Διαμαντῆς Κούτουλας

Ἐν συνόψει· κάθε ἐπισκέπτης τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων ἐν Ἑλλὰδι ἀλλὰ καὶ ἀλλοῦ (πχ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟΥ, ΡΩΜΗ κλπ)  παρατηρεῖ ὅτι τὰ ἀρχαιολογικά κατάλοιπα (ναοί, ἀγάλματα κλπ)   εἶναι ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΜΕΝΑ καὶ κατεστραμμένα ὄχι ἀπὸ φυσικὲς καταστροφές (σεισμοὺς κλπ) ἀλλὰ ἀπὸ ΣΚΟΠΙΜΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ἐκ μέρους τῶν χριστιανῶν  καὶ αὐτὴ ἡ καταστροφὴ  συνέβη  μετὰ τὴν ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΩΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΗΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ἀπὸ τὸν Μ.Θεοδόσιο τὸ 380μΧ. Τότε ἀκολούθησε  μιὰ ὁμοβροντία νόμων κατὰ τῆς λειτουργίας τῶν παγανιστικῶν ναῶν ΕΠΙ ΠΟΙΝῌ ΘΑΝΑΤΟΥ, γεγονὸς  ποὺ εἶχε ὡς ἄμεση συνέπεια ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΝΑΩΝ ΚΑΙ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς μὲ τὴν ἀνοχὴ ἢ καὶ τὴν  προστασία τοῦ βυζαντινοῦ Κράτους.  Ἀπὸ τὴν λαίλαπα αύτὴ ὅσοι ναοὶ γλύτωσαν μετατράπηκαν σὲ χριστιανικὲς ἐκκλησίες μὲ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα τὸν  ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ καὶ τὸ ΘΗΣΕΙΟ ( τοὺς ναοὺς αύτοὺς μετέτρεψε ἀργότερα σὲ χριστιανικοὺς ναοὺς ἡ αύτοκράτειρα ΑΘΗ...

Στὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ ἀλφάβητο ( στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ὑπῆρχαν περὶ τὰ 30  ἀλφάβητα , σχεδὸν ἕνα ἀνὰ περιοχὴ...) πέραν τῶν γνωστῶν γραμμἀτων ὑπῆρχαν: τὸ γιόντ -j (πχ εὐθεjα)  τὸ δίγαμμα-F (πχ Fοιδα)  καὶ τὸ κόππα -Q (πχ Qόρινθος).  Τὸ  ΗΜΙΦΩΝΟ γιόντ (ἄν καὶ δὲν ἔχει σωθεῖ σὲ  ἰδιαίτερη γραπτὴ μορφή) μετέχει σέ  πολλὰ φθογγικὰ πάθη καὶ ΕΞΗΓΕΙ πολλά  ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ "λάθη" στοὺς τονισμούς  (ποὺ τὰ ἀποκαλοῦμε καταχρηστικῶς "ἐξαιρέσεις").  Ἐξηγῶ· στὰ πρωτόκλιτα θηλυκὰ τὸ  -α τῆς κατὰληξης εἶναι μακρὸ ὅταν προηγεῖται φωνῆεν ἤ -ρ ἐνῶ   στὶς ἂλλες περιπτώσεις  (δηλ. μετὰ ἀπὸ σύμφωνο ἤ ἡμίφωνο πλὴν τοῦ -ρ) εἶναι βραχύ.  Ὅμως σὲ λέξεις ὅπως "σφαῖρα", "μοῖρα", "εὐθεῖα","βαρεῖα" κλπ ΕΝΩ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΦΩΝΗΕΝ  (ὁπότε  θά ἔπρεπε νὰ ἦταν  μακρὸ τὸ -α)  στὴν πραγματικότητα ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΗΜΙΦΩΝΟ ΓΙΟΝΤ-j  (κι ὄχι τὸ φωνῆεν -ι) ὁπότε ὀρθά, τὸ -α τῆς κατάληξης εἶναι βραχύ. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: σφ...

 Ὁ Μὰξ Στῖρνερ ,κατὰ κόσμον ΓΙΟΧΑΝ ΚΑΣΠΑΡ ΣΜΙΤ (+1856 ) ἦταν ὁ   "ἀναρχικώτερος "τῶν ἀναρχικῶν τῶν νεωτέρων χρόνων.  Λέγοντας βεβαίως "ἀναρχία" ἐννοῶ τὴν ἀντίληψη ποὺ θεωρεῖ ὡς  ὑπέρτατη ἀρχή τὴν ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ τοῦ ἀνθρώπου σὲ ἀντίστιξη μὲ κάθε ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ἀρχή (στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ Ἀρχὴ σημαίνει ΕΞΟΥΣΙΑ) ).  Ὁ ὅρος εἶναι "ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ" ἐκ τοῦ λατινικοῦ  anarchismus καὶ τὸν  χρησιμοποίησε μὲ τὴν σὺγχρονη ἔννοια  πρῶτος  ὁ ΠΡΟΥΝΤΟΝ  ( ἡ λατινικὴ  κατάληξη  "-ismus"  σημαίνει ΤΑΣΗ ΠΡΟΣ) .  Τέλος πάντων ὁ Στῖρνερ συνέγραψε τό 1848 τὴν "Βίβλο"  τοῦ ἀκραιφνοῦς (ΕΓΩΤΙΚΟΥ—ὀπως τὸν ἀποκαλοῦσε ὁ ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ) Ἀναρχισμοῦ μὲ τίτλο " DER EINZIGE UND SEIN EIGENTUM"  (κατὰ λέξη 'Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΟΥ " ποὺ σημαίνει "Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ"). Παρακάτω ἀνθολογῶ* ὁρισμένες χαρακτηριστικὲς ἰδέες τοῦ Στῖρνερ: —κάθε σύνολο ἐκ φύσεως εἶναι ἐχθρὸς κάθε ἀτόμου. —ὁ λαὸς εἶναι ἐλεύθερος μόνο σὲ βάρος τοῦ ...

Τὸ 1963 κατ'ἐντολὴν τοῦ ΜΑΚΑΡΙΟΥ ὁ ὑπουργὸς ἐσωτερικῶν τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας ὁ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ Γ̣ΙΩΡΚΑΤΖΗΣ* , ἥρωας τῆς ΕΟΚΑ  , μαζὶ μὲ τοὺς ΚΛΗΡΙΔΗ καὶ ΤΑΣΣΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ , συντάσσει τὸ ΣΧΕΔΙΟ ΑΜΥΝΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ δημιουργῶντας τὴν ΟΡΓΑΝΩΣΗ " ΑΚΡΙΤΑΣ " , ἐν ὄψει τῆς κατάθεσης ἀπὸ τὸν Μακάριο ΤΟΥ ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ 13 ΣΗΜΕΙΩΝ  ΠΡΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ  ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ  ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, μἐσῳ τῶν ὁποίων  ΚΑΤΑΡΓΟΥΣΕ ΤΟ ΒΕΤΟ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ, ὅπως προβλεπόταν ἀπὸ τὶς ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΖΥΡΙΧΗΣ—ΛΟΝΔΙΝΟΥ ( ἤδη οἱ πρῶτες κρούσεις τοῦ Μακαρίου πρὸς τὸν Γιωρκάτζη γιὰ δημιουργία  ΕΝΟΠΛΗΣ ὀργάνωσης γιὰ τὴν ἄμυνα τῶν Ἑλληνοκυπρίων εἶχαν  ξεκινήσει τέλη τοῦ  1961).  Ἡ ὀργάνωση "ΑΚΡΙΤΑΣ" ποὺ φέρει τὸ κωδικὸ  ὄνομα τοῦ ΓΙΩΡΚΑΤΖΗ  ἀπὸ τὴν εποχὴ τῆς ΕΟΚΑ ,εἶχε ὡς σκοπὸ σὲ πρῶτο χρόνο τὸν ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ τῶν Τουρκοκυπρίων ΣΕ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ μετὰ ἀπὸ τὸν ΕΞΩΒΕΛΙΣΜΟ τους ἀπὸ τὴν ΚΟΙΝΗ  κυπριακὴ δοίκηση (ΑΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΣΑΝ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΤΑ 13 ΣΗΜΕΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ...