Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΣΑ" (22/6/1941) .

Τὴν ἐπίθεση κατὰ τῆς Ρωσίας τὴν ἀποφάσισε ὁ Χίτλερ τὸν Ἰούλιο τοῦ 1940 ὅταν πείστηκε πιὰ ὅτι εἲναι ἀδύνατη ἡ κατάληψη τῆς Ἀγγλίας. 

Τότε ζήτησε ἀπὸ κάποιους  ἐπιτελεῖς του νὰ  παρουσιάσουν σχέδια* ἐπίθεσης κατὰ τῆς Ρωσίας τὰ ὁποῖα ἀπἐρριψε καὶ τελικὰ κατάρτισε ἕνα  δικό του, ὁμολογουμἐνως εὐφυές,  σχέδιο προβλέπον ἀφενὸς  ἐπίθεση σὲ τρεῖς κατευθύνσεις (Ὁμάδα Στρατιῶν Βορρᾶ ὑπὸ τὸν ΛΕΕΜΠ , Ὁμάδα Στρατιῶν Κέντρου ὑπὸ τὸν ΜΠΟΚ  καὶ  Ὁμάδα Στρατιῶν Νότου ὑπὸτὸν ΡΟΥΝΤΣΤΕΝΤ ) καὶ ἀφετέρου  σύγκλιση τῶν δύο ὁμάδων βορρᾶ—νότου, δίκην λαβίδος,  ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΣΧΑ.

 Ἡ διαταγὴ γιὰ τὴν ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΣΣΑ"  ὅπως ὀνομάστηκε ἐξεδόθη στὶς 18 ΔΕΚ 1940 μὲ πρόβλεψη ἐκκίνησης τὸν ΜΑΪΟ τοῦ 1941 (μετὰ τὰ ἐξωφρενικὰ αἰτήματα τοῦ ΜΟΛΟΤΩΦ τὸν ΝΟΕΜΒΡΙΟ τοῦ 1940 στὸ Βερολῖνο, γιὰ κατάληψη Βουλγαρίας, Φινλανδίας, Δανίας, Δαρδανελλίων ἐκ μέρους τῶν Σοβιετικῶν κλπ).

Οἱ ἐπιχειρήσεις ξεκίνησαν  στὶς 22 ΙΟΥΝΙΟΥ 1941 κατὰ τά προβλεπόμενα καὶ οἰ Γερμανοὶ μέσα σὲ δύο μῆνες περίπου ἐφτασαν ἔξω ἀπὸ τὴν Μόσχα, συλλαμβάνοντας ἑκατομμύρια αἰχμαλώτους. 

Τὸ "ΛΑΘΟΣ" τῶν Σοβιετικῶν ἦταν ὅτι εἶχαν ἀναπτύξει ΗΔΗ ἐπιθετικὴ διάταξη τῶν δυνὰμεων τους (μὲ πληθώρα ἀεροδρομίων στὴν συνοριακὴ γραμμή, συγκέντρωση μεγάλων σχηματισμῶν σὲ λίγο χῶρο κλπ) σχεδιάζοντας αίφνιδιαστικὴ ἐπίθεση κατὰ τῆς Γερμανίας. ΑΠΛΩΣ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ, ΤΟΥΣ ΠΡΟΛΑΒΕ, ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΟΣ ΠΡΩΤΟΣ ..

Καὶ αὐτὴ εἶναι Η ΠΡΩΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ..

  Τελικά, ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ἄμεση ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ἐξαιτίας τῶν ἀποφάσεων τοῦ Χίτλερ, ὁ ὁποῖος διέταξε τοὺς στρατηγούς του ΝΑ ΕΠΙΤΕΘΟΥΝ ΠΡΩΤΑ  ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ  ,γιὰ τὴν ἐξασφάλιση τοῦ δρὸμου πρὸς τὰ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ τοῦ ΚΑΥΚΑΣΟΥ —παρόλες τὶς διαφωνίες τοῦ ΓΚΟΥΝΤΕΡΙΑΝ πού ζητοῦσε κατἀληψη τῆς Μόσχας. 

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ :  ὁ Χίτλερ  εἶχε ἐπίσης ἀρνηθεῖ  καὶ τὴν κατάληψη τοῦ ΛΕΝΙΝΓΚΡΑΝΤ φοβούμενος μήπως ὁ ΑΣΤΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ τῆς πόλης γινόταν ὁ τάφος τῶν ἁρμάτων .Γι αύτὸ διέταξε ἀποκλεισμὸ καὶ βομβαρδισμὸ γιὰ νά πέσει ἀπὸ πεῖνα ἡ παλιὰ ρωσικὴ πρωτεύουσα  καὶ νὰ μετατραπεῖ σὲ ἐρείπια. Κάτι παρόμοιο εἶχε διατάξει καὶ γιὰ τὴν ΜΟΣΧΑ, προσπαθῶντας νὰ ἀποφύγει τὰ λάθη τοῦ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ τὸ 1812).

Πράγματι τὸ ΚΙΕΒΟ ἔπεσε στὶς 19 ΣΕΠΤ 1941 μέ μιὰ ἀριστοτεχνικὴ ἀντιγραφὴ  ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ΧΙΤΛΕΡ τῆς Μάχης τῶν ΚΑΝΝΩΝ τοῦ Ἀννίβα , κάτι πού ἀνέβασε τὸ κῦρος του ἀνἀμεσα στοὺς στρατηγούς του ( τὴν στρατιωτική του  ΕΥΦΥΙΑ ὁ Χίτλερ   εἶχε πρωτοδείξει  τὸ 1940  στὴν Γαλλία ὅταν ΣΧΕΔΙΑΣΕ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΑΡΔΕΝΝΩΝ, δηλ. τὸ πέρασμα τῶν ἁρμάτων μέσα ἀπὸ τὸ ΔΑΣΟΣ τῶν Ἀρδεννῶν).

  Ὅμως μὲ τὴν ἀπόφαση τοῦ Χίτλερ νὰ δοθεῖ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ, καθυστέρησε ἡ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ ἡ ὁποία διετάχθη τελικὰ καὶ ξεκίνησε στίς  2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1941 {ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "ΤΥΦΩΝ"}

Ὅμως συνέβη  τότε ΜΙΑ ΑΠΡΟΟΠΤΗ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ  ΤΟΥ ΚΑΙΡΟΥ :  Ο ΒΑΡΥΣ ΡΩΣΙΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΕΦΤΑΣΕ ΝΩΡΙΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΑΝΑΜΕΝΟΤΑΝ &  ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ  ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΧΙΟΝΙΖΕ (ὅσοι ζοῦσαν τότε θυμοῦνται ὅτι ΠΑΝΤΟΥ στὸ βόρειο ἡμισφαίριο, ὁ χειμῶνας τοῦ '41 ἦταν ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΒΑΡΥΣ ΚΑΙ ΗΡΘΕ ΑΡΚΕΤΑ ΠΡΟΩΡΑ). 

 Ἐδῶ ἔπαιξε ρόλο καὶ ἡ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ποὺ καθυστἐρησε τὴν ἐπίθεση στὴν Ρωσία κατὰ ἕνα μῆνα (22 ΙΟΥΝΙΟΥ 1941) μέ συνἐπεια ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΒΕΡΜΑΧΤ Ο —ΤΟΤΕ—ΠΡΟΩΡΟΣ ΡΩΣΙΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ.

Τά γερμανικὰ ἅρματα καθηλώθηκαν στὸ χιόνι ,

οἱ βροχὲς ποὺ ἀκολούθησαν μετέβαλαν σὲ λασπότοπο τὶς ὅποιες διαβάσεις καὶ τελικὰ ἡ γερμανικὴ ἐπίθεση κατά τῆς Μόσχας   ἀπέτυχε, ἐνῶ μετὰ τὴν ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΙΑΠΩΝΩΝ ΣΤΟ ΠΕΡΛ—ΧΑΡΜΠΟΡ τὴν 7η ΔΕΚ 1941 ,ὁ Σταλιν ἀποδέσμευσε ΣΙΒΗΡΙΑΝΕΣ δυνάμεις ἐξ ἀνατολῶν (ἀφοῦ τώρα ἀποκλειόταν ἐπίθεση τῶν Ἰαπώνων) καὶ ὑπό τὴν νέα ἡγεσία τοῦ ΖΟΥΚΩΦ ξεκίνησε ἤδη ἀπὸ τὶς 6 ΔΕΚ 1941 Η ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ  ΤΩΝ ΚΑΘΗΛΩΜΕΝΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ ( οἱ ὁποῖοι δέν εἶχαν οὔτε χειμερινὸ ἱματισμό...)

Τότε ἔλαμψε πάλι ἡ στρατιωτικὴ άντίληψη τοῦ Χίτλερ—ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...— διότι ΕΝΩ ΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΟΙ ΤΟΥ ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΟΙ ΖΗΤΟΥΣΑΝ ΑΜΕΣΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ, ὁ Χίτλερ μὲ τὴν ΔΙΑΤΑΓΗ "alt"  τῆς 16ης ΔΕΚ 1941 ἐπιτάσσει τὴν ΑΜΥΝΑ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ, μέχρι νὰ φτάσουν ἐνισχύσεις ἐκ τῶν ἐφεδρειῶν ἀπὸ τὴν Γερμανία. 

Τὴν πλειοψηφία τῶν διαφωνούντων στρατηγῶν (ΜΠΡΑΟΥΧΙΣ, ΡΟΥΝΤΣΤΕΝΤ, ΜΠΟΚ, ΛΕΕΜΠ, ΓΚΟΥΝΤΕΡΙΑΝ κλπ)  ΑΠΕΛΥΣΕ μέ εὔσχημο (καὶ ΜΗ) τρόπο ΚΑΙ ΑΝΕΛΑΒΕ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ (19 ΔΕΚ 1941).

Καὶ τὸ θαῦμα ἔγινε· ἡ Βέρμαχτ ἄντεξε τὶς ἐπιθέσεις τοῦ ΖΟΥΚΩΦ (οἱ Ρῶσοι ἔκαναν τὸ λάθος ΝΑ ΔΙΑΣΠΕΙΡΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ)  καὶ οἰ ἐνισχύσεις ἔφτασαν..

 Ἔτσι ἡ ἂνοιξη τοῦ 1942 βρῆκε  τοὺς Γερμανοὺς νὰ κατέχουν τὴν ΟΥΚΡΑΝΙΑ καὶ νὰ βρίσκονται πρὸ τῶν πυλῶν τῶν πετρελαίων τοῦ Καυκάσου..

Αὐτὴ ἡ ἐπιμονὴ τοῦ Χίτλερ στὸ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ ἔσωσε τὸν γερμανικὸ στρατό ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ, διότι ἂν  εἶχαν ἐπικρατήσει οἱ γνῶμες τῶν στρατηγῶν ΘΑ ΕΙΧΕ ΧΑΘΕΙ ΟΛΗ Η ΒΕΡΜΑΧΤ ΣΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΟΠΩΣ Η "ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΡΑΤΙΑ" ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ τὸ 1812 .

Αὐτὴ εἶναι ἡ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ...

{ Σέ ἕνα διαφωνοῦντα Στρατηγό  ποὺ ἁπαιτοῦσε ἄμεση ὑποχώρηση, ὁ Χίτλερ τὸν ρώτησε εύλόγως καὶ εύφυῶς ΩΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΥΠΟΧΩΤΗΣΕΙ: 

<Σχεδιάζετε νὰ ὑποχωρήσετε τριάντα μίλια; Νομίζετε ὅτι δὲν θὰ βρεῖτε κρύο κι ἐκεῖ; Καὶ φαντάζεστε ὅτι ἐκεῖ τὰ προβλήματα μεταφορικῶν μέσων κι ἀνεφοδιασμοῦ θὰ εἶναι λιγότερα; Κι ἂν ὑποχωρήσετε, σκοπεύετε νὰ πάρετε μαζί σας καὶ τὰ βαρέα σας όπλα; Μπορεῖτε νὰ τὰ πάρετε;> }

Τέλος πάντων , ἡ ἐπιχείρηση "Μπαρμπαρόσσα"  ὑπῆρξε   ἀποκαλυπτικὴ γιὰ τὴν στρατιωτικὴ εύφυία τοῦ Χίτλερ   καὶ  γιὰ τὴν ΟΡΘΗ ἀξιολόγηση τῆς στρατηγικῆς  εύφυίας τῶν —ὀπωσδήποτε ἄξιων— στρατηγῶν του καὶ ἐν τἐλει στάθηκε  Η ΚΥΡΙΑ ΚΑΜΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ἡ ὁποία καθόρισε ἐν πολλοῖς καὶ τὴν τελικὴ ἔκβαση του...

_____

* ὁ ΜΑΡΚΣ πρότεινε ἐπίθεση στὴν ΟΥΚΡΑΝΙΑ μὲ ἐπιτόπια κατόπιν στροφὴ πρὸς τὴν Μόσχα, ἐνῶ ὁ ΠΑΟΥΛΟΥΣ σχεδίασε ἐπίθεση κατὰ τοῦ ΣΜΟΛΕΝΣΚ καὶ σέ δεύτερο χρόνο ἐπίθεση κατά τῆς Μόσχας.

ΟΙ ΣΟΒΙΕΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

ΥΓ. ὁ ΚΑΡΤΙΕ περιγράφει γλαφυρὰ τὴν ἐπἐλαση τοῦ ρωσικοῦ χειμῶνα  ὡς ἑξῆς : 

<Εἶναι ἐπικίνδυνη ἀκόμα καὶ ἡ ἱκανοποίηση τῶν φυσικῶν ἀναγκῶν· τὰ οὖρα παγώνουν βγαίνοντας ἀπὸ τὸ σῶμα καὶ πολλοὶ ἄνδρες πεθαίνουν ἀπὸ ψύξη τῶν γεννητικῶν ὀργάνων. Οἱ στρατιῶτες φοροῦν ἀκόμα τοὺς μανδύες ἀπὸ συνθετικὸ ὕφασμα καὶ τὶς μπότες ἀπὸ τεχνητὸ δέρμα· δὲν ἔχουν πάντα μάλλινες ἐσάρπες οὔτε γάντια. Τυλίγονται μὲ ὅ,τι πρόχειρο βροῦν, μὲ παλιὰ τσουβάλια, μὲ κουρέλια ἀπὸ γοῦνες ποὺ βρίσκουν στὶς ἴσμπες. Τὰ πτώματα τοῦ ἐχθροῦ γίνονται σανίδα σωτηρίας, γιατὶ οἱ Ρῶσοι εἶναι καλὰ ντυμένοι καὶ οἱ μπότες τους μὲ τὴ μάλλινη ἐπένδυση σώζουν ἕναν ἄνθρωπο. Ξεπαγώνουν τοὺς σκοτωμένους γύρω στὶς φωτιὲς τοῦ καταυλισμοῦ καὶ οἱ στρατιῶτες βάζουν στὸν κλῆρο ὅσα ροῦχα καταφέρνουν νὰ τοὺς βγάλουν>.