Διαμαντῆς Κούτουλας

«Εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν. Ἅγιε Μιχαὴλ Ἀρχάγγελε, ὑπεράσπισέ μας τὴν ἡμέρα τῆς μάχης. Γίνε ὁ φρουρός μας ἐνάντια στὴν κακία καὶ στὶς πονηριὲς τοῦ Διαβόλου. Ὁ Θεὸς ἂς τὸν ἐπιτιμήσει, παρακαλοῦμε ταπεινά.Καὶ κάμε ἐσύ, πρίγκιπα τῆς ἐπουρανίου στρατιᾶς, μὲ τὴ δύναμη τοῦ Θεοῦ, νὰ κατακρημνισθεῖ στὴν κόλαση ὁ διάβολος καὶ ὅλα τὰ πονηρὰ πνεύματα ποὺ περιφέρονται στὸν κόσμο ἀναζητώντας τὸν ὄλεθρο τῶν ψυχῶν. Ἀμήν. Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ καὶ Κυρίου μας, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Λειταρθένου Μαρίας, τοῦ Ἁγίου Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, μὲ ἐμπιστοσύνη ἐπιχειροῦμε τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν ἐπιβουλῶν τοῦ Διαβόλου. Ἀναστήτω ὁ θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν οἱ μισοῦντες αὐτὸν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. ὡς ἐκλείπει καπνός, ἐκλιπέτωσαν· ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός, οὕτως ἀπόλοιντο οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ. (Ψαλμὸς 67). Ἰδοὺ ὁ Στ...

Ἡ ιστορία τῶν Εὐαγγελίων γιὰ τὴν ἐπιλογὴ ἀνάμεσα στὸν Ἰησοῦ καὶ τὸν Βαραββᾶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ συζητημένα θέματα τῆς σύγχρονης βιβλικῆς κριτικῆς. Ἀρκετοὶ διακεκριμένοι ἐπιστήμονες καὶ ἱστορικοί, ἐξετάζοντας ἐπιστημονικὰ τὸ κείμενο  ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ σκηνὴ αὐτὴ δὲν περιγράφει ἕνα πραγματικὸ ἱστορικὸ γεγονός, δεδομένου ὅτι τὸ ὄνομα ΒΑΡΑΒΒΑΣ {BAR-ABBA } σημαίνει στὰ ἑβραϊκά "ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ" καὶ σὲ ἀρκετὰ ἀρχαῖα χειρόγραφα τοῦ "Κατὰ Ματθαῖον" καταγρἀφεται καὶ τὸ μικρὸ ὂνομα τοῦ Βαραββᾶ, ὡς ΙΗΣΟΥΣ, δηλ. ΙΗΣΟΥΣ ΒΑΡΑΒΒΑΣ (BAR ABBA=ΙΗΣΟΥΣ Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ)!! Πράγματι εἶναι ἐντυπωσιακὴ αύτὴ ἡ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ (κάποιοι  είδικοί, πχ. RIGG, MACCOBY, DAVIES) μιλοῦν γιὰ ΤΑΥΤΙΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΟΣΩΠΩΝ,Ἰησοῦ καὶ Βαραββᾶ) ὥστε ἀπὸ πολλοὺς θεωρεῖται ἡ ἐν λόγῳ διήγηση ὡς μία προσεκτικὰ σχεδιασμένη λογοτεχνικὴ ἀναλογία, βασισμένη στὴν ἀρχαία ἰουδαϊκὴ τελετὴ τοῦ ἀποδιοπομπαίου τράγου ΑΖΑΖΗΛ  ἡ ὁποία γινόταν κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Ἐξιλασμοῦ (Γιὸμ Κιπούρ), ...

 Ὁ μεγαλύτερος ἱστορικὸς τῶν αἰώνων  εἶναι βεβαίως, ὁ Θουκυδίδης καὶ δὲν πρόκειται νὰ ...μειωθεῖ ἡ ἀξία του ἀπὸ τὰ ὅσα θὰ ποῦμε παρακάτω· 1. ΜΕΡΟΛΗΨΙΕΣ ὁ  Θουκυδίδης ἔγραψε ΣΥΓΧΡΟΝΗ Ἱστορία —τῆς ἐποχῆς ΤΟΥ—κι ὄχι Ἱστορία τοῦ Παρελθόντος,  γι αὐτὸ μερικὲς φορὲς στέκεται μεροληπτικὰ σὲ ΠΡΟΣΩΠΑ μὲ τὰ ὁποῖα  εἶχε προσωπικὲς ἀντιπάθειες, ὅπως πχ γιὰ τοὺς  ἡγέτες τῶν  "Δημοκρατικῶν", δηλ. τοὺς δημαγωγούς ΚΛΕΩΝΑ { ὁ ὁποῖος τὸν ἀναγκασε νὰ αὐτοεξοριστεῖ μετὰ τὴν Πτώση τῆς Ἀμφίπολης, ἴσως γιὰ νὰ γλυτώσει τό..κώνειο} & ΥΠΕΡΒΟΛΟ [ τὸν πρῶτο ἀποκαλεῖ συκοφάντη καὶ ψεύτη —ὄπως κι ὁ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ—ἐνῶ τὸν δεύτερο "μοχθηρόν" ]  2. ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ  Ἡ κυριώτερη του ἀντίφαση ἐντοπίζεται στὴν ἀξιολόγηση τῶν Πολιτευμάτων τῆς Ἀθήνας·  ἐνῶ στὸν ΕΠΙΤΑΦΙΟ ὑμνεῖ τὴν Δημοκρατία (ΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΥΜΝΕΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΕΝΙΚΩΣ) ,στὸ Θ, 97,2 θεωρεῖ τὸ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟ Πολίτευμα τοῦ  411 πΧ (τοῦ φίλου τ...