ΠΡΟΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ.
Ἡ γέννηση τῆς γραφῆς στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο δὲν ὑπῆρξε μία ἀπότομη ἐξέλιξη ποὺ ξεκίνησε μὲ τὸ ἑλληνικὸ ἀλφάβητο τὸν 8ο αἰώνα π.Χ. Ἀντίθετα, ἀποτελεῖ τὸ καταστάλαγμα ἑνὸς μακροχρόνιου πολιτισμικοῦ ὑποστρώματος ποὺ ρίζωσε βαθιὰ στὴν Ἐποχὴ τοῦ Χαλκοῦ (περ. 2000–1200 π.Χ.). Πρὶν οἱ Μυκηναῖοι προσαρμόσουν τὴ Μινωικὴ Γραμμικὴ Α΄ γιὰ νὰ καταγράψουν τὴν πρώτη ἑλληνικὴ γλῶσσα, τὸ Αἰγαῖο μιλοῦσε καὶ ἔγραφε σὲ συστήματα κυρίως συλλαβικά (ὅπου κάθε σύμβολο ἀντιστοιχοῦσε σὲ μία συλλαβή), τὰ ὁποῖα σήμερα παραμένουν, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἀπολύτως βουβές μαρτυρίες προελληνικῶν γλωσσῶν. 1. Οἱ προϊστορικὲς αἰγαιακὲς γραφὲς Κατὰ τὴ μινωικὴ περίοδο, ἀναπτύχθηκαν στὴν Κρήτη καὶ τὴν εὐρύτερη περιοχὴ τρία κεντρικὰ συστήματα γραφῆς, τὰ ὁποῖα δὲν ἀποδίδουν ἑλληνικὴ γλῶσσα: Κρητικὴ Ἱερογλυφική (περ. 2000–1600 π.Χ.): Μία εικονογραφικὴ γραφή, ἀποτυπωμένη σὲ σφραγιδολίθους καὶ πήλινες πινακίδες (Κνωσός, Μάλια, Φαιστός, ΠΕΛΕΚΥΣ ΑΡΚΑΛΟΧΩΡΙΟΥ), ποὺ χρησιμοποιοῦσε σχέδια ζώων ἢ...