Διαμαντῆς Κούτουλας

Ὁ Κάντ πίστευε ὅτι ἔξω ἀπὸ ἐμᾶς ὑπάρχει μιὰ ἀντικειμενικὴ τάξη Πραγμάτων ἡ ὁποία ὑφίσταται χωρὶς τὴν δική μας δαμεσολάβηση.  Ὁ ΝΙΤΣΕ θεώρησε τὴν ἄποψη αύτὴ περὶ τῆς ἀντικειμενικῆς ὕπαρξης τῶν Πραγμάτων ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ διότι εἶναι ἀδύνατο νὰ ἔλθουμε ποτὲ σὲ ΑΜΕΣΗ ἐπαφὴ μέ τὰ πρἀγματα , τὰ ὁποῖα, στὴν πραγματικότητα,  δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μιὰ δέσμη ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ποὺ λαμβάνει  ἡ ΕΜΠΕΙΡΙΑ μας. ( Πχ. ἕνα τριαντάφυλλο εἶναι ἡ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ πού ἔχω ἀπὸ αὐτὸ στὸν νοῦ μου,  ἀπὸ τὴν  ὂσφρηση μου ,τὴν  ἀφή μου κλπ. ) . Συνεπῶς κατὰ τὸν Νίτσε, ἀληθινὴ πραγματικὀτητα πέρα ἀπὸ τὰ Φαινόμενα τοῦ κόσμου δέν ὑφίσταται, ὑπάρχουν  μὸνο οἱ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ τῶν αἰσθήσεων μας. "ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΑ . ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΑΣ.   Ἡ αἰτία γιὰ τὴν ΨΕΥΔΑΙΑΘΗΣΗ αὐτὴ ὀφείλεται, κατὰ τὸν Νίτσε, στὴν ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ μἐσῳ τῆς ὁποἰας  ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ὅτι οἱ ΛΕΞΕΙΣ πού χρησιμοποιοῦμε ( πχ δένδρο, τραπέζι, ἀνθοδοχεῖο κλπ)  ἀντιστοιχοῦν σὲ ΠΡΑΓΜΑΤΑ συμπαγῆ,...

 Τὰ γράφω ἐν συνόψει γιὰ τοὺς μὴ εἰδικούς· τό Δογματικὸ Διάταγμα  "DE ECCLESIA "   τῆς Α' Βατικανῆς Συνόδου τοῦ 1870 διακήρυξε ὅτι οἱ Παπικὲς Ἀποφάσεις εἰναι ἀμετάβλητες < EX ESSE NON AUTEM EX CONSENSU ECCLESIAE>  Μεταφράζω:  <αύτὲς καθεαυτὲς καὶ ὄχι λόγῳ τῆς  συναίνεσης τῆς Ἐκκλησίας>  {κατὰ λέξη : ΟΧΙ ΕΚ ΤΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ} Αὐτὸ τὸ "NON EX CONSENSU ECCLESIAE" {=ὄχι ἐκ τῆς συναινέσεως τῆς Ἐκκλησίας}  συντάραξε τοὺς πιστοὺς τῶν ἄλλων Ἐκκλησιῶν ποὺ τὸ μετέφρασαν ΚΑΤΑ ΛΕΞΗ , ἐνῶ ἂν διαβάσει κανεὶς ὅλο τὸ κείμενο τοῦ "DE ECCLESIA" ἀντιλαμβάνεται ὅτι πρόκειται μᾶλλον γιὰ ΝΟΜΙΚΗ  κι ὄχι θεολογική διατύπωση ποὺ στρέφεται κατά τοῦ ΓΑΛΛΙΚΑΝΙΣΜΟΥ * ,καθόσον ΣΥΝΟΔΟΣ ἦταν ποὺ τὰ ἀποφάσισε αύτὰ κι ὄχι ὁ Πάπας μόνος του... Τέλος πάντων αὐτὸ τό "ΟΧΙ ΕΚ ΤΗΣ   ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΩΣ  ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ" ἦταν μᾶλλον μιὰ ΑΤΥΧΗΣ ἔκφραση τοῦ ἐν λόγῳ  Διατάγματος τῆς Α' Βατικανῆς πού ταλανίζει ἀκόμα τοὺς χριστιανοὺς ἀνατολῆς καὶ δ...

ΜΕΤΑΗΘΙΚΕΣ θεωρίες συνηθίζουμε νὰ ἀποκαλοῦμε τὶς φιλοσοφικὲς ἀντιλήψεις περὶ Ἠθικῆς ποὺ ἀνἀγονται στὶς θεωρίες τῆς ΓΛΩΣΣΑΣ καὶ προσπαθοῦν νὰ ὀρίσουν ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ  ἡ φράση "ἠθικὰ σωστό" κι ὄχι ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ τό "ἠθικὰ σωστό". Ἐξηγῶ· δύο εἶναι οἱ κυρίαρχες θεωρίες περὶ τοῦ νοήματος τῆς γλώσσας : α) ἡ ΑΝΑΦΟΡΙΚΗ ,κατὰ τὴν ὁποία τὸ νόημα μιᾶς λἐξης ἢ πρότασης καθορἰζεται ἀπὸ τὸ ἀντικείμενο, πρὀσωπο ἢ γεγονὸς στὸ ὁποῖο ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ β) η ΧΡΗΣΤΙΚΗ ,σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὸ νόημα καθορίζεται ἀπὸ τὴν ΧΡΗΣΗ ποὺ κάνει ὁ χειριστὴς τῆς γλώσσας. Ἀκολουθῶντας τὴν ΑΝΑΦΟΡΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ὁ  ΜΟΥΡ ( G.E.MOORE ) διατύπωσε τὴν ΕΝΟΡΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΗΘΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία τὸ ΗΘΙΚΟ (ἀγαθό) εἶναι  ΕΝΟΡΑΤΙΚΑ—ΔΙΑΙΣΘΗΤΙΚΑ προσβάσιμο καὶ δὲν  ἀναφέρεται σὲ  φυσικὴ ποιότητα, διότι, ἂν ἀναφερόταν, θὰ συνιστοῦσε μιὰ ΚΕΝΗ ΝΟΗΜΑΤΟΣ  ΤΑΥΤΟΛΟΓΙΑ. (Πχ. στὴν φράση "ἀγαθὸ εἶναι ὅ,τι συμβάλλει στὴν εὐτυχία", ἂν τὸ ἀγαθὸ ταυτίζεται μὲ ὅ,τι συμβάλλει στὴν εύτυχία, τότε ἡ ἐν λόγῳ φράση ἰσοδυναμ...

Πρόκειται γιὰ τὸ ἀριστούργημα τοῦ ΣΑΡΤΡ τὸ ὁποῖο ἐκδόθηκε τὸ 1943 (στὴν φωτό. ἡ ἑλληνικὴ ἔκδοση τοῦ 1978) .  Ἔχω ὑπόψιν μου τὶς διατυπωθεῖσες κατηγορίες κατὰ τῆς φιλοσοφίας τοῦ Σὰρτρ ἄλλες  βάσιμες (πχ. τὶς ἀναφερόμενες στὴν ἀντίφαση του νὰ  μιλᾶ γιὰ τὴν ἀνυπαρξία μεταφυσικῆς μέ...μεταφυσικὸ τρόπο) ἄλλες ἀβάσιμες (πχ τὶς κατηγορίες γιὰ τὰ ἐγκλήματα τῶν ἐρυθρῶν Χμέρ, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐπικαλοῦνταν...) ὠστόσο θεωρῶ χρήσιμο νὰ ἀναφέρω ἐπιγραμματικὰ τὴν κεντρικὴ ἰδέα τῆς σκἐψης του. Ὁ Σὰρτρ ἔλεγε ὅτι ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξη βρίσκεται διαρκῶς ἐν ἐξελίξει, δὲν ἀποτελεῖ ἕνα ὁλοκληρωμένο ὄν.  Συνεπῶς ὁ ἄνθρωπος, ὡς διαρκῶς μεταβαλλόμενος, ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ  ΟΝ ἀλλὰ μὴ ὂν, ΜΗΔΕΝ.*  Γίνεται ΟΝ  μόνο μὲ τὸν ΘΑΝΑΤΟ του διότι τότε ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ἡ ἐξέλιξη του.  Ἡ ἄποψη αύτὴ τοῦ Σὰρτρ θεμελιοῦται στὴν κεντρικὴ θέση τοῦ ΥΠΑΡΞΙΣΜΟΥ σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑ ἀλλὰ ὁ ΙΔΙΟΣ  ΠΛΑΘΕΙ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ μὲ τὶς πράξεις του {=ἡ Ὕπαρξη προηγεῖ...