Ἡ Ὕπαρξη προηγεῖται τῆς Οὐσίας—ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ.

Βασικὴ ἀρχὴ τοῦ ΥΠΑΡΞΙΣΜΟΥ εἶναι ὅτι ἡ 

 ὕπαρξη προηγεῖται τῆς οὐσίας ποὺ σημαίνει ὅτι ὁ ἄνθρωπος γεννιέται χωρίς προκαθορισμένο σκοπό ἢ φύση. 

Πρῶτα  ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχει καὶ ΚΑΤΟΠΙΝ  μέσα ἀπὸ τὶς ἐπιλογές του, διαμορφώνει αὐτὸ ποὺ εἶναι ἡ  ΟΥΣΙΑ του.

 Τὸ νὸημα τῶν ὄντων, ὐποστηρίζουν οἱ Ὑπαρξιστές,  δέν βρίσκεται ἀνάμεσα στὰ ὄντα. 

Συνεπῶς Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΤΟΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ  καὶ τοῦ ΣΚΟΠΟΥ τῆς ζωῆς του.

Αύτὴ ὅμως ἡ ὑπαρξιακὴ ἐλευθερία συνεπάγεται ΕΥΘΥΝΗ.

 Εφόσον δὲν ὑπάρχει ἕτοιμο νόημα, κάθε ἄνθρωπος εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὸ νόημα τῆς ζωῆς του.

Καὶ βεβαἰως ἡ ἐλευθερία αὐτὴ  μπορεῖ νὰ προκαλεῖ  ὑπαρξιακὸ ἄγχος, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει κάποια ἀνώτερη ἀρχὴ ποὺ νὰ ἐγγυᾶται ἐκ τῶν προτἐρων  ὅτι οἱ ἐπιλογές μας εἶναι οἱ «σωστές».

Τελικὰ ἡ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ τοῦ ἀνθρώπου ἔγκειται στὸ νὰ ζεῖ κανείς σύμφωνα μὲ τὶς  ἀξίες τῆς ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ του  καὶ ὄχι  ακολουθῶντας τὶς ΕΚΑΣΤΟΤΕ κοινωνικές κατεστημἐνες "ἀλήθειες"...

ΓΕΝΟΙ’ ΟΙΟΣ ΕΣΣΙ ΜΑΘΩΝ {=γίνε αύτὸς ποὺ εἲσαι —ἀφοῦ βεβαίως πρῶτα μάθεις ποιὸς εἶσαι—ΠΙΝΔΑΡΟΣ, Β’ ΠΥΘΙΟΝΙΚΟΣ}