"ΔΙΔΑΧΗ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ" : ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ.
Τὸ 1873 ὁ Μητρ.Νικομηδείας ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΒΡΥΕΝΝΙΟΣ ἀνακἀλυψε στό μετόχι τοῦ Παναγίου Τάφου στὴν ΚΩΝ/ΠΟΛΗ στὸν Κώδικα 54 τοῦ 1056, ἕνα χαμένο πρωτοχριστιανικὸ κατηχητικὸ κείμενο (ψευδεπίγραφο βεβαίως) μέ τὸν τίτλο "ΔΙΔΑΧΗ ΤΩΝ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ" τὸ ὁποῖο ἀνἀγεται στὰ τέλη τοῦ 1ου αἰ.μΧ καὶ ἀπικαλύπτει τελετὲς τῶν ἀρχαίων χριστιανικῶν μυστηρίων, ὅπως Βαπτίσματος καὶ Θείας Εὐχαριστίας καθὼς καὶ συνθῆκες ἀπὸ τὴν ζωὴ τῆς άρχαίας Ἐκκλησίας.
Ὅμως τὸ σημαντικὸ ποὺ ἀποκἀλυψε ἡ "ΔΙΔΑΧΗ" ἦταν μιὰ ΑΛΛΗ ΕΚΔΟΧΗ τῆς Θείας Εὐχαριστίας ἡ ὁποἰα παρἐπεμπε σέ ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ τύπου ΣΑΒΒΑΤΟΥ ἢ ΧΕΜΠΟΥΡΑΧ {=τελετουργικὸ δεῖπνο θρησκευτικῶν ὁμάδων}.
Γράφει ἡ "ΔΙΔΑΧΗ" σχετικῶς τά ἑξῆς·
<Περὶ δὲ τῆς εὐχαριστίας, οὕτως εὐχαριστήσατε· πρῶτον περὶ τοῦ ποτηρίου· Εὐχαριστοῦμέν σοι, πάτερ ἡμῶν, ὑπὲρ τῆς ἁγίας ἀμπέλου Δαυὶδ τοῦ παιδός σου, ἧς ἐγνώρισας ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ τοῦ παιδός σου· σοὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας.
Περὶ δὲ τοῦ κλάσματος· Εὐχαριστοῦμέν σοι, πάτερ ἡμῶν, ὑπὲρ τῆς ζωῆς καὶ γνώσεως, ἧς ἐγνώρισας ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ τοῦ παιδός σου· σοὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ὥσπερ ἦν τοῦτο τὸ κλάσμα διεσκορπισμένον ἐπάνω τῶν ὀρέων καὶ συναχθὲν ἐγένετο ἕν, οὕτω συναχθήτω σου ἡ ἐκκλησία ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς εἰς τὴν σὴν βασιλείαν· ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις διά Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς αἰῶνας (ΔΙΔΑΧΗ, 9, 1‒4)
[ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:
Σχετικὰ μὲ τὴν Θεία Εὐχαριστία: ἔτσι νὰ εὐχαριστεῖτε:
Πρῶτα γιὰ τὸ ποτήρι:
«Σὲ εὐχαριστοῦμε, Πατέρα μας, γιὰ τὴν ἁγία ἄμπελο τοῦ Δαβίδ, τοῦ δούλου σου, τὴν ὁποία μᾶς ἔκανες γνωστὴ μέσῳ τοῡ Ἰησοῦ, τοῦ δούλου σου. Σ' ἐσένα ἀνήκει ἡ δόξα στοὺς αἰῶνες.»
Σχετικὰ μὲ τὸν ἄρτο :
«Σὲ εὐχαριστοῦμε, Πατέρα μας, γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὴ γνώση, ποὺ μᾶς ἔκανες γνωστὴ μέσῳ τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ δούλου σου. Σ' ἐσένα ἀνήκει ἡ δόξα στοὺς αἰῶνες.
Ὁπως αὐτὸς ὁ ἄρτος ἦταν διασκορπισμένος στὰ βουνὰ καὶ συγκεντρώθηκε γιὰ νὰ γίνει ἕνας, ἔτσι ἂς συγκεντρωθεῖ ἡ Εκκλησία σου ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς γῆς στὴ βασιλεία σου· γιατί σ' ἐσένα ἀνήκουν ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμη διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στοὺς αἰῶνες.»]
Τὸ ἐντυπωσιακὸ στὴν ἀνωτέρω ἐκδοχὴ τῆς Θείας Εὐχαριστίας τῆς "ΔΙΔΑΧΗΣ" εἶναι ·
1) ὅτι ἀφενὸς ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ἡ ταύτιση ἄρτου‒Σώματος Χριστοῦ καὶ οἴνου‒Αἵματος Χριστοῦ, δηλ. ὁ ἐξιλεωτικὸς χαρακτήρας τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ καὶ 2) ἡ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ μέ τὶς ἑβραϊκὲς εύλογίες Ἄρτου‒Οἰνου τῆς ἀργίας τοῦ ΣΑΒΒΑΤΟΥ.
Ἰδού τὸ κείμενο τῶν ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΕΥΛΟΓΙΩΝ
ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ ·
<Εὐλογία γιὰ τὸν Οἶνο —Kiddush
Ἑβραϊκά :
בָּרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם
בּוֹרֵא פְּרִי הַגָּפֶן
Baruch atah, Adonai Eloheinu, Melech haolam, borei p'ri hagafen.
Μετάφραση στὰ Ελληνικά:
Εὐλογημένος εἶσαι, Κύριε ὁ Θεός μας,
Βασιλιᾶ τοῦ κόσμου,
ποὺ δημιουργεῖς τὸν καρπό τοῦ ἀμπελιοῦ.
Εὐλογία γιὰ τὸν Ἄρτο—Challah
Ἑβραϊκά:
בָּרוּךְ אַתָּה יְיָ אֱלֹהֵינוּ מֶלֶךְ הָעוֹלָם
הַמּוֹצִיא לֶחֶם מִן הָאָרֶץ
Baruch atah, Adonai
Eloheinu melech haolam,
hamotzi lechem min haaretz.
Μετάφραση στὰ Ἑλληνικά:
Ευλογημένος εἶσαι, Κύριε Θεέ μας
Βασιλιᾶ τοῦ κόσμου,
ποὺ προμηθεύεις ἄρτο ἀπὸ τὴ γῆ.>
Τί συμπεραίνουμε ἀπὸ ὅλα αὐτά;
Ὅτι ἡ "ΔΙΔΑΧΗ" διασώζει μιά ἀρχαία ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ἐκδοχὴ τῆς Θείας Εὐχαριστίας σύμφωνα μέ τὴν ὁποία ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος ἦταν μιὰ προτύπωση τοῦ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ ποὺ ἀναφέρει ὁ Προφήτης Ἡσαίας γι αύτὸ καὶ ὁ Ἰησοῦς εἶπε στὸ τελευταῖο αύτὸ Δεῖπνο μὲ τοὺς Μαθητές Του ὅτι δέν θὰ ξαναπιεῖ ἀπὸ τὸν καρπὸ τῆς ἀμπέλου, μέχρις ὅτου ἔρθη ἡ Βασιλεἰα τοῦ Θεοῦ {=οὐ μὴ πίω ἀπὸ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου ἕως ὅτου ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔλθῃ—ΛΟΥΚ.,22,15}.
