"Ἡ Ὕπαρξη προηγεῖται τῆς Οὐσίας"—Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟΣ.
Ἐν συνόψει·
1) Βασικὴ ἀρχὴ τοῦ ΥΠΑΡΞΙΣΜΟΥ εἶναι ὅτι ἡ Ὕπαρξη προηγεῖται τῆς Οὐσίας ποὺ σημαίνει ὅτι ὁ ἄνθρωπος γεννιέται χωρίς προκαθορισμένο σκοπό ἢ φύση {=οὐσία} ἀλλὰ συνεχῶς τὴν ΠΛΑΘΕΙ μέσῳ τῆς ἐξἐλιξης τοῦ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ {=ὔπαρξη}. Δηλ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΥΝΕΧΩΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.
2) Τὸ νὸημα τῶν ὄντων, ὐποστηρίζουν οἱ Ὑπαρξιστές, δέν βρίσκεται ἀνάμεσα στὰ ὄντα.
Συνεπῶς Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΤΟΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ καὶ τοῦ ΣΚΟΠΟΥ τῆς ζωῆς του.
3) Αύτὴ ὅμως ἡ ὑπαρξιακὴ ἐλευθερία συνεπάγεται ΕΥΘΥΝΗ.
Εφόσον δὲν ὑπάρχει ἕτοιμο νόημα, κάθε ἄνθρωπος εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὸ νόημα τῆς ζωῆς του. Καὶ βεβαἰως ἡ ἐλευθερία αὐτὴ μπορεῖ νὰ προκαλεῖ ὑπαρξιακὸ ἄγχος, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει κάποια ἀνώτερη ἀρχὴ ποὺ νὰ ἐγγυᾶται ἐκ τῶν προτἐρων ὅτι οἱ ἐπιλογές μας εἶναι οἱ «σωστές».*
4) Τελικὰ ἡ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ τοῦ ἀνθρώπου ἔγκειται στὸ νὰ ζεῖ κανείς σύμφωνα μὲ τὶς ἀξίες τῆς ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ του καὶ ὄχι ακολουθῶντας τὶς ΕΚΑΣΤΟΤΕ κοινωνικές κατεστημἐνες "ἀλήθειες"...
5) ΓΕΝΟΙ’ ΟΙΟΣ ΕΣΣΙ ΜΑΘΩΝ {=γίνε αύτὸς ποὺ εἲσαι —ἀφοῦ βεβαίως πρῶτα μάθεις ποιὸς εἶσαι—ΠΙΝΔΑΡΟΣ, Β’ ΠΥΘΙΟΝΙΚΟΣ}.
—————
* Ἀναφέρει ὁ ΣΑΡΤΡ τὸ παράδειγμα ἐνὸς νέου ἐπὶ Κατοχῆς στὴ Γαλλία, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ μετάσχει στὴν Ἀντίσταση, ἀλλὰ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ δὲν ἤθελε νὰ άφήσει μόνη της τὴν ἀνήμπορη μητέρα του.
Ἐπειδὴ ἡ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΗΘΙΚΗ δὲν τοῦ πρόφερε λύση (πχ. ὀ ΚΑΝΤ δίδασκε "νὰ πράττεις ἔτσι ὥστε ἡ πρἀξη του νὰ μπορεῖ νὰ γίνει οἰκουμενικὸς νόμος"=κατηγορικὴ προστσγή), ὁ νεαρὸς στράφηκε στὴ θρησκεία καὶ ἀπευθύνθηκε σὲ ΙΕΡΕΙΣ.
Ὀ ἕνας ὅμως ποὺ ἦταν άντιστασιακός, τὸν συμβούλευσε νὰ πολεμήσει κατὰ τῶν Ναζί, ὁ ἂλλος ποὺ ὐποστήριζε τὴν κυβέρνηση τοῦ Βισὺ, τοῦ πρότεινε τὸ άντίθετο, δηλ. νὰ γηροκομήσει τὴν μητὲρα του.
Καὶ καταλήγει ὁ ΣΑΡΤΡ ·
ὁ νέος εἶναι ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, δηλ ἡ ἐπιλογὴ εἶναι ΔΙΚΗ του καὶ μὸνον—μαζὶ καὶ ἡ συνεπαγὸμενη ΕΥΘΥΝΗ γισ ὅ,τι κάνει ἢ δὲν κάνει...
Καὶ κάτι τελευταῖο·
ΟΥΔΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΣΕΙ ΟΥΔΕΝΑ ἐπειδὴ ὁ καθένας "ἀντιμετωπίζει" ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ τὸν διπλανό του ὡς ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥ , καθόσον ἡ Συνείδηση εῖναι πάντα Συνεὶδηση ΤΙΝΟΣ —αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς φράσης τοῦ Σάρτρ "Η ΚΟΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ".
