Διαμαντῆς Κούτουλας

      Ἐν συνόψει· σύμφωνα μὲ τὰ Συνοπτικὰ Εὐαγγέλια (Ματθαῖος, Μᾶρκος, Λουκᾶς) ὁ Ἰησοῦς πεθαίνει στὸ Σταυρὸ μαρτυρικὰ ὅπως κάθε ἐσταυρωμένος {=Θεέ μου, Θεέ μου, ἵνα τί μὲ ἐγκατέλειπες;}  ἐνῶ κατὰ τὸν Ἰωάννη πεθαίνει σὰν ἕνας κυρίρχος βασιλιᾶς γαλήνια στό...κρεββάτι του.  Οἱ διαφορετικὲς αύτὲς περιγραφὲς τοῦ θανάτου τοῦ Ἰησοῦ  ἀπεικονίζονται καὶ στὴν Τἐχνη Δύσης καὶ Βυζαντίου.  Πχ. άριστερά, ἠ Σταύρωση τοῦ ΓΚΡΕΚΟ ἐπηρεασμένη ἀπὸ τοὺς Συνοπτικούς (κατὰ τὴ δυτικὴ ζωγραφική), ἐνῶ δεξιά, ἡ γνωστὴ βυζαντινὴ ἁγιογραφία μὲ τὸν γαλήνιο Ἰησοῦ τῆς Ἰωάννειας παρουσίασης. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ἡ Ἐκκλησία ἀποδεχόμενη ΚΑΙ τὰ 4 Εὐαγγέλια, υἱοθέτησε ΚΑΙ  τὶς δὺο ἀπεικονιστικὲς ἐκδοχές —ἂν καὶ πολλοί "κατηγοροῦν" τὴν βυζαντινὴ ἐκδοχὴ τῆς Σταύρωσης ὡς ..ΜΟΝΟΦΥΤΙΖΟΥΣΑ. ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2. στὴ σύγχρονη τέχνη ἔχει ἐπανέλθη ὀ ΝΑΤΟΥΡΑΛΙΣΜΟΣ ὅσον ἀφορᾶ στὴν Σταύρωση τοῦ Ἰησοῦ (βλ.φωτό. πίνακα N.Ge-1892)) μακρυὰ ἀπὸ τὶς θεολογικὲς ἐπεξεργασίες μονοφυσιτικοῦ τύπου.

Σύμφωνα μὲ τὴν ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ἔρευνα τὸ ΠΡΑΙΤΩΡΙΟ τοῦ Πιλάτου βρισκόταν στὸ ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΟΥ ΗΡΩΔΗ στὸ ΔΥΤΙΚΟ τεῖχος τῆς πόλης (βλ. κάτω φωτό) κι ὄχι στὸ Φρούριο ΑΝΤΩΝΙΑ στὰ ἀνατολικὰ τῆς πόλης, ὁπότε ἡ σημερινὴ  VIA DOLOROSA (ΟΔΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ ἢ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ) ἡ ὁποία ξεκινᾶ  ἀπὸ τὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τῆς πόλης ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΒΑΣΗ. Ἀντιθέτως ἔχει ἱστοροκὴ βάση ἡ τοποθεσία τοῦ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ καὶ τοῦ  ΓΟΛΓΟΘΑ στὸν σημερινὸ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ, διότι ἐπ’αὐτῶν ὁ ΑΔΡΙΑΝΟΣ μετὰ τὴν καταστολὴ τῆς Β’ ΙΟΥΔΑΪΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ τοῦ ΜΠΑΡ ΚΟΚΜΠΑ τὸ 136μΧ, εἶχε κτίσει ἕνα μεγάλο δημόσιο κτήριο (ὁ ΕΥΣΕΒΙΟΣ κάνει λὸγο γιὰ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ) ὑπολείμματα τοῦ ὁποίου βρέθηκαν σὲ ἀνασκαφές, γεγονὸς ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ διασωθεῖ ἔτσι ἡ μνήμη τῆς τοποθεσίας μέχρι τὴν ἐποχὴ τῆς ΑΓ.ΕΛΕΝΗΣ, ἡ ὁποία ἀνἐδειξε ἀνασκαφικῶς τὰ χριστιανικὰ προσκυνήματα τὸν 4ο αἰ.μΧ.  Ὁ Γολγοθᾶς ἦταν ΛΑΤΟΜΕΙΟ ΑΣΒΕΤΟΛΙΘΟΥ πρὶν γίνει τὸπος ἐκτελἐσεων, ἐνῶ τὰ σπήλαια τριγύρω (ὅπο...

Ἀπὸ τὰ Εὐαγγέλια διαπιστώνουμε ὅτι ὁ Ἰησοῦς στὴ ΔΙΚΗ Του ΕΝΩΠΙΟΝ τοῦ ΠΙΛΑΤΟΥ, εἴτε  ΑΠΕΔΕΧΘΗ τὴν κατηγορία ὅτι εἶναι ὀ Μεσσίας {=Βασιλιᾶς} τῶν Ἑβραὶων, εἴτε ὅτι ΣΙΩΠΟΥΣΕ.  Στὴν πρώτη περίπτωση, ἠ ΟΜΟΛΟΓΙΑ, σὺμφωνα μὲ τὸ ΡΩΜΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, συνεπάγετο περάτωση τῆς Δίκης μὲ ΚΑΤΑΔΙΚΗ {confessus pro judicato habetur= ὁ ὁμολογῶν θεωρεῖται ὅτι ἔχει ἤδη κριθεῖ} καὶ στὴν συγκεκριμένη περίπτωση  ἡ ἐν λόγῳ καταδίκη ἦταν ΘΑΝΑΤΙΚΗ, διότι ἡ προβολὴ μεσσιανικῶν τὶτλων συνιστοῦσε  ἔγκλημα Καθοσιώσεως (Maiestas) κατὰ τῆς ρωμαϊκῆς ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, καθότι μὸνο ὁ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ τῆς ΡΩΜΗΣ μποροῦσε νὰ χρίσει Βασιλεῖς. Στὴν δεύτερη περίπτωση ΚΑΙ ἡ ΣΙΩΠΗ θεωρεῖτο ΟΜΟΛΟΓΙΑ {qui tacet consentire videtur=ὁ σιωπῶν δοκεῖ συναινεῖν} παρουσιαζόμενη ὡς σιωπηρὴ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.  Ὁπότε καὶ στὶς δὺο περιπτώσεις ὀ Ἰησοῦς καταδικάστηκε σὲ θάνατο ἀπὸ τὸν Πιλᾶτο ΣΥΝΝΟΜΑ μέ βάση τὶς ἀρχὲς τῆς Ρωμαϊκῆς Δικονομίας , ἐνῶ ΔΕΝ κατἐβαλε κα...

Τὸ τραγούδι τοῦ 1990 τοῦ Γ.ΜΗΛΙΩΚΑ "ΓΚΡΕΚΟ ΜΑΣΚΑΡΑ" ἦταν βεβαίως ἐπηρεασμένο ἀπὸ τὸ Σκάνδαλο Κοσκωτᾶ τῆς ἐποχῆς, τὸ ὁποῖο  ἔριξε τὸ ΠΑΣΟΚ καὶ τὸν ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ἀπὸ τὴν Κυβέρνηση, ὡστόσο , ὅπως ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὐστέρων καὶ μέχρι σήμερα,  εἶναι ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ περιγράφοντας τὴν ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ τοῦ ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ —καθότι ἐπαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει νὰ εἶναι σὺμπτωση.. ΣΤΙΧΟΙ : ΓΚΡΕΚΟ ΜΑΣΚΑΡΑ Τσίρκο παράγκα φίρμα γκρέκα Τέμπο μουργέλα ἀγγαρεία Γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο Ράτσα μπαρούφα ὀμελέτα ἱστορία Μασκαρᾶ γκρέκο μασκαρᾶ Μάτσο ἀμάκα καπιτάλε Σκάρτο τανάλια πολιτσία Φράγκο ρεζέρβα φαλιμέντο περκὲ ματζάρε σοσιαλίστε κομπανία Μασκαρᾶ γκρέκο μασκαρᾶ Σβέλτα μαντόνα μανιβέλα Φρένο στραπάτσο καραμπόλα Μόδα καβάλα ντόλτσε βίτα Τρόμπα φιγούρα σαχλαμάρα κι ἅρπα κόλλα  Μασκαρᾶ γκρέκο μασκαρᾶ .

   Ἐκ τῶν Εὐαγγελίων ποὺ περιγράφουν τήν "θρησκευτική" Δίκη τοῦ Ἰησοῦ ἐνώπιον τοῦ ἑβραϊκοῦ ΣΑΝΧΕΝΤΡΙΝ {=συνεδρίου) προκύπτουν—ἐν συνόψει—τὰ ἑξῆς· 1) ὁ Ἰησοῦς συνελήφθη ἀπὸ τὴν ΦΡΟΥΡΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ κατόπιν πρωτοβουλίας τοῦ Ἰουδαίου  ΑΡΧΙΕΡΕΑ— ὄχι τῶν ΡΩΜΑΙΩΝ. 2) ἡ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αἰτία φαίνεται νὰ ἦταν ἠ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ τοῦ Ἰησοῦ γιὰ τὴν ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, πρᾶγμα ποὺ σήμαινε καὶ τὴν ταυτόχρονη ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΡΕΑ ἡ ὁποία ἐκμεταλλευόταν  μονοπωλιακὰ τὸ ἰουδαϊκὸ  ΙΕΡΟ μἐσῳ τῶν ΕΜΠΟΡΩΝ. 3) κατὰ συνέπειαν  ἡ ΕΚΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ τοῦ Ναοῦ  ἀπό τὸν Ἰησοῦ μπορεῖ νὰ ἑρμηνευτεῖ ὡς Προφητεία τῆς ἐπικείμενης ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, κι ὄχι ὡς...κάθαρσης, δεδομένου ὅτι τά —ΑΝΑΓΚΑΙΑ—γιὰ τὶς θυσίες καταστήματα ποὺ πωλοῦσαν ζῶα κλπ (ὅπως στοὺς δικούς μας ναοὺς πωλοῦνται κεριά...) ΔΕΝ βρίσκονταν ΕΝΤΟΣ τοῦ Ναοῦ ἀλλὰ ΕΚΤΟΣ αύτοῦ, ὅπως ἔχουν ἐπιβεβαιώσει καὶ οἱ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ (βλ.φωτό}. 4) ὅμως ἐπειδὴ τὸ ἑβραϊκὸ ΣΑΝΧΕΝΤΡΙΝ δὲν εἶχε ἐξουσία ἐπιβολῆς θανατικῆς πο...

Τὸ ἑβραϊκὸ Πάσχα [ἑβραϊκά : חַג הַפֶּסַח , λατινικά : Ḥag Ha ‑ Pesaḥ ] διαρκοῦσε (καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ διαρκεῖ) ὡς γνωστόν, 7 ἡμέρες {=ἑβδομάδα τῶν Ἀζύμων} καὶ ἡ πιὸ σημαντική του ἡμέρα ἦταν ἡ Πρώτη, ἡ 15η τοῦ μηνὸς Nisan, ἡ ὁποία ξεκινοῦσε ἀπὸ τὸ ἑσπέρας τῆς 14ης {=πανσέληνος μετὰ τὴν Ἐαρινὴ Ἰσημερία} ὅπου ἐλάμβανε χώρα τὸ λεγόμενο Δεῖπνο τοῦ Πάσχα, [Seder  סדר]  κατὰ τὸ ὁποῖο καταναλώνονταν τρία τεμάχια Ἄζυμου Ἄρτου,  [ מַצָּה matsá] ,πικρὰ χὀρτα, ἕνα εἶδος σἀλτας, αύγὸ  καὶ βεβαίως στὸ τέλος ὁ Πασχάλιος ΑΜΝΟΣ, ὁ λεγόμενος afikoman אֲפִיקוֹמָן ʾ, ὁ ὁποῖος προηγουμένως εἶχε θυσιαστεῖ στὸ Ναὸ τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ λἐξη αὐτὴ "AFIKOMAN" ἔχει ΕΛΛΗΝΙΚΗ προἐλευση {= ἐπικώμιον } καὶ σημαίνει ἀπλῶς  "ΕΠΙΔΟΡΠΙΟΝ".  Τὸ νόημα τοῦ AFIKOMAN ἦταν νὰ δείξει ὅτι ὁ Πασχάλιος Δεῖπνος ἦταν θρησκευτικὸ δεῖπνο καὶ δὲν θὰ κατἐληγε σὲ ΜΕΘΗ μέ συνεχῆ οἰνοποσία, ὅπως συνηθιζόταν στὰ γνωστὰ ΣΥΜΠΟΣΙΑ τῆς ἑλληνορρωμαϊκῆς Ἀρχαιότητας, στὰ ὁποῖα δὲν ὑπῆρχε περιορισμὸς στὴν πόση τοῦ οἴνου (...

  Ἡ ὅλη ἔρευνα γιὰ τὴν Δολοφονία Καποδίστρια ἔφτασε μέχρι τὴν Προανάκριση— μάλιστα ὑπάρχουν συνολικὰ περὶ τὶς 200 (!!!) προανακρίσεις, μὲ 151 καταθέσεις 130 προσώπων, διεσπαρμένες σὲ διὰφορα ἀρχεῖα (Γενικὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους, Ἱστορικὰ Ἀρχεῖα Κερκύρας, Ἰδιωτικὸ Ἀρχεῑο Διοσκουρίδη κλπ..!) ἐνῶ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Δίκης τῶν Γ.Μαυρομιχάλη, Ἰ.Καραγιάννη καὶ Ἀ.Γεωργίου ἔχουν σωθεῖ μόνο περιλήψεις ἀπὸ τήν "Γενικὴν Ἐφημερίδα τῆς Ἑλλάδος"... Ἀπὸ τὶς πηγὲς λοιπόν (Προανακρίσεις καὶ Δίκη  Γ.Μαυρομιχάλη)  γνωρίζουμε τὰ ἀκόλουθα · 1. ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ Δ.ΛΕΩΝΙΔΗ & Α.ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Σύμφωνα μὲ τὴν κατάθεση τοῦ φρουροῦ τοῦ Καποδίστρια Δημ.Λεωνίδη (βλ. Γεν. Ἐφημ. 4//11/1831) ὁ Κωνσταντῖνος Μαυρομιχάλης πυροβόλησε μὲ τὸ δεξὶ χέρι ἐνῶ στὸ ἀριστερὸ κρατοῦσε τὸ φέσι του, ἐνῶ σύμφωνα μὲ τὴν κατάθεση τοῦ φρουροῦ τῶν Μαυρομιχαλαίων (καὶ μετέχοντος στὴ συνωμοσία) Ἀνδρέα Γεωργίου (βλ. Γεν.Ἐφημ.3/11/1831) πρῶτος κτύπησε τὸν Κυβερνήτη μὲ τὸ μαχαῖρι ὁ Γ. Μαυρομιχάλης. 2.ΚΑΤΑΘΕΣΗ κ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ.  Ἡ γειτόνισσ...

 Ἐν συνόψει· Τὸ ΙΣΛΑΜ δέν ἀποτελεῖ μόνο θρησκεία ἀλλὰ καὶ ΝΟΜΙΚΟ σύστημα ποινικοῦ καὶ ἀστικοῦ Δικαίου, τὸ ὁποῖο μάλιστα ἀποπνέει τὴν ἠθικὴ τῆς ΕΡΗΜΟΥ τοῦ 7ου αἰ.μΧ. Στὸ Κοράνι δὲν διαχωρίζεται ἡ θρησκευτικὴ δικαιοσύνη ἀπὸ τὴν κοσμική. Δικαστὴς εἶναι  (ἢ πρἐπει νὰ εἶναι) ὀ ΚΑΔΗΣ ὁ ὁποῖος δικάζει βάσει τοῦ Κορανίου, τοὺς μουσουλμάνους ποὺ παραβίασαν τοὺς ἱεροὺς κανόνες .  Ἐν τέλει ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων τῆς ΙΣΛΑΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ εἶναι ταυτόχρονα θρησκευτικὸς καὶ κοσμικὸς ἠγέτης—τουλάχιστον σὺμφωνα μὲ τὶς ἀρχὲς τοῦ Κορανίου (ἐξ οὗ καὶ ἡ ὀνομασία ΘΕΟΚΡΑΤΙΑ γιὰ τὸ ΙΣΛΑΜ καθόσον Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ*}.  Ἰδοὺ κάποια χαρακτηριστικὰ ΕΔΑΦΙΑ Ποινῶν ἀπὸ τὸ ΙΕΡΟ ΚΟΡΑΝΙΟ ποὺ ἐπιβεβαιώνουν τὰ ἀνωτέρω:  Σούρα {=κεφάλαιο} "ΤΟ ΦΩΣ", 24, 2:  <τὴν μοιχαλίδα καὶ τὸν μοιχὸ νὰ μαστιγώνετε κάθε ἕναν ἁπο τοὺς δύο, μέ 100 ραβδισμούς...Κι ἂς εἶναι μάρτυρες (παρόντες) τῆς τιμωρἰας τους μιὰ ὁμάδα Πιστῶν..> Σούρα "ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ",  4, 34:  <ὅσο γιὰ τ...

Σὲ πλεῖστα σημεῖα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης χρησιμοποιοῦνται ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΙ ἀναφερόμενοι στὸ θεό, ἂν καὶ ὁ θεὸς τῆς Βίβλου θεωρεῖται ΕΝΑΣ.  Πχ. " ποιήσωμεν  ἂνθρωπον κατ'εἰκόνα ἡμετέραν" {ΓΕΝ.1,20} ," ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν" {ΓΕΝ.3,22}, "ὁ θεὸς ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν/ἐν μέσῳ θεῶν διακρίνει" {ΨΑΛΜ.81/82, 1}, "δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν ἐκεῖ αύτῶν τὴν γλῶσσαν" {ΓΕΝ.11,7} Τὸ γεγονὸς αύτὸ προβλημάτισε ήδη ἀπὸ τὴν ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ Ἑβραίους καί Χριστιανοὺς καὶ οἱ μὲν πρῶτοι (πχ ΦΙΛΩΝ) ἔκαναν λόγο γιὰ τούς " Ὑπάρχους " δηλ.ΑΓΓΕΛΟΥΣ συνεργάτες τοῦ θεοῦ, ἐνῶ οἱ δεύτεροι (πχ.ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ) ἔκαναν λόγο περὶ Ἁγ.Τριάδος. Τίποτα ἁπὸ τά δὺο ὅμως ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ..  Ἡ φιλολογικὴ ἔρευνα τοῦ παλαιοδιαθηκικοῦ κειμένου ἔχει δεἰξει ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ περἰεργοι πληθυντικοὶ ἀποτελοῦν ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ (βαβυλωνιακῶν κλπ) τῶν βιβλικῶν κειμένων. Παρἀδειγμα στὴν 1η διήγηση περὶ δημιουργίας τοῦ ἀνθρώπου στὴ Γένεση (ἡ ὁποία ἀνἀγεται στά χρόνια τῆς περσικῆ...

Τελευταῖο βιβλίο τοῦ Ντοστογιἐφσκι εἶναι οἱ "ΑΔΕΛΦΟΙ ΚΑΡΑΜΑΖΩΦ" {1880}, τὸ ὁποῖο ὀλοκλἠρωσε λίγο πρὶν πεθάνει καὶ ἀναφέρεται στὸ κεντρικὸ ἐρώτημα τῆς ΘΕΟΔΙΚΙΑΣ:  "πῶς ἕνας  πανάγαθος καὶ παντοδύναμος θεὸς ἐπιτρἐπει τὸν  χωρίς νόημα ΠΟΝΟ ;" ΥΠΟΘΕΣΗ. ὁ ΦΙΟΝΤΟΡ Καραμἀζωφ ἕνας ἄθλιος τὺπος ἔχει τέσσερεις γυιούς, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ἕνας, ὁ ΣΜΕΡΝΤΙΑΚΩΦ,  εἶναι νόθος ἀπὸ μιά διανοητικά καθυστερημένη γυναῖκα. Ἀπὸ τοὺς ἄλλους τρεῖς, ὁ ΝΤΜΙΤΡΙ εἷναι καθ'ὁμοἰωση τοῦ πατρός, ὁ ΙΒΑΝ διανοούμενος ὀρθολογιστὴς καὶ ἄθεος, ἑνῶ ὁ τρίτος, ὁ ΑΛΙΟΣΑ πιστὸς χριστιανός, ἑτοιμάζεται νά γίνει καλόγηρος, δίπλα στὸν μοναχό ΖΩΣΙΜΑ.  Ὁ Φιόντορ ἁρνεῖται νὰ δώσει στὸν Ντμίτρι τά χρήματα τῆς μητρός του πού δικαιοῦται καὶ κυνηγᾶ τὴν ἴδια γυναῖκα ποὺ ἐπιθυμεῖ καὶ ὁ γυιός του, τὴν ΓΚΡΟΥΣΕΝΚΑ.  Ἡ ἀπόπειρα συμφιλίωσης τῆς οἰκογἐνειας στὸ μοναστήρι τοῦ Ζωσιμᾶ ἀποτυγχάνει καὶ ὁ Ντμίτρι διακηρύσσει ΔΗΜΟΣΙΩΣ ὅτι ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΤΟΝ ΑΘΛΙΟ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ .   Ἐν τῶ μεταξὺ ὁ ΙΒΑΝ διακηρύσσει τὶς ἰδέες ...

Τὸ 1873 ὁ Μητρ.Νικομηδείας ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΒΡΥΕΝΝΙΟΣ ἀνακἀλυψε στό μετόχι τοῦ Παναγίου Τάφου στὴν ΚΩΝ/ΠΟΛΗ στὸν Κώδικα 54 τοῦ 1056,  ἕνα χαμένο πρωτοχριστιανικὸ κατηχητικὸ  κείμενο (ψευδεπίγραφο βεβαίως) μέ τὸν τίτλο " ΔΙΔΑΧΗ ΤΩΝ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ" τὸ ὁποῖο ἀνἀγεται στὰ τέλη τοῦ 1ου αἰ.μΧ καὶ ἀποκαλύπτει τελετὲς τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας (Βάπτισμα, Θεία Εὐχαριστία) καθὼς καὶ κάποια προβλήματα ἀπὸ τὴν ζωή της. Ὅμως τὸ σημαντικὸ ποὺ ἀποκἀλυψε ἡ "ΔΙΔΑΧΗ" ἦταν μιὰ ΑΛΛΗ ΕΚΔΟΧΗ τῆς Θείας Εὐχαριστίας ἡ ὁποἰα παρἐπεμπε σέ ΕΒΡΑΪΚΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ τύπου ΣΑΒΒΑΤΟΥ ἢ Chaburah  חבורה  {=τελετουργικὸ δεῖπνο θρησκευτικῶν ὁμάδων}. Γράφει ἡ "ΔΙΔΑΧΗ" σχετικῶς τά ἑξῆς· < Περὶ δὲ τῆς εὐχαριστίας, οὕτως εὐχαριστήσατε·  πρῶτον περὶ τοῦ ποτηρίου· Εὐχαριστοῦμέν σοι, πάτερ ἡμῶν, ὑπὲρ τῆς ἁγίας ἀμπέλου Δαυὶδ τοῦ παιδός σου, ἧς ἐγνώρισας ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ τοῦ παιδός σου· σοὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Περὶ δὲ τοῦ κλάσματος· Εὐχαριστοῦμέν σοι, πάτερ ἡμῶν, ὑπὲρ τῆς ζωῆς καὶ γνώσεως, ἧς ἐγνώρισας ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ...

Ἀντιγράφω ἀπὸ τὴν περίφημη " ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ" τοῦ ΣΟΥΝ—ΤΣΟΥ  δέκα (10) θεμελιώδεις Ἀρχές ποὺ πρἐπει νὰ ἀκολουθοῦν οἱ Στρατηγοὶ γιὰ νὰ νικήσουν στὸν Πόλεμο· — Ἡ μεγαλύτερη τέχνη τοῦ Πολέμου εἶναι νὰ ὑποτάξεις τὸν ἐχθρὸ χωρίς μάχη, ἀφαιρῶντας του τὴν θέληση νὰ πολεμήσει καὶ καταρρακώνοντας τὸ Ἠθικό του. —Ὁ πολεμιστὴς εἶναι δυνατός, ὅταν ἔχει τὴν πρωτοβουλία κινήσεων ἀναγκάζοντας τὸν ἐχθρὸ νὰ τοῦ ἀπαντήσει. Εἶναι ἀδύναμος, ὅταν αὐτὸς ἀπαντᾶ στὸν εχθρό. —Ὁταν περικυκλώνεις ἕναν ἐχθρό, ἄφηνέ του μιὰν  διέξοδο διαφυγῆς. —Ἀντιθέτως, ρῖξε τὸν στρατό σου σὲ μιὰ μάχη χωρὶς διἐξοδο καὶ θὰ πολεμήσει μἐχρις ἐσχάτων. — Ὁ στρατηγὸς ποὺ μοιρἀζει πολλὰ βραβεῖα, δέν ἐμπνέει πιὰ τὸ στράτευμα καὶ ὅποιος τιμωρεῖ συνεχῶς ἔχει χάσει πιὰ τὸν ἔλεγχο καὶ βρίσκεται σὲ δὺσκολη θέση. —Όλος ο πόλεμος βασίζεται στην παραπλάνηση. —Κάνε τὴν ἐμφάνισή σου σὲ μέρη ὅπου ὁ ἐχθρὸς θὰ πρέπει νὰ σπεύσει γιὰ νὰ ὑπερασπίσει. —Κάνε ἐπίθεση  ἐκεῖ ὅπου δὲν τὸ περιμένει. —Ἂν ὁ ἐχθρός σου εἶναι ὀξύθυμος, προσπάθησε ν...

1. ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ.   Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ,ὡς γνωστόν, ἐγράφη πρωτοτύπως ΕΒΡΑΪΣΤΙ καὶ μεταφράστηκε στὴν Ἀλεξανδρινὴ Κοινὴ ἀπὸ τοὺς Ο' {=70 ραββίνους} γύρω στὸ 200 πΧ, ἐπειδὴ  οἱ Ἰουδαῖοι τῆς Ἀλεξανδρείας εἶχαν λησμονήσει τὴν ἑβραϊκή, ὀμιλοῦντες πλέον μόνον ἑλληνικά (ἀλλὰ καὶ ὠς μἐσον ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ καὶ  προσηλυτισμοῦ τῶν Ἐθνῶν...).  Μὲ τὴν μετάφραση ὅμως αὐτὴ ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΤΗΚΕ & φιλοσοφικοποιήθηκε ἡ Βίβλος γιατὶ πολλὲς ἑβραϊκὲς  ἔννοιες ΑΠΟΔΟΘΗΚΑΝ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ μὲ λέξεις τῆς ἑλληνικῆς ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΤΑΥΤΟΣΗΜΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ.  Παράδειγμα :   ἡ λέξη   תּוֹרָה  {=TORAH} ποὺ δηλοῖ τὴν Πεντάτευχο{=τὰ πρῶτα 5 βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης}  μεταφράστηκε μέ τὴν λἐξη "ΝΟΜΟΣ" πού ἔχει ἄλλο νόημα στὴν ἑλληνική.   Ἐπίσης τὸ Ὄνομα τοῦ θεοῦ ποὺ στὸ ἑβραϊκὸ πρωτότυπο εἶναι אֶהְיֶה אֲשֶׁר אֶהְיֶה {="EHEJE ASER EHEJE"} ποὺ κατὰ λέξη σημαίνει "ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ"  (ἡ φράση ἀποτελεῖ ἑβραϊσμό καὶ σημαίνει περίπου τὸν Ανεξιχνίαστο, τὸν  Ἀνώνυμο)...

 Ἐν συνόψει· 1. ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ Γιὰ τοὺς Ἀρχαίους  Ἕλληνες ὁ Κόσμος εἶναι Αἰώνιος, διότι τὸ «Ἕν» {=Πρώτη Ἀρχή/"Θεός"} καὶ τὰ «Πολλά» {=Κόσμος} ἀποτελοῡνται, ἐν τέλει, ἀπὸ τὴν ἴδια Οὐσία.  Ἀντίθετα, γιὰ τὴν Βίβλο ὁ Κόσμος εἶναι Δημιούργημα ἐκ μηδενὸς τοῡ Θεοῡ, δηλ. δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν Θεία Οὐσία, ἡ ὁποία οὕτως ἤ ἄλλως εἶναι Ἀμέριστη (τὸ ἑβραϊκὸ ρῆμα ברא barach=ἐποίησεν,  δέχεται ὐποκείμενο μόνο τὸν Θεό).  Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ Κόσμος οὔτε αὐτονόητος εἶναι, οὔτε ἀναγκαῑος. 2. ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ . Γιὰ τοὺς Ὀρφικοπυθαγόρειους, τὸν ΠΛΑΤΩΝΑ καὶ τοὺς Νεοπλατωνικοὺς ,ἡ Ψυχὴ εἶναι Προαιώνια καὶ Ἀθάνατη καὶ τὸ Ὑλικὸ Σῶμα ἀποτελεῖ τὸν Τάφο της {=σῆμα}, γι' αὐτὸ ὁ Θάνατος εἶναι ὁ Λυτρωτὴς τῆς Ψυχῆς ἀπ' τὰ δεσμὰ τῆς Ὕλης, ἐξ οὖ καὶ ὁ πλατωνικὸς ὀρισμὸς τῆς Φιλοσοφίας ὡς Μελέτης Θανάτου. Ἀντίθετα γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς ἡ Ψυχὴ εἶναι καὶ αὐτὴ Δημιούργημα τοῡ Θεοῡ ἐκ μηδενὸς καὶ ὁ Ἄνθρωπος ἀποτελεῑ ψυχοσωματικὴ ἑνότητα (nephesh, נֶ֫פֶשׁ ἑβραϊστί). Ὡς ἐκ τούτου ὁ Θάνατος ἀποτελεῖ τὸν ἔσχατο ...

Σύμφωνα μὲ τὶς ἱστορικὲς πηγές, ἕνας   Ἰουδαῖος τῆς ἐποχῆς τοῦ Χριστοῦ πλήρωνε τοὺς ἑξῆς φόρους· 1) ΚΕΦΑΛΙΚΟΣ (Tributum Capitis):   1 δηνάριο ἐτησίως (δηλ. ἕνα ἡμερομίσθιο) 2) ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (Tributum Soli):   σῖτος 10%,  λάδι/κρασί 20%. Αύτοὶ ἦταν οἱ ἄμεσοι φὸροι ποὺ καταβάλλονταν στὴ ΡΩΜΗ. Ὡστόσο, οἱ Ἰουδαῖοι πλἠρωναν ἐπιπλέον· 3) ΔΑΣΜΟΥΣ γιὰ τὰ εἰσαγόμενα προϊόντα στούς ΤΕΛΩΝΕΣ*, ΔΙΟΔΙΑ ἢ ΤΕΛΗ στὰ λιμάνια περὶ τσ  2% ὣς 5 % {καὶ ἂν ἐπρόκειτο γιὰ προϊόντα ἀπὸ μακρυνοὺς τόπους μὲ δὺσκολες  διαβάσεις οἱ δασμοὶ ἔφταναν στὸ 10% } Καὶ τέλος στὸ ΝΑΟ (δηλ. τὸ Ἱερατεῖο τῆς Ἱερουσαλήμ) περὶ τὸν 1/2 σῖσκλο δηλ.2 δηνάρια {=δύο ἡμερομίσθια } ἐτησίως. Συνολικὰ δηλ. ἕνας Ἰουδαῖος ἐπιβαρυνόταν κατὰ τὸ 15% ‒20%  τοῦ εἰσοδήματος  του, γιὰ ὅλη αὐτὴ τὴν παραπάνω φορολογία.** Προφανῶς ἡ Μεγάλη Ἰουδαϊκὴ Ἐξέγερση ΔΕΝ ἔγινε γιὰ οἰκονομικοὺς λόγους... {Ἐν Ἑλλάδι σήμερα οἱ ἄμεσοι φόροι φτάνουν τὸ 25% —ἢ ὂχι ;} ΝΑΟΣ ΗΡΩΔΗ—ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ____ * οἱ τελῶνες (p...

Δυστυχῶς οἱ Νεοέλληνες εἰδικοί,  "ἀναστηλωτές" καί "συντηρητές" τῆς Ἀκρόπολης, ἔχουν ΑΣΕΛΓΗΣΕΙ ἐπὶ τῶν μνημείων τοῦ Ἱεροῦ Βράχου, ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΓΙΝ.  Συγκεκριμένα, τὴν τετραετία 1898‒1902 ,  καθὼς καὶ τὴν δεκαετία 1923‒33, ὁ πολιτικὸς μηχανικὸς ΝΙΚ.ΜΠΑΛΑΝΟΣ ποὺ ἀνἐλαβε τὴν συντήρηση καὶ ἀναστήλωση τοῦ Παρθενῶνα μετὰ τὸν σεισμὸ τοῦ 1894, ΑΣΕΛΓΗΣΕ ΕΠΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ μὲ τοὺς ἑξῆς τρεῖς τρόπους· 1)    χρησιμοποιῶντας ... ΣΙΔΕΡΟ γιὰ τὴν σύνδεση τῶν σπονδύλων τῶν κιόνων (ἐνῶ οἱ ἀρχαῖοι, γιὰ νὰ ἀποφὺγουν τὴν ὀξείδωση, εἶχαν ἐπενδύσει μὲ ΜΟΛΥΒΔΟ τὸν σίδηρο ποὺ συνέδεε τοὺς σπονδύλους) μέ συνἐπεια ΝΑ ΠΡΟΚΛΗΘΟΥΝ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ΣΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΥΡΙΑ ΤΩΝ ΣΙΔΕΡΕΝΙΩΝ ΣΥΝΔΕΤΗΡΩΝ... 2) τοποθετῶντας ΤΣΙΜΕΝΤΟ  σὲ πολλὰ τμήματα τῶν ἀρχαίων μνημείων τῆς Ἀκροπόλεως, μὲ συνἐπεια τὴν καταστροφὴ τῶν μαρμάρων, λόγῳ τῆς διαφορετικῆς συστολοδιαστολῆς τοῦ τσιμέντου κατὰ τὴν μεταβολὴ τῶν  καιρικῶν  συνθηκῶν.   3) ἑνώνοντας μὲ λανθασμένο τρ...

Στὸν διάλογο " ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ "  τοῦ ΠΛΑΤΩΝΟΣ, ὁ ὁμώνυμος γνωστὸς σοφιστής,  προκειμένου νὰ ἐξηγήσει  στὸν Σωκράτη ὅτι Η ΑΡΕΤΗ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ διηγεῖται τὸν μῦθο   τῆς Δημιουργἰας τοῦ ἀνθρώπου  σὲ ΤΡΙΑ ΣΤΑΔΙΑ : α) Η ΑΒΛΕΨΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΜΗΘΕΑ:  ὀ ΕΠΙΜΗΘΕΑΣ κατὰ τὴν δημιουργία ἐντὸς τῆς γῆς τῶν θνητῶν ὄντων, ἐξ ἀβλεψίας,  ἄφησε τὸν ἄνθρωπο γυμνὸ ἀπὸ δυνὰμεις , ἕναν (τρόπο τινα)  "γυμνὸ πίθηκο" , ὀ ὁποῖος ὅμως ΕΤΣΙ δὲν εἶχε καμμἰαν  ἐλπίδα ἐπιβίωσης· β)  Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΚΛΕΒΕΙ ΤΗΝ ΦΩΤΙΑ: τότε ἐπενέβη ὀ ἀδελφός του  ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ καὶ κλέβοντας ἀπὸ τὴν Ἀθηνᾶ καὶ τὸν Ἥφαιστο τὸ ΠΥΡ καὶ τὴν ΕΝΤΕΧΝΟ ΣΟΦΙΑ,  ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο τὶς τεχνικὲς γνώσεις καὶ τὴν κατασκευαστικὴ ἰκανότητα (homo habilis θὰ τὸν λέγαμε μὲ σύγχρονη ὀρολογία)  ὥστε νὰ ἐπιβιώσει στὴν Φύση μέσῳ τοῦ τεχνικοῦ πολιτισμοῦ· γ) Ο ΔΙΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΡΕΤΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ:  ἐπειδὴ ὅμως ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς τοῦ Προμηθέα δὲν διέθεταν ἱκανότητα κοινωνικοποίησης, ΑΛΛΗΛ...

ΣΥΜΒΑΣΗ* ΛΩΖΑΝΝΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ—ΤΟΥΡΚΙΑΣ «Convention concernant l'échange des populations grecques et turques» (Ὑπογράφηκε στὴ Λωζάννη, 30 Ἰανουαρίου 1923) ΓΑΛΛΙΚΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Article 1 Il sera procédé, à partir du 1er mai 1923, à l'échange obligatoire des ressortissants turcs de religion grecque orthodoxe établis sur les territoires turcs et des ressortissants grecs de religion musulmane établis sur les territoires grecs. Ces personnes ne pourront rentrer pour se fixer en Turquie ou en Grèce respectivement sans l'autorisation du Gouvernement turc ou du Gouvernement grec. Article 2 Ne seront pas compris dans l'échange prévu à l'article premier: a) Les habitants grecs de Constantinople; b) Les habitants musulmans de la Thrace occidentale. Seront considérés comme Grecs de Constantinople tous les Grecs déjà établis à Constantinople avant le 30 octobre 1918. Seront considérés comme musulmans de la Thrace occidentale tous les musulmans établis da...