Διαμαντῆς Κούτουλας

 Ὁ ἀεἰμνηστος ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ δημοσίευσε στὴν ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΝΕΟΕΛΛ. ΠΟΙΗΣΗΣ καί μερικὰ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΑ ρεμπέτικα ,ὅπως τὸ ἐκπληκτικὸ  "ΒΓΗΚΕ Ο ΧΑΡΟΣ ΝΑ ΨΑΡΕΨΕΙ" τῆς ἀνεπανάληπτης ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ πού βεβαίως ἀναφέρεται στὴν Κατοχή καί τὸ ὁποῖο  μελοποιήθηκε ἀπό τὸν Γ.ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ τὸ 1953 (τὸ ἑρμήνευσε ὁ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ). Συγκλονιστικὴ ἡ τρἰτη στροφή μέ τοὺς στίχους   "μὲ τὴν μαύρη του σφεντόνα στρίβει ὁ χἀρος στὴν γωνιά.." , ἀπό τά ὑψηλότερα δείγματα τοῦ ΝΕΟελληνικοῦ Πολιτισμοῦ.  ________ ἄν καὶ ὅπως προανέφερα , ἡ πρώτη ἑκτἐλεση  εἶναι  μὲ τὸν μοναδικὸ Καζαντζίδη τὸ '53, ἐγὼ προτιμῶ τὴν δεὐτερη,τοῦ '62, μὲ τὸν ἴδιο τὸν συνθέτη Γ.ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ: Βγῆκε ὁ χάρος νὰ ψαρέψει μὲ τ'ἀγκίστρι του ψυχές, καὶ γυρεύει πληγωμένους, δυστυχεῖς καὶ πονεμένους, μές στὶς φτωχογειτονιές, Βγῆκε ὁ χάρος γιὰ ψυχές. Βρὲ κορμιά βασανισμένα πιᾶστε ἀπόψε τὰ στενά, νὰ μᾶς βρεῖ καὶ μᾶς ὁ χάρος ποὺ τῆς γῆς δίνουμε βάρος, νὰ σωθοῦμε ἀπ' τὸν βραχνά, πιᾶστε ἀπόψε τὰ στενά. Μὲ τὴ μα...

 Ὑπάρχουν στιγμὲς στὴν ἱστορία τοῦ Πνεύματος  ὅπου μεγάλοι ἐπιστήμονες καὶ φιλόσοφοι ἀντιλαμβάνονται ἔννοιες ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουν  βρεῖ ἔκφραση ,δὲν ὑπάρχουν δηλ.  ὡς λέξεις, στὶς γλῶσσες ποὺ μιλοῦν .  Ἕνα τέτοιο  κλασσικὸ παράδειγμα ἀποτελεῖ ὁ  ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ·  προσπαθῶντας νὰ ὁρίσει τὴν ἀρετὴ ὡς ΜΕΣΟΤΗΤΑ  στὰ "ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ" καὶ περιγράφοντας τὸ ΜΕΣΟΝ ὡς ἰσαπέχον τῶν ἄκρων  συνειδητοποιεῖ ὅτι τὸ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟ μέσον ,ὅταν μιλᾶμε περὶ Ἀρετῆς , δὲν μπορεῖ νὰ ἰσχύει ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ (μαθηματικά) ἀλλὰ μόνον ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΑ.  Γράφει ὁ Ἀριστοτέλης στὰ ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ ( Β,6,4—8)  ὅτι ἄν 10 μνὲς εἶναι πολλὲς καὶ 2 λίγες, τὸ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟ μέσο εἶναι βεβαίως τὸ 6, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἐνας γυμναστὴς θὰ συστήσει σὲ ΟΛΟΥΣ τοὺς μαθητές του  νὰ φᾶνε 6 μνὲς τροφῆς, ἐπειδὴ οἱ 6 μνὲς θἆναι λίγες πχ γιὰ τὸν παλαιστὴ ΜΙΛΩΝΑ , πολλὲς ὅμως γιὰ τὸν ἀρχἀριο τῆς πάλης.  Τὸ ἀριθμητικὸ μέσον , τὸ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ , τὸ ὀνομἀζει " κατὰ τὸ πρᾶγμα " , ἐ...

Λέγοντας " Νόμο τῆς Τρισυλλαβίας" —θὰ τὸ πῶ ἁπλᾶ—ἐννοοῦμε τὸν ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ (ἀναγόμενο στὴν ἐποχὴ τῆς Πρωτοελληνικῆς , πρὸ τοῦ 2000 πΧ) Φωνολογικὸ Νόμο ,σύμφωνα μὲ τὸν ὀποῖο ΟΤΑΝ Η ΛΗΓΟΥΣΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΑ, δηλ ἔχει δισύλλαβη ἰσχύ, Ο ΤΟΝΟΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΗΓΟΥΣΑ (πχ μάθημα‒μαθήματος) ΕΠΕΙΔΗ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΕΝ ΤΟΝΙΖΕΙ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΣΥΛΛΑΒΗ·  ἔτσι λέμε: τὰ σύνορα-τῶν συνόρων, οἱ ἄνθρωποι-τῶν ἀνθρώπων, τὰ ἄλογα- τῶν ἀλόγων κλπ.  Αὐτό βεβαίως δὲν ἰσχύει σὲ ΝΕΩΤΕΡΕΣ λἐξεις τῆς Δημοτικῆς ὅπου δὲν ὑπάρχει ἡ ΠΡΟΣΩΔΙΑ (μακρό ‒βραχύ) πχ ἁχλαδόκαμπος ἀχλαδόκαμπου.   Ἡ καταστρατήγηση  ὅμως τοῦ Νόμου τῆς Τρισυλλαβίας γιὰ  ΟΛΕΣ τὶς λέξεις τῆς ἑλληνικῆς (ὅπως πρότεινε ἤδη ἀπὸ τὸν Μεσοπόλεμο ἡ Ἀριστερά ) ἔχει ὡς  στόχο τὴν ΑΝΑΙΡΕΣΗ   τῆς ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ τῆς  ἑλληνικῆς γλώσσας ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟΣ Ο  ΠΑΝΑΡΧΑΙΟΣ ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ τῆς ἱστορικοσυγκριτικῆς γλωσσολογίας. Καί ἀπεχθάνεται ἡ Ἀριστερὰ τὴν ΣΥΝΕΧΕΙΑ  τῆς ἑλληνικῆς Γλώσσας ,γιατὶ α...

Παραλία Μοσχάτου 1965 (φωτό :K.Helbig) ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ-1966 Γεννήθηκα τὸ 1962 καὶ μεγάλωσα στὸ Μοσχᾶτο. Θυμᾶμαι  τοὺς γονεῖς μας ποὺ μᾶς πήγαιναν γιὰ μπάνιο στὴν παραλία τοῦ Μοσχάτου ,δίπλα στοὺς ψαράδες, ὄταν ἡ νῦν  λεωφ.Ποσειδῶνος ἀκουμποῦσε στὴν ἀκροθαλασσιά μὲ τὴν χρυσῆ ἀμμουδιά  (βλ παραπάνω φωτο K.Helbig : ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ-1965 ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ -1964 ΠΑΡΑΛΙΑ ΜΟΣΧΑΤΟΥ 1966 (ΑΠΟ ΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΕΩΣ ΤΙΣ ΤΖΙΤΖΙΦΙΕΣ) Θυμᾶμαι ἐπίσης τὸν πατέρα μου νὰ μᾶς πηγαίνει στὶς κούνιες στὸ Ν.Φάληρο ,δίπλα στὴν ΤΑΡΑΝΤΕΛΛΑ ( ὅπου προπολεμικὰ  ἔπαιζαν οἱ ὀρχῆστρες)  ,ἀπέναντι ἀπὸ τὸ περίφημο ξενοδοχεῖο ΑΚΤΑΙΟΝ ποὺ μεγαλούργησε στὶς ἄρχὲς τοῦ 20ου αἰ. ( & τὸ ὁποῖο βρισκόταν ἐκεῖ ὄπου σήμερα ὑψώνεται τὸ νοσοκομεῖο Metropolitan). ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΣΑΠ ΝΕΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ ΑΚΤΑΙΟΝ  Θυμᾶμαι ἐπίσης στὴν  παραλία Μοσχάτου ,γωνία Βασ.Γεωργίου (νῦν Μακρυγιάννη) καὶ Ποσειδῶνος τὸ  κέντρο " ΚΟΥΛΟΥΡΙΩΤΗ"  ὀπου τραγουδοῦσε ὁ Καζαντζίδης μὲ τὴν Μαρινέλλα καὶ τὰ λεωφορεῖα νὰ σταματοῦν...