Η ΑΡΑΧΝΗ ΤΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ ΚΙ Ο ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ...
Ἕνας παλαιὸς πολιτικός (κορυφαῖος ὐπουργὸς τῶν κυβερνήσεων Κων/νου Καραμανλῆ ἀπὸ τὸ 1974 ) παραμύθιαζε τὸν κόσμο* χρησιμοποιῶντας τὸ παρακάτω ποίημα τοῦ Λειβαδίτη μὲ τὴν ἀράχνη, ὠς (δῆθεν) δική του προσωπική του ἐμπειρία στὶς φυλακὲς ἐπὶ χούντας...
<ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
Καντάτα [ἀπόσπασμα]
Ὁ Ἄνθρωπος μὲ τὸ Κασκέτο
16. Καὶ τὴν πρώτη νύχτα μπῆκε μὲς στὸ κελί ἕνας ἄνθρωπος ποὺ ’χε χάσει τὸ πρόσωπό του, κι ἀκούμπησε τὸ φανάρι ποὺ κρατοῦσε κάτω στὸ πάτωμα.
17. Κι ὁ ἴσκιος του μεγάλωσε πάνω στὸν τοῖχο.
18. Καὶ τὸν ἐρώτησε: ποῦ ἔχεις κρυμμένα τὰ ὅπλα;
19. Κι ἐκεῖνος, κανείς δὲν ξέρει ἂν ἀπὸ σύμπτωση, ἢ ἴσως γιὰ ν’ ἀπαντήσει,
20. ἔβαλε τὸ χέρι πάνω στὴν καρδιά του.
21. Καὶ τότε τὸν χτύπησε. Ὕστερα μπῆκε ἄλλος ἄνθρωπος ποὺ ’χε χάσει τὸ πρόσωπό του καὶ τὸν χτύπησε κι αὐτός.
22. Καὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ ’χαν χάσει τὸ πρόσωπό τους ἦσαν πολλοί.
23. Καὶ ξημέρωσε. Καὶ βράδιασε.
24. Ἡμέρες σαράντα.
25. Καὶ ἦρθαν στιγμὲς ποὺ φοβήθηκε πὼς θὰ χάσει τὸ λογικό του.
26. Καὶ τὸν ἔσωσε μία μικρὴ ἀράχνη στὴ γωνιά, ποὺ τὴν ἔβλεπε ἀκούραστη κι ὑπομονετικὴ νὰ ὑφαίνει τὸν ἱστό της.
27. Καὶ κάθε μέρα τῆς τὸν χάλαγαν μὲ τὶς μπότες τους μπαίνοντας.
28. Κι ἐκείνη τὸν ξανάρχιζε κάθε μέρα. Καὶ τῆς τὸν χάλαγαν πάλι. Καὶ τ’ ἄρχιζε ξανά.
29. Εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. >
____
ἐφ.ΤΟ ΒΗΜΑ (24-12-2011)
