ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΪΑΦΑ.
Ἐκ τῶν Εὐαγγελίων ποὺ περιγράφουν τήν "θρησκευτική" Δίκη τοῦ Ἰησοῦ ἐνώπιον τοῦ ἑβραϊκοῦ ΣΑΝΧΕΝΤΡΙΝ {=συνεδρίου) προκύπτουν—ἐν συνόψει—τὰ ἑξῆς·
1) ὁ Ἰησοῦς συνελήφθη ἀπὸ τὴν ΦΡΟΥΡΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ κατόπιν πρωτοβουλίας τοῦ Ἰουδαίου ΑΡΧΙΕΡΕΑ— ὄχι τῶν ΡΩΜΑΙΩΝ.
2) ἡ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αἰτία φαίνεται νὰ ἦταν ἠ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ τοῦ Ἰησοῦ γιὰ τὴν ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, πρᾶγμα ποὺ σήμαινε καὶ τὴν ταυτόχρονη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΑ ἡ ὁποία ἐκμεταλλευόταν μονοπωλιακὰ τὸ ἰουδαϊκὸ ΙΕΡΟ μἐσῳ τῶν ΕΜΠΟΡΩΝ.
3) κατὰ συνέπειαν ἡ ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ τοῦ Ναοῦ ἀπό τὸν Ἰησοῦ μπορεῖ νὰ ἑρμηνευτεῖ ὡς Προφητεία τῆς ἐπικείμενης ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, κι ὄχι ὡς...κάθαρσης, δεδομένου ὅτι τά —ΑΝΑΓΚΑΙΑ—γιὰ τὶς θυσίες καταστήματα ποὺ πωλοῦσαν ζῶα κλπ (ὅπως στοὺς δικούς μας ναοὺς πωλοῦνται κεριά...) ΔΕΝ βρίσκονταν ΕΝΤΟΣ τοῦ Ναοῦ ἀλλὰ ΕΚΤΟΣ αύτοῦ, ὅπως ἔχουν ἐπιβεβαιώσει καὶ οἱ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ (βλ.φωτό}.
4) ὅμως ἐπειδὴ τὸ ἑβραϊκὸ ΣΑΝΧΕΝΤΡΙΝ δὲν εἶχε ἐξουσία ἐπιβολῆς θανατικῆς ποινῆς ΣΤΗΝ ΡΩΜΑΪΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ καὶ ἐπειδὴ ὁ ΚΑῘΑΦΑΣ ἐπεδίωκε τὴν ΣΙΓΟΥΡΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ, θεωρῶντας Τον ἐπικὶνδυνο γιὰ τὴν ἀρχιερατικὴ οίκογένεια λόγῳ τῆς Προαναγγελίας ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, ἐκμαίευσε τὴν ὀμολογία τοῦ Ἰησοῦ ὅτι αύτὸς εἶναι ὁ ΜΕΣΣΙΑΣ τοῦ Ἰσραήλ.
Κατόπιν τούτου κατέστη ΣΙΓΟΥΡΗ ἡ θανάτωση του ἀπὸ τὶς ρωμαϊκὲς άρχές.
Κι ἒτσι ὁ Ἰησοῦς παρεπέμφθη ἀπὸ τὸν Καϊάφα ταχύτατα στὸν ΠΙΛΑΤΟ ἵνα σταυρωθῇ...
5) ὁ Πιλᾶτος ΝΟΜΙΜΩΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΡΩΜΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ καταδίκασε τὸν Ἰησοῦ, ἀφοῦ ὁ τελευταῖος ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ ΣΙΩΠΩΝ* τὴν ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ μὲ τὴν ὁποία τὸν παρἐπεμψαν οἱ Ἀρχιερεῖς.
_____
* Ἀπὸ τὰ Εὐαγγέλια διαπιστώνουμε ὅτι ὁ Ἰησοῦς στὴ ΔΙΚΗ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΙΛΑΤΟΥ, εἴτε ΑΠΕΔΕΧΘΗ τὴν κατηγορία ὅτι εἶναι ὀ Μεσσίας {=Βασιλιᾶς} τῶν Ἑβραὶων, εἴτε ὅτι ΣΙΩΠΟΥΣΕ.
Στὴν πρώτη περίπτωση ἠ ΟΜΟΛΟΓΙΑ, σὺμφωνα μὲ τὸ ΡΩΜΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, συνεπάγετο περάτωση τῆς Δίκης μὲ ΚΑΤΑΔΙΚΗ {confessus pro judicato habetur= ὁ ὁμολογῶν θεωρεῖται ὅτι ἔχει ἤδη κριθεῖ} καὶ στὴν συγκεκριμένη περίπτωση ἡ ἐν λόγῳ καταδίκη ἦταν ΘΑΝΑΤΙΚΗ, διότι ἡ προβολὴ μεσσιανικῶν τὶτλων συνιστοῦσε ἔγκλημα Καθοσιώσεως (Maiestas) κατὰ τῆς ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, καθότι μὸνο ὁ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ τῆς ΡΩΜΗΣ μποροῦσε νὰ χρίσει Βασιλεῖς.
Στὴν δεύτερη περίπτωση ΚΑΙ ἡ ΣΙΩΠΗ θεωρεῖτο ΟΜΟΛΟΓΙΑ {qui tacet consentire videtur=ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν} παρουσιαζόμενη ὡς σιωπηρὴ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ..
Ὁπότε καὶ στὶς δὺο περιπτώσεις ὀ Ἰησοῦς καταδικάστηκε σὲ θάνατο ἀπὸ τὸν Πιλᾶτο ΣΥΝΝΟΜΑ μέ βάση τὶς ἀρχὲς τῆς Ρωμαϊκῆς Δικονομίας , ἐνῶ ΔΕΝ κατἐβαλε καμμιὰ προσπάθεια νὰ ὑπερασπίσει τὸν ἑαυτό Του. Τὸ άντίθετο· ἔκανε ὅ,τι μποροῦσε γιὰ νὰ ὁδηγηθεῖ στὸν βέβαιο θὰνατο...
(βλ.C.Paulus, Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ἐκδ.ΑΡΜΟΣ, 2025)
ΥΓ. ἐντύπωση προκαλεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι σὲ ὅλη τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς του ὀ Ἰησοῦς ΑΡΝΕΙΤΟ τὴν ἀναγόρευση του ὡς ΜΕΣΣΙΑ {=βασιλιᾶ} ἀπὸ τὰ πλήθη τῶν Ἰουδαίων.
Ἀποδέχτηκε τὸν Τίτλο αύτὸν μὸνον ἐνώπιον τοῦ ΚΑΪΑΦΑ, ἐν πλήρει συνειδήσει ὅτι ΑΥΤΟ ΘΑ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ.
ΥΓ2. τελικὰ ἡ Προφητεία τοῦ Ἰησοῦ ἐπαληθεύτηκε: Ο ΝΑΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ τὸ 70μΧ καὶ ἔκτοτε ἔχει μείνει ἐξ ἐκείνου τοῦ ὑπέρλαμπρου οἰκοδομήματος μὸνο τὸ ΤΕΙΧΟΣ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ..
Σύμφωνα μὲ τὴν ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ἔρευνα τὸ ΠΡΑΙΤΩΡΙΟ τοῦ Πιλάτου βρισκόταν στὸ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΟΥ ΗΡΩΔΗ στὸ δυτικὸ τεῖχος τῆς πόλης κι ὄχι στὸ Φρούριο ΑΝΤΩΝΙΑ στὰ ἀνατολικὰ τῆς πόλης, ἀπ’ὅπου ξεκινᾶ ἠ (ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ) VIA DOLOROSA, δηλ.ἡ ΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ (ἢ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ) πρὸς τὸν ΓΟΛΓΟΘΑ.
Πάντως , ὁ ΠΑΝΑΓΙΟΣ ΤΑΦΟΣ καὶ ὁ ΓΟΛΓΟΘΑΣ θεωροῦνται ἀπὸ τὴν πλειονότητα τῶν εἰδικῶν ὅτι βρίσκονται στὴ σωστὴ τοποθεσία.
ΑΙΛΙΑ ΚΑΠΙΤΩΛΙΝΑ—ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ
