ΑΡΧΑΙΑ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ.
Ἐν συνόψει·
ἡ ἀρχαία ἑλληνικὴ δημοκρατία ἦταν ΑΜΕΣΗ καθότι "ἄνδρες γὰρ ἡ πόλις" {γι αὐτὸ καὶ λἐμε "Πόλις τῶν Ἀθηναίων" —κι ὄχι τῶν Ἀθηνῶν, "Πόλις τῶν Θηβαίων"—κι ὄχι τῶν Θηβῶν}, ὁπότε ὁ χαρακτήρας της ἦταν ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΙΚΟΣ, δηλ. ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΟΤΑΝ ΡΟΛΟΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ.
Οἱ μειοψηφοῦντες ἢ ὑποτάσσονταν στοὺς πλειοψηφοῦντες ἤ ἔκαναν "ΣΤΑΣΙΝ" {=ἐπανάσταση} ἢ ἔφευγαν ἀπὸ τὴν πόλη {=ΦΥΓΑΔΕΣ} .
[ Πράγματι, τὸ πρόβλημα τῶν φυγάδων ἢταν ΚΕΝΤΡΙΚΟ, στὰ ἄμεσα πολιτεύματα τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας .Πχ.στὰ χρόνια τοῦ Ἀλεξάνδρου περὶ τὶς 20.000 ἄτομα ἔφτασε ὁ ἀριθμὸς τῶν φυγάδων τῶν ἀντιμακεδονικῶν παρατάξεων στὶς ἑλληνικὲς πόλεις , οἱ ὁποῖοι κατέφυγαν στὸ Ταίναρο ,στὴν άγορὰ ΜΙΣΘΟΦΟΡΩΝ, προκειμένου νὰ ἐπιβιώσουν..]
Κι ὅπως γράφει ὁ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ στά "ΠΟΛΙΤΙΚΑ" ἡ διαφορὰ δημοκρατιῶν—ὀλιγαρχιῶν στὴν ἀρχαιότητα ἦταν ΠΟΣΟΤΙΚΗ ὄχι ποιοτικὴ καὶ ἀφοροῦσε στὸ ΚΡΙΤΗΡΙΟ τοῦ ποιοὶ θὰ ἦταν πολῖτες,δηλ.ποιοὶ θὰ μετεῖχαν στὶς ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ {=συνελεύσεις} τοῦ Δήμου.
(Συνήθως οἱ ὀλιγαρχικοί ἔθεταν ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ "πλαφόν" καὶ εἰδικῶς στὴν Ἀθήνα άφαιροῦσαν ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ—τὴν μεγάλη πληγὴ τῆς ἀθηναϊκῆς δημοκρατίας ποὺ δημιούργησε ὁ ΠΕΡΙΚΛΗΣ γιὰ νὰ φτιάξει ..."κομματικὸ στρατό" , θὰ λέγαμε μέ σημερινὴ ὁρολογία)*.
Τὰ σύγχρονα κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα
ὅμως ΔΕΝ άνάγονται στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, ἀλλὰ στὴν ΑΓΓΛΙΑ τῶν parliaments {=δικαστηρίων τῶν διαφόρων ταξεων} τοῦ 17ου αἰ.
Ἔτσι σήμερα ὑπάρχει ἡ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΑΜΕΣΗ, ἡ προβλέπουσα ρόλο ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ὅπου βεβαίως δὲν ὑφίσταται ΚΛΗΡΩΣΗ ΑΡΧΟΝΤΩΝ (παρὰ μόνο ὁ μισθός τους—καὶ μάλιστα ἀρκετός...).
Ἐπίσης σήμερα ὑπάρχουν τὰ ΚΟΜΜΑΤΑ , κάτι ποὺ δέν εἶχε νόημα στὴν ἀρχαία ΑΜΕΣΗ δημοκρατία μέ τά δημοψηφισματικὰ χαρακτηριστικὰ καὶ τὴν συνεχῆ κινητικότητα τῶν ψηφοφόρων τῆς ΠΝΥΚΑΣ.
ΣΥΝΕΠΩΣ·
διαπράττουμε ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΜΟ ὅταν μιλῶντας γιὰ τὴν ΑΡΧΑΙΑ ἀθηναϊκὴ δημοκρατία ἔχουμε κατὰ νοῦ τὸν ΣΗΜΕΡΙΝΟ ἀντιπροσωπευτικὸ κοινοβουλευτισμό, ἢ ὅταν ένοχλούμεθα γιὰ τὴν ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ τοῦ Σωκράτη, τοῦ Πλάτωνα ἢ τοῦ Ἀριστοτέλη καὶ προσπαθοῦμε ΑΦΕΛΩΣ νὰ τὴν κατηγορήσουμε ἢ νὰ τὴν ὑπερασπιστοῦμε, διότι.ὅταν οἱ ἀρχαῖοι μιλοῦσαν περὶ δημοκρατίας καὶ ὀλιγαρχίας ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΑΜΕΣΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ , ΟΧΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ.
Χαρακτηριστικὸ παράδειγμα ἀποτελεῖ ἡ (κατὰ τοὺς ἀνιστὀρητους ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΗ) φράση τοῦ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ <δημοκρατικὸν μὲν εἶναι τὸ κληρωτὰς εἶναι τὰς ἀρχάς, τὸ δὲ αἱρετὰς ὀλιγαρχικόν> {=ἡ κλήρωση τῶν ἀρχόντων εἶναι χαρακτηριστικὸ τῆς δημοκρατίας, ἐνῶ ἡ ἐκλογὴ τῆς ὀλιγαρχίας—ΠΟΛΙΤΙΚΑ, Δ' 1294b}
_____
* γράφει ὁ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ στήν "ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ" {27} ὅτι γιὰ νὰ ἀνταγωνιστεῖ ὁ ΠΕΡΙΚΛΗΣ τὸν πλοῦτο.τοῦ πολιτικοῦ ἀντιπάλου του ΚΙΜΩΝΑ (ποὺ τάϊζε τὰ πλήθη δωρεάν) θέσπισε τὰ ΚΡΑΤΙΚΑ ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ γιὰ ὅσους κληρώνονταν σέ δημόσια ἀξιώματα, μὲ συνέπεια γύρω στοὺς 15.000 Ἀθηναίους ΝΑ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ καὶ νὰ ἔτσι νά εἶναι ἐπιρρεπεῖς στοὺς ΔΗΜΑΓΩΓΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΤΑΖΑΝ ΣΤΟΝ ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΛΑΟ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΗΜΑ ΜΕΣῼ ΤΩΝ ΣΥΝΕΧΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ...
