Ἡ Μουσικὴ Δομὴ τῶν Πλατωνικῶν Διαλόγων.
Τὸ 2011 πρωτοκυκλοφόρησε στὰ ἀγγλικὰ τὸ βιβλίο μὲ τίτλο "Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΩΝΙΚΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ" τοῦ καθηγητῆ στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Μάντσεστερ JAY KENNEDY (ΤΖΕΫ ΚΕΝΝΕΝΤΥ) σύμφωνα μέ τὸ ὁποῖο οἱ πλατωνικοὶ διάλογοι ἔχουν μιὰ κρυμμένη μαθηματικὴ καὶ μουσική δομή.
Γράφει ὁ Jay Kennedy:
Ὁ Πλάτων διαίρεσε τοὺς διαλόγους του σὲ δώδεκα ἴσα μέρη (βασιζόμενος στη στιχομέτρηση των αρχαίων παπύρων, δηλ. 35 κεφαλαῖα γράμματα ἀνά σειρά), σύμφωνα μὲ τὴν 12φθογγη ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ ΤΩΝ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ.
Σὲ καθένα ἀπὸ αὐτὰ τὰ δωδεκα μέρη, ὁ Πλάτων ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗΣΕ ΑΝΑ ΜΙΑ ΝΟΤΑ καὶ μία φράση ἢ σκηνή,ν ἀντίστοιχη τῆς νότας, ἂν ἦταν δηλ. ἁρμονικὴ ἢ ὅχι.
Παράδειγμα·
Στό "Συμπόσιο", στὰ σημεῖα τοῦ κειμένου ποὺ ἀντιστοιχοῦν σέ "ἁρμονικές" νότες τῆς μουσικῆς κλίμακας (ὅπως ἡ τρίτη, τέταρτη, ἕκτη, ὄγδόη καὶ ἕνατη νότα), ὁ Πλάτων εἰσάγει θετικές ἔννοιες καὶ παρουσιάζει εὐχάριστες περιγραφές, ἐνῶ στὴν κορύφωση τοῦ διαλόγου, στὴν κλίμακα τῆς Διοτίμας πρὸς τὴν Ἰδέα τοῦ Ὡραίου (Καλοῦ) βρίσκεται ακριβώς στὴν ἑνάτη νότα τὴν πιὸ ἁρμονικὴ τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς μουσικῆς κλίμακας.
Ἀντιθετως,σὲ θέσεις ποὺ ἀντιστοιχοῦν σὲ μὴ ἁρμονικές (παράφωνες) νότες , ὅπως ἡ πέμπτη, ἕβδόμη, δεκάτη καὶ ἐνδέκατη, ὁ Πλάτων τοποθετεῖ θέματα ποὺ σχετίζονται μὲ δυσάρεστα συναισθήματα, διαφωνίες, ἀναταραχές κλπ .
Στό "Συμπόσιο" σχετικὸ χαρακτηριστικὸ παρἀδειγμα εἶναι ἡ θορυβώδης εἰσοδος τοῦ Ἀλκιβιάδη.
Καὶ συνοψίζει ὁ Jay Kennedy :
Σύμφωνα μὲ τὴν 12φθογγη μουσικὴ κλίμακα τῶν ἀρχαίων, οἱ ἁρμονικὲς θέσεις ἀντιστοιχοῦν στὰ 3/12, 4/12, 6/12, 8/12 καὶ 9/12 τοῦ πλατωνικοῦ κειμένου, ἐνῶ οι παράφωνες θέσεις ἀντιστοιχοῦν στὰ 5/12, 7/12, 10/12 καὶ 11/12 τοῦ κειμένου.
Οἱ θέσεις 1/12 καὶ 2/12 θεωροῦνται σχετικά οὐδέτερες.
Οι ἀπόψεις αὐτὲς τοῦ Kennedy ἐντυπωσίασαν ἀρκετούς εἰδικούς, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ πλατωνιστές ἐξέφρασαν ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ λέγοντας πὼς ἂν ἴσχυαν τὰ ἀνωτέρω θἂπρεπε ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΔΟΜΗ—ἀλλὰ αὐτὸ δέν συμβαίνει.
Ὁ Kennedy ἀπάντησε πὼς μόνο στοὺς κύριους διαλόγους ὁ Πλάτων ἀκολουθεῖ τὴν πυθαγόρεια μουσικὴ δομὴ γιὰ νά δείξει μέ ΜΥΣΤΙΚΟ τρόπο (φοβούμενος διώξεις σὰν τοῦ Σωκράτη μὲ τὴν ΓΡΑΦΗ ΑΣΕΒΕΙΑΣ) στοὺς μυημένους ἀναγνῶστες του ὅτι τὸν κόσμο τὸν κυβερνοῦν ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ, ὅπως δίδασκαν οἱ Πυθαγόρειοι ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ...
βλ.περισσότερα·
