Διαμαντῆς Κούτουλας

 Γοητευμένοι ἔμειναν οἱ ἀκροατὲς τῆς διάλεξης τῆς 6ης Ἀπριλίου 2024  τοῦ Σεβ.ΙΩΑΝΝΗ  ΣΠΙΤΕΡΗ Καθολικοῦ Ἀρχιεπισκόπου π.Κερκύρας & Ἑπτανήσων μὲ θέμα τὴν Θεολογία τῶν Μυστηρίων στὴν Ὀρθοδοξἰα καὶ στὸν Καθολικισμό  στὸν Καθολικὸ Ἱερὸ Ναὸ  Εὐαγγελιστρίας Καλλιθέας καὶ αύτὸ φάνηκε ἀπὸ  στὶς ἐρωτήσεις ποὺ ὑπέβαλλαν μετὰ τὸ πέρας τῆς διἀλεξης καθὼς καὶ στὴν συζήτηση ποὺ ἀκολούθησε. Παρακάτω ἀναρτῶ μιὰ Σύνοψη τῆς Διάλεξης τοῦ Σεβσσμιωτάτου. < Ὑπάρχει μία διάσταση ἀπόψεων ἀνἀμεσα στὶς δύο μεγάλες Ἐκκλησίες, Καθολικὴ καὶ Ὀρθόδοξη,  σχετικὰ μέ τὸ πῶς θεωροῦν, ἡ μία,ντὰ Ἱερὰ Μυστήρια τῆς ἄλλης.  Τὸ ζήτημα βέβαια εἶναι ἀρχαιότατο, γεννήθηκε ἀπὸ τὴν ἀντίλψη τῶν ΔΟΝΑΤΙΣΤΩΝ*  σύμφωνα μέ τὴν ὁποία  Η ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΘΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥΡΓΟΥΝΤΟΣ. Στὴν θἐση αὐτὴ τῶν Δονατιστῶν ἀπάντησε ὁ ΑΓ.ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ (+430 μΧ) στὸ ἔργο του "CONTRA CRESCONIUM" διακρίνοντας μεταξὺ τῆς  ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑΣ τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ Μυστηρίου ὡς Λειτ...

Τὸν ΑΝΔΡΕΑ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟ (1811‒1901) ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν μάθω ἀπὸ τὴν μητέρα μου ποὺ εἶχε γεννηθεῖ στὸ ΛΗΞΟΥΡΙ καὶ ἦταν συμπατριώτισσα του, τὸν  ἔμαθα ἀπὸ τὸν πατέρα μου ποὺ μοῦ ἔφερε νὰ διαβάσω τὸ 1972 στὴν ΣΤ’ Δημοτικοῦ τά "ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ"  {στὴν ἔκδοση τοῦ 1925 τοῦ  κεφαλλονίτη  ΚΟΜΠΟΥΓΙΑ   ποὺ εἶχε  τὸ μεγαλύτερο  παλαιοβιβλιοπωλεῖο  τῶν Ἀθηνῶν στὴν Εύριπίδου 8} τὸ ἀφορισμένο αύτὸ  βιβλὶο τοῦ Λασκαράτου λέγοντας μου : <διάβασε Λασκαρᾶτο  γιὰ νὰ ξυπνήσεις καὶ νὰ δεῖς πῶς πορεύεται τὸ ΑΓΑΘΟΠΟΙΟ Πνεῦμα στὴν γῆ>.  Θὰ  μποροῦσα νὰ ἰσχυριστῶ συνεπῶς  ὅτι μεγάλωσα μὲ τὸν Λασκαρᾶτο  στὸ προσκεφάλι .  Βεβαίως διάβαζα καὶ  ἄλλα παρόμοια πνεύματα διότι ἡ μητέρα  μου, φαινομενικὰ λιγώτερο "ἐπαναστάτρια" ἀπὸ τὸν πατέρα μου,  μέ καθοδηγοῦσε ὐπογείως, προμηθεύοντας μου στὸ Δημοτικὸ τὰ καλοκαίρια, ΠΡΟΜΗΘΕΑ ΔΕΣΜΩΤΗ, ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ, ΑΝΤΙΓΟΝΗ σὲ ἐκεῖνες τὶς ἄθλιες μεταφράσεις "Ζαχαρόπουλου" κ...

   Γεννήθηκα καὶ μεγάλωσα μέσα στὰ βιβλία.  Ἡ μάνα μου μέ μύησε, ἤδη ἀπὸ τὴν Ε’ Δημοτικοῦ τὸ 1972, στὸν Σαῖξπηρ, στὸν Αἰσχύλο ,στὴν μυθολογἰα τοῦ Ἀπολλόδωρου καὶ βεβαίως στὸν Οὐγκώ, ἑνῶ ὁ πατέρας μου μοῦ’δωσε νὰ διαβάσω Λασκαρᾶτο (Ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος) καὶ  "Ζαρατούστρα" τοῦ Νίτσε σέ μετάφραση  Λέοντος Κουκοὐλα, ὅταν πῆγα Γυμνάσιο... Ἀπὸ τότε ξεκίνησε ὁ ΕΡΩΤΑΣ μου γιὰ τὰ βιβλία.  Ὅμως ὅταν πρὶν 30 χρόνια ,γνώρισα τὸν ΡΕΝΟ (Ἀποστολίδη) ὁ ἔρωτας γιὰ τὰ βιβλία ἀνδρώθηκε, διότι τὀτε ἔμαθα γιὰ τὶς ΣΠΑΝΙΕΣ ἐκδόσεις μοναδικῶν βιβλίων κι ἔγινα κυνηγὸς καὶ συλλἐκτης τέτοιων ἐκδόσεων, ὅπως τῆς ἔκδοσης ΕΥΡΙΠΙΔΗ τοῦ ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ (1888‒1903)  τοῦ ΛΕΞΙΚΟΥ τῆς ΠΡΩΪΑΣ τοῦ ΖΕΥΓΩΛΗ (1933) ,τοῦ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ  ΑΡΧ.ΕΛΛ. τοῦ ΚΙΝΝΕΡΟΥ (1879) ,  τῆς ΝΕΟΛΛ.ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ τοῦ Α.ΠΑΛΛΗ (γιὰ τὴν ὁποία θρηνήσαμε νεκρούς κατά τά "Εὐαγγελικά"  τοῦ 1901 ) ἢ τὴν ΝΕΟΕΛΛ. ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ τῆς ΟΡΕΣΤΕΙΑΣ τοῦ ΑΙΣΧΥΛΟΥ τοῦ ΣΩΤΗΡΙΑΔΗ (γιὰ τὴν οποία ἐπίσης θρηνήσαμε  νεκρο...

 Ἡ "Γέννηση τῆς Τραγωδίας" (ἐκδόθηκε δύο φορές :1872, 1886) καὶ ἀποτελεῖ ἕνα κείμενο ἀποκαλυπτικὸ γιὰ τὴν Σκέψη τοῦ Νίτσε.  Ἐξηγῶ· εἶναι ἀδύνατον νὰ κατανοήσει κανεὶς τὸν Νίτσε ἂν δὲν λάβει προηγουμένως ὐπόψιν του τὶς ἀντιλήψεις τοῦ ΣΟΠΕΝΑΟΥΕΡ καὶ τοῦ ΒΑΓΚΝΕΡ περὶ ΜΟΥΣΙΚΗΣ.  Ὑποστηρίζει ὁ πρῶτος καὶ ἐπιβεβαιώνει ὁ δεύτερος ὅτι ἐνῶ οἱ Πλαστικὲς Τέχνες μἐσῳ τῆς ὡραιότητας τῶν Μορφῶν ἐκφράζουν τὴν ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗΣ, ἡ Μουσικὴ —μἐσῳ τῆς ἔκστασης ποὺ προσφέρει—ἐκφράζει τὴν ὑποκρυπτόμενη ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ.  Τὴν Ἀρχὴ τῆς Ἐξατομίκευσης ἀποκάλεσε ὁ Νίτσε ΑΠΟΛΛΩΝΕΙΟ Πνεῦμα καὶ τὴν Ἀρχὴ τῆς Ἑνότητας, ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟ. Γράφει λοιπὸν στὸ ἐν λόγῳ σύγγραμμα του  ὅτι ἡ ΑΡΧΑΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ (πρὶν τὸν ΕΥΡΙΠΙΔΗ) ἀποτελεῖ τὴν σύζευξη ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ποὺ πρόσφερε στοὺς ἀνθρώπους τὴν ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ μέσῳ τῆς συνειδητοποίησης  ὅτι ΤΟ ΜΕΡΟΣ (ἄνθρωπος) ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΥ δηλ.  ΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΟ ΟΛΟΝ . Λέει ὁ Νίτσε ὅτι ὅλοι οἱ Τραγικοὶ Ἥρωες ἀποτελοῦν προσωπεῖα τοῦ ΠΑΣΧΟ...