Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ.





Γνωστὸς καὶ περιλάλητος ὁ ΑΡΕΙΟΣ ὁ μέγας  "Αἱρεσιάρχης" ,  σὲ μιὰν ἐποχὴ ποὺ οἱ φιλοσοφοῦντες γιὰ τὸ Τριαδικὸ Δόγμα "ἀλληλομάχονταν" σφόδρα.
Ἤδη πρὶν ἀπὸ αὐτὸν , ὁ μέγας ΩΡΙΓΕΝΗΣ προσπαθῶντας νὰ ἐξηγήσει φιλοσοφικὰ τὸν Χριστιανισμό ΕΙΧΕ "ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ" ΒΙΒΛΙΚΑ τὸν Πλατωνισμό ,ὑποστηρίζοντας ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ἀπο πάντα ,ΠΡΟΑΙΩΝΙΩΣ,Δημιουργός
 { πῶς ἀλλιῶς; }ἀρα καὶ ὁ ΚΟΣΜΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΑ ΩΣ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟΣ.

Στὸ ἄλλο ἄκρο ὁ Ἄρειος , θεολογῶντας μὲ βάση τὴν ἑλληνικὴ  ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ  καὶ ΣΗΜΑΣΙΑ  τῶν λέξεων 
ἔλεγε ὅτι ὁ ὅρος  "Πατήρ"  γιὰ τὸν θεὸ ὑπονοεῖ ὅτι ΚΑΠΟΤΕ  ἔγινε Πατέρας, ΠΡΙΝ δὲν ἦταν·
 ὁμοίως καὶ ὁ Υἰὸς "ΚΑΠΟΤΕ" ἔγινε Υἰος {=ΗΝ ΟΤΕ ΟΥΚ ΗΝ} ἄρα ὁ Ὑιὸς ἔχει ἀρχὴ , δὲν ὑπάρχει ἀπὸ πάντα..
Ὁπότε, ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι φύσει θεὸς ἀλλὰ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ καὶ αὐτὸς ΕΝ ΧΡΟΝῼ 
—ἐξ οὗ καὶ ἡ  παράδοση τῆς Ἁγιογραφίας  τοῦ Ἀρειανισμοῦ ποὺ παρουσιάζει ΑΓΕΝΕΙΟ τὸν Χριστὸ ΠΡΙΝ ΤΟ ΠΑΘΟΣ καί γενειοφόρο κατὰ τό Πάθος 
< βλ τὰ ψηφιδωτὰ  στὸν ΑΓ.ΒΙΤΑΛΙΟ καὶ ΑΓ.ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΟ ΤΟΝ ΝΕΟ τῆς Ραβέννας>.

Τὸν Ἄρειο βεβαίως τὸν καταδίκασε ἡ Α' Οἰκουμενικὴ Σύνοδος τῆς Νικαίας τὸ 325 μΧ ,
γιατὶ στὴν οὐσία ὑπονόμευε τὸ θεμέλιο τῆς ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ποὺ εἶναι ἀκριβῶς ἡ ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ {=ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ}.

Συμφώνησε  στὴν καταδίκη καὶ ὁ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ποὺ ἐπιθυμοῦσε εἰρήνευση καὶ  ΕΝΙΑΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, κι ἔτσι καταστράφηκαν ΟΛΑ τὰ συγγράμματα τοῦ Ἄρειου καὶ κυρίως τὸ σπουδαιότερο : ἡ " ΘΑΛΕΙΑ".

Ὡστὀσο, ἐπειδὴ ἡ εἰρήνευση δέν ἦρθε 
διότι μέγα μέρος τῶν Χριστιανῶν παρέμενε 
μὲ τὸ μέρος τοῦ Ἄρειου.
 Τὸ 336 μΧ ὁ Κωνσταντῖνος ἐπιθυμῶντας νὰ ἐπαναφέρει τὸν Ἄρειο στὴν Ἐπίσημη ΚΡΑΤΙΚΗ  Ἐκκλησία ,καὶ κυρίως ΝΑ ΕΙΡΗΝΕΥΣΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, τὸν καλεῖ ἕνα Σαββατο στὰ Ανάκτορα καὶ τοῦ λὲει ὅτι τὴν ἐπαύριον Κυριακὴ θά γίνει δεκτὸς ἀπὸ τὴν Ἐπίσημη -δηλ ΚΡΑΤΙΚΗ- Ἐκκλησία καὶ θὰ  συλλειτουργήσει ἐν πάσῃ μεγαλοπρεπείᾳ  ἐνώπιον του,ἀφοῦ προηγουμένως ὁ Ἄρειος  δέχτηκε νὰ ἀπαγγείλει  τὸ Συμβολο Πίστεως μὲ ἕνα —ι ἐπιπλέον·
 ἀντὶ τοῦ ΟΜΟ—ΟΥΣΙΟΣ [ τῷ Πατρί] 
θὰ ἔλεγε ὁ Ἄρειος ΟΜΟ‒Ι—ΟΥΣΙΟΣ. 

 Ἡ διαφορὰ  αὐτὴ τοῦ ‒ι  ὄμως εἶναι τεράστια· 
" ὁμο‒ούσιος"  σημαίνει ΙΔΙΑ Οὐσία 
{ μεταξὺ Θεοῦ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ} 
ἐνῶ" ὁμοι‒ούσιος"  σημαίνει ΟΜΟΙΑ Οὐσία ,
 δηλ. ΟΧΙ ΙΔΙΑ ..

Τὸ  "ΟΜΟ-Ι-ΟΥΣΙΟΣ" {="ὅμοια" οὐσία } ἦταν ἡ τελεταία παραχὠρηση ποὺ μποροῦσε νὰ κάνει ὁ Ἄρειος · 
ὅμως αὐτὸ δὲν μποροῦσε νὰ γίνει δεκτό ἀπὸ τὴν Ἐπίσημη Ἐκκλησία 
—κι ἄς μὴν καταλάβαινε τὴν διαφορὰ τοῦ ‒ι
 {λόγῳ ἐλλιπῶν γνώσεων τῆς ἑλληνικῆς}
 ὁ λατινόφωνος αὐτοκράτωρ Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ. 

 Ἄν γινόταν ἀποδεκτό τὸ "ομοι‒ούσιον" αὐτὸ θὰ εἶχε ὡς συνέπεια ἐν τέλει τὴν ἀκύρωση τῆς ΤΡΙΑΔΙΚΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ δηλ κατ'οὐσίαν τῆς ΘΕΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ,ποὺ ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιο τοῦ Χριστιανισμοῦ
 —τουλάχιστον τοῦ Χριστιανισμοῦ ποὺ κηρύχτηκε στὰ Ἔθνη { =Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ}
 ἀφοῦ δὲν εἴμαστε σίγουροι γιὰ τὴν Χριστολογία τῶν ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ (βλ.ΠΡΑΞΕΙΣ,Κήρυγμα Πέτρου,ΚΕΦ.2 & 3)

 Ἡ ὑπόθεση ὅμως εἶχε φρικτὸ τέλος γιὰ τὸν Ἄρειο·
βγαίνοντας ὁ Ἄρειος ἀπὸ τὰ Ἀνάκτορα
 πανηγυρίζων μὲ τὴν ἀκολουθία του γιὰ τὴν ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, νοιώθει  ξαφνικὴ ἀδιαθεσία
 καὶ ζητᾶ ἐπειγόντως   " ΑΦΕΔΡΩΝΑ" {= δημόσιο Ἀποχωρητήριο }.
Πηγαίνει πίσω ἀπὸ τὸ Forum Κωνσταντίνου
στὴ Στοά Μάκελλου - σημερινό Çemberlitaş- 
ὅπου βρέθηκε, λιγο μετά, κατακρεουργημένος 
στὴν κάτω κοιλία....:
ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΚΠΙΠΤΕΙ
 ΚΑΙ ΠΛΗΘΟΣ ΑΙΜΑΤΟΣ ΕΞΗΚΟΛΟΥΘΕΙ, 
ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΠΤΑ ΤΩΝ ΕΝΤΕΡΩΝ ,
ΣΥΝΕΤΡΕΧΕ ΔΕ ΑΙΜΑ ΑΥΤΩ ΣΠΛΗΝΙ ΚΑΙ ΗΠΑΤΙ' ΑΥΤΙΚΑ ΕΤΕΘΝΗΚΕΙ "
 [ Σωκράτης Σχολαστικός, Εκκλησιαστική Ιστορία, 1,38 ]
  
Αἰῶνες ἀργότερα οἱ Βυζαντινοὶ  ἔδειχναν
 τὸν τόπο ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ὀπου βρέθηκε ξεκοιλιασμένος 
ὁ  Ἄρειος ,μὲ φρίκη  : "ΑΕΙΜΝΗΜΟΝΕΥΤΟΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟΝ ΑΠΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ"
 [ Σωκρ.ο.π.]

Τελικά τὸ ‒ι ποὺ θὰ  ἔκανε τὴν κρίσιμη διαφορὰ δὲν ἐπιβλήθηκε ·
 ὅμως ὁ ἑλληνικὸς ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟΣ ὅρος "ΟΜΟΟΥΣΙΟΣ" —ποὺ δέν ὑπάρχει στὴν ΒΙΒΛΟ , ἐξ οὖ και ἡ λέξη "ΑΓΡΑΦΟΝ"— ἐξακολούθησε νὰ φοβίζει τοὺς θεολόγους, γι αὐτὸ δὲν ἀναφέρθηκε στὸ ἄρθρο τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως ποὺ ἀφορᾶ τὸ ΑΓ.ΠΝΕΥΜΑ ,
τὸ ὁποῖον ἀποκαλεῖται ΚΥΡΙΟΝ καὶ , ΖΩΟΠΟΙΩΝ, 
ἀλλὰ ὄχι ΟΜΟΟΥΣΙΟΝ..

 Ἐν τέλει, αἰῶνες μετὰ τὸν μέγα "αἱρεσιάρχη" ΑΡΕΙΟ ἅπαντες οἱ ὑποψιασμένοι θεολόγοι ἔχουν ἀντιληφθεῖ  ὅτι ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ὁ Ἄρειος δὲν ἀπαντήθηκε ποτέ, 
καθόσον τὸ ΣΗΜΑΣΙΟΛΟΓΙΚΟ περιεχόμενο τῶν λἐξεων "ΠΑΤΗΡ" καὶ "ΥΙΟΣ" δὲν δύναται νὰ ΠΑΡΑΒΙΑΣΤΕΙ χωρὶς νὰ παραβιαστεῖ ὁ ΟΡΘΟΣ ΛΟΓΟΣ , ἡ ἴδια ἡ Γραμματικὴ καὶ τὸ Συντακτικό.





________

Υ,Γ. Ὁ κύριος ἀντίπαλος τοῦ Ἀρειανισμοῦ , ὁ  Μ.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ,δὲν ἀπάντησε ἐπὶ τῆς οὐσίας στὸν Ἄρειο·
 ἁπλῶς ἔθεσε τὸ νοηματικὸ περιεχόμενο τῶν λέξεων ΠΑΤΗΡ—ΥΙΟΣ ἐκτὸς τῶν πλαισίων τοῦ  ΧΡΟΝΟΥ , ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΝΤΑΣ όμως μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο τὴν σημασία τους κατὰ τὸ δοκοῦν, διότι οἱ ἔννοιες ΠΑΤΗΡ καὶ ΥΙΟΣ προϋποθέτουν τὴν ἔννοια τοῦ Χρόνου
—ἀλλιῶς εἶναι ΑΝΕΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ.

Τελικὰ (μὲ ἁπλᾶ λόγια ) ἐκεῖνο ποὺ εἶπε ὁ Ἀθανάσιος κι οἱ Καππαδόκες στὸν Ἄρειο ἦταν ὅτι οἱ ὅροι ΠΑΤΗΡ & ΥΙΟΣ ὅταν ἀναφέρονται στὴν Θεότητα ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΩΣ ἀλλὰ κατ'οἰκονομίαν, δηλ. ΑΧΡΟΝΩΣ : 
ὁ θεὸς Πατήρ γεννᾶ ΑΠΟ ΠΑΝΤΑ τὸν Υἰὸ κλπ.

 Ἔτσι ὅμως ,μὲ αὐτὴν τὴν ἑρμηνεία ,
δὲν ἀπαντᾶται ἡ ΟΥΣΙΑ τῆς  φιλοσοφικῆς 
ἔνστασης τοῦ Ἄρειου·
 ἁπλῶς ΠΑΡΑΚΑΜΠΕΤΑΙ παραβιάζοντας μὲ ἄκομψο τρόπο τὸ νόημα τῶν λέξεων...


______________________________

ΥΓ 2. στὴν φωτο τὸ Forum τοῦ Κωνσταντίνου—σημ.Çemberlitaş— μὲ τὸν στῦλο ὅπου ὑπῆρχε τὸ ἄγαλμα του.
Ἐκεῖ  βρῆκε  τὸ φρικτὸ του  τέλος ὁ Ἄρειος (τὸν φόνο οἱ ὀρθόδοξοι τῆς ἐποχῆς ἀπέδωσαν στὸ.....Ἁγ.Πνεῦμα, κάποιοι ἔκαναν λόγο γιὰ δηλητήριο , ἐνῶ οἱ Ἀρειανιστὲς μίλησαν γιὰ  πληρωμένους μαχαιροβγάλτες ποὺ τοῦ εἶχαν στήσει ἐνἐδρα στὸν ἀποχωρητήριο ,ὅταν θὰ ἦταν μόνος...)




ΥΓ3. Στὰ σχολικὰ καὶ πανεπιστημιακὰ συγγράμματα ΑΠΟΥΣΙΑΖΟΥΝ παρόμοια κραυγαλέα γεγονότα , ὅπως πχ  ὁ ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΗΣ ΥΠΑΤΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΒΟΛΑΝΟΥΣ ΤΟΥ "ΑΓΙΟΥ" ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΡΕΙΑΣ τὸ 415 μΧ , 
ἤ ΟΙ ΦΟΝΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ "ΑΓΙΟ" ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΤΟΥ ΓΥΙΟΥ ΤΟΥ ΚΡΙΣΠΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ ΤΟΥ ΦΑΥΣΤΑΣ τὸ 326 μΧ .(Τὸ οἰκογενειακὸ ὄνομα τῆς Φαύστας, τὸ "LATERANI" , δὲν εἶναι ἄσχετο μὲ τὴν ὁμώνυμη συνοικία τοῦ ΛΑΤΕΡΑΝΟΥ στὴν Ρώμη).
Αὐτοὺς τοὺς ΦΟΝΟΥΣ ποὺ διέπραξε ὁ Μ. Κωνσταντῖνος, τοὺς   ἀποκαλεῖ τὸ πανεπισ.σύγγραμμα ΒΥΖ.ΙΣΤΟΡΙΑΣ τῆς Αἰκ. Χριστοφιλοπούλου ,ὡς... "ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ" (τόμ.Α’, σελ.135, ἔκδ.1975)
 καὶ τοὺς ἀναφέρει σὲ ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ
 3 γραμμῶν . 
Γιὰ τὸ τέλος τοῦ ΑΡΕΙΟΥ ,ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή..

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ '73 "

"Σ' ΕΝΑ ΠΑΠΟΡΟ ΜΕΣΑ " (οἱ σωστοὶ στίχοι)

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑ