Ποῦ ἀπέτυχαν οἱ Προσωκρατικοί.

Οἱ Προσωκρατικοί φιλόσοφοι ἀπέτυχαν κυρίως στὸ ὅτι δὲν κατάφεραν νὰ καταλήξουν σὲ μιὰ κοινή, ἐπαληθεύσιμη ἀλήθεια γιὰ τὴν ΠΡΩΤΗ ΑΡΧΗ τοῦ κόσμου, δὲν μπόρεσαν νὰ ΕΡΜΗΝΕΥΣΟΥΝ  τὴ φύση μὲ τρόπο ἐπαρκῆ καὶ καθολικό, καθὼς ἐπίσης καὶ στὸ ὅτι παραμέλησαν τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν ἠθική.

Ἂν καὶ ἔθεσαν τὰ θεμέλια τοῦ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ, ἡ ἀποτυχία τους ἐντοπίζεται κυρίως στοὺς ἑξῆς τομεῖς :

1) Τὸ παράδοξο τῆς μεταβολῆς: 

Δὲν μπόρεσαν νὰ ἐξηγήσουν ΠΩΣ  καὶ ΓΙΑΤΙ  ἡ πρωταρχικὴ  Ὕλη ἀλλάζει μορφὲς γιὰ νὰ δημιουργήσει τὴν ποικιλία τοῦ κόσμου.

2) Ὑπερβολικὴ ἁπλούστευση στὴν περιγραφὴ τοῦ Κόσμου : 

Προσπάθησαν νὰ ἐξηγήσουν τὴν πολυπλοκότητα τοῦ σύμπαντος ἀναγάγοντάς τα ὅλα σὲ ἕνα καὶ μόνο στοιχεῖο, χωρὶς ὅμως νὰ συμφωνήσουν ΠΟΙΟ εἶναι αύτό, ἀφήνοντας ἀναπάντητα τὰ πρακτικὰ ἐρωτήματα γιὰ τὰ φυσικὰ καὶ βιολογικὰ φαινόμενα.

3) Ἀνυπαρξία Ἐπαλήθευσης: 

Οἱ ἀντιλήψεις  τους περὶ ΜΙΑΣ Πρώτης Ἀρχῆς τοῦ Παντὸς ἐπειδὴ ἦταν ΕΝΟΡΑΤΙΚΕΣ ἰδέες ποὺ δὲν προκύπτουν ἀπὸ τὸ παρατηρήσιμο σὺμπαν, δέν μποροῦσαν νά βροῦν τρόπο ἐπαλήθευσης (μἐσῳ παρατηρήσεων ἢ πειραμάτων) καὶ παρέμειναν μἐχρι τέλους θεωρητικές εἰκασίες.

4) Κοσμοείδωλο Τυχαιότητας:

Τὸ τελικὸ κοσμοείδωλο τῶν Προσωκρατικῶν, ἡ ΑΤΟΜΙΚΗ θεωρία, ἀδυνατεῖ νὰ ἀποδώσει ΝΟΗΣΙΜΟΤΗΤΑ στὸ σύμπαν, θεωρῶντας ὅτι ὁ κόσμος εἶναι ἀποτἐλεσμα ΤΥΧΑΙΩΝ κινήσεων τῶν Ἀτόμων ἐντὸς τοῦ Κενοῦ, ἀκολουθῶντας κάποια μηχανικὰ αἴτια ποὺ δέν ἐπιδέχονται προβλέψεις.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Οἰ Προσωκρατικοὶ ἂν καὶ ὑπῆρξαν οἱ δημιουργοὶ τῆς μεγαλὐτερης Ἐπιστημονικῆς Ἐπανάστασης στὴν ἰστορία τοῦ Πνεύματος (ἐπιζητῶντας νὰ ἐξηγήσουν τὸν κόσμο μὲ βάση τὸν ὀρθὸ λόγο κι ὂχι τὸν μῦθο) ἀπέτυχαν ·

1)  νὰ  βροῦν ποιὰ εἶναι ἡ ΠΡΩΤΗ ΑΡΧΗ τοῦ Παντός (σταθερὸ κοσμικὸ αἴτιο)  καί 2) νὰ ΕΡΜΗΝΕΥΣΟΥΝ τὴν Φύση, δηλ. πῶς ἀπὸ τὴν Πρώτη Ἀρχὴ (ὅποια καὶ νὰ εἶναι αύτἠ*) προέρχεται ἡ Πολλαπλότητα τῶν Ὄντων.

——————

* κατὰ τὸν Θαλῆ Πρώτη Ἀρχὴ θεωρεῖτο τὸ ΝΕΡΟ, κατὰ τὸν Ἀναξίμανδρο τὸ ΑΠΕΙΡΟ (δηλ.κάτι τὸ Ἀπροσδιόριστο) , κατὰ τὸν Ἀναξιμένη ὁ ΑΕΡΑΣ, κατὰ τὸν Ἡρἀκλειτο ἡ ΦΩΤΙΑ, κατὰ τὸν Παρμενίδη τὸ ΟΝ καὶ κατὰ τοὺς Ἀτομικοὺς τὰ ΑΤΟΜΑ καὶ τὸ ΚΕΝΟ. Τίποτα ὅμως ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΕΥΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ.(Μἀλιστα ὁ Παρμενίδης ἀδυνατῶντας νὰ ἑρμηνεύσει τὸ ΠΩΣ καὶ τὸ ΓΙΑΤΙ τῶν Φυσικῶν Μεταβολῶν , ΑΡΝΗΘΗΚΕ τὴν ἴδια  τὴν ὕπαρξη τῶν μεταβολῶν, θεωρῶντας τις ὠς ἁπλὲς ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ...)