ΤΟ ΔΙΦΟΡΟΥΜΕΝΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ "ΟΡΕΣΤΕΙΑΣ" ΤΟΥ ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ.
Τὸ 462/1 πΧ ὁ ΕΦΙΑΛΤΗΣ —ΟΧΙ Ο ΠΡΟΔΟΤΗΣ τῶν Θερμοπυλῶν, ἀλλὰ ὁ Ἀθηναῖος πολιτικὸς καὶ ἡγέτης τῶν Δημοκρατικῶν καθὼς καὶ μέντορας τοῦ Περικλῆ—ἀφαίρεσε ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ, ΠΛΗΝ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΓΙΑ ΦΟΝΟΥΣ (αἷμα χυτόν).
Μέχρι τότε ὁ Ἄρειος Πάγος λειτουργοῦσε ὡς ...συνταγματικὸ δικαστήριο κρίνοντας ἂν οἱ ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Δήμου εἶναι σύμφωνες μέ τοὺς Νόμους καὶ ἐλέγχοντας τὸ ἔργο τῶν Ἀρχόντων.
Ὅμως ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ λεγόμενη ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ —στὴν ὁποία μετεῖχαν ἰσοβίως ὅσοι εἶχαν διατελέσει ἄρχοντες—εἶχε ἀριστοκρατικὸ πνεῦμα, οἱ δημοκρατικοὶ ἔκριναν συμφέρον γιὰ τὰ λαϊκὰ συμφέροντα ὅτι ἔπρεπε νὰ τὴν καταργήσουν, ὥστε νὰ περάσει ΟΛΗ ἡ ἐξουσία στὴν ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ {=λαϊκὴ συνἐλευση}.
Τὸ μέτρο αύτὸ τῆς μεταρρύθμισης τοῦ Ἐφιάλτη ὀδήγησε σέ αἱματηρὲς διαμάχες καὶ ἐν τἐλει Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ ( στὴν δολοφονία του ἴσως—κατὰ κάποιους σὺγχρονους ἱστορικούς—ἐνἐχετο καὶ ὁ "ὑπαρχηγός" τοῦ Ἐφιἀλτη, ὁ γνωστός μας ΠΕΡΙΚΛΗΣ...).
Ὁ Αίσχύλος λοιπὸν στίς "ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ" {τὸ τρίτο μέρος τῆς Τριλογίας "ΟΡΕΣΤΕΙΑ" τὸ 458πΧ } ἀναφέρεται, ΥΠΟΡΡΗΤΩΣ ἀλλὰ ΣΑΦΩΣ, στὴν ἀνωτέρω μεταρρύθμιση τοῦ Ἐφιάλτη , ἀνἀγοντας τὴν δικαιοδοσία τοῦ Ἀρείου Πάγου γιὰ δίκες φόνου στὴν μυθικὴ ἐποχὴ τῆς δίκης τοῦ μητροκτόνου ΟΡΕΣΤΗ καὶ στὴν θεσμοθέτηση τοῦ δικαστηρίου αύτοῦ ἐκ μέρους τῆς θεᾶς Ἀθηνᾶς (στὴ Δίκη ὑπῆρξε ΙΣΟΨΗΦΙΑ καὶ ὁ Ὀρέστης ἀθωώθηκε "σὺν τῇ Ἀθηνᾶς ψήφῳ" ὡς "Προέδρου" τοῦ Δικαστηρίου. Σημειωτέον ὅτι τὸ ἐπιχείρημα τοῦ "συνηγόρου" τοῦ Ὀρέστη, Ἀπόλλωνος, ἦταν ὅτι ἡ γυναῖκα τίκτει τὸν σπόρο τοῦ ἀνδρὸς χωρὶς νὰ συνεισφέρει στὸν σπόρο παρὰ μὸνο ὡς σκεῦος φύλαξης τοῦ νέου ἀπογόνου. )
Συμβουλεύει ἐπίσης τούς Ἀθηναίους ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΝ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΕ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ τοῦ Ἀρείου Πάγου, διότι τότε θὰ ὑπάρξει ΑΝΑΡΧΙΑ στὴν πόλη καὶ ΕΜΦΥΛΙΟΣ {=τὸ μήτ’ ἄναρχον μήτε δεσποτούμενον ἀστοῖς περιστέλλουσι βουλεύω σέβειν..—696}.
Τέλος παρακαλεῖ διὰ μέσου τῆς θεᾶς Ἀθηνᾶς τὶς ΕΡΙΝΥΕΣ πού μετασχηματίστηκαν σὲ ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ νά ἀποτρἐψουν κάθε ἐμφύλιο ἀπὸ τὴν Ἀθήνα {=μή..ἐν τοῖς ἐμοῖς ἀστοῖσιν ἱδρύσῃς Ἄρη ἐμφύλιον..—862}.
Ποιὸ εἶναι λοιπὸν τὸ νόημα τῶν "Εὐμενίδων" {καὶ τῆς "Ὀρέστειας" ἐν γένει} ;
Ο ΑΙΣΧΥΛΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ (ποὺ κατήργησε τὶς ἐξουσίες τοῦ Ἀρείου Πάγου) ἢ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ;
Οἱ ἀπόψεις τῶν Φιλολόγων ΔΙΙΣΤΑΝΤΑΙ καθότι καὶ οἱ δύο ἑρμηνεῖες μποροῦν νὰ ὑποστηριχθοῦν ἀπὸ τὸ κείμενο.
Ὡστόσο, κατὰ τὴν ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ μου γνώμη, τὸ γεγονὸς ὅτι λίγο μετὰ Ο ΑΙΣΧΥΛΟΣ ΕΞΟΡΙΣΤΗΚΕ ΣΤΗ ΓΕΛΑ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ (ὅπου καὶ πέθανε τὸ 456πΧ) μέ κὰνει νὰ ὐποπτευθῶ ὅτι ΕΝΟΧΛΗΘΗΚΕ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ γιὰ τὸ νόημα τῆς "ΟΡΕΣΤΕΙΑΣ" , τὸ ὁποῖον ἑρμήνευσε ὡς ΣΤΡΕΦΟΜΕΝΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ (ἂν καὶ στοὺς δραματικοὺς ἀγῶνες τῶν Μεγάλων Διονυσίων εἶχε ἀποσπάσει τὸ 1ο βραβεῖο..)
Παρόμοια ἑρμηνεία τῆς ἐν λόγῳ Τραγωδίας ἔδωσε καὶ ὁ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ βάζοντας στούς "ΒΑΤΡΑΧΟΥΣ" τὸ 405πΧ τὸν Αἰσχύλο νὰ ἀνασταίνεται ἀπὸ τὸν Ἀδη γιὰ νὰ σώσει τὴν Ἀθήνα ἀπὸ τὸ βάραθρο τοῦ Πελοποννησιακοῦ Πολέμου πού τὴν εἶχε ὁδηγήσει ἡ ΑΚΡΑΤΗ δημοκρατία τ,ῶν δημαγωγῶν, ὅπως εἶχε καταντήσει μετὰ τὴν μεταρρύθμιση τοῦ Ἐφιάλτη —ἀλλὰ καὶ τὴν εἰσαγωγὴ τῆς "ΜΙΣΘΟΦΟΡΙΑΣ" {=χρηματικὴ ἀποζημίωση γιὰ τὰ δημόσια λειτουργήματα} ἀπὸ τὸν Περικλῆ πού μετέτρεψε τοὺς Ἀθηναίους σὲ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ Πολῖτες..