ΠΩΣ ΟΙ "ΤΡΕΙΣ ΗΣΑΪΕΣ" ΣΥΓΧΩΝΕΥΤΗΚΑΝ ΣΕ ΕΝΑΝ..
1) ὁ (πρωτο)Ἡσαΐας, δηλ. ὁ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ συγγραφέας (κεφ.1—39) ποὺ ἔζησε τὴν ἐποχὴ τῶν ΑΣΣΥΡΙΩΝ (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ἡ Νινευί, πρωτεύουσα τῶν Ἀσσυρίων στὸ σημερινὸ βόρειο ΙΡΑΚ, κατελήφθη τὸ 612πΧ ἀπὸ τοὺς Βαβυλώνιους) καὶ προτρἐπει καταρχὰς τὸν βασιλιᾶ ΑΧΑΖ νὰ κρατήσει ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑ* καὶ νὰ μὴν συμμετάσχει στὸν πόλεμο Σύρων καὶ βορειοϊσραηλιτῶν κατὰ τῶν Ἀσσυρίων (ΣΥΡΟΕΦΡΑΙΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ —734πΧ , ὀ ὁποῖος κατἐληξε ἀργότερα στὴν ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΑΣ ΤΟ 722πΧ) καὶ ἐν συνεχείᾳ συμβουλευει τὰ ἴδια στὸν γυιὸ τοῦ Ἄχαζ ΕΖΕΚΙΑ ὁ ὀποῖος σώθηκε ἀπὸ τὴν πολιορκία τῶν Ἀσσυρίων τὸ 701πΧ λόγῳ ἔλευσης πανώλης.
2) ὁ ΔΕΥΤΕΡΟΗΣΑΪΑΣ (ΚΕΦ.40—55) .
Πρόκειται γιὰ ἄγνωστο πρόσωπο ποὺ ζεῖ κατὰ τὴν ΒΑΒΥΛΩΝΕΙΑ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ (586—539πΧ)
καὶ θεολογεῖ γιὰ τὰ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ δηλ. τοῦ λαοῦ Ἰσραήλ, ὡς ἀναγκαῖα γιὰ νὰ μάθει ὁ κόσμος τὸν ἀληθινὸ θεὸ ΓΙΑΧΒΕ καὶ νὰ σωθεῖ.
Αὐτὸς ὁ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ προσπαθεῖ νὰ ἐξηγήσει θεολογικὰ τὸ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΑΘΩΟΥ— ἐν προκειμένῳ ΛΑΟΥ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ τὴν Ἐξορία— καὶ μιλᾶ γιὰ τὸ ἐξιλεωτικὸ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ὑπὲρ τῶν Πολλῶν ( κεφ. 53 Ησαΐα) ἔχοντας ἴσως πρὸ ὀφθαλμῶν τὴν Τελετὴ τοῦ ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΥ στὴν Βαβυλῶνα (πρόκειται γιὰ την Τελετὴ τοῦ Νέου Ἔτους ,τὸ Akitu, ὅπου ἕνας δοῦλος ντυμένος βασιλιᾶς τιμωρεῖται γιὰ τὶς ἁμαρτίες τοῦ Ἔτους ποὺ πέρασε , καὶ γιὰ νὰ ἔρθουν καλὲς σοδειὲς στὴ νέα χρονιά)
Πάντως τὴν συγκεκριμένη Προφητεία περὶ τοῦ ΠΑΣΧΟΝΤΟΣ ΔΟΥΛΟΥ (EBED JAHVE) τοῦ Δευτεροησαΐα γιὰ τὸν ΛΑΟ ΙΣΡΑΗΛ, μετέφερε στὸ πρόσωπο Του καὶ ἔκανε πράξη μὲ τὸν ΕΚΟΥΣΙΟ θάνατο Του, ὁ Ἰησοῦς..
3) ὁ ΤΡΙΤΟΗΣΑΪΑΣ (Κεφ.56—66).
Μᾶλλον πρόκειται γιὰ ὁμάδα συγγραφέων ποὺ ἔκαμε τὴν ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ όλων τῶν κηρυγμάτων σὲ ἕνα βιβλίο—ἡ ὁποία δρᾶ τὴν περίοδο τῶν ΠΕΡΣΩΝ [ἡ Βαβυλῶνα κατελήφθη ἀπὸ τὸν ΚΥΡΟ τὸ 539/8 πΧ καὶ ἡ προπαγάνδα του ἀντιγράφεται στὸ κεφ. 45 τοῦ Δευτεροησαΐα τὸ ὁποῖο ἀποκαλεῖ τὸν Πέρση βασιλιᾶ ΚΥΡΟ ὡς ΜΕΣΣΙΑ: <οὕτω λἐγει Κύριος ὁ Θεὸς τῷ χριστῷ μου Κύρῳ..>—ΗΣ.45,1]
Τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Τριτοησαΐα εἶναι ἡ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑΟΥ τῆς Ἱερουσαλήμ καὶ βεβαίως ἐκεῖ παρουσιάζεται ἡ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ τῆς ΚΡΙΣΗΣ τῆς ὅλης ἀνθρωπότητας.
Ἂν καὶ τὰ παραπάνω κείμενα ἔχουν διαφορετικὲς ἱστορικὲς ἀφετηρίες ἡ κεντρικὴ ἰδέα εἶναι κοινὴ ·πρόκειται γιὰ τὸν ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ ὅπως ἔχω γράψει σὲ ἄλλη εὐκαιρία.
____
* στὸ σημεῖο αύτὸ ὑπάρχει καὶ ἡ προφητεία περὶ τῆς Παρθένου ποὺ θὰ γεννήσει τὸν ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, μόνο ποὺ τὸ πρωτότυπο ἑβραϊκὸ κείμενο δὲν γράφει ἀκριβῶς "παρθένος",
—ἑβραϊστί, Bethulah - בְּתוּלָה—ἀλλὰ ΝΕΑΡΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ,ἑβραϊστί :ʿalmāh (עלמה).
Τὸ νόημα τοῦ κειμένου εἶναι:
ΠΡΙΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ (Ἐμμανουήλ, πιθανῶς τἐκνο τοῦ βασιλέα Ἄχαζ—ἢ τοῦ ἴδιου τοῦ Ἡσαΐα) ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΤΕΙ Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΣΥΡΩΝ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΪΣΡΑΗΛΙΤΩΝ ποὺ πίεζε τὸν Ἄχαζ βασιλέα τῆς Ἱερουσαλὴμ νά βγεῖ σὲ πόλεμο κατὰ τῶν Ἀσσυρίων.
______
ΥΓ. τὰ κείμενα τῶν προφητῶν δὲν εἶναι ΜΑΝΤΕΙΕΣ ( ἡ λέξη "προφήτης" στά ἑβραϊκὰ εἶναι "nabi" καὶ σημαίνει τὸ ΦΕΡΕΦΩΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ) γι αύτὸ καὶ κάποιες προβλέψεις τους ΔΕΝ ἐπαληθεύτηκαν , ὅπως πχ. ἡ Προφητεία τοῦ Ἡσαΐα γιὰ τὴν ἔλευση τῶν ΜΗΔΩΝ ὡς τιμωρῶν τῆς Βαβυλῶνας, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΔΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ {= ἰδοὺ ἐπεγεἰρω ὑμῖν τοὺς Μήδους οἳ ἀργύριον οὐ λογίζονται, οὐδὲ χρυσίου χρείαν ἔχουσιν—ΗΣ.13,17} ἢ ἡ Προφητεία ΙΕΖΕΚΙΗΛ γιὰ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ τῶν δύο ἑβραϊκῶν βασιλείων, βορρᾶ καὶ νότου, Η ΟΠΟΙΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΗΚΕ ΠΟΤΕ’...
βλ. ΙΕΖ. 37:21–22: «Θὰ λάβω τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ... καὶ θὰ τοὺς συνάξω ἀπὸ παντοῦ... καὶ θὰ τοὺς κάνω ἕνα ἔθνος στὴ γῆ... καὶ ἕνας βασιλιᾶς θὰ εῑ̓́ναι βασιλιᾶς σὲ ὅλους αὐτούς· καὶ δὲν θὰ εῑ̓́ναι πλέον δύο ἔθνη, οὔτε θὰ διαιρεθοῡ́ν πλέον σὲ δύο βασίλεια.»
