλάτος του ἦταν κατὰ πέντε μέτρα μικρότερο καὶ τὸ μῆκος του κατὰ ἑπτά. Ἑπομένως, δὲν ἦταν ὀκτάστυλος, ὅπως πίστευε ὁ Dorpfeld, ἀλλὰ ΕΞΑΣΤΥΛΟΣ (6Χ16) μὲ κάπως μεγαλύτερα μεταξόνια ἀπὸ ἐκεῖνα τοῦ κλασικοῦ Παρθενῶνος. Οἱ κίονες εἶχαν καὶ στὸν Προπαρθενῶνα τὴν ἴδια διάμετρο, ὅπως εἶχε ἤδη διαπιστώσει ὁ Penrose..>
YΓ. Πηγή φωτό.:
ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΟΡΡΕΣ
Στὴν Μεγάλη Ἀνασκαφὴ τοῦ Π.ΚΑΒΒΑΔΙΑ (1885—1890) ἦρθε στὸ φῶς ὁ ἀρχαῖος τεράστιος ΣΤΕΡΕΟΒΑΤΗΣ (31Χ77m) δηλ. τὰ θεμέλια τοῦ ΠΡΟΠΑΡΘΕΝΩΝΑ πάνω στὰ ὁποῖα κτίστηκε καὶ ὁ Περίκλειος ναὸς .

ΑΡΧΑΪΚΗ ΚΟΡΗ
(ἕνα ἀπὸ τὰ ἀναθήματα ποὺ ἔθαψαν οἱ Ἀθηναῖοι μετὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἀκρόπολης
ἀπὸ τὸν Ξερξη καὶ ἔφερε στὸ φῶς ἡ Ἀνασκαφὴ ΚΑΒΒΑΔΙΑ)