ΕΣΚΕΜΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ.
Ἐν συντομίᾳ·
ὑπάρχουν ἀρκετοὶ ἀρχαῖοι μεγαλογράμματοι κὼδικες τῆς Καινῆς Διαθήκης (πχ.Βατικανός, Ἀλεξανδρινός, Σιναϊτικός, Βέζα κλπ) τοῦ 4ου καὶ 5ου αί. πΧ ποὺ περιέχουν τὴν ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΗ παράδοση τοῦ εύαγγελικοῦ κειμένου .
Σὲ αύτοὺς τοὺς χειρόγραφους κώδικες λοιπὸν παρατηροῦνται ἀρκετές διαφορές στὸ κείμενο , ἐκ τῶν ὁποίων, ἂλλες ὀφείλονται σὲ ἀκούσια ΑΝΤΙΓΡΑΦΙΚΑ λάθη καὶ ἄλλες σέ ΕΣΚΕΜΜΕΝΕΣ ἀλλαγὲς τοῦ κειμένου γιὰ τὴν ἀποφυγὴ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ παρανοήσεων ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες...
Ἰδοὺ τρία χαρακτηριστικὰ παραδείγματα τέτοιων ΕΣΚΕΜΜΕΝΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ:
1) στὸ ΛΟΥΚ 2,33 (πρόκειται γιὰ τὸ ἐπεισόδιο τοῦ δωδεκατοῦς Ἰησοῦ στὸ Ναό) ὁ Βατικανὸς Κώδιξ (Β) γράφει <καὶ ἦν ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ αύτοῦ θαυμάζοντες> ἐνῶ ὁ Ἀλεξανδρινὸς Κώδιξ (Α) ἀλλάζει τὸ κείμενο γράφοντας <καὶ ἦν Ἰωσήφ καὶ ἡ μήτηρ αύτοῦ> γιὰ προφανεῖς λόγους, δηλ. γιὰ νὰ μὴν θεωρηθεῖ ὁ Ἰωσὴφ ὡς γνήσιος πατέρας τοῦ Ἰησοῦ, ὅπως δίδασκαν οἱ Ἐβιωνῖτες.
2) στο ΜΑΡΚ 1,41 (στὴν θεραπεία τοῦ λεπροῦ)
ὁ Κώδικας Βέζα (D) γράφει <ὀργισθείς> ἐνῶ οἱ ἄλλοι Κώδικες διορθώνουν γράφοντας <σπλαχνισθεἰς> γιὰ νὰ μὴν θεωρηθεῖ ὅτι ὁ Ἰησοῦς ὀργιζόταν {στὸ κείμενο φαίνεται ὅτι ὁ Χριστός "όργίστηκε" γιὰ τὴν ἀπιστία τοῦ λεπροῦ ὁ ὁποῖος εἶπε στὸν Ἰησοῦ <ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ — μπορεῖς νὰ μὲ καθαρίσεις=ἐὰν θέλῃς δύνασαι με καθαρῖσαι> } *
3) στὸ ΛΟΥΚ 3,22 (στὴ Βάπτιση τοῦ Ἰησοῦ) ὁ Κώδικας Βέζα (D) γράφει ὅτι ἡ φωνὴ ἐξ ούρανοῦ ἀπήγγειλε τὸν στῖχο τοῦ ΨΑΛΜΟΥ 2 : <υἱός μου εἶ σὺ ἐγὼ σήμερον γεγέννηκα σε> , ἐνῶ οἱ ἄλλοι Κὼδικες διορθώνουν <σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς ἐν σοὶ εὐδόκησα> γιὰ νὰ ἀποφὺγουν μιὰν υἰοθετιστικὴ χριστολογία , σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ὁ Ἰησοῦς ἔγνε Μεσσίας κατὰ τὴν βάπτιση Του στὸν Ἰορδάνη..
Ὅλες αύτὲς οἱ διαφορὲς σημειώνονται ὡς φιλολογικοί σχολιασμοὶ στὴν ΚΡΙΤΙΚΗ ἔκδοση NESTELE-ALΑND τοῦ βιβλικοῦ κειμένου (βλ.παραπάνω φωτό).
ΚΩΔΙΚΑΣ ΒΕΖΑ (Bezae)
_____
* λογικῶς (καὶ φιλολογικῶς) ἡ γραφή <ὀργισθείς> φαίνεται νὰ ἦταν ἡ πρωτότυπη, διότι δὲν ἔχει νόημα νὰ ἦταν προγενέστερη ἡ γραφή <σπλαχνισθείς> καὶ νὰ τὸ ἄλλαξε κάποιος ἀργότερα σὲ <ὀργισθείς>...
Γενικῶς ὁ Κώδικας Βέζα CODEX BEZAE (D) θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς πλέον ἀξιόπιστους, ἂν καὶ ἀνάγεται στὸν 5ο αἰ.
(Πρὀκειται γιὰ ἑλληνικὸ καὶ λατινικὸ χειρόγραφο ποὺ δωρήθηκε τὸ 1851 στὸ Πανεπστήμιο Καῖμπριτζ ἀπὸ τὸν ΘΕΟΔΩΡΟ ΒΕΖΑ συνεργάτη τοῦ Καλβίνου)
