Διαμαντῆς Κούτουλας

 Τὰ ὅσα γράφω παρακάτω, ἐν συνόψει φυσικά — καθόσον ὁ χῶρος δὲν ἐνδείκνυται γιὰ ἐνδελεχεῖς καὶ λεπτομερεῖς  ἀναλύσεις—βασίζονται πάνω στὴν ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ  ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ἄν καὶ ἐπ αὐτῶν ἔχουν γράψει περίφημοι θεολόγοι, Ἕλληνες καὶ ξένοι πχ ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ, BULTMANN, CULMMANN κλπ. Καταρχὰς ὁ Ἰησοῦς —ὄπως διαπιστώνουμε ἀπὸ τὰ Συνοπτικὰ Εὐαγγέλια ,τὴν πιὸ ἀκριβῆ ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ πηγὴ τῶν κηρυγμάτων του— ὁ Ἰησοῦς λοιπὸν ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.  Ἡ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓ̣ΙΚΗ αὐτὴ ἰδέα γεννήθηκε ἀρκετὰ ἀργότερα γιὰ ἕναν ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ καὶ ΚΡΙΣΙΜΟ λόγο:  γιὰ νὰ δώσει ἀπάντηση στὸ καίριο ἐρὠτημα τῆς ἀρχέγονης Ἐκκλησίας "ΓΙΑΤΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΔΕΝ ΗΡΘΕ" ἐνῶ ἤδη ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ Η ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ ΚΑΙ Ο ΝΑΟΣ. [ ΠΑΡΕΚΒΑΣΗ :  ἔχω γράψει ἄλλοτε ὅτι ὁ Χριστὸς ὅπως προκύπτει ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΣ ἀπὸ τὸ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ , τὸ ἀρχαιὀτερο Εὐαγγέλιο, πρόβλεψε τὴν καταστροφὴ τοῦ Ναοῦ , τὴν ίσοπέδωση τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν Διασπορὰ τῶν Ἑβραίων —δηλ.ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΚΟΥ ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΥ— μιλῶντας μὲ ΑΛΛΗΓΟΡΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ περὶ...

Τὴν τελευταία μέρα πρὶν τὴν Ναυμαχία τῆς Σαλαμῖνας (21-9-480πΧ) ,οἱ Πελοποννήσιοι στὸ πολεμικὸ συμβούλιο ποὺ ἔγινε ,ἐπρόκειτο  νὰ ἀποφασίσουν τὴν ἀποχώρηση τους ἀπό τὴν Σαλαμῖνα γιὰ τὴν προάσπιση τοῦ Ἰσθμοῦ ἀπὸ τὴν ἐπίθεση τῶν Περσῶν,  ὁπότε ὁ Θεμιστοκλῆς ἔπαιξε ἕνα παράδοξο ΔΙΠΛΟ  παιχνίδι γιὰ τὴν μελλοντικὴ σωτηρία τῶν  πόλεως Ἀθηνῶν, Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΟΤΑΝ.. Στέλνει τὸν δοῦλο ("οἰκέτη") του ΣΙΚΙΝΝΟ παιδαγωγὸ τῶν παιδιῶν του,σὲ ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΞΕΡΞΗ, στὸ (Παλαιό)  Φάληρο στὸ Στρατὀπεδο τῶν Περσῶν  μὲ τὸ ἀκόλουθο μήνυμα : " ἔπεμψε  με στρατηγὸς ὁ Ἀθηναίων λάθρῃ τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, τυγχάνει γὰρ φρονέων τὰ βασιλέως ...ὅτι οἱ Ἕλληνες δρῃσμὸν βουλεύονται καταῤῥωδηκότες ...μὴ περιίδητε διαδράντας αὐτούς.."(ΗΡΟΔ.8,75) [ Μετ. : μὲ ἔστειλε ὁ στρατηγὸς τῶν Ἀθηναίων κρυφὰ ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ἕλληνες,ἐπειδὴ ἔχει φρονήματα φιλικὰ πρὸς τὸν βασιλιᾶ ... (νὰ σᾶς πῶ) ὅτι οἱ Ἕλληνες ἀποφάσισαν ἀπὸ φόβο νὰ φύγουν ... (καί) νὰ μὴν τοὺς ἀφήσετε νὰ ξεφύγουν(ἀπὸ τὴν Σαλαμῖ...

Πρὶν 20 περίπου χρόνια , τό 2000, θέλησα ,μιὰν καλὴ "φουρνιά" τῆς Γ' Λυκεἰου ,νὰ τὴν μυήσω στὴν μαγεία τῆς ζωγραφικῆς —θὰ τὸ θυμοῦνται ὅσοι ἀπό τοὺς παλιὸς ἐκεὶνους  μαθητὲς μὲ ἀκολουθοῦν  ἐδῶ—ξεκινῶντας ἀπὸ τὸν "ΓΑΜΟ ΤΟΥ ΑΡΝΟΛΦΙΝΙ" τοῦ ΓΙΑΝ ΒΑΝ ΑΫΚ ,ἔργο τοῦ 1434. Διἀλεξα τὸν συγκεκριμένο πίνακα—βρίσκεται σήμερα στὴν ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ  ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ—ἐπειδὴ σὲ αὐτὸν ἀποκαλύπτεται ὅλη ἡ ΜΑΓΕΙΑ τῆς ζωγραφικῆς ,ἠ ὁποία συνίσταται στὴν ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΒΑΘΟΥΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΔΥΟ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ. Ὁ Βὰν Ἄυκ πέραν τοῦ ὅτι πρῶτος χρησιμοποίησε ΛΑΔΙ ἀντὶ γιὰ ΑΥΓΟ (τέμπερα)   στὴν ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ —τότε δὲν ὑπῆρχαν ἕτοιμα χρώματα—γιὰ νὰ ἀποδώσει λάμψη καὶ σταδιακὴ ,ὄχι ἀπότομη , ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΧΡΩΣΕΩΝ,  δημιούργησε τὴν ψευδαίσθηση τοῦ βάθους μὲ τὴν εὐφυῆ χρήση τοῦ ΚΑΘΡΕΦΤΗ, πρωτοποριακὴ σκέψη στὴν ἱστορία τῆς ζωγραφικῆς ποὺ τὴν ἀκολούθησαν ἔκτοτε ἄλλοι μεγάλοι ζωγράφοι ,ὅπως ὁ ΒΕΛΑΣΚΕΘ στὸν πίνακα "las meninas". Βλέπουμε λοιπὸν στὸν καθρέφτη στὸ βάθ...

 Ἡ τελευταία ἡμέρα τοῦ Σωκράτη περιγράφεται σὲ ἕναν ἀπὸ τοὺς σπουδαιότερους πλατωνικοὺς διαλόγους τὸν " ΦΑΙΔΩΝΑ " γραφέντα περὶ τὸ 385 πΧ. Ἐκεῖ ὁ Φαίδων ὁ Ἠλεῖος διηγεῖται στὸν ὄμιλο τῶν  Πυθαγορείων τοῦ Φλειοῦντα καὶ συγκεκρμένα στὸν Ἐχεκράτη  τὴν τελευταία ἡμέρα τοῦ Σωκράτη στὴν φυλακή.  Πρόκειται γιὰ τὸ εὐφυὲς λογοτεχνικὸ τέχνασμα τῶν ἐμμέσων διαλόγων ποὺ χρησιμοποιοῦσε στὰ ἔργα  τῆς ὡριμότητας του, ὁ Πλάτων. Διηγεῖται λοιπὸν ὁ Φαίδων ὅτι τὴν ἡμέρα ποὺ ἤπιε τὸ κώνειο ὁ Σωκράτης συζήτησε μὲ τοὺς μαθητές του περὶ τῆς ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ (ὁ Πλάτων ἔλειπε τὴν ἡμέρα ἐκείνη γιατὶ ἦταν ἀσθενής*). Δὲν θὰ ἀναλύσω βεβαίως στὸν περιορισμένο χῶρο μιᾶς ἀνάρτησης ὅλο τὸ περιεχόμενο αὐτῆς τῆς διατριβῆς —στὴν ὁποία στηρίχτηκαν ὅλοι οἱ μετέπειτα συγγράψαντες ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ—θὰ σταθῶ μόνο στὰ σημαντικώτερα σημεῖα: —ὁ Σωκράτης καὶ ὁ Πλάτων δέχονταν τὴν ΟΡΦ̣ΚΗ  καὶ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΑ θεωρία περὶ ψυχῆς σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία Η ΑΙΩΝΙΑ ΨΥΧΗ ΕΠΕΣΕ ΣΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ καὶ συνεπῶς ,ὁ θάνατος γι ...