ΟΙ ΜΕΡΟΛΗΨΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ.
Ὁ μεγαλύτερος ἱστορικὸς τῶν αἰώνων εἶναι βεβαίως, ὁ Θουκυδίδης καὶ δὲν πρόκειται νὰ ...μειωθεῖ ἡ ἀξία του ἀπὸ τὰ ὅσα θὰ ποῦμε παρακάτω·
1. ΜΕΡΟΛΗΨΙΕΣ
ὁ Θουκυδίδης ἔγραψε ΣΥΓΧΡΟΝΗ Ἱστορία —τῆς ἐποχῆς ΤΟΥ—κι ὄχι Ἱστορία τοῦ Παρελθόντος, γι αὐτὸ μερικὲς φορὲς στέκεται μεροληπτικὰ σὲ ΠΡΟΣΩΠΑ μὲ τὰ ὁποῖα εἶχε προσωπικὲς ἀντιπάθειες, ὅπως πχ γιὰ τοὺς ἡγέτες τῶν "Δημοκρατικῶν", δηλ. τοὺς δημαγωγούς ΚΛΕΩΝΑ { ὁ ὁποῖος τὸν ἀναγκασε νὰ αὐτοεξοριστεῖ μετὰ τὴν Πτώση τῆς Ἀμφίπολης, ἴσως γιὰ νὰ γλυτώσει τό..κώνειο} & ΥΠΕΡΒΟΛΟ [ τὸν πρῶτο ἀποκαλεῖ συκοφάντη καὶ ψεύτη —ὄπως κι ὁ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ—ἐνῶ τὸν δεύτερο "μοχθηρόν" ]
2. ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ
Ἡ κυριώτερη του ἀντίφαση ἐντοπίζεται στὴν ἀξιολόγηση τῶν Πολιτευμάτων τῆς Ἀθήνας·
ἐνῶ στὸν ΕΠΙΤΑΦΙΟ ὑμνεῖ τὴν Δημοκρατία (ΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΥΜΝΕΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΕΝΙΚΩΣ) ,στὸ Θ, 97,2 θεωρεῖ τὸ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟ Πολίτευμα τοῦ 411 πΧ (τοῦ φίλου του ΘΗΡΑΜΕΝΗ ) ὡς τὸ μόνο ὅπου οἱ Ἀθηναῖοι "ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΕΥ ΠΟΛΙΤΕΥΣΑΝΤΕΣ", διότι λέει ὁ Θουκυδίδης τὸ ΜΙΚΤΟ αύτὸ πολίτευμα ἀποτελοῦσε <σύγκραση> δημοκρατίας καὶ ὀλιγαρχίας καὶ ἦταν τὸ μόνο ἱκανὸ νὰ ὁδηγήσει τὴν Ἀθήνα σὲ εἰρὴνη μὲ τὴν Σπἀρτη καὶ ἔξοδο ἀπὸ τὸν ὀλέθριο Πελοποννησιακὸ Πόλεμο.
[ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ:
ὁ πρῶτος νόμος ποὺ ψήφιζε ἡ (ἑκάστοτε) ὀλιγαρχικὴ ἐξουσία ἦταν ἡ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ γιὰ τὰ δημόσια λειτουργήματα <καὶ μισθὸν μηδένα φέρειν μηδεμιᾷ ἀρχῇ·> ποὺ εἶχε θεσπίσει ὁ ΠΕΡΙΚΛΗΣ, καθόσον αὐτὸ ἦταν τὸ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ τῆς Ἀθηναϊκῆς Δημοκρατίας, ἐπειδὴ ὁ λαὸς ἐπιζητοῦσε συνεχῶς ἀπὸ τοὺς δημαγωγούς, αὔξηση τῶν "ἐπιδομάτων" αύτῶν {=μισθοφορία} μὲ συνέπεια ἡ Ἀθήνα νὰ ἐπιδιὼκει κατ’ ἐξακολούθησιν πολέμους πρὸς ἐξεύρεση ΔΩΡΕΑΝ χρημάτων γιὰ τὸν ἀθηναϊκὸ Δῆμο ἀπὸ τὶς ἠττημένες Πόλεις.]
Εἶναι και ἀλλα τα σημεῖα τῶν "ΙΣΤΟΡΙΩΝ" ποὺ μεροληπτεῖ ὁ Θουκυδίδης —ἤ ἀκόμα ποὺ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΨΕΥΔΕΤΑΙ — ὅπως πχ ὅταν γράφει γιὰ τὴν αἰτία Ὀστρακισμοῦ τοῦ Ὑπερβόλου ,τὸ 417πΧ ὅτι τὸν ἔδιωξε ΔΗΘΕΝ ὁ Λαός γιὰ να μὴν ἐγκαθιδρύσει Τυραννία ,ἐνῶ στὴν πραγματικότητα συνωμότησαν οἱ ἀντίπαλοι πολιτικοὶ ΝΙΚΙΑΣ—ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ καὶ συνασπισθέντες ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΑΝ ΤΟΝ ΥΠΕΡΒΟΛΟ (γεγονὸς ποὺ δείχνει ὅτι καὶ τότε λειτουργοῦσαν "..ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ" στὴν ἀθηναϊκὴ δημοκρατία).
Πὰντως ὁ ἐξοστρακισμὸς τοῦ Ὑπέρβολου
τὸ 417 πΧ ἦταν ὁ τελευταῖος , ἔκτοτε ἀτόνισε ὁ θεσμὸς χάνοντας τὸ νόημα του ποὺ ἦταν νὰ διώχνεται ὁ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΣ πολιτικὸς γιὰ μιὰ δεκαετία ἀπὸ τὴν Ἀττική.
Παρ,ὅλα αὐτά ,ὁ Θουκυδίδης παραμένει ΑΚΟΜΑ ὁ πιό ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ Ἱστορικός ποὺ ὑπῆρξε ποτέ ,συγγράφοντας μάλιστα Ἱστορία ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ του, μέσα στὴ φλόγα τῶν ΠΑΘΩΝ τῆς ἐποχῆς, μὲ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ μεροληψίες - και πάντως σὲ Πρόσωπα , ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΑ κι ὄχι παραποιῶντας γεγονότα, ὅπως γίνεται ἀπὸ πολλούς‒δῆθεν‒"ἰστορικούς" σήμερα...
