ΟΙ ΜΑΥΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ (1924-1949)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ.

Ἤδη ἀπὸ τὸ 1920 ὅταν τὸ ΣΕΚΕ (πρόγονος τοῦ ΚΚΕ) συνδέθηκε μὲ τὴν Γ’ ΔΙΕΘΝΗ, ἄρχισαν οἱ Ἕλληνες κομμουνιστὲς νὰ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ. Ἔτσι ἄρχισαν νὰ κατηγοροῦν τὴν Ἑλλάδα ΓΙΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑ...

Φυλακίστηκε  τότε ἡ ἡγεσία τοῦ ΣΕΚΕ γιὰ τὶς θέσεις της  αύτὲς καὶ μία δεκαετία  ἀργότερα τὸ 1935 τὶς ἐπιδοκίμασε πάλι ὁ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ σὲ ἕνα ἀποκαλυπτικὸ ἄρθρο του στόν "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" ὅπου ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΕΠΕΙΔΗ Η "ΑΣΤΙΚΟΤΣΙΦΛΙΚΑΔΙΚΗ"  ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑ...

Δυστυχῶς μετὰ τὸ 1974 καὶ ἐξαιτίας τῆς Δικτατορίας, ἡ ἱστορικὴ ἔρευνα ἔπαθε.. ἀγκύλωση ὅταν πρόκειται νὰ ἀναφερθεῖ στὶς μαῦρες σελίδες τῆς ἱστορίας τοῦ ΣΕΚΕ—ΚΚΕ ἀπὸ τὸ 1920 ἕως καὶ τὸ τέλος τοῦ Ἐμφυλίου.

 Ἔτσι τά σχολικά—καὶ ΟΧΙ μόνον—ἐγχειρίδια ἀποσιωποῦν τὶς ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑ ἢ τοῦ ΚΚΕ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ κατὰ τὸν  Μεσοπόλεμο καὶ τὸ 1949 ἢ τὰ ἐγκλήματα τῆς Κατοχῆς (πχ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΡΑΘΕΑ) καὶ τῶν Δεκεμβριανῶν (ΣΦΑΓΑΣΘΕΝΤΕΣ ΟΜΗΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΑΣ) ἢ τὸ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ 25000 ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ  ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ.

Ἰδοὺ λοιπὸν οἱ μαῦρες σελίδες στὴν Ἱστορία  τοῦ ΚΚΕ ποὺ παρακάμπτει ἢ "στρογγυλεὺει"  ἡ ἐπίσημη Ἱστοριογραφία:

1. ΤΟ ΚΚΕ & ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ.

 Ὅταν  τὸ 1924 τό ΣΕΚΕ μετωνομασθὲν σὲ ΚΚΕ  ἐντάχτηκε    στὴν Κομμουνιστικὴ Διεθνῆ ( ἢ 3η Διεθνῆ) τὴν ἀγγλιστὶ λεγόμενη ΚΟΜΙΤΕΡΝ

{ = COMmunist INTERNational} 

ἀπεδέχθη τὶς θέσεις της περὶ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ—ΘΡΑΚΗΣ μέσα στὰ πλαίσια μιᾶς ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΣ (δηλ. κομμουνιστικῆς)  ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ, τὶς ὁποῖες εἶχε διαμορφώσει, σέ συνεργασία βεβαίως μέ τόν Στάλιν, ὁ Γραμματέας τῆς Διεθνοῦς  καὶ ἡγέτης τοῦ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΚΚ Γκ.Δημητρώφ. 

Οἱ θέσεις αὐτὲς  ἐξυπηρετοῦσαν τὰ τότε σχέδια  τοῦ ΣΤΑΛΙΝ, καθόσον ΠΑΝΤΟΤΕ ἡ  Κομμουνιστικὴ Διεθνὴς ἦταν ΟΡΓΑΝΟ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ  ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΜΟΣΧΑΣ. 

Τιποτε περισσότερο, τίποτε λιγωτερο.

 Συνεπῶς τὸ 1924  ὅταν τὸ ΣΕΚΕ—ἱδρυθὲν τὸ 1918—μετωνομάσθηκε   σὲ ΚΚΕ καὶ ἐντάχθηκε  στὴν Κομιτέρν, ἦταν ἀναγκαῖο καὶ αναμενόμενο νὰ ὑπακούσει στὴν γραμμὴ της  γιὰ τὸ Μακεδονικό.

( Ἡ 3η Διεθνὴς ἡ λεγόμενη Κομμουνιστικὴ ἱδρύθηκε τὸ 1919 ἀποσχισθεῖσα ἀπὸ τὴν διαλυόμενη 2η Σοσιαλιστικὴ Διεθνῆ, ἐπειδὴ τὰ Σοσιαλιστικὰ Κόμματα ἀντὶ τῆς Διεθνιστικῆς Ἀλληλεγγύης προτίμησαν κατὰ τὸν Α' Παγκ.Πόλεμο νὰ πολεμήσουν τὸ καθένα ὑπὲρ τῆς χὠρας του...

Βλ  https://diamantiskoutoulas.blogspot.com/2022/12/blog-post_11.html)

Τὸ ἐπίσημο ἔντυπο τοῦ ΚΚΕ, ἡ «Κομμουνιστικὴ Ἐπιθεώρηση», δακηρύσσει αὐτὴν τὴν θἐση γράφοντας τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1924: "Τὸ μοίρασμα τῆς Μακεδονίας μεταξύ τῆς Γιουγκοσλαβίας, τῆς Ελλάδος καὶ τῆς Βουλγαρίας, ἐνίσχυσε ἀκόμα περισσότερο τὸν πόθο τῶν Μακεδόνων στὰ διάφορα κομμάτια τῆς διαμελισμένης  πατρίδος τους πρὸς τὴν συνένωση καὶ τὴν ἀποκατάσταση μιᾶς Μακεδονίας ἑνιαίας καὶ ἀνεξάρτητης. Ὁ ἴδιος πόθος γιὰ μιὰν  ἑνιαία καὶ ἀνεξάρτητη Θράκη συνενώνει τὸν θρακικό λαό, ποὺ ἔχει κατατεμαχισθεῖ σὲ τρία μέρη, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὴν Τουρκία καὶ τὴ Βουλγαρία." .

Βεβαίως, οἱ θέσεις αὐτὲς τοῦ ΚΚΕ  τοῦ Μεσοπολέμου γιὰ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ —ΘΡΑΚΗ δημιοὐργησαν σχίσμα στὴν ἡγετικὴ ὁμάδα τοῦ Κόμματος—ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙΣ  Ο ΚΟΡΔΑΤΟΣ—καὶ κυρίως  μέγα πρόβλημα στοὺς ὀπαδούς του Κόμματος  ,διότι εὔκολα τοὺς προσἀπτετο  ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ κράτος ἡ κατηγορία τῆς ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (σὲ αὐτὴν τὴν θέση τοῦ ΚΚΕ  περὶ Μακεδονκοῦ  ἐντάσσεται καὶ τὸ περίφημο  ΙΔΙΩΝΥΜΟ τοῦ Βενιζέλου τὸ 1929).

Ὅμως , τὸ 1934,  ἐν ὄψει τοῦ ἀνερχόμενου Ναζισμοῦ ἡ Κομιτέρν ἄλλαξε θέση,μιλῶντας πιὰ ὄχι γιὰ Βαλκανικὴ Ὁμοσπονδία, ἀλλὰ μόνον γιὰ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ τῶν μειονοτἠτων στὴν Βαλκανικὴ  καὶ τὸ ΚΚΕ ἀκολούθησε  παρομοίως μιλῶντας γιὰ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ "ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ" (ἐννοῶντας βεβαίως τοὺς Σλαβομακεδόνες).

Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Κατοχῆς τὸ θέμα ἐπανεμφανίζεται ὅταν ὁ ΤΙΤΟ προσπαθεῖ νὰ χρησιμοποιήσει τοὺς Σλαβομακεδόνες ὡς ὄργανα τῆς ΚΡΑΤΙΚΗΣ γιουγκοσλαβικῆς πολιτικῆς σέ ἀντίστιξη μὲ τὰ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ κρατικὰ συμφέροντα.

Τότε ὁ ΕΛΑΣ ὑπακούοντας στὴν γραμμὴ τοῦ Στάλιν ἐναντιώνεται στὴν "μακεδονική"  πολιτικὴ τοῦ Τίτο.

 Τελικά τὸ ΚΚΕ  θὰ ἀλλάζει πάλι θέση τὸ 1949 στὴν περιβόητη 5η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ τοῦ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ὁ ὁποῖος γιὰ νὰ μὴν χάσει τοὺς Σλαβομακεδόνες, τὴν τελευταία πηγὴ στρατολόγησης  τοῦ ΔΣΕ τῶν Ἀνταρτῶν,  διακηρύττει:

"Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχει καμιά ἀμφιβολία ὅτι σὰν ἀποτέλεσμα τῆς νίκης τοῦ ΔΣΕ καὶ τῆς λαϊκῆς ἐπανάστασης, ὁ μακεδονικὸς λαὸς θὰ βρεῖ τὴν πλήρη ἐθνικὴ ἀποκατάστασή του ἔτσι ὅπως τὸ θέλει ὁ ἴδιος, προσφέροντας μέχρι σήμερα  τὸ αἷμα του γιὰ νὰ τὴν ἀποχτήσει... Παράλληλα, τὸ ΚΚΕ πρέπει ριζικὰ νὰ βγάλει ἀπ'' τὴ μέση ὅλα τὰ ἐμπόδια, νὰ χτυπήσει ὄλες τὶς μεγαλοελλαδίτικες σοβινιστικές ἐκδηλώσεις καὶ τὰ ἔργα, ποὺ προκαλοῦν δυσαρέσκεια καὶ δυσφορία μέσα στὸ μακεδονικὸ λαὸ καὶ ἔτσι βοηθοῦν τοὺς διασπαστὲς στῆν προδοτικὴ δράση τους καὶ  ἐνισχύουν τὸ ἔργο τῆς ἀντίδρασης." ("Επίσημα Κείμενα ΚΚΕ", τόμος 6ος, σελ. 337-338).

Συμπέρασμα:

 ἡ θἐση τοῦ ΚΚΕ γιὰ τὸ Μακεδονικὸ ΠΑΝΤΟΤΕ  ἀκολούθησε πιστὰ ΤΑ ΣΟΒΙΕΤΙΚΑ— μέσῳ τῆς ΚΟΜΙΤΕΡΝ —ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ἤ τὰ  στενὰ κομματικά, ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ  πλήρως ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ συμφέροντα, ἀνεξαρτήτως τῶν προβλημάτων ποὺ δημιουργοῦσε ἡ θἐση αὐτὴ  στὰ στελέχη καὶ στοὺς ὀπαδούς του ἐν Ἑλλάδι.

 Ὅμως —καὶ πρέπει νὰ τὸ ποῦμε αὐτό— στὴν περίοδο τοῦ Μεσοπολέμου, ἄν ἐξαιρέσουμε ἐναν ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΡΔΑΤΟ καὶ μερικοὺς ἄλλους, ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν στελεχῶν τοῦ ΚΚΕ δέν ἀντέδρασε στὶς θέσεις περὶ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ—ΘΡΑΚΗΣ · 

κι ὄχι μόνο δέν ἀντέδρασε ,ἀλλὰ καὶ ΤΙΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΜΕ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ ἀκόμη καὶ ἐνώπιον Δικαστηρίων, μὲ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα τὸν  ΠΑΝΤΕΛΗ  ΠΟΥΛΙΟΠΟΥΛΟ,  τὴν  συμπαθῆ  αὐτὴ  φυσιογνωμία τοῦ κομμουνιστικοῦ κινἠματος, ὁ ὁποῖος στὴν ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΣΤΩΝ (1925/26)  ἐκφώνησε μετὰ πάθους,  πύρινους λόγους ὑπὲρ τῶν "καταπιεζομένων Μακεδόνων" καὶ περί ΑΝΕΞΣΡΤΗΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ—ΘΡΑΚΗΣ..

ΑΦΙΣΑ ΤΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ ΣΤΑ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ:

"Ο ΕΧΘΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΒΙΤΣΙ"

________________________________________________

2. ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ:

ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΡΑΘΕΑ .

 Ὁ  ΝΙΚΟΣ Μαραθέας ἦταν ἕνας μεγαλοκτηματίας τοῦ Δομοκοῦ ποὺ ζοῦσε σὲ ἕνα ἀρχοντικὸ στὴν Λαμία καὶ ἔχαιρε ἐκτίμησης ἀπὸ τὴν μικρὴ κοινωνία τῆς πόλης.   Κατηγορηθεὶς ὡς δοσίλογος* καὶ συνεργἀτης τῶν Ἰταλῶν ἐκτελέστηκε ἀπὸ τοὺς ἀντάρτες  τοῦ ΕΛΑΣ τὸν ΙΟΥΛΙΟ τοῦ 1942 καὶ ἡ οἰκία του  μαζὶ τὰ κτήματα του στὸ Νέο Μοναστῆρι Τρικάλων ΠΥΡΠΟΛΗΘΗΚΑΝ, ἐνῶ ἁπήχθη ἁπὸ τοὺς ΕΛΑΣΙΤΕΣ  καὶ  τὸ παιδὶ του ὁ 13χρονος ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΑΘΕΑΣ.  

Γιὰ νά ἐπιστρἐψει τὸ παιδὶ στὴν μάνα του στὴν Λαμία,  ὁ Ἄρης Βελουχιώτης ζἠτησε ΛΥΤΡΑ ὡς  "ἀποζημιώσεις" γιὰ τοὺς  χωρικούς ποὺ καταπίεζε ὁ Μαραθέας.

 Πράγματι ἡ χήρα τοῦ Μαραθἐα βρῆκε τά λύτρα ἀλλὰ κάποιος ἀντάρτης ΒΙΑΣΕ τὸ ἀγόρι καὶ οἱ ΕΛΑΣΙΤΕΣ  γιὰ νὰ μὴν ἀποκαλυφθεῖ τὸ συμβὰν ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ τοῦ ὁποίου τὸ πτῶμα βρέθηκε κατακρεουργημένο καί κακοποιημένο σὲ μιὰ χαράδρα κοντὰ στὸ χωριὸ Κολοκυθιᾶ, λίγους μῆνες ἀργότερα, ἐνῶ ἡ μητέρα  του ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΜΑΡΑΘΕΑ ἔφτασε μέχρι τὸν ΣΙΑΝΤΟ , τὸν ἡγἐτη τοῦ ΕΑΜ γιὰ νὰ πετύχει τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ παιδιοῦ της, ἀλλὰ ματαίως..

 Ἡ ὑπόθεση  ΜΑΡΑΘΕΑ μαθεύτηκε  ἀμἐσως καὶ  ΠΡΟΞΕΝΗΣΕ ΑΛΓΕΙΝΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ παρά τὶς προσπάθειες τοῦ ΚΚΕ νά  πολιτικοποιήσει τὸ ἔγκλημα  καὶ  ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΣΟΝ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΙΩΝΑ ,τὸ 2004 , ἐπιβεβαίωσε ΤΗΝ ΦΡΙΚΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΗΞΕΡΑΝ ΟΛΟΙ,  στὰ Ἀπομνημονεύματα του ὁ π.ΑΝΥΠΟΜΟΝΟΣ (άρχιμ.ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΔΗΜΑΚΟΣ) ** ἀντάρτης ἱερωμένος σύντροφος τοῦ Βελουχιὠτη.

 Ὁ π.Ἀνυπόμονος  κατονόμασε ὡς βιαστή  τοῦ μικροῦ Μαραθέα, τὸν "ΚΑΠΕΤΑΝ—ΑΧΙΛΛΕΑ" (Τάσο Ἐλευθερίου) ὁ ὁποῖος, ἀργότερα,  μετά τὴν Συμφωνία τῆς Βἀρκιζας ἄλλαξε πολιτικὸ στρατόπεδο καὶ κατἐληξε καταδὀτης τῶν πρώην συντρόφων του...

Βεβαίως τὸν βιασμὸ  τοῦ μικροῦ Μαραθέα δέν τὸν διἐταξε ὁ Ἄρης Βελουχιώτης· ὡστόσο ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ἤ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ.

Ἐξάλλου ὁ Ἄρης ἦταν ἐκεῖνος ποὺ ΔΙΕΤΑΞΕ  ΤΗΝ ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΛΥΤΡΑ δίκην "ἀποζημιώσεων" τῶν χωρικῶν.

 Ἡ ὐπόθεση Μαραθέα  στιγμάτισε τὸν Βελουχιώτη , ἐπειδὴ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ , κι ἐνῶ "ὁ κόσμος βούιζε " γιὰ τὸ τὶ ἀκριβῶς εἶχε συμβεῖ , ὁ Βελουχιώτης  ΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ  καὶ τοὺς ἐγκληματίες, φοβούμενος τὶς πολιτικὲς ἐπιπτώσεις  πού θὰ εἲχε ἡ  ὑπόθεση  γιὰ τὸν ΕΛΑΣ καὶ τὸ ΚΚΕ ἄν μαθαίνονταν οἱ φρικτὲς λεπτομέρεις τοῦ στυγεροῦ ἐγκλήματος τοῦ βιασμοῦ καὶ τοῦ φόνου τοῦ μικροῦ Γ.Μαραθέα...

_________

*   κατὰ τὶς αἰτιάσεις τῶν κομμουνιστῶν (ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ)  ὁ Μαραθέας εἶχε ἀπευθυνθεῖ στοὺς Ἰταλοὺς  γιὰ νὰ διώξουν τοὺς καταπατητὲς χωρικοὺς τῶν κτημάτων του καὶ κλέφτες τῶν ἀποθηκῶν του καὶ οἱ Ἰταλοὶ συνἐλαβαν καὶ ἐκτἐλεσαν 11 ἀπὸ αὐτούς & ἔκαψαν τὰ σπίτια τους.

** Ἀρχιμ.Γερμανὸς Δημᾶκος, ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΜΕ Τ̣ΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ, σελ.364‒369

________

ΥΓ Πρόσθετη βιβλιογραφία :

Κοσσιώρης, Χρῆστος Π. (2017), Ὑπόθεση Μαραθέα: Ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ φρικιαστικὰ ἐγκλήματα τοῦ Ἀρη, Ἀθήνα: Ἐκδ. Ἠλεκτρον, εἰδικὴ ἐκδοση γιὰ τὸν Δημοκρατικὸ Τύπο Α.Ε.

_____________________________________________________

3. ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ΤΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ

 ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΜΦΎΛΙΟ.

 Ἡ πιὸ  μαύρη σελίδα τοῦ Ἐμφυλίου ,ἐπιμελῶς ΑΠΟΣΙΩΠΗΜΕΝΗ, εἶναι αύτὴ ποὺ ἀφορᾶ στὸ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ποὺ διεξήγαγαν οἱ ΑΝΤΑΡΤΕΣ λόγῳ τοῦ  ἀντικειμενικοῦ προβλήματος ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΣΗΣ ποὺ ἀντιμετώπιζαν, κατὰ τὴν περίοδο 1948—49. 
Στὰ  ἀρχεῖα  τοῦ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΟΥ καὶ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ Κ.Κ. ποὺ ἦρθαν πρόσφατα* στὴν δημοσιότητα ἀποκαλύπτονται πολλά γιὰ  αὐτὴν τὴν ΦΡΙΚΤΗ ἀληθεια τοῦ Ἐμφυλίου ,ἡ ὁποία "ΘΑΦΤΗΚΕ" επιμελῶς & ὑπὲρ τὸ δέον ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΗΚΕ- χαριν πολιτικῶν σκοπιμοτήτων- ἀπό τὴν Ἱστοριογραφία τῆς Μεταπολίτευσης.

Ἐν συντομίᾳ·
ἡ  3η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ τῆς ΚΕ  ΤΟΥ ΚΚΕ
 ( ἡ ὁποία ἔλαβε χώρα 11-12 ΣΕΠΤ -1947 στὴν Γιουγκοσλαβία ) ἀποφάσισε ,τὸ 1948, νὰ αὐξηθεῖ ὁ ἀριθμὸς τῶν Ἀνταρτῶν τοῦ ΔΣΕ σὲ 60.000 ,ἀπὸ 20.000 ποὺ ἦταν μέχρι τότε,γιὰ νὰ ἀναλάβει εὐρείας κλίμακας ἐπιχειρήσεις μὲ στόχο τὴν κατάληψη ἑνὸς ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ (πρώτη ἐπιλογὴ ἡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ)  γιὰ τὴν Ἀνακήρυξη "ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ"(πρόκειται γιὰ τὸ περιβόητο Σχέδιο "ΛΙΜΝΕΣ")
Ἐπειδή , πρὸς τοῦτο, δὲν ἐπαρκοῦσε ἡ στρατολόγηση ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ (SNOF)  γιὰ τὸν ΔΣΕ (& ἐνῶ εἶχε ἀποτύχει ἡ προσπάθεια Στρατολόγησης Ἀλβανῶν ΤΣΑΜΗΔΩΝ) 
ἔπρεπε νὰ ἀναγκαστοῦν νὰ  στρατολογηθοῦν στὸ Στρατὸ τῶν Ἀνταρτῶν οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοί (ποὺ κατὰ βάση ΑΡΝΟΥΝΤΑΝ
ἐπειδὴ ἔπεφταν θύματα ΛΕΗΛΑΣΙΩΝ ἀπὸ τοὺς Ἀντάρτες ποὺ ἀντιμετώπιζαν μεγάλο πρόβλημα ἐπισιτισμοῦ) γι αὐτό συγκεντρώνονταν ,ἀπὸ τοὺς Ἀντάρτες,τὰ ΠΑΙΔΙΑ  τῶν χωρικῶν ἡλικίας  9-12 ετών & στέλνονταν ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ στὶς Ἀνατολικές Χῶρες μὲ  τὸ πρόσχημα , δῆθεν,ὅτι ἔτσι θὰ  ἀπέφευγαν  τὶς ἐχθροπραξίες.
Ἀντιγράφω ἀπὸ τὴν" Εκθεση GROZEV"
 (μέλους τῆς ΚΕ τοῦ ΚΚ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ) :

"ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ 1000 ΠΑΙΔΙΑ (μαζὶ μὲ ἀλλα 1098 ἡλικίας 9-15 ἐτῶν ποὺ ἤδη εἶχαν ἀφιχθεῖ στὴν Βουλγαρία)..
ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ 3-4000.
ΚΑΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΜΑΣ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΠΑΙΔΩΝ ΘΑΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΔΣΕ
ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΟΙΚΗΣΙΜΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ.." **
Παρακάτω γράφει ἡ ἴδια Ἔκθεση τοῦ Βούλγαρου Κομμουνιστῆ (ἀντιγράφω αὐτολεξεί) :"ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΑΒΑΜΕ ΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΟΤΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ (=Βουλγαρία) ΦΤΑΝΕΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΖΑ 10.000 ΓΥΝΑΙΚΩΝ 

& ΓΕΡΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ.
ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΕΙΔΗ Ο ΔΣΕ ΕΚΤΟΠΙΖΕΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΤΟΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΕΛΝΕΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΕΔΑΦΗ.." ***
Τὸ  ἔγκλημα αὐτὸ τοῦ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ  ἐκ μέρους τῶν ΑΝΤΑΡΤΩΝ δὲν  δικάστηκε βεβαίως ποτέ, οὔτε ἀναφέρεται στὰ σχολικὰ βιβλία ·

ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΗΚΕ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΙ Ο ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΟΛΗΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ ,Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ, "ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ" ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ .

(ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ, πχ τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ  ΑΝΗΡΧΟΝΤΟ ΣΤΑ 25.000 ΠΑΙΔΙΑ...) 

 Παρομοίως ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΗΚΕ  ΕΠΙΜΕΛΩΣ κατά τήν Μεταπολίτευση  καὶ  ἡ ἀπόφαση τῆς 5ης ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ  τοῦ ΚΚΕ τῆς 30‒31 ΙΑΝ 1949 (ἐν Ἀλβανίᾳ ) ὅπου ἀναγνωρίστηκε τὸ "ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ"...

Τὴν ἴδια περίοδο ἡ 11η Μεραρχία τοῦ ΔΣΕ μετονομάστηκε σὲ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ" καὶ τρεῖς ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ "ΥΠΟΥΡΓΟΙ" ἀνελαβαν θέσεις στὴν  "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣΕ":  ὁ MITREVSKI   ὡς "ὑπουργὸς Ἐπισιτισμοῦ" ,ὁ  KOJISEV  ὡς "μέλος τοῦ Ἀνώτατου Πολεμικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΔΣΕ" καὶ ὁ  KOSEV  ὡς "πρόεδρος τῆς Διεύθυνσης Μειονοτήτων"...

Κι ὅλα αὐτὰ ΓΙΑΤΙ;

Γιὰ πιὸ λόγο σήκωσαν τὸ 1946 οἱ Κομμουνιστὲς τὰ ὅπλα ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ κηρύξαντες ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;

ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ—νὰ τὴν κάνουν δηλ.Ἀλβανία ἢ Βουλγαρία—ἢ στὴν καλύτερη περίπτωση γιὰ τὴν ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΟΥΝ κατ’ἀναλογίαν τῆς Βόρειας καὶ Νότιας Κορέας...

Αἱματοκύλισαν τὴν χώρα γιὰ τόν "ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΓΙΔΑΣ" δηλ. —ὅπως ἔλεγε ὁ ἀείμνηστος ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ...

Ο ΑΝΤΑΡΤΟΠΛΗΚΤΟΣ

(Μπ.Μπακάλης—Ντοῦο Χάρμα)

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΤΑΙΝΙΑ "ΕΛΕΝΗ"

https://youtu.be/YayflnsGxms?is=IX4vh76n6dEl5ejn

______________________________________________

4. ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ & ΤΗΣ ΟΠΛΑ

 ΣΤΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ.

 Φεύγοντας ὁ ΕΛΑΣ ἀπὸ τὴν Ἀττικὴ ἔσυρε μαζί του ὡς ΟΜΗΡΟΥΣ, περὶ τοὺς 8.000 ΑΜΑΧΟΥΣ ἀπὸ τοὺς ὁποίους πολλοὶ δέν ἐπέστρεψαν..

 Ἐπίσης πολλοὶ ἄμαχοι ,γνωστοὶ ΜΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ , βρἐθηκαν μετὰ τὰ Δεκεμβριανὰ  ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΜΕΝΟΙ ΜΕ ΦΡΙΚΑΛΕΟ ΤΡΟΠΟ,  ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ Ο.Π.Λ.Α. ΣΤΙΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ (βλ. τό  "στρατόπεδο" τῆς  ΟΥΛΕΝ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ,  τούς ομαδικοὺς  Τάφους  ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ μέ  τοὺς κὰδους γεμάτους βγαλμένα μάτια  κλπ) .

Βλ.https://ellas2.wordpress.com/2013/04/17/%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/

Ποτὲ δὲν λογοδότησαν οἱ ὑπεύθυνοι γι αὐτὴν τὴν ΕΡΥΘΡΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ —βλ. τὸ βιβλίο τοῦ Α.ΣΤΙΝΑ "ΕΑΜ—ΕΛΑΣ—ΟΠΛΑ"  γιὰ τὴν ἐξολόθρευση τῶν τροτσκιστῶν ἀπὸ τὴν ΟΠΛΑ. Καὶ  αὐτὸ τὸ ὄργιο ΦΡΙΚΑΛΕΟΤΗΤΩΝ—ΠΟΥ ΟΜΟΙΟ ΤΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΤΟΝ 20αἰ. ἐν Ἑλλάδι—   ἁποτἐλεσε τὴν ΠΙΟ ΜΑΥΡΗ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ...

——————————————————————

5. ΒΙΑΣΜΟΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ '46‒'49

«Τὸ μέγεθος τῆς βίαιης στρατολογίας εἶναι κάτι ποὺ συχνὰ ἀποφεύγεται νὰ ὁμολογηθεῖ ἀπὸ τὶς ἑκατοντάδες ἀριστεροὺς ἱστοριογράφους. Ὑπολογίζεται ὅτι μέχρι καὶ 70% ὅσων ὑπηρέτησαν ἔστω καὶ γιὰ λίγο ὡς ἀντάρτες στὸν «ΔΣΕ» ἦσαν βιαίως στρατολογημένοι, ἐνῶ ἕνα μεγάλο ποσοστὸ αὐτῶν –μεγαλύτερο τοῦ 20% καὶ συνεχῶς αὐξανόμενο πρὸς τὸ τέλος– ἦσαν ἡλικίας 16 ἕως 19 ἐτῶν, ἀγόρια καὶ κορίτσια. Φυσικά, μεταξὺ τῶν βιαίως ἢ ἀκουσίως (ὑπὸ ψυχολογικὴ πίεση) στρατολογημένων, ἕνα σημαντικὸ ποσοστὸ ἦταν φιλικὰ προσκείμενο πρὸς τοὺς στόχους τῆς Ἀνταρσίας.

Τὸ δεύτερο στοιχεῖο ποὺ ἐπίσης ἀποκρύπτεται ἢ ἀποφεύγετε νὰ δηλωθεῖ, εἶναι ὅτι οἱ σλαβόφρονοι τῆς Μακεδονίας ποὺ ἀπὸ τὸ 1947 ἀποτελοῦσαν τὸ 25–30% τῶν ἀνταρτῶν, αὐξάνονταν συνεχῶς σὲ ἀριθμὸ καὶ πιὸ πολὺ σὲ ποσοστό, ὥστε τὸ καλοκαίρι τοῦ 1949 ἔφθασαν νὰ εἶναι τὸ 70% τοῦ «ΔΣΕ»! Καὶ ἀπὸ αὐτούς βέβαια, οἱ περισσότεροι ἦσαν βιαίως στρατολογημένοι ἀπὸ τοὺς καπετάνιους τους καὶ ἀσχέτως πολιτικῶν πεποιθήσεων. [...]

Κάτι ἄλλο ποὺ δὲν ὁμολογεῖται εἶναι τὸ τί ὑπέφεραν οἱ γυναῖκες στὸν «ΔΣΕ», ἰδιαίτερα τὰ νέα κορίτσια, ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν ὁποίων εἶχαν στρατολογηθεῖ βιαίως. Λέει ὁ καπετὰν «Περικλῆς» (Γεώργιος Χουλιάρας): «Ἀπὸ τὸ φθινόπωρο τοῦ 1947 ἀρχίζουμε καὶ συνεχίζουμε μέχρι τὸ χειμῶνα τοῦ 1949 τὴ βίαιη ἐπιστράτευση κοριτσιῶν». [...]

Σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα τοῦ «ΔΣΕ», τὸ φθινόπωρο τοῦ 1948 οἱ γυναῖκες ἦσαν περίπου τὸ 15% τῶν μαχίμων ἀνταρτῶν, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1949 ἦσαν τὸ 30–35% καὶ τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες τῆς σύγκρουσης, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1949, σὲ μερικὲς μάχιμες Μονάδες ἦταν πάνω ἀπὸ 50%. Ὁ Μπαρτζιώτας δίδει ἕνα ἐνδιάμεσο ποσοστό: «..στὸ ΔΣΕ τὸ 20–25% ἦταν γυναῖκες, δηλαδὴ εἴχαμε 7–8 χιλιάδες μαχήτριες! Οἱ γυναῖες ἦταν ὀργανωμένες σὲ κοινὰ τμήματα μαζὶ μὲ τοὺς ἄντρες μαχητὲς τοῦ ΔΣΕ» Οἱ βοηθητικὲς ὑπηρεσίες ἦταν σχεδὸν ἀποκλειστικότητά τους, ἀφοῦ οἱ γυναῖκες ἀντιπροσώπευαν τουλάχιστον τὸ 70% αὐτῆς τῆς κατηγορίας. Ὑπῆρχαν καὶ κάποιες κατηγορίες ὑπηρεσιῶν ποὺ ἐκτελοῦσαν οἱ γυναῖκες, παράδειγμα ἡ μεταφορὰ βαρέων ὅπλων καὶ ἔξτρα πολεμοφοδίων, ποὺ τὶς ἔθεταν πλησίον καὶ μεταξὺ τῶν μαχίμων τμημάτων, χωρὶς νὰ θεωροῦνται ὅτι πρόσφεραν μάχιμη ὑπηρεσία.

Τὶς ἰδιαίτερες δυσκολίες τῶν κοριτσιῶν στὸ βουνὸ τὶς ἀνεγνώριζε μὲ τὸν τρόπο του καὶ ὁ Ζαχαριάδης. Ὁμιλώντας στὸ 2ο Συνέδριο τοῦ ΣΝΟ, εἶπε: «Ὁ λαὸς ἔχει κι ἄλλες δυσκολίες. Μία ἀπ’ αὐτὲς εἶναι ἡ ἐπιστράτευση τῶν κοριτσιῶν. Ὅλοι καταλαβαίνετε πὼς κανένας ἀπὸ μᾶς δὲν βλέπει τὸ πρᾶγμα αὐτὸ μὲ καλὸ μάτι. Δὲν εἶναι σωστὸ νὰ στέλνουμε τὰ κορίτσια νὰ ἀκρωτηριάζονται. Δὲν εἶναι φυσιολογικό, οὔτε καὶ ἀνθρώπινο, ἀλλ’ ὅμως εἶναι ἕνα μέτρο ἀναγκαστικό, ποὺ μᾶς τὸ ἐπέβαλε τὸ ὑπέρτατο συμφέρον τῶν δύο λαῶν μας, τὸ ἐπέβαλε ὁ ἀγώνας μας. Τὸ μέτρο αὐτὸ γέννησε πολλὲς δυσαρέσκειες καὶ ὁ ἐχθρὸς πολὺ τὸ ἐκμεταλλεύτηκε. Μὰ στὸν ἀγώνα γιὰ τὴ λευτεριὰ πρέπει νὰ τὰ δίνουμε ὅλα. Μόνο μ’ αὐτὸ τὸ πρίσμα ὁ Μακεδόνικος λαὸς πρέπει νὰ δεῖ τὸ παραπάνω μέτρο. Νὰ ἀντλήσει νέο ἔδαφος καὶ νὰ ὑποτάξει τὸν πόνο του στὸ συμφέρον τοῦ ἀγώνα».

Καὶ συνεχίζει ὁ Ζαχαριάδης: «Ὅ,τι ὑποφέρει ὁ Σλαβομακεδόνικος λαὸς τὸ ὑποφέρει ὅλος ὁ ἑλληνικὸς λαός, αὐτὸ ὅμως ποὺ ὑποφέρει ὁ ἑλληνικὸς λαὸς π.χ. στὴ Ρούμελη..» ..... «Σχετικὰ μὲ τὰ κορίτσια. Πρέπει νὰ ξέρετε ὅτι χιλιάδες Ρουμελιώτισσες καὶ Θεσσαλὲς πολεμοῦν ὅπως καὶ ἐδῶ τὰ κορίτσια σας. Τὸ 40% τοῦ ΔΣ στὴ Ρούμελη, ὅπως ἀκούσατε στὴ Συνδιάσκεψη τῆς ΠΔΕΓ εἶναι γυναῖκες ποὺ δὲν ἔχουν ὅπως ἐδῶ τὴν ἐκλογὴ νὰ φᾶνε στὰ σπίτια τους. Καὶ προκειμένου νὰ βροῦν τὸ θάνατο ἢ τὴν ἀτίμωση, παίρνουν τ’ ἄρματα καὶ πολεμοῦν».

Οἱ πιστὲς στὸν κομμουνισμὸ πρώην ἀντάρτισσες, συνήθιζαν νὰ λένε γιὰ τὶς σχέσεις τους μὲ τοὺς ἄνδρες ἀντάρτες: «στὸ βουνὸ ἤμασταν σὰν ἀδέρφια». Ἡ πραγματικότητα ὅμως ἦταν πολὺ διαφορετική. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ ἡγεσία τοῦ «ΔΣΕ» εἶχε ὁρίσει προφορικοὺς καὶ γραπτοὺς κανόνες καλῆς συμπεριφορᾶς πρὸς τὶς γυναῖκες. Τί ὅμως συνέβαινε στὴν πράξη, εἶναι μιὰ ἄλλη ἱστορία. Κατ’ ἀρχήν, δὲν ἀπαγορευόταν ἡ δημιουργία σχέσεων μεταξὺ ἀνταρτῶν καὶ ἀνταρτισσῶν, ἀλλὰ ἐπεβάλετο ἡ ἐπισημοποίηση τῶν σχέσεων μὲ γάμο ποὺ ἐκτελοῦσε ὁ στρατιωτικὸς διοικητής. Οἱ ἐγκυμοσύνες ἀποθαρρύνονταν, ἀλλὰ συχνὰ συνέβαιναν. Ἡ πρώτη ἐπιλογὴ ἦταν ἔκτρωση, ἰδιαίτερα ὅταν ἡ σχέση ἦταν παράνομη. Ἀπὸ τὴ Μακεδονία καὶ τὴ Θράκη, οἱ γυναῖκες ποὺ ἔμεναν ἔγκυες, καὶ δὲν ὑπῆρχε ἰατρὸς γιὰ ἔκτρωση ἢ δὲν τὴν ἤθελαν, στέλνονταν στὴ Γιουγκοσλαβία ἢ τὴ Βουλγαρία νὰ γεννήσουν. Οἱ πιὸ πολλὲς ἄφηναν ἐκεῖ τὰ παιδιά τους καὶ ἐπέστρεφαν στὶς Μονάδες τους.

Ὅμως, προώθηση σὲ αὐτὲς τὶς χῶρες δὲν μποροῦσε νὰ γίνει γιὰ γυναῖκες ἀπὸ τὶς ἄλλες περιοχὲς τῆς χώρας, οἱ ὁποῖες ἀναγκάζονταν νὰ κρατοῦν τὰ παιδιά τους στὸ βουνό. Τὰ παιδιά ὅμως ἔκλαιγαν καὶ πρόδιδαν τὴ θέση τους, ὅταν τὶς Μονάδες τους τὶς πλησίαζε ὁ Στρατός. Δὲν ἦταν λίγα τὰ περιστατικὰ ποὺ ἀντάρτισσες μητέρες πιέστηκαν ἀπὸ τοὺς συντρόφους τους νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ παιδιά τους ἢ νὰ τὰ πνίξουν. [...] Αὐτὸ ποὺ εἶναι γεγονός, βασισμένο σὲ μαρτυρίες καὶ δεδομένα εἶναι ὅτι συχνά, ἰδίως τὴν τελευταία περίοδο τῆς Ἀνταρσίας, τὸ 1948–49, ὅταν οἱ ἀντάρτες τοῦ «ΔΣΕ» διώκονταν συνεχῶς ἀπὸ τὸν ΕΣ, ὑπῆρξαν ἀρκετὲς περιπτώσεις ποὺ ἀντάρτες ἔπνιξαν μωρὰ γιατὶ τὸ κλάμμα τους πρόδιδε τὴ θέση τους. Σὲ μιὰ στρατιωτικὴ ἀναφορὰ διαβάζουμε: «4 Μαΐου 1948. Χ Μεραρχία. Χώρον χθεσινῆς μάχης Γκιώνας ἀνευρέθησαν ἐπὶ πλέον 33 νεκροὶ καὶ συνελήφθησαν σήμερον 55. Ἐξηκριβώθη ὅτι συμμορίται χθές, ἵνα μὴ ἀποκαλυφθῶσι κατὰ τὴν προσπάθειάν των ὅπως διαφύγωσι μέσω τῶν γραμμῶν, ἔπνιξαν μικρὰ παιδιά κλαίοντα. Τοῦτο ἐδηλώθη ἐπισήμως ἀπὸ τὰς συμμορίτισσας μητέρας τῶν πνιγέντων τέκνων».

«...Αὐτὰ συνέβαιναν μὲ ἀντάρτισσες καὶ παιδιὰ ποὺ βρίσκονταν στὸ βουνὸ ἀπὸ σχέσεις νομιμοποιημένες καὶ μὲ τὴ θέληση τῶν γυναικῶν. Λέει ἡ Τριανταφυλλιὰ Ἀκριτίδου: «Ἄμα θέλανε καὶ οἱ δύο, γινόταν, ἀλλὰ στὰ κρυφά. Πηγαίναν μὲ τὸν ἕναν, μὲ τὸν ἄλλον». Ὑπῆρχαν ὅμως σεξουαλικὲς σχέσεις κρυφές. Ἄλλες μὲ τὴ θέληση τῶν γυναικῶν, πολλὲς ὑπὸ τὴν ψυχολογικὴ πίεση ἀνωτέρων, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ καθαροὶ βιασμοί. Τὰ ἀνώτερα στελέχη, οἱ καπετάνιοι, οἱ πολιτικοὶ ἐπίτροποι, μὲ διάφορες μηχανορραφίες ἔπαιρναν κορίτσια καὶ τὰ εἶχαν δίπλα τους. Τοὺς ἔδιναν βαθμό, τὶς ὅριζαν συνδέσμους τους, ὑπεύθυνες γυναικῶν ἢ ἀσφαλείας, ὁτιδήποτε, ἀρκεῖ νὰ μποροῦν νὰ τὶς ἔχουν κοντά τους.

Ὁ Ἀντώνιος Πασιάς, γεννημένος τὸ 1927, ἀπὸ τὴ Μελίβοια Λάρισας, στρατολογήθηκε βιαίως πολὺ ἐνωρίς, τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1946 μαζί μὲ ἄλλα 100 ἄτομα καὶ ἐπέστρεψε ἀργότερα στὸ χωριό του μὲ τοὺς ἀντάρτες ὡς στρατολόγος κοριτσιῶν αὐτὴ τὴ φορά. Ἀναφέρει γιὰ κορίτσια ποὺ κρύβονταν καὶ γιὰ τὸν χαλασμὸ ποὺ γινόταν ἀπὸ τὶς οἰκογένειές τους: «Μονάχα φώναζαν; Τὸ χωριὸ ἔβραζε, κρατσανούσε ἀπὸ τὰ σκούσματα!... Μακελειὸ γινόταν! Τρύπωσαν πολλά...».

Στὴ μαρτυρία του μίλησε καὶ γιὰ τὶς σχέσεις τῶν δύο φύλων στὸ βουνό: «Ἐγὼ ἤμουνα μὲ τρία κορίτσια ἀπὸ τὴν Ἀμπελῶνα καὶ ἕνα ἀπὸ τὴν Τσαγκαράδα. Τὸ ψευδώνυμο τοῦ διμοιρίτη μας ἦταν «Λαμπάδας». Ὅταν κουβαλούσαμε τὰ λάφυρα ἀπὸ τὸ Καρπενήσι στὸ Μικρὸ Χωριὸ βγαίναμε πάνω σὲ ἕνα καραούλι καὶ φυλάγαμε τὰ καταφύγια. Τοῦ «Λαμπάδα» τοῦ γυάλισε ἕνα κορίτσι, ἀπὸ τὸν Ἀμπελώνα ἤτανε τὸ κορίτσι αὐτό. Κατίνα τὸ ἔλεγαν, καὶ τῆς λέει: «Κατίνα, ἐσὺ ἀπόψε θὰρθεῖς νὰ κοιμηθεῖς στὴ σκηνή μου». «Καλά θάρθω». Πάει! Ἀφήνω προτελευταία γιὰ σκοπιὰ μιὰ ἀπὸ τὸ χωριό της, Βαγγελιὼ τὴν ἔλεγαν, καὶ τῆς λέω: «Νὰ ξυπνήσεις τὴν Κατίνα». «Ἄμα δὲν σηκωθεῖ;». «Θὰ φωνάξεις ἐμένα».

Τὸ κορίτσι ντράπηκε, ὅταν πήγε καὶ τοὺς βρῆκε ἀγκαλιασμένους ἐκεῖ καὶ ξύπνησε ἐμένα. Πάω καὶ τὴ φωνάζω: «Κατίνα». «Τί θὲς ρε;», μοῦ λέει ὁ «Λαμπάδας». «Νὰ σηκωθεῖ ἡ Κατίνα. Νὰ πάει νὰ φυλάξει σκοπιά», τοῦ λέω. «Ὄχι δὲν πηγαίνει. Νὰ πάει κανένας ἄλλος». «Πρόσεξε πῶς μιλᾷς. Ἡ σκοπιὰ αὐτὴ τὴ στιγμὴ εἶναι κενή. Σὲ περίπτωση ποὺ συμβεῖ τίποτα, εἶσαι διμοιρίτης, εἶσαι ὑπεύθυνος». Σηκώνεται καὶ μὲ πιάνει ἀπὸ ἐδῶ καὶ μοῦ βάνει τὸ πιστόλι στὸ αὐτί. Εἶχα μιὰ χειροβομβίδα μιλς, τραβάω τὴν κρικέλα. «Τράβα ρε πούστη», τοῦ λέω. Σηκώθηκε ὅλη ἡ ὁμάδα καὶ μᾶς ξεχώρισαν. Τὸν βλέπω βάνει τὸ πιστόλι στὴ θέση του καὶ τραβάει ἐπάνω γιὰ τὴ σκοπιά. Ὅλη ἡ ὁμάδα εἴχαμε περάσει δύο ὧρες σκοπιά.

Ἔφεξε. Λέω στὰ κορίτσια: «Ἐγὼ θὰ πάω στὸν διοικητὴ νὰ τὸν ἀναφέρω. Κοιτάξτε μὴν τὸν φυλάξετε καὶ βρῶ τὸ μπελά μου ἐγώ». Καὶ λένε ὅλα τὰ κορίτσια: «Καλά, ρε Ἀντώνη, νὰ τὸν φυλάξουμε! Ἄμα τὸν φυλάξουμε, αὐτὸς βραδυὰ παρὰ βραδυὰ θὰ μᾶς ἀλλάζει!». Πηγαίνω, κάνω ἀναφορὰ στὸν ταγματάρχη. Στέλνει αὐτὸς τὸν σύνδεσμο ἐπάνω καὶ κατεβάζει κάτω ὅλη τὴν ὁμάδα καὶ αὐτὸν μαζί. «Ἤθελες κοπέλα μου νὰ πᾷς νὰ κοιμηθεῖς στὸν διμοιρίτη;». «Ὄχι, δὲν ἤθελα!». «Γιατί πῆγες;». «Ἐ, τὸν σεβάστηκα, ἦταν τρανότερος!». –Τὸ κορίτσι εἶχε συνέπειες; Ὄχι τὸ κορίτσι. Μόνο αὐτός. Ἀφοῦ εἶπε ὅτι δὲν ἤθελε. Ἂν ἔλεγε ὅτι ἤθελε, δὲν θὰ τοῦ ἔκαναν τίποτε. –Ὑπῆρχαν τέτοιες σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο φύλων; Ὑπῆρχαν πολλές! Πολλὰ κορίτσια εἶχαν γκόμενους. Εἶχαν τοὺς τρανοὺς γιὰ νὰ τὰ φυλάνε!

Ἀκόμη καὶ πολὺ ὑψηλὰ ἱστάμενα στελέχη ἔχουν κατηγορηθεῖ ὅτι ἐκμεταλλεύονταν ἀντάρτισσες. Γράφει ὁ Δρίτσιος: «..τὸ κουτσομπολιὸ γιὰ μερικοὺς «τρανούς», ποὺ χώριζαν παντρεμένες ἀπὸ τοὺς ἐξόριστους ἄνδρες τους, τὶς κάμανε γκόμενες, κοιμούνταν στὸ καλύβι μαζί τους». Χαρακτηρηστική, ἀλλὰ μακρὰν ἀπὸ μοναδική, εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ Γούσια, γιὰ τὸν ὁποῖον λέει ὁ καπετὰν «Περικλῆς»: «Μ’ ἄλλα λόγια ἤθελε νὰ κάνει τὸ ἴδιο ποὺ ἔκανε μ’ ἄλλες κοπέλλες, νὰ διατηρεῖ μαζί της ἐρωτικὲς σχέσεις στὸ διάστημα ποὺ θὰ ἔψαχνε νὰ βρεῖ γιὰ γαμπρὸ κάποιον ἀπὸ τοὺς παρακεντέδες ποὺ εἶχε μαζέψει γύρω του νὰ τοῦ τὴ φορτώσει». Ὁ Γούσιας εἶχε ρίξει τὴν προσοχή του στὴν ἀντάρτισσα ποὺ ἤθελε ὁ «Περικλῆς» γιὰ τὸν ἑαυτόν του, καὶ γι’ αὐτὸ περιγράφει τὸ πῶς δροῦσε μὲ πολλὲς κοπέλες στὶς Μονάδες ὑπὸ τὴ διοίκησή του.

Λέει ἡ Τασία Σφήκα, ποὺ ὑπηρετοῦσε τότε στὸ κρυπτογραφικὸ Τμῆμα τοῦ Ἐπιτελείου τῆς ΙΙ Μεραρχίας γιὰ τὸν Παναγιώτη Ὑφαντή («Ἡρακλῆ»), Πολιτικὸ Ἐπίτροπο τῆς II Μεραρχίας: «Ὅταν μπῆκα μέσα, ἄρχισε νὰ μοῦ βάζει χέρι. Ἐγὼ προσπάθησα νὰ ἀντισταθῶ, ἀλλὰ ὅταν τοῦ εἶπα ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό, μοῦ ἀπάντησε: νομίζεις ὅτι αὐτοῦ κάτω βρίσκεται ἡ τιμή, ἢ πιστεύεις στὴν παρθενιά;». Ὁ Βύρων Λαϊνάς, ἀξιωματικὸς Διαφωτίσεως τῆς Ι Μεραρχίας: «Τὸ πάθημα τῆς Σφήκα δὲν ἦταν μοναδικό, γιατί ὁ «Ὑφαντής» δὲν ἦταν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ τοὺς φτάνει μιὰ γυναίκα. Πολλὲς πέρασαν ἀπὸ τὰ χέρια του καὶ πολλὲς δοκίμασαν, θέλοντας ἢ μή, τὰ «τρυφερά του χάδια». Ὁ συγκεκριμένος Ὑφαντής, πρὶν νὰ ἀναλάβει Πολιτικὸς Ἐπίτροπος στὴ ΙΙ Μεραρχία, εἶχε τὴν ἴδια θέση στὰ ἔμπεδα τῆς Μεραρχίας ποὺ πήγαιναν τὰ νεοστρατολογημένα κορίτσια, καὶ ἐκεῖ ἀπέκτησε πρῶτα τὴ φήμη τῆς μεγάλης ἐρωτικῆς ἐπίδοσης.

Ὁ καπετάνιος Ἀλέξανδρος Ρόσιος («Ὑψηλάντης»), γνωστὸς ἀπὸ τὴ συμμετοχή του στὴν ἐπίθεση στὸ Λιτόχωρο, ὅταν κυκλοφοροῦσε καβάλα στὸ ἄλογό του, εἶχε συχνὰ ἐπάνω καὶ μιὰ νεαρὴ ἀντάρτισσα. Ἀκόμη καὶ ὁ ἀρχηγός, ὁ Νίκος Ζαχαριάδης, δὲν εἶχε ξεφύγει ἀπὸ αὐτὴν τὴν συμπεριφορὰ πρὸς τὶς γυναῖκες τοῦ «ΔΣΕ». Ὁ Μᾶρκος Βαφειάδης σὲ ἐπιστολή του πρὸς τὸ ΚΚΣΕ στὶς 30 Δεκεμβρίου 1948, ἔγραφε γι’ αὐτόν: «Κυριευμένος ἀπὸ τὸ πάθος, ὁ Ζαχαριάδης ἔκανε σκόπιμα ἀνάρμοστες πράξεις γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει τοὺς ἰδιοτελεῖς στόχους του. Ὑπάρχει, ἄραγε, ἄλλος κομμουνιστὴς ποὺ θὰ συμφωνοῦσε σὲ ἐπανειλημμένες συναντήσεις μὲ ψυχικὰ ἀνισόρροπη γυναίκα, ποὺ θὰ ἀφαιροῦσε μετὰ τὰ μεσάνυχτα τὴν κουβέρτα ἀπὸ τὴ συνεργάτιδά του καὶ θὰ τὴν ἔσπρωχνε σὲ πρωτάκουστη ἀκολασία, καὶ συγχρόνως νὰ κάνει τὰ ἴδια καὶ μὲ ἄλλες γυναῖκες καὶ νὰ τὶς παρακινεῖ σὲ προκλήσεις ἐναντίον μου».

Καὶ ὁ Κώστας Κολιγιάννης ὅμως, ὁ ἑπόμενος ἡγέτης τοῦ ΚΚΕ, ἔβλεπε τὶς γυναῖκες μέλη ὡς κτήματά του. Λέει ἡ ἀντάρτισσα Εὐαγγελία Φωτογράφου–Φυλακτοῦ: «Στὸ Μπούλκες ποὺ ἐργαζόμουνα ὡς νοσοκόμα, κοιμόμασταν σ’ ἕνα δωμάτιο τρεῖς γυναῖκες. Καὶ ἕνα βράδυ κτύπησε τὴν πόρτα ἕνας, ἦταν μὲς τὰ μεσάνυχτα, καὶ φωνάζει τὸ δικό μου τὸ ὄνομα. Κι ἐπειδὴ ἤμουν ἡ προϊσταμένη τοῦ νοσοκομείου σκέφθηκα μὴν ἔπαθε κάτι κανένας καὶ μὲ φωνάζουν. Καὶ ἄνοιξα. Κλεῖσε τὴν πόρτα μοῦ λέει ἕνας ἄντρας καὶ μὲ τραβάει μὲ τὸ ζόρι. Ἦταν ἕνα ὑπόγειο κάτω καὶ μὲ τραβοῦσε κατὰ κεῖ. ...Χτυ¬ποῦσα κλωτσιές...Μὲ τραβοῦσε γιὰ τὸ πλησταριὸ ποὺ ἦταν κάτω στὸ ὑπόγειο...πάλευα νὰ ξεφύγω, νὰ πάω στὴν πόρτα καὶ τελικὰ τὰ κατάφερα...Ὁ Κολιγιάννης ἦταν ποὺ ἤθελε νὰ μὲ βιάσει! Τὸ κάθαρμα!

Λέει ὁ Ἀναστάσιος Κοτζιάς, ἀξιωματικὸς Ἀσφαλείας τῆς 172 Ταξιαρχίας τοῦ «ΔΣΕ»: «Στὸ μυαλὸ τῶν καπεταναίων ἡ γυναίκα προορίζετο γιὰ ἄλλους σκοπούς. Τὰ ἀνώτερα στελέχη διάλεγαν τὶς περισσότερο εὐπαρουσίαστες ἀπ’ αὐτὲς καὶ τὶς χρησιμοποιoῦσαν γιὰ ἀτομικοὺς συνδέσμους» [...] «Ὁ Πολιτικὸς Ἐπίτροπος τῆς 126ης Ταξιαρχίας, ὁ καπετὰν «Ἀλέξης», εἶχε σχηματίσει ἐπιτελεῖο ἀπὸ ἐρωμένες, τὶς ὁποῖες εἶχε προαγάγει σὲ ἀξιωματικοὺς μὲ τὴ συνεργασία τοῦ «Ταξιάρχου» τοῦ «Πυθαγόρα». Μὲ τὴ μία μάλιστα ἀπ’ αὐτές, τὴν περισσότερο εὐνοουμένη, εἶχε φιλοδοξήσει, ἂν καὶ παντρεμένος καὶ μὲ παιδὶ στὴν Ἀθήνα, ν’ ἀποκτήσει διάδοχο. Μόνο ἡ ἐπέμβασις τῆς Ἀνωτέρας διοικήσεως τὸν ἔκαμε νὰ παραιτηθεῖ, καὶ μὲ τὴ βοήθεια τοῦ γιατροῦ τῆς Μεραρχίας, ἀπὸ τὴν εὐγενῆ του φιλοδοξία».

Νὰ σημειώσω ὅτι οἱ πρῶτες γυναῖκες ἀξιωματικοὶ τῆς Σχολῆς Ἀξιωματικῶν τοῦ Γενικοῦ Ἀρχηγείου, ποὺ λειτουργοῦσε ἀπὸ τὸ 1947 στὸν Γράμμο καὶ μετὰ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1948 στὶς Πρέσπες, ἀνέλαβαν τὴν ἀσφάλεια τοῦ Μάρκου Βαφειάδη, καὶ τὴν ὑπηρεσία συνδέσμων μεταξὺ τοῦ Γενικοῦ Ἀρχηγείου καὶ τῶν Ἀρχηγείων.

Ὁ Κώστας Καραγιώργης, τὸ 1948 ἀνέλαβε διοικητὴς τοῦ ΚΓΑΝΕ καὶ ὀργάνωσε στὰ Ἄγραφα Σχολὴ Ἀξιωματικῶν, στὴν ὁποίαν ἕνα μεγάλο ποσοστὸ τῶν μαθητῶν ἦταν νεαρὲς κοπέλες. Ἐκεῖ λάμβανε χώρα ἡ μεγαλύτερη ἐρωτικὴ ἐκμετάλλευση τῶν γυναικῶν. Λέει σχετικὰ ὁ Βύρων Λαϊνάς, Ἀξιωματικὸς Διαφώτισης τῆς Ι Μεραρχίας: «Τὸ πολὺ κακὸ ὅμως γινότανε στὴ Σχολὴ Ἀξιωματικῶν τοῦ ΚΓΑΝΕ. Ἐκεῖ ἦταν ποὺ δὲν εὕρισκε κανεὶς ἄκρη..». Οἱ καπετάνιοι καὶ οἱ ἐκπαιδευτὲς ἔθεταν τὶς νεαρὲς κοπέλες ὑπὸ τὴν πίεση τῆς ἀποβολῆς ἀπὸ τὴ σχολὴ ἂν ἠρνοῦντο τὶς προτάσεις τους.

Τὶς συνέπειες ὅλων αὐτῶν τῶν συμπεριφορῶν ἔπρεπε νὰ τὶς ἀντιμετωπίσουν οἱ γυναῖκες, εἰδικὰ σὲ μιὰ αὐστηρὴ πατριαρχικὴ κοινωνία, ὅπως ἦταν ἡ ἑλληνικὴ ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Ὑπῆρξαν πολλὲς περιπτώσεις αὐτοκτονιῶν ἢ ἀνεξήγητων θανάτων κοριτσιῶν στὸ βουνό. Οἱ γυναῖκες, ἀκόμη καὶ ἂν ἤθελαν νὰ λιποτακτήσουν καὶ νὰ παραδοθοῦν στὸν Στρατό, τὴ Χωροφυλακή, τὶς ΜΑΥ/ΜΑΔ, ἢ σὲ παραστρατιωτικὲς Ὁμάδες, ἔπρεπε νὰ σκεφθοῦν τί θὰ ἀντιμετώπιζαν. Γιατὶ ἦταν πολὺ πιθανὸν νὰ τοὺς συμπεριφερθοῦν βάναυσα καὶ προσβλητικά, ἀκόμη καὶ ἂν εἶχαν βιαίως στρατολογηθεῖ. Δυστυχῶς, ἡ γυναίκα ἀντάρτισσα ἀντιμετωπιζόταν πολύ–πολὺ χειρότερα ἀπὸ τὸν ἄνδρα ἀντάρτη. Ἔτσι, τὰ κορίτσια ἔνοιωθαν, καὶ ἦσαν, παγιδευμένα στὸ βουνὸ μετὰ τὴ στρατολογία τους, κτήματα τῶν καπετάνιῶν τους.

Ἐδῶ πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι οἱ γυναῖκες ἀρχικὰ στρατολογοῦντο γιὰ βοηθητικὲς ὑπηρεσίες καὶ συμμετεῖχαν σὲ μάχιμα τμήματα μόνο ἐθελοντικά. Ὅσο ὅμως οἱ ἀνάγκες μάχιμων ἀνταρτῶν αὐξάνονταν, τὸ 1948 καὶ τὸ 1949, τὸ «ἐθελοντικά» καταργήθηκε γιὰ τὶς γυναῖκες. Τότε ἔδιναν ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰ μάχιμα τμήματα σὲ αὐτὲς ποὺ εἶχαν ἄλλα τέσσερα μέλη τῆς οἰκογενείας τους στὸν «ΔΣΕ», καὶ σὲ αὐτὲς ποὺ ἀπὸ τὸ 1940 καὶ μετὰ εἶχαν δύο ἢ περισσότερα θύματα στὶς οἰκογένειές τους. Ὅλα βέβαια αὐτά, περὶ ἐθελοντικῆς κατάταξης σὲ μάχιμο τμῆμα καὶ περὶ ἀπαλλαγῶν, ἐξαρτᾶτο ἀπὸ τὸ συγκεκριμμένο τμῆμα, τὴν περίοδο τῆς Ἀνταρσίας καὶ τοὺς ἐπικεφαλῆς καπετάνιους.

Πρὸς τὸ τέλος τοῦ 1948 καὶ τὸ 1949, ἦταν τόσο μεγάλη ἡ ἀνάγκη ἐφεδρειῶν λόγω τῶν λιποταξιῶν καὶ τῶν θυμάτων καὶ τραυματισμῶν ἀνταρτῶν, ποὺ στρατολογοῦσαν καὶ κορίτσια μέχρι καὶ 13 ἐτῶν, τραυματίες στὰ νοσοκομεῖα τῆς Γιουγκοσλαβίας ποὺ δὲν εἶχαν ἀκόμη ἀναρρώσει καὶ ἄλλους ἀπὸ τὴν Ἀλβανία ποὺ ὑπέφεραν ἀπὸ «πολεμίτιδα». Γράφει ἡ Μαργαρίτα Λαζαρίδου γιὰ τὴ γειτόνισσά της Μάρθα ποὺ πρόσεξε τὸ μωρό της στὸ Bulkes ὅταν ἔστειλαν ἐκείνη στὸν Γράμμο: «Καημένη Μάρθα. Ποῦ νὰ ἤξερε τότε ὅτι ἕνα χρόνο μετὰ θὰ ἔπαιρναν τὸ κοριτσάκι της, τὴ Μαρικούλα, 13 χρονῶν γιὰ τὸ βουνό. Ἐκεῖ, στὴν πρώτη γραμμή, βλέποντας ἕναν στρατιώτη, σηκώθηκε ὄρθια καὶ φώναξε: «νὰ ἕνας μπουραντάς». Ὁ στρατιώτης τῆς ἔριξε καὶ τὴ σκότωσε. Ποῦ νὰ ἤξερε κι αὐτὸς ὅτι σκότωσε ἕνα κοριτσάκι 13 ἐτῶν»... «Ἀπὸ τὸ Bulkes πῆραν καὶ τὰ τρία κοριτσάκια τῆς Μάρθας Κεραμίδου, τὴ Δάφνη, τὴν Παρθένα καὶ τὴ 15χρονη Χρυσούλα, καὶ τὰ ἔστειλαν στὸ βουνὸ τὸ καυτὸ καλοκαίρι τοῦ 1948. Τὴν ἴδια χρονιὰ σκοτώθηκαν καὶ τὰ τρία»».

Πηγή: «Θεσσαλία Πρωτοπόρα 1941-49», Ιωάννης Κ. Μπουγᾶς, Ἐκδόσεις Πελασγός, σελ. 5222-530

________

ΥΓ.  ΖΩΣΑ ΣΤΟΡΙΑ ..

Στὸ σπίτι μου μεγάλωσα μὲ τὶς ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ τῆς μακαρίτισσας μάνας μου ,ἡ ὁποία σὲ νεαρὴ  ἡλικἰα ἁλώνισε τὴν Μακεδονία ὑπηρετῶντας στὶς Παιδουπόλεις τῆς Βασ.Φρειδερίκης (ὅπου κι ἐκεῖ γνώρισε τὸν τότε 13ετῆ Διάδοχο Κωνσταντῖνο)  ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΑΡΠΑΞΕΙ ΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ.

 

Αὐτὴν τὴν ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ (ποὺ ΔΕΝ  ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ)  ἐγὼ τὴν έμαθα ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ , ζωντανὰ , ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ. 

Πλῆθος οἱ σχετικὲς φωτογραφίες καὶ οἱ ἱστορικὲς μνῆμες γιὰ τὴν τραγικώτερη περίοδο τῆς μεταπολεμικῆς Ἑλλάδας.

Ἀπὸ παιδὶ  ἔμαθα γιὰ τὸν  ΠΟΝΟ ΜΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΟΥ ΜΑΤΩΝΕ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΓΙΔΑΣ ποὺ ἔλεγε ὁ Ρένος Ἀποστολίδης. 

Μὲ αὐτὲς τὶς ἱστορίες  τῶν νειάτων της, μέ μεγάλωσε ἡ μάνα μου. 

Καὶ κάτι τελευταῖο :

ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΑΝ ΟΙ ΣΕΙΣΜΟΙ ΤΟΥ 1953 ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ, Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΟΥΠΌΛΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΑΝ Η ΜΑΝΑ ΤΗΣ ,Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ, ΕΠΕΖΗΣΕ ΑΠΟ ΤΑ 7,8 ΡΙΧΤΕΡ. 

ΤΟΤΕ ΕΠΕΝΕΒΗ Η ΙΔΙΑ Η  ΒΑΣ. ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΤΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΝΑ ΔΕΙ ΑΝ ΖΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΤΗΣ...

_____________


 *  "ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ,ΕΓΓΡΑΦΑ ΑΠΟ ΤΑ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΑ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ, ἐπιμ.  Β. ΚΟΝΤΗΣ—Σ.ΣΦΕΤΑΣ, "Ἐπίκεντρο",2006)

** ΕΚΘΕΣΗ GROZEV,  πηγή ,CDA-CPA,P.I,Op 7,Arh.Ed.1365 —ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1948/

ὅ.π.  ΚΟΝΤΗΣ-ΣΦΕΤΑΣ ,σελ.201

*** ό.π. σελ.203


                     _____________________________

Φωτο .ἀπὸ τὸ Ἀρχεῖο

τῆς μητέρας μου ΕΙΡΗΝΗΣ ΠΑΡΙΣΗ

(μὲ τὸ βελάκι)

ποὺ ὑπηρέτησε —ὅπως προεῖπα— δεκαετία '50

στις ΠΑΙΔΟΥΠΟΛΕΙΣ

της "Βασιλικῆς Προνοίας",

τῆς ΒΑΣ.ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗΣ

ὅπου παλιννοστοῦσαν ,

μὲ μεσολάβηση τοῦ ΟΗΕ

καὶ τοῦ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ,

ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΖΟΝΤΑΝ

τά  25.000 "ἀνταρτόπληκτα" Προσφυγόπουλα

τοῦ κομμουνιστικοῦ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑΤΟΣ 1948-1949.

Ὡστόσο ἦταν πολλὰ τὰ παιδιὰ 

ποὺ δὲν ἐπέστρεψαν ποτὲ στὴν Πατρίδα..

Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΙΣΗ

ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΟΥΠΟΛΕΙΣ

ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ