ΟΤΑΝ Η ΣΙΩΠΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΡΥΣΟΣ...
Ἀπὸ τὴν μέχρι τώρα ἐμπειρία μου(πατάω αἰσίως στὰ 64 χρόνια) ἀλλὰ καὶ τὶς πανεπιστημιακὲς γνώσεις μου στὴν Ψυχολογία ,ἔχω καταλήξει στὰ ἑξῆς συμπερἀσματα·
1) ΔΕΝ ΛΕΣ τὰ μεγάλα σου μυστικὰ στοὺς οἰκείους σου ἢ τοὺς ἀγαπημένους σου, διότι θὰ διπλασιάσουν τὸ πρὸβλημα σου , δὲν θὰ τὸ μειώσουν, οὒτε θὰ σὲ ἐλαφρύνουν.
2) ὅταν παρεξηγηθεῖς μὲ οἰκείους ἢ άγαπημένους, ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ τίποτα, διότι σὲ παρεξήγησαν ἐπειδὴ ΗΘΕΛΑΝ νὰ σέ παρεξηγήσουν (ἔτσι λειτουργεῖ ὁ ἐγκέφαλός τους*) καὶ μὲ κάθε περαιτέρω ἐξήγηση σου, θὰ κάνεις χειρότερη τὴν ἀρχικὴ παρεξήγηση.
ΣΙΩΠΗΣΕ καὶ ἀποχώρησε ἥσυχα.
ΤΟ ΤΑΝΓΚΟ ΘΕΛΕΙ ΔΥΟ.
————
* ἂν πεῖς σὲ κάποιον "ΔΕΝ εἶμαι ὁ Κακὸς Λύκος" , στὸν ἐγκἐφαλὀ του σχηματίζεται ἡ εἰκόνα τοῦ Λύκου, ἐνῶ τὸ ἀρνητικὸ μόριο "δὲν" παραλείπεται...
